Για ποιον γιορτάζουν οι καμπάνες…

Share

©Πιπίνα Δ. Έλλη (P.D. Elles),
Σύδνεϋ, 19.12.‘16

Η Ελευθερία σήκωσε το κεφάλι,
απορημένη!
Περίμενε τόσον καιρό…
κανείς δεν την καλούσε!
Η Αρμονία την κοίταξε αδιάφορα
τυλιγμένη στ’ ολόλευκό της πέπλο.
Αιθεροβάμων, είχε επαναπαυθεί
στις δάφνες της!
Κουρασμένη η Ειρήνη
ύψωσε τ’ ανάστημά της
και κοίταξε ένα γύρω!
Ήτανε ακόμη ήρεμη,
ποσώς απόμακρη.
Κοίταξε στον αιθέρα,
Ψάχνοντας για τα σημάδια
του Απόλλωνα
που κρυβόταν πίσω από σύννεφο
που αρνιόταν να αλαφρώσει
από το βάρος του!

«Ελευθερία… δεν έχεις ωριμάσει…
Δεν πρέπει σου να υψώνεις
Ανάστημα Απορίας!
Το ξέρεις δα, πως η πορεία σου
είναι μακρά,
έχε λοιπόν εγκράτεια!
Είναι αλήθεια…
σε προσδοκούνε οι θνητοί,
οι αλυσοδεμένοι στο πεπρωμένο τους!
Και ναι… σε περιμένουν οι ψυχές
εκείνων που αγωνίζονται για το χατίρι σου.
Σε ποθούν εκείνοι που βιάστηκαν
από ανομολόγητες ρήσεις
που ακολούθησαν με πίστη
την δολερή φωνή των μασκοφόρων!
Πώς μπορεί η σύνεση να εθελοτυφλεί;
Η καμπάνα που αγκομαχά,
μαρτυρά το ψεύδος
που λουσμένο στο νέκταρ
κόλλησε στην καρδιά που ποθεί…
Τι όμως αλήθεια προσδοκάς Ελευθερία;
Η σύνεσή σου πού κρύφθηκε;
Δεν ωρίμασες καλή μου…
αχ δεν ωρίμασες…
Η μνήμη σου σκοτίστηκε;
Το μάτι σου γλαυκό…
Ελευθερία…
δώσε χρόνο στον χρόνο
μια έκτακτη ευκαιρία…
Γλυκιά μου Ελευθερία!
Δεν υπάρχει ον στην Υφήλιο
Να μη σε λατρεύει,
να σε θέλει ολοδική του
και… για πάντα!
Όλοι ονειρεύονται την αγκαλιά σου
με πάθος ασύλληπτο!
Όμως εσύ δεν πληρώνεις για τις όποιες αμαρτίες,
δεν συμπληρώνεις το πέρασμα του χρόνου
που σκοτεινός αμαυρώνει την ύπαρξη!
Εσύ κερδίζεσαι με τον αδηφάγο αγώνα
κατά της ανέχειας,
τον αμείλικτο αγώνα
για την διατήρηση της υπομονής,
για την διαύγεια της σωφροσύνη!
Εσύ… εγώ αδελφωμένες δυνάμεις
Μπορούμε να δωρίσουμε
ανεκτίμητα δώρα:
την σεμνή υπερηφάνεια,
για τον έντιμο αγώνα
την αφύπνιση της μνήμης
των αοράτων εκπροσώπων του.
Μεγάλο δώρο η τήρηση
της υποταγής στο καλόν κ’ αγαθόν!

Και τότε… ΝΑΙ, θα χτυπήσουν
χαρμόσυνα οι καμπάνες
και τα χείλη τα πανιασμένα από τον φόβο
θα ψελλίσουν με αγωνία ξανά και ξανά:
«Για ποιον γιορτάζουν οι καμπάνες;»
Και από το σήμαντρο εκείνο στα υψηλά
ο άνεμος θα αγκαλιάσει με ορμητήρια την χαρά
την κρουστή ηχώ του θα σκορπίσει άπλετα
-σεντόνι αέναα αιθέριο…
Και ΝΑΙ, θα γνωρίσουν οι ζωντανοί
για ετούτο το θαύμα
που με τον ένδοξό της ήχο κοινοποιεί
η καμπάνα…
Και θα μιλήσει κατευθείαν στην ψυχή τους…
Θα νιώσουν πως ωρίμασε η έρμη στιγμή
και πως την αγκαλιά μας,
την δική σου… την δική μου, ενωμένες…
και ανάμεσα τους θρονιασμένη
υπέροχη η αρμονία
για το πολύσημο ΜΕΤΡΟ!

Και ΝΑΙ, θα τολμήσουν να ανοίξουν
την δική τους την αγκάλη
να σφιχτούμε έτσι ενωμένοι
ένα σώμα, μια ψυχή
καλώς ήλθες… ποθητή μας…
Ω! ΕΝΤΕΛΕΧΕΙΑ!

ΝΑ για ποιον θα χτυπήσουν οι καμπάνες
θα τραγουδήσουν… με μελιρρύτους στίχους
για τον άνθρωπο της σύνεσης… του ΜΕΤΡΟΥ!
ΝΑ για ποιον θα τραγουδήσουν οι καμπάνες!

2 Replies to “Για ποιον γιορτάζουν οι καμπάνες…”

  1. Ε Ξ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Κ Ο.
    ΕΠΙΚΑΙΡΟ.
    ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΛΕΞΗ -ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ:
    ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! Ο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΤΩΝ ΑΙΩΝΙΩΝ ΑΞΙΩΝ.
    ΑΝ ΕΥΧΗΘΟΥΜΕ “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΚΑΛΗ ΕΥΧΗ ΓΙΑ ΟΛΑ.
    ΤΩΡΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΑΣ ΕΥΧΗΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΝΑ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΥΓΙΕΙΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ.
    ΕΥΧΕΣ ΣΤΗΝ ΠΙΠΙΝΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΞΑΙΣΙΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΙΚΗΣ, ΤΟΣΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΙΜΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΣΥΧΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΠΟΝΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥΣ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙΡΟ ΝΑ ΜΑΣ ΧΑΡΙΣΟΥΝ ΤΙΣ ΕΜΠΝΟΕΣ ΤΟΥΣ.
    ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΛΗΨΗ ΜΟΥ
    ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ (Μέλος της Διασπορικής)

  2. Άρη, καλησπέρα από το Σύδνεϋ…Σε ευχαριστώ για την θετική αξιολόγηση της εδώ δουλειάς μου, στο σχόλιό σου… Και δεν διαφωνώ στο ελάχιστο ότι ετούτη η περίοδος του χρόνου, αίρει συναισθήματα αλληλεγγύης και αγάπης ενώ οι ευχές αλληλομοιράζονται, -πάντα;- με μέτρο… Εύχομαι λοιπόν χρόνια πολλά για τις γλυκιές ημέρες των Χριστουγέννων… καλή χρονιά, υγεία, ευτυχία και δημιουργικότητα σ’ εσένα και την Μέρυλιν… Και μια και είμαστε στο κλίμα της ανταλλαγής ευχών… εύχομαι επιπλέον, τα παρόμοια, στους μετόχους της Διασπορικής Λογοτεχνικής Πανδαισίας. καθ’όλη την διάρκεια της χρονιάς που αποχωρεί…. Εύχομαι στον φιλόξενο Ιάκωβο και στην σύζυγό του Άντρια, χρόνια πολλά και ευτυχισμένα, καλή χρονιά με τους αγαπημένους τους… και ως είναι φυσικό, εύχομαι την συνέχιση της ευοίωνης συνεργασίας μας! Με αγάπη Πιπίνα Έλλη…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *