Προσφυγιά στο Όνειρο

Share

Χαλάσματα…
Κομβόι χάντρες η ψυχή μου
χαρτογραφημένες αναμνήσεις και πλεούμενοι πόθοι.
Με τον μύχιο σφυγμό της
στο ημερολόγιο της λησμονιάς.
Προσφυγιά στο όνειρο…
Οδοιπορούσα με αβέβαια βήματα.
Θραύσματα ουρανού ατάκτως κρημνισμένα
κι ένα ναυάγιο ελπίδας χωρίς εισιτήριο.
Προορισμός το πουθενά.
Το «πουθενά στο όνειρο»
ή «το όνειρο στο πουθενά».
Στη συναυλία των σιωπών και της σιγής.
Ποιος ξέρει!
Ίσως νά ’ναι πιότερα μπορετό
ν’ αναγείρω έτσι την άνοιξη
στα χωρικά πελάγη της καρδιάς μου.
Εκεί που συχνάζουν
το τελευταίο διάστημα
οι σιδερένιοι καιροί που μου στοιβάζουν
εκείνοι που στρεβλώνουν την κλίνη των πόθων μου!
Προσφυγιά στο όνειρο!…
Τί κι’ αν αναμένουν τα άλλα
τα περιβρέχοντα τα όρια της ζωής μου
επίσημα δρομολόγια.
Δεν έχουν όμως προοπτική. Ούτε καν το πουθενά.
Το «πουθενά στο όνειρο» ή «το όνειρο στο πουθενά».
Προσφυγιά στο όνειρο λοιπόν.
Εκεί που η άνοιξη ραίνει τη ζωή με τον πραγματικό εαυτό της.
Εκεί που η ψυχή μου αναζητά τα ηλιοτρόπια του ήλιου!

Ιωάννης Παναγάκος
Έπαινος στον 35ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό
της Παναλλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, 2016.
Η απονομή έγινε στις 22/1/17.

One Reply to “Προσφυγιά στο Όνειρο”

  1. Θερμά συγχαρητήρια για τον Έπαινο στο ωραίο αυτό ποίημα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *