Φολέγανδρος

Share

Φολέγανδρος

Δεν θα το δουν τα μάτια μου
εκείνο το νησί. Δεν πρόλαβα…
Με πρόφτασε ο καιρός που χάλασε,
μ΄ εμπόδισε η φουρτούνα που έπιασε.
«Απαγορεύεται ο απόπλους».

Κι αυτή η κακοκαιρία φαίνεται
πως θα κρατάει για πάντα.
Απαγορεύεται η Φολέγανδρος για μένα,
ακόμα κι αν το επιτρέψει η μπουνάτσα
να αμολήσουν τα καράβια.

Δεν ήτανε γραφτό τις αμμουδιές της
να χαρώ, τους βράχους να θαυμάσω,
στα ξωκλήσια να προσευχηθώ, να περπατήσω
στα στενά σοκάκια, με τον καπτ’ Αντωνάκη
να γευτούμε τη ρακή, στη φεγγαράδα.

Κι αν τη μοίρα μας μόνοι μας γράφουμε
κι αν κάποτε αράξω στο λιμάνι τής Φολέγανδρος,
ποτέ, σαν να μην έχω πάει εκεί θα είναι,
αν δεν καθρεφτιστεί η ομορφιά της,
πριν ξεκινήσω, μέσα στα μάτια σου…[]

Άρις Αντάνης

Folegandros

Folegandros

I may never set eyes on that distant shore.
Rough seas forestall me, wild winds billow more,
and empty ships are fastened, dancing on waves that soar.

And what if those squalls continue for ever?
Shall I be turned from my steadfast endeavor
even as gales blow less and vessels slip their tether?

It was not my Fate to walk its sands so white,
nor scale with Capt’ Adoni its rocky heights
and tramp its narrow lanes, raki to drink at night.

And if Chance is kind and I write my own Lot,
if I ever reach that shore, it will all be for naught,
unless your eyes mirror its white beauty I sought. []

Aris Adanis

11 Replies to “Φολέγανδρος”

  1. Η Φολέγανδρος… η Ιθάκη σού έδωσαν το ωραίο ταξίδι… το όμορφο ποίημα, τυχερέ στοχαστή – ποιητή.

  2. Χαίρε, αγαπητέ μας Νίκο. ΄Το κάθε νησί μας έχει το δικό του συμβολισμό. Και σύμφωνα με την έρευνα και τα βιβλία του φίλου μου Νησιολόγου Γιώργου Γιαγκάκη, έχουν μετρηθεί ήδη 9835 Ελληνικά νησιά και το μέτρημα συνεχίζεται. Διάλεξα αυτό το θέμα για να επικοινωνήσω με τους ποιητές της Διασπορικής, για δύο λόγους:
    1/Γιατί είναι επίκαιρο με τις συνεχείς προκλήσεις των Τούρκων, που έχουν βρει πρόσφορο έδαφος και “ψευτοαπειλούν”, και
    2/Για να επιβεβαιώσω -στον εαυτό μου κυρίως- ότι, όπου κι αν πάει κανείς, θα χαίρεται κάθε ομορφιά, όταν την μοιράζεται με ανθρώπους που αγαπάει.
    Ο Ιάκωβος έχει φροντίσει δίπλα στο πρωτότυπο να αναρτήσει και τη λογοτεχνική μετάφραση που έχει κάνει η σύζυγός μου Marilyn Tate – Adanis. Κι η Marilyn έχει βάλει στο στίχο και ομοιοκαταληξία, κι εμένα προσωπικά, μου αρέσει πιο πολύ η απόδοση στην Αγγλική, παρά το δικό μου πρωτότυπο.
    Να μη παραλείψω, ότι ο πίνακας που κοσμεί αυτή τη σελίδα είναι της πολύ αγαπημένης μου ζωγράφου Πόπης Παπαδά, η οποία ¨”ταξίδεψε”, ανέλπιστα, στο αιώνιο νησί.
    Τέλος ας επαναλάβω τη φράση που υπάρχει στο “blurb”, του βιβλίου μου ” Η κόρη του νησιού”: Η Ελλάδα δεν είναι μόνο τα νησιά. Είναι και τα ανυπέρβλητης ομορφιάς στεριανά τοπία. Γι’ αυτό κι εμείς, κάθε μέρος της Ελληνικής γης, συνηθίζουμε να το αποκαλούμε…¨ποίημα”!
    Ευχαριστώ σε πολύ, Νίκο, κι εσένα και τον Ιάκωβο.
    Έρρωσθε
    Άρις Αντάνης

  3. Kαλέ μου ποιητή, η μεταφυσική των ωραίων στίχων σου, μας θυμίζει,
    πως μόνο, μέσα απ’τα μάτια των αγαπημένων μας, όλοι οι τόποι είναι κατοικήσιμοι, έως και η …ουτοπία!

  4. Γεια σου, καλή μας Τζένη,
    Πρώτα από όλα σε ευχαριστώ που με λες ‘ποιητή’, γιατί γνωρίζεις πως πατάω καλά στη γη και έχω-ακόμα!- το γνώθι σαυτόν. Άρα ξέρεις ότι δεν υπάρχει φόβος να αρχίσω να το πιστεύω.
    Σε ευχαριστώ και για το σχόλιό σου, που, ένα σημείο, μου κέντρισε την περιέργεια. “Των αγαπημένων μας”, λες κι εσύ – όπως κι εγώ. Και ξαφνικά γεννήθηκε ένας συνειρμός σκέψεων:
    Αγαπάμε άραγε τα πρόσωπα ή μόνο την αγάπη τους αγαπάμε; Αγαπάμε αυτό που μας δίνουν ή αυτό που προσδοκάμε να μας δώσουν! Αγαπάμε αυτό που δίνουμε ή μόνο την ανταπόδοση της προσφοράς μας; Τη μορφή τους πόσο αγαπάμε και πόσο τη μεταμόρφωση που, τόσο σχολαστικά, επεξεργαζόμαστε για αυτά! Έχεις καμιά ιδέα; Και ίσως και άλλα μέλη της Διασπορικής.
    Και μία ακόμα απορία: Μήπως είναι πολύ αργά να αναρωτιόμαστε, τώρα που έχουμε περάσει τα… 40 έτη;
    Άρις

  5. Αγαπητοί μου όλοι σας,
    Η ερώτηση του Άρι, μ’ έβαλε σε σκέψεις. Άραγε τι αγαπάω; Και ξαφνικά βρήκα μπρος μου τον διάλογο του Σωκράτη με τον Διόστρατο. Προκαλώντας ο Σωκράτης τον Διόστρατο: “…εσύ δεν συγχώρεσες ποτέ.” – “Μα τι μου λές Σωκράτη, έχω συγχωρέσει πολλές φορές!” απαντάει ο Διόστρατος. Και ο σοφός των σοφών λέει: “…Φαινομενικά. Για να φανείς καλός στα δικά σου και στων άλλων τα μάτια…”
    Ο διάλογος συνεχίζεται, και είναι παραπλήσιος με τον διάλογο που άνοιξε ο Άρις, λέγοντας “αγαπάμε άραγε τα πρόσωπα ή μόνο την αγάπη τους…;”
    Εγώ ο απόδημος λόγω απόστασης δεν μπορώ ν’ αγαπήσω τα πρόσωπα που δεν γνώρισα, όμως μπορώ ν’ αγαπήσω τα γραφόμενά τους και κατ’ επέκταση την αγάπη τους για τη δημιουργία και τέχνη.
    Άρα αν πάρουμε τα λόγια του Σωκράτη, δεν αγαπώ τα πρόσωπα, μόνον την αγάπη τους. “Για να υπάρχει όμως αγάπη πρέπει να υπάρχει και συγχώρεση” (λέει ο Σωκράτης).
    Δηλ. συγχωρώ όταν βλέπω ότι η συγχώρεση είναι επέκταση της αγάπης. Πολύ φιλοσοφημένα λόγια του Σωκράτη που εμείς δεν δυνάμεθα εδώ να τ’ αναλύσουμε, αλλά νομίζω ότι μία είναι η κατάληξη:
    Ο φίλος Άρις είναι φιλοσοφημένος, άρα είναι απαραίτητος σε μια συζήτηση φιλοσοφική. Λόγω του ότι όμως είναι και καλλιτέχνης και μουσικός και δημιουργός, δεν είναι άλλο παρά ποιητής με όλη τη σημασία της λέξης. Ποιώντας μουσικά κομμάτια, φιλοσοφημένα κείμενα, ζωγραφικές δημιουργίες.
    Άρα καλά στηριζόμενος δημιουργός στη φιλοσοφία, και καλά φιλοσοφημένος τεχνίτης στη δημιουργία.
    Αρετήν δε έχων, μη δύναται ρίπτει εαυτόν, παρά εξυψώνει.

  6. Φίλτατε Ιάκωβε, αν με ρώταγες τι προτιμάω: ” Να κερδίσω το λόττο ή να καδράρω τα λόγια σου και να τα κρεμάσω στον τοίχο να τα διαβάζω κάθε μέρα και να παίρνω κουράγιο”, θα σου απαντούσα:
    -Να… κερδίσω το λόττο, να πάρω ένα ωραίο στούντιο και εκεί μέσα, αφού καδράρω τα λόγια σου σε ακριβή κορνίζα, να τα βάλω σε περίοπτο σημείο, ώστε να τα διαβάζω κάθε πρωί και να παίρνω κουράγιο.
    Ευχαριστώ με πολλή συστολή
    Άρις
    ΥΓ (Επειδή δεν παίζω λόττο και τα συναφή, η απόπειρα αστεϊσμού είναι κι αυτή μια λύση, όταν ακούμε τόσο καλά λόγια)

    1. Ας διορθώσω λίγο την καταστρατηγημένη αρχαία μου ρήση για τον Άρι, μ’ ένα κατασκευασμένο χαϊκού:

      Αρετήν έχων
      ουκέτι εδύναται
      ρίπτει εαυτόν.

  7. Καλοί μου ποιητές, απολαμβάνω την χειμαρρώδη ,στοχαστική και ποιητική συνομιλία σας και σαν ξωτικό των συλλαβών, τρυπώνω, ταπεινά, να πω τις σκέψεις μου για την αγάπη…..με αγάπη.
    Θαρρώ, πως όλα είναι που αγαπάμε ,στους ανθρώπους, άρρηκτα δεμένα…Τα μάτια και τη ματιά,
    τα χείλη και το φιλί,
    τη φωνή και την ψυχή,
    το λίκνισμα και το κορμί,
    την αγκαλιά και τα χέρια
    τη σιωπή και το δάκρυ
    τον Ερωτα και τον πόνο!
    Το σώμα είναι ο ναός ,η ψυχή ο ψαλμός, πώς να προσευχηθείς αλλιώς και πώς να αγαπήσεις!
    Όσο για το αν είναι αργα να αναρωτιόμαστε, καλέ μου Άρι, είχα ακούσει κάποτε, σ’ένα θεατρικό έργο του Αρμπούζωφ, τη φράση…
    “Ποτέ δεν είναι αργά για τίποτα, και την παραμονή του θανάτου του, κανείς, μπορεί να ξαναρχίσει τη ζωή του απ’την αρχή!”Το έχω γράψει εντός μου με “δυνατή” μελάνη!
    Απο καρδιάς
    Τζένη

  8. Με το ωραίο χαϊκού σου, Ιάκωβε, σκέφτηκα να σου προτείνω μια… πρόταση. Λες να ήταν ωραίο, σκόπιμο και εφικτό να οργανώσουμε στη Διασπορική κάτι σαν συλλογή τριστίχων χαϊ – κου και να τα συμπεριλάβουμε σε ένα αφιέρωμα στο λακωνικό αυτό είδος ποίησης, που είναι δημοφιλές σε όλον τον κόσμο και όλο και πιο πολύ γίνεται δημοφιλές και στην Ελλάδα. Δεν θα είναι διαγωνισμός. Θα είναι μόνο μια συμμετοχή από 1 μέχρι 5 ας πούμε χάι-κου από κάθε μέλος της Διασπορικής. Την πρόταση γράφω εδώ για να υπάρξουν ίσως και άλλες γνώμες, αν τη διαβάσουν τα μέλη. Φυσικά θα πρέπει να συμμετάσχουν όλα τα μέλη, για να έχει και την πρέπουσα σημασία.
    Τις επεξηγήσεις μάλλον θα πρέπει να θέσουν εκτός από εσένα και οι “εξπέρ” του είδους κ. Μελιτάς και Κα Πεχλιβανίδου.
    Μι απλή ιδέα είναι.
    Με τους χαιρετισμούς μου
    Άρις Αντάνης

  9. Εξαιρετική ιδέα Άρι,
    Οι υπόλοιποι φίλοι της Διασπορικής τι λένε; Έχουμε αρκετά χαϊ-κού για να μετρήσουμε μέχρι τις 21 Μαρτίου, ημέρα ποίησης;
    Εγώ ήθελα από καιρό να κάνω κάποιο αφιέρωμα με ευκαιρία την ημέρα ποίησης…

    Ιάκωβος

  10. Τώρα τελευταία πέφτω στα κατατόπια της διασπορικής ολίγον τι καθυστερημένα… Τελειώνω δύο βιβλία μου και δεν προλαβαίνω να κάνω εκείνα που πρέπει… Δεν είναι δικαιολογία για συγγνώμη Άρι… Εγώ θα αναφερθώ στο ποιήμά σου φυσικά… για το χαριτωμένο νησί, Φολέγανδρο… όπως άλλωστε όλα τα ελληνικά νησιά είναι μοναδικά… και όπως είπες κάθε γωνιά της πατρίδας μας είναι ένα ποίημα…. Έχω ζωγραφίσει μερικά από τα νησιά μας… Απλά γιατί είναι μοναδικά! Απλά γιατί τα αγαπούμε όλοι μας, καθώς εκπροσωπούν το ιδεώδες του ειδυλλιακού καταφύγιου… τους τόπους του προσφυγής από τα δεινά της καθημερινότητας… Μου αρέσουν οι στίχοι σου… μου αρέσει το σκεπτικό σου… και πάντα η αγάπη στα μάτια του ανθρώπου μας… είναι το καταλυτικό στοιχείο η συγκομιδή του ιδεώδους σε ένα ποίημα νοσταλγίας και έλλειψης!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *