Εκπέμπω S.O.S.

Share

Το φεγγάρι μάτωσε
κι απόψε
απ’ την απουσία σου.
Ύστερα πνίγηκε˙
ναυαγός
στ’ άγρια κύματα.
Άλικα
τώρα
τα νερά
και η απορία
στο «γιατί;»
των αθώων της απέναντι όχθης
αναπάντητη.

Επιστρέφω
αργά
-σωστός γυμνοσάλιαγκας-
στο άδειο καβούκι μου.
Το σκληρό φως του ήλιου
καίει ό,τι απέμεινε απ’ το κουφάρι μου
πάνω στην άμμο.
Λευκό κοχύλι
πια
παιγνίδι των αφρών
στο έρημο ακρογιάλι
προσμένοντας κάποιο χέρι να με πάρει
ένα πέλμα να με συνθλίψει
έστω.

Νίκος Μπατσικανής

2 Replies to “Εκπέμπω S.O.S.”

  1. Το εικαστικό ποίημα σου καλέ μου ποιητή, μου έφερε στο νου το όμορφο δημοτικό μας….

    “Κόκκινο αχείλι φίλησα κι έβαψα το δικό μου
    και στο μαντήλι το’σειρα κι έβαψε το μαντήλι
    κι στο ποτάμι το’σειρα κι έβαψε το ποτάμι’
    κι έβαψε η άκρη του γιαλού κι η μέση του πελάγου
    κατέβει ο αητός να πιει νερό
    κι έβαψε τα φτερά του…
    κι έβαψε ο ήλιος ο μισός και το φεγγάρι ακέριο!!!”
    Ίσως γιατι τα πάθη της αγάπης σ’όλες τις ψυχές ιχνογραφούν με κόκκινο το πέρασμά τους!

  2. Αγαπητή κυρία Κουφοπούλου, ευχαριστώ πολύ. Τα “διαμάντια” που έχει η λαϊκή Μούσα εμπνέουν όλους μας.
    Χρόνια πολλά για την ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *