Κράτα γερά…

Share

Ώρα περισυλλογής

Δεν σας χρωστώ τίποτα, δεν μου χρωστάτε τίποτα απ’ όλη τη δημιουργία που ξεπετάγεται κάθε τόσο εδώ τριγύρω. Χρωστάμε όμως όλοι στη δημιουργία, στην τέχνη και στη γνώση. Ο περίβολος είναι γεμάτος λουλούδια του κήπου των αισθήσεων, ο κήπος είναι γεμάτος αγάπη και έρωτα, ανθρωπιά και αρετή, παλαιές και νέες σκέψεις, σχόλια και στοχασμούς, εφευρετικότητα και πάνω απ’ όλα δημιουργικότητα.

Το όφελος

Αναλογιστήκαμε όμως ποτέ σε τι ωφελεί αυτή όλη η ενέργεια που συσσωρεύτηκε στις σελίδες της Διασπορικής Στοάς; Αναλογιστήκαμε από πού πηγάζει και προς ποια κατεύθυνση προορίζεται ή βαίνει αυτή η ενέργεια; Άσχετα από το τι αντιλαμβάνεται κανείς η πανδαισία δημιουργίας στις σελίδες και το σύνολο των ωρών που χρειάστηκαν οι δημιουργοί να στήσουν τις ιδέες τους σε ψηφιακή μορφή περιλαμβάνει το εύρος της ενέργειας που περικλείεται. Ποιος επωφελείται λοιπόν από τα 1500 έργα που εμφανίζονται εδώ; Κατά την ταπεινή μου γνώμη τίποτα δεν ωφελεί κανέναν άλλο εκτός της γνώσης. “μέγεθος δ΄ ἀναγκαῖον γνωρίζειν καὶ κίνησιν ᾧ καὶ χρόνον· ὥστε φανερὸν ὅτι τῷ πρώτῳ αἰσθητικῷ τούτων ἡ γνῶσίς ἐστιν·” (Αριστοτέλης). Ακόμη και η τέχνη είναι κλάδος της επιούσιας και πρωτοπόρου σημασίας γνώσης.

Σήμερα όμως δεν θ’ αφήσω την σκέψη μου να πετάξει στις οφειλές ή στις υποχρεώσεις, εκεί δεν την ελέγχω και πολύ. Ότι κέρδισα με την πάροδο των ετών είναι εδώ μέσα στις αράδες της ποίησης και πεζογραφίας. Έστω κι αν δεν ανακαλύψω όλες τις πτυχές της τέχνης του λόγου ή του αντίλογου όσο κι αν ψάξω. Ότι υλικό που έχασα έστησε και στήριξε όλη αυτή την πορεία των οκτώ και πλέον χρόνων της Διασπορικής Λογοτεχνικής Στοάς. Έχασα κάτι μη πνευματικό, κάτι που δεν είναι γνώση, άρα μόνον προς στιγμήν χρήσιμο.

Τα άτομα

Τα διαλεγμένα άτομα που γνώρισα μέσα από την τέχνη αρκούν για να κλείσω τα μάτια με απέραντη ικανοποίηση. Οι απάνθρωποι που με εκδικήθηκαν ας είναι ευλογημένοι, γιατί αυτοί ήταν η αιτία στην εξέλιξη να ολοκληρωθώ σαν άνθρωπος, λάτρης της αρετής να καταλήξω, όσο και αδύναμος να την εξασκώ. Αυτοί οι άσπονδοι εχθροί, ελάχιστοι ήταν, μ’ έφεραν πιο κοντά στο όνειρο και ήταν η αιτία να το αγγίξω.

Το αίμα που χύσαμε ποτέ δεν χάνεται, απλά ρέει λίγο πιο πέρα για να γίνει αντιληπτό σε μεγαλύτερο κοινό· γίνεται σκέψη, γίνεται πνεύμα. Το αίμα που χύσαμε έχει μετατραπεί σε ψηφία στην πνευματική και φυσική οθόνη της ζωής. Το σχήμα που πήραμε ποτέ δεν σβήνει, αν και εξελίσσεται, μια διαρκώς αναμοχλεύουσα μορφή του υπαρκτού και ανύπαρκτου, για να κρατηθεί απ’ αυτό η έξις που οι θνητοί ονομάζουμε μνήμη. Στην αιωνιότητα που στοχεύουμε η μνήμη και το πάθος παραμένει όσο τη μοιραζόμαστε, η δε ελπίδα μειώνεται συνεχώς, ως πλάνη του παρελθόντος, γιατί δεν χρειαζόμαστε τίποτα περισσότερο όταν ζυγώνουμε το στόχο. Τέλος η δημιουργία μεταβάλει κάθε κίνηση σε εμπειρία και γνώση που μεταδίδεται, είναι χρηστή και γίνεται αθάνατη σαν τη μοιραστούμε.

Τοιουτοτρόπως, όλοι σ’ αυτές τις στήλες, δημιουργοί, σχολιαστές, αναγνώστες, συνοδοιπόροι ακολουθούμε το νόμο έλξης της απέραντης γνώσης, την οποία με δίψα αναζητάμε, της οποίας ούτε το ένα εκατοστό δεν γνωρίζουμε. Κι όσο πιο πολύ κοντεύουμε στον προορισμό μας προσεγγίζουμε τη στιγμή της σύνδεσής μας μ’ αυτή την ανεξερεύνητη γνώση της οποίας δεν έχουμε τον έλεγχο, όμως άθελα ή θεληματικά τη συμπληρώνουμε. 

Το όνειρο

Το όνειρο ποτέ δεν σβήνει, απλά στα ενδιάμεσα έχουμε κάποιες στιγμές που ανοίγουμε τα μάτια και το ξεχνάμε. Το όνειρο συνεχίζει να υπάρχει και να μας ωθεί προς ένα βέλτιστο μέλλον είτε το αντικρίζουμε γενναία είτε με φόβο. Τις ενδιάμεσες παύσεις τις ονομάζουμε ζωή, είναι όμως απλά μικρά διαλείμματα στη διαχρονική πορεία του μεγάλου ονείρου. Όταν ολοκληρώσουμε τον αριθμό των διαλειμμάτων που μας ανήκουν επέρχεται η αιωνιότητα και πάλι του ατελείωτου ονείρου.

Η γνώση

Η περίλαμπρη γνώση ωθεί όλους προς το αναπόφευκτο μέλλον, η εμπειρία γεμίζει το ταξίδι με ενδιαφέρον, ενώ η ποθητή προσωπική προσέγγιση στην “Ιθάκη” όλο και πιο ελκυστική αποβαίνει. Τελικά την αναζητούμε σαν μια δίψα που θέριεψε εντός και με την πάροδο του χρόνου έγινε αναγκαία. Μας τρέφει και τη τρέφουμε προς δόξα του μεγαλείου και συνεχή επέκταση της ύπαρξης.

Η μεταβολή της ύλης σε γνώση περνάει πρώτα μέσα από τη μάχη και τον κονιορτό της παρουσίας μας, η δε χρονική διάρκεια αποτελεί μια ευλογία για κείνους που την αντιλαμβάνονται, την χαίρονται. Ακόμη πιότερο για κείνους που αφήνουν σημάδια της επίσκεψής των στο παρελθόν.

Το αποτέλεσμα

Δεν γνωρίζω αν έχω άλλο κάτι να προσφέρω εκτός του βήματος τούτου σ’ όλους όσους επιθυμούν να συμμορφωθούν με την ανθρωπιά της τέχνης και την τέχνη της ανθρωπιάς. Δεν γνωρίζω για πόσο χρονικό διάστημα αυτές οι στήλες θα υπακούσουν στα κελεύσματα αυτού του απειροελάχιστου μέρους της αιωνιότητας. Μπρος στην αιωνιότητα αποτελούν κόκκο άμμου μάθησης κι επικοινωνίας. Επικοινωνία σημαίνει μοιρασιά του πόνου και της χαράς, της δικαιοσύνης και της αδικίας.

Γι’ αυτό ευχαριστώ όλους που συνέβαλαν και θα συνεχίσουν να συμβάλλουν. Είτε με δημιουργίες της δικής τους άνοιξης, του δικού τους χειμώνα, είτε με σχόλια στα δικά μας φθινοπωρινά ξεθωριάσματα για ν’ αποβεί το καλοκαίρι ολόλαμπρο.

Ας αναλογιστούμε, λοιπόν, πόσα αντλήσαμε και πόσα προσφέραμε αυτά τα χρόνια. Πρώτα αυτά που αντλήσαμε γιατί εμπλουτίζουν εσωτερικά την ψυχή, μετά αυτά που προσφέραμε γιατί εκπληρώνουν την αποστολή για την οποία εδώ βρισκόμαστε.  Όλα αποτελούν έξιν ή πάθος το οποίο καταχωρείται στην εμπειρία προς την ολοκλήρωση του νοητού μας κόσμου. Ένας ατελείωτος αγών προς την αιωνιότητα της αρετής.

Σας ακολουθώ, μην το ξεχνάτε… 

Ιάκωβος Γαριβάλδης
Μουσική υπόκρουση, σύνθεση, εκτέλεση: Άρις Αντάνης

 

4 Replies to “Κράτα γερά…”

  1. Αγαπητέ Ιάκωβε,
    όπως όλοι γνωρίζουμε, οι Τέχνες ομορφαίνουν τη ζωή, το περιβάλλον όπου ζούμε και την καθημερινότητά μας. Όπως το σώμα έχει ανάγκη τροφής, ανάλογες ανάγκες έχουν ψυχή και νους. Μια καλή ταινία, ένα εμπνευσμένο βιβλίο, ένας ωραίος πίνακας, ένα καλό τραγούδι… είναι έκφραση πρώτα και μετά απόλαυση. Από τότε που ο άνθρωπος ζούσε στα σπήλαια, είχε την ανάγκη να δημιουργήσει… ζωγράφιζε, σκάλιζε, τραγουδούσε, ρέμβαζε τα ωραία τοπία. Αυτές τις δυνατότητες μας δίνει η ΔΙΑΣΠΟΡΙΚΗ… και όχι μόνο, καθώς μέσα από τη σελίδα σου, η Λογοτεχνία ταξιδεύει παντού, μας δίνει τη δυνατότητα γνωριμίας κι επικοινωνίας. Σε ευχαριστώ, σε ευχαριστούμε. Να είσαι καλά, να δημιουργείς και να προσφέρεις.

  2. Καλέ μου Ιάκωβε, κράτα γερά ,όσο μπορείς, μιας κι άνοιξες τον κύκλο…έτσι σ’ακολουθουμε κι εμεις, λέξη τη λέξη, συλλαβή τη συλλαβή, σ’αυτό το ποίημα της ζωής, με αυτή τη γλώσσα τη μοναδική της Τέχνης!
    Σ’ευχαριστούμε πολύ!!

  3. ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ ΙΑΚΩΒΕ

    ΔΙΑΒΑΣΑ TO ΑΡΘΡΟ ΠΟΥ ΣΑΝ ΚΙ ΑΥΤΟ ΕΙΧΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΔΩ ΓΡΑΜΜΕΝΟ. ΕΠΙΤΡΕΨΕ ΜΟΥ, ΑΝ ΚΑΙ ΜΗ ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΣ, ΝΑ ΣΕ ΣΥΓΧΑΡΩ. ΤΑ ΕΙΠΕΣ ΟΛΑ.

    ΤΟ ΚΕΜΕΙΝΟ ΣΟΥ ΣΤΗ ΔΙΑΣΠΟΡΙΚΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΞΑΝΑΠΩ ΠΟΣΟ ΟΜΟΡΦΟ, ΚΑΛΟΒΑΛΜΕΝΟ, ΚΑΙ ΝΟΗΜΑΤΙΚΑ ΠΛΗΡΕΣ ΕΙΝΑΙ.
    ΘΑΥΜΑΖΩ ΤΕΤΟΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ.

    ΜΕ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ
    ΑΡΙΣ

  4. ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ…. ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΟΥ! ΕΙΜΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ ΜΥΗΜΕΝΩΝ Η ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΔΟΚΙΜΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΝ ΚΑΤΑ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗΝ ΕΔΩ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ . ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΩΘΕΙΣ ΕΤΟΥΤΗ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΣΟ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ, ΚΑΙ Η ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΜΑΣ….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *