Δεκατρείς στροφές

Share

Ι

Χάσκουν οι ουρανοί
και είναι οι λεωφόροι
πρόδρομοι της φυγής μας

ΙI

Στους πυλώνες των δρόμων
στέκουν τα φανάρια της ευτυχίας μας.
Τα φώτα τους πάλλονται
και τα κύματα της νύχτας
παφλάζουν στα χέρια μας

IΙΙ

Σκοτεινά τα δέντρα
πάνω από τους πολύβουους δρόμους
κρέμονται
και κοιτάνε αμίλητα
τις κινήσεις του νεύρου μας
που βομβίζει

ΙV

Τα χέρια μας φτερά
στου απείρου το φως
που τρεμοσβήνει

V

Ο χρόνος μάς κυνηγά
και εμείς σκορπάμε
σαν τα πουλιά
στους τέσσερις ορίζοντες

VI

Στα μανουάλια των προσευχών μας
αναδύονται
θερμικά ρεύματα και θυμιάματα
υπερυψώνοντας τις φωνές μας

VII

Ένα νήμα κόβεται
απ’ το στρίφωμα του κόσμου
και η ζωή μας
φαντάζεται το αύριο
στο μηδενικό καρέ της ιστορίας

VIΙI

Προβολή του σύμπαντος
σε θερινό σινεμά
η θύμηση ενός έρωτα,
ξεχασμένη λατρεία μιας αξίας

IX

Οι κήποι του έρωτα ποτίζονται
με την δοκιμασία της απουσίας,
για κάτι που θα ανθίσει
πίσω από ένα φόβο

X

Στο απύθμενο της ίριδας του μυαλού
μια περιπέτεια
-που ποτέ δεν ξεκίνησε-
είναι ο έρωτας που περιμένουμε
να μας αναστήσει

ΧI

Στην εκκλησία των ανθρώπων
λειτουργίες αλληγορίας
δοξολογούν
της λογικής την υπέρβαση
και το δέος το πανανθρώπινο
πίστη γίνεται

ΧΙI

Αυτό που μας φοβίζει
το περιέχουμε.
Είναι μέρος μας
του ανήκουμε

ΧΙΙI

Απωθημένα ψυχών
στοιβάζονται στο περβάζι των ονείρων
και κάτω από χειμαρρώδεις ουρανούς
ο χρόνος σμιλεύει
όση ζωή μας απέμεινε

Αθηνά Μελή
(προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή με τίτλο
«Τα πάντα ρει και ουδέν μένει…» )

6 Replies to “Δεκατρείς στροφές”

  1. Καλή μου ποιήτρια, “σε δεκατρείς στροφές”ο χείμαρρος της σκέψης σου, οι όμορφες κυράδες της ψυχής, οι λέξεις σου!
    Στο “περβάζι των ονείρων”, σε καρτερεί η ζωή…άδραξέ την !!

  2. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για το όμορφο σας μήνυμα κ. Τζένη!
    Να είστε πάντοτε καλά με δημιουργίες και εμπνεύσεις!
    Θερμούς χαιρετισμούς από Βρυξέλλες

  3. ΄Ομορφοι ποιητικοί στοχασμοί, Αθηνά, με γλωσσικό πλούτο και ευαισθησία. Καλοτάξιδο να είναι το βιβλίο!

  4. Αγαπητή Κυρία Αθηνά Μελή,
    Καλησπέρα σας. Συγγνώμη που άργησα να κάνω κάποιο σχόλιο στους στίχους, αλλά μόλις αυτή τη στιγμή… εντελώς τυχαία, άνοιξα τη “Διασπορική” και διάβασα τους στίχους σας.
    Κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι παρα πολύ ωραίοι, “ποιητική στοχασμοί”, όπως πολύ σωστά παρατηρεί και η ποιήτρια Κυρία Ελένη Αρτεμίου -Φωτιάδου. Φυσικά συμφωνώ και με το σχόλιο της επίσης ποιήτριας Κυρίας Τζένης Κουφοπούλου. Οι δύο κυρίες τα είπαν όλα. Εγώ απλώς συμφωνώ και επαυξάνω, προσθέτοντας μόνο ότι , με δεδομένη την πραγματικότητα πως λίγοι διαβάζουν ποίηση, διότι προφανώς δεν βρίσκουν τον χρόνο να εμβαθύνουν, οι δικοί σας στίχοι είναι από εκείνους που προσελκύουν τον αναγνώστη να κάνει μια στάση σε κάθε στροφή και να συμμετάσχει και ο ίδιος , δίνοντας τις δικές του προεκτάσεις. Εξ άλλου ο ρόλος του ποιητή δεν είναι να εμπνέεται, αλλά μάλλον να διοχετεύει εμπνοές.
    Με το καλό να κυκλοφορήσει το βιβλίο σας, γιατί το βιβλίο είναι σαν την αγάπη: Αν δεν κυκλοφορήσουμε δεν θα τη συναντήσουμε.
    ‘Αρις Αντάνης

  5. Κύριε Αντάνη σας ευχαριστώ θερμά για τα καλά σας λόγια!
    Εύχομαι έμπνευση και πάντα δημιουργίες!
    Αθηνά

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *