Τι κι αν με πολιορκείς!

Share

©Πιπίνα Έλλη (Elles)
Σύδνεϋ, 26/6/17

Τι κι αν ποικίλα με πολιορκούν
τα σκαμπανεβάσματά σου ΖΩΗ…
Τι κι αν διαρκώς με παιδεύεις
Μ’ απροσδόκητες αντιξοότητες!

Ξέρε το δεν είμαι έρμαιο
της Μοίρας μου… Εσένα!
Νους και Ψυχή με όπλισαν
μ’ εφόδια αξεπέραστα!

Τρέφω το πείσμα της Ψυχής
που ξέρει να γιατρεύει
πληγές π’ ανοίγουν
στο διάβα σου…

Ο Νους δεν σε πιστεύει!
Πρόσκαιρη είσαι πάντοτε
γι’ αυτό και ενδυνάμωσε
η πίστη στον εαυτό μου!

Κάθε φορά που με κοιτάς
-ψάχνεις για να με κρίνεις-
δε θά ‘βρεις κείνα τα τρωτά
που η απελπισιά σου χτίζει!

Δεv θα ανοίξει η πόρτα μου
στο Δράμα που σχεδιάζεις,
δε θα σ’ ανοίξω, μάθε το,
μια πέτρα η καρδιά μου!

Σκληρή! Το αποφάσισα μαθές
να προχωρώ στο δίπλα σου
και όχι στην πορεία σου…
την όποια εσύ χαράζεις!

Ας είμαι Παιδί σου!
Απορρίπτω τα ά-σχημα
που αμαυρώνουν την μάσκα σου
διαλέγω άλλη, ολοδική μου!

Φέρει εικόνες αγαθών
που οι μελλοθάνατοι αξιολογούνε
με πόνο και με αίμα
πριν σ’ αποχωριστούνε!

Εδώ χαράχτηκαν αδρά
πίστεις αξίας, αθάνατες…
των υιών των ανθρώπων
κι ας αποδημούν μονίμως!

Υπερέχουν Νους… Ψυχή
η αισιοδοξία των ουρανών
η ελπίδα της χλωρίδας
η αγάπη στον συνάνθρωπο!

5 Replies to “Τι κι αν με πολιορκείς!”

  1. Αγαπητέ μου Ιάκωβε… σε ευχαριστώ που το παλεύεις…. Έχω την εντύπωση ότι αναλώνουμε χρόνο σε διαφορετικά επίπεδα και δεν μπορούμε να σταθούμε εδώ όπως πριν. Και όμως η ποίηση ανθίζει κυριολεκτικά ούτως ή άλλως! Εύχομαι καλή συνέχεια!

    1. Αγαπητή Πιπίνα,
      Έχει ένα μήνα περίπου που πλήρωσα ότι χρειαζόταν για την συνέχεια της Διασπορικής Στοάς γι’ ακόμη τρία χρόνια. Αυτή είναι η απάντησή στο λογικότατο ερώτημα σου αν το παλεύω. Δεν πτοούμεθα από το ότι όλοι ανεξαιρέτως σήμερα το μόνο που σκέφτονται όταν μιλάνε για Διαδίκτυο είναι το Facebook. Κι εκεί αλληλοδείχνονται, δίχως το μέλημα ότι στην πράξη κάνουν κάποιους Αμερικανούς ζάμπλουτους και οι ίδιοι ας ψωμολιμάνε. Έτσι έχουν καταντήσει τον πολιτισμό μας, δούλο της εγωπρέπειας και του θεαθήναι. Κι εγώ μπορεί να κατηγορηθώ ως συνεργός, μια κι εγώ μπαίνω για να δω πρώτα πόση τρέλλα υπάρχει στον κόσμο και μετά να σχολιάσω. Οπότε δεν μπορώ να κατηγορήσω, απλά είναι οι συγκυρίες των καιρών. Εκεί που βαδίζουμε όμως τελικά, θα γίνουν μερικά πράγματα που ίσως να μην μπορέσουμε να τα αποφύγουμε. Ίσως να έχουμε ήδη χάσει τον έλεγχο. (Α) θα χαθεί ο πολιτισμός και θα επιβληθεί το κυνήγι του δολαρίου, (Β) Θα χάσουμε την εθνικότητά μας, θα γίνουμε δηλαδή όλοι μια ταρίφα… δίχως ιδανικά και μόνον δανεικά, (Γ) Το κυριότερο γι’ αυτούς που τα σχεδιάζουν, ότι θα μας κάνουν ότι θέλουν, δηλαδή θα λείψει η δίψα για τη δημιουργία και την εξερεύνηση. Αφού όλα που χρειαζόμαστε θα είναι έτοιμα μπροστά μας και θα μας τα ετοιμάζουν τα ρομπότ. Κάθε φορά που μπαίνω στο τρένο, βλέποντας όλους αυτούς που έχουν κινητά και δεν σηκώνουν κεφάλι απ’ αυτά, σκέφτομαι το δικό μου ποίημα “Χάικου Λάηκ” αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Υπάρχουν άραγε άνθρωποι στον κόσμο που απεχθάνονται όλη αυτή την εσωστρέφεια και πορεία προς ισοπέδωση των αξιών;
      Ιάκωβος

  2. Καλοί μου ποιητές…υπάρχουν ευτυχώς κάποιοι που απεχθάνονται αυτό τον “αυτισμό”, υπάρχουμε, γιατί ψιθυρίζουμε χωρίς να το γνωρίζουμε τους τελευταίους στίχους της Πιπίνας…
    “Υπερέχουν Νους… Ψυχή
    η αισιοδοξία των ουρανών
    η ελπίδα της χλωρίδας
    η αγάπη στον συνάνθρωπο!”
    Σας ευχαριστώ που υπάρχουμε εκτός fb και μας “αρέσει!”

    1. Γεια σου Τζένη μου…. Σε ευχαριστούμε για το σχόλιό σου… Είναι αλήθεια ότι η έλλειψη ετούτων των αγαθών εκμηδενίζουν το Σύμπαν όπως το αντιλαμβάνεται ο άνθρωπος!… Σε φιλώ…. εκλεκτή φίλη της Διασπορικής και δική μου!

  3. Ιάκωβε…. κατ´ αρχήν σου εύχομαι καλό μήνα! Μπαίνω καθημερινά στο fb, Ο λόγος είναι η δημοσιοποίηση της δουλειάς μου σε κάποιους που επίσης ασχολούνται με την ποίηση , τον πεζό λόγο την έρευνα…. επίσης και για την ζωγραφική μου! Ιάκωβε δεν πουλώ βιβλία. Κάθε δουλειά μου βγαίνει σε πενήντα βιβλία που δίνονται σε ελάχιστες βιβλιοθήκες και σε μερικούς φίλους! Αν ήσουν εδώ θα σου τα έδινα όλα, αν σε ενδιέφεραν βέβαια…. δηλαδή τις σαρανταδύο εκδόσεις μου…. μέχρι στιγμής! Δυστυχώς δεν μπορώ να τα ταχυδρομώ, πρώτον γιατί ήδη χάθηκαν τρία βιβλία μου ακριβοπληρωμένα και γιατί δεν μπορώ πλέον να τα στέλνω καθ´ ότι πληρώνω τα μαλλοκέφαλά μου που λένε… στα ταχυδρομικά…. Και η ζωγραφική μου είναι μια μεγάλη συλλογή σπό πολλούς πίνακες κάποιοι έιναι τεράστιοι… και δεκάδες σκίτσα με κάρβουνο, μολύβι ή μολύβι και κιμωλία! Επίσης γεννάται το ερώτημα πώς θα τα εξασφαλίσω στο μέλλον…. Αγχώνομαι πολύ για όλα ετούτα και καθώς συνεχίζω να γράφω γιατί είναι θέμα ανάγκης και ταυτόχρονα θεραπείας…. αυξάνεται ο αριθμός των βιβλίων μου… Εν τω μεταξύ υπάρχει μία φοβερή αδιαφορία για ανθρώπους σαν κι εμένα, σαν να πρόκειται για έγκλημα η ανάγκη της δημιουργικότητας… Αναφέρομαι στα ελληνικά πράγματα…. Σταματώ εδώ καθώς αισθάνομαι πραγματικά unwell!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *