Συνομιλία με τον αγαπημένο ποιητή!

Share

……
“Όλα τελειώνουν και μόνο το φθινόπωρο παραμένει
αιώνια νέο σαν τα πιο λυπημένα ποιήματα.
Δωσ’ μου το χέρι σου…” Τ. Λειβαδίτης

Τη σκέψη μου πάρε…
….  ν’ αντιστρέψω θέλω τη μοίρα αυτού του κόσμου
να τη βάλλω σ’ένα πλεούμενο-στίχο
στη νότα ενός βιολιού, στην επιθυμία της καρδιάς για αιωνιότητα…
Να σκάψω εντός μου μια βραδιά,
να ξεριζώσω όλα τα λυπημένα ποιήματα,
σ’ ένα χαρτί πλωτό να τ’ αποθέσω,
πάνω στο χάρτη των χεριών τις διαδρομές ν’αλλάξω
να’ρθουν οι μοίρες των καιρών
μες στις βραγιές του χρόνου, να σπείρουν άλλες φυλλωσιές
όνειρα -ηλιοτρόπια, σ’ όλβιες προσδοκίες!
Δεν την αντέχω πια τη λύπη του φθινόπωρου, τους έρημους σταθμούς,
τις ώχρες παραλίες, τις άδειες αγκαλιές!
Θα βγω μπροστά, την άνοιξη, με μιαν άρπα να συνθέσω,
τα δάχτυλα στον ήλιο να βουτήξω, να ζωγραφίσω τ’ άπειρο στη χώρα των ματιών,
στην άσπιλη βουβή σελίδα, τη μακρυνή πορεία αυτού του κόσμου να τραβήξω….
μην έχει τελειωμό η ελπίδα…. μην έχει εμπόδια η χαρά… και
 πέρα στο ξάγναντο, μια θεϊκή αγκαλιά να περιμένει!
Ίσως να έχει λόγο πια και …η αιωνιότητα!

Τζένη Κουφοπούλου

4 Replies to “Συνομιλία με τον αγαπημένο ποιητή!”

  1. Εξαίρετο ποίημα! Ευρηματική ομορφιά στίχων και εικόνων, ισορροπημένα σιωπηλή μελωδία, φωτεινό το έξω πρόσωπο, θερμή αγκαλιά το μέσα βάθος! Και πάνω απ’ όλα, και μέσα και τριγύρω να επιστατεί και να φωτίζει η ελπίδα δείχνοντας το δρόμο για το αναστάσιμο αύριο!!

  2. Σας ευχαριστώ πολύ, για τα καλά σας λόγια,
    συνοδοιπόρε της γραφής.

  3. Αγαπητή μου Τζένη, μάλλον έχω αποκλειστεί από ενημέρωση, προφανώς για τεχνικούς λόγους, και μόνο κατά τύχη μπαίνω και ψάχνω μήπως έχει αναρτηθεί κάτι στη Διασπορική. Και ω του θαύματος: “The missing pieces” και “Συνομιλία με τον αγαπημένο ποιητή”, που κατά σύμπτωση ανήκει και στις δικές μου ποιητικές προτιμήσεις.
    Τώρα σχετικά με τους στίχους σου τους έχει σχολιάσει τόσο όμορφα, λακωνικά και ποιητικά, θα έλεγα, ο κ. Παναγάκος, που το μόνο που θα μπορούσα να προσθέσω, εκτός από ένα δικό μου “Εύγε”, είναι η εκπληκτική φράση του Λειβαδίτη: “Τέχνη είναι να απλώνεις το χέρι σου σε μια φανταστική τριανταφυλλιά και να κόβεις ένα πραγματικό τριαντάφυλλο”.
    Άρις Αντάνης
    arimari@otenet.gr

  4. Σ’ευχαριστώ πολύ , καλέ μου Άρι, πάντα τονώνεις το ηθικό μου!
    Κρατώ πάντα αυτό το τριαντάφυλλο του ποιητή, στο πέτο της καρδιάς,για έμπνευση!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *