Στην παλιά προσμονή

Share

Από τη συλλογή
“Με τις δεκαεφτά συλλαβές του είναι”
ποίηση Χαϊκού

Ήταν μια πλάνη.
Μια θάλασσα σκοτεινή.
Γυμνός ουρανός.

Μια απορία
μέσα στην παλάμη μου,
στάζει ο κόσμος.

Βάλε μια φωνή
θα είμαι εκεί.
Σε περιμένω.

Τώρα είσαι ‘δω.
Μακριά δεν θα φύγω,
είναι μάταιο…

Αθηνά Μελή

2 Replies to “Στην παλιά προσμονή”

  1. Yπέροχα, καλή μου Αθηνά!
    Αλήθεια,”αυτός ο κόσμος ο μικρός ο μέγας”,
    “μιά απορία στην παλάμη μας”,μια ευλογία στη ματιά μας!

  2. Σε ευχαριστώ πολύ Τζένη!
    Πολλούς χαιρετισμούς από το παγωμένο Βέλγιο!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *