Seasonal
[SlideDeck id='4761' width='100%' height='370px']
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
[SlideDeck id='4761' width='100%' height='370px']
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου
Καλή χρονιά και καλή δεκαετία, που αρχίζει τώρα ως και το 2020. Με υγεία, καρτερικότητα και πνεύμα μαχητικής δημιουργίας. Αλλά και περίσκεψης. Παράγουμε πολύ ντιρλαντά και καλά κάνουμε. Αν παράξουμε και σκέψη «για να γυρίσει ο ήλιος», θα έχουμε μια θαυμαστή ισορροπία.
Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου
Τα ίχνη σκέπασε ξανά
Το κύμα διαβατάρικου καιρού
Οι μέρες μίκρυναν, οι ώρες μεγάλωσαν
Oι απολογισμοί κρατάν πότε μαχαίρια κοφτερά
Πότε μαντίλια μ’ απαλές, λινές επαφές της Μνήμης
Ο κύκλος φτάνει σ’ ένα τέλος και αρχή
Για να χαράξει μια καινούρια μετατόπιση
Τα θέλω ενδύονται ξανά την επανάσταση
Βγαίνουν σπαθιά και κρύβονται ασπίδες
Είναι που η ανθρώπινη προκατάληψη
Επινόησε το χρόνο
Continue reading
Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου
Προσπαθώ να ερμηνεύσω το μυστήριο
του έναστρου ουρανού
Μπαίνω ανάμεσα στην αίγλη
της υπεροχής του
Γίνομαι ένα μαζί του
Τα μάτια μένουν σαγηνευμένα
απ’ τα σπινθηροβόλα του μάτια
Continue reading
Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά
Παραμονή Χριστουγέννων, 1967…
Μουντή και άχρωμη η μέρα, δακρυσμένη, όπως οι εκατοντάδες νέων ανθρώπων, που με μια βαλίτζα, στο χέρι κοίταζαν γύρω σα χαμένοι μην τολμώντας να συνειδητοποιήσουν την πραγματικότητα, καθώς στέκονταν στην αποβάθρα για να επιβιβαστούν στο Πατρίς που περίμενε να φορτώσουν το ζωντανό εμπόρευμα, να σηκώσει άγκυρες και να σαλπάρει για Αυστραλία.
Γύρω μας, (ναι, ανάμεσα τους κι εγώ με το σύζυγο και τα δυο παιδιά μας, το γιο 5 χρονών και την κόρη μόλις δυόμισι), όλοι περπατούν χαρούμενα και γρήγορα, αδιάφοροι για το δράμα του φευγιού μας.
Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου
Το άστρο ψάχνω
Εκείνο που οδηγεί
Ακόμα και σοφούς και μάγους
Μέσα στις νύχτες που χαράζει η προσμονή
Και τρέφει η έλλειψη μιας στέρεης Αλήθειας
Μόνο που δε μου φτάνει πάλι
Να σταθεί εκεί, στης Βηθλεέμ το στάβλο
Είναι τόσα πολλά τα φτωχικά τα σπήλαια
Που χάσκουν σαν βομβαρδισμένες απώλειες
Μες στις πολύβουες ζωές μας
Continue reading
Ευαγγελία-Αγγελική Πεχλιβανίδου
Ήρθες και φέτος Άη Βασίλη
Βιάστηκες όπως πάντα πριν την ώρα σου
Μέρες θα τριγυρνάς
Θα επαναλαμβάνεσαι
Και θα ξεφτίζεις
Οι μπότες πεταμένες στα σκουπίδια
Κι ο σκούφος και τα γένια λερωμένα
Θα παραμείνουνε στο μαυσωλείο της ψυχής
Να ανέβουν πάλι στο θεατρικό σανίδι
Ρούχα ραμμένα από εύφλεκτα, ακρυλικά υλικά
Με τσέπες αδειανές από αγάπη
Και βρώμικες απ’ τα Ευρώ.
By Gabrielle Morgan
A sense of peace prevailed among the people who seemed to be relaxed and happy after the pre-Christmas rush. They waited expectantly for Mass to begin which was to be celebrated by a visiting priest from Rome.
Annie, our organist, had not arrived. I was told she wasn’t well and we must proceed without her. With a full church congregation, I realised how much we depended on Annie. She travelled miles by car each Sunday, after already attending Mass at her own Church, to play the organ for us. Now it was up to me to choose an Entrance Hymn appropriate for Christmas morning, one which everyone might know by heart. I thought quickly and chose the carol ‘Silent Night’. Without accompaniment, a cappella style, a chorus of voices filled the Church – The Mass became alive.