Mother’s Day

mom
Share

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

According to mythology the very first type of celebration for mothers was a spring fair devoted to the goddess Gaia (meaning mother earth) the Mother of Gods and Men. This celebration was later changed to honour Rea the daughter of Gaia. Kronos was Rea’s husband, and  in fear for losing his throne kept swallowing every one of his children with Rea.

Rea, who like Gaia didn’t like this situation, decided to save her sixth child when he was born.  Therefore, instead of the child, she handed Kronos a large rock wrapped in cloth to swallow.  The child, Dias (or Zeus), was saved and was given to the nymphs to be raised in secret in a cave in Crete.  When he became of age, Metis (a daughter of Okeanos) helped Dias by creating a concoction of herbs that were given to Kronos in order to force him to throw up, first the rock that he had swallowed instead of Dias, and then the rest of his children, the siblings of Dias.

This is the myth, however it gives an indication of what a mother is capable of and how she continuous to confront even her own husband in favor of her children.

In ancient Rome a Mother’s Day would be devoted to the goddess Cybele and was celebrated each March. In 15th-16th Century England a version of the celebration called “Mothering Sunday” is on the fourth Sunday of lent.

These days the International Mother’s Day celebration can be contributed to Anna Jarvis from West Virginia who was not a mother herself but campaigned since 1907 for the establishment of this day and succeeded after founding the Mother’s Day International Association. This association doesn’t seem to exist today but Mother’s Day is here to stay with us and all the following writers part of Diasporic Literature have a special place in their thoughts about it.

Σύμφωνα με τη μυθολογία μια μορφή γιορτής της μητέρας άρχισε από ανοιξιάτικη εορτή στην αρχαία Ελλάδα αφιερωμένη στη Γαία τη μητέρα Θεών και Ανθρώπων. Αργότερα αυτή η εορτή άλλαξε και αφιερώθηκε στη Ρέα, κόρη της Γαίας. Η Ρέα παντρεύτηκε τον Κρόνο, αλλά για να σώσει ένα από τα παιδιά της από εκείνον του έδωσε μια πέτρα να καταπιεί αντί του παιδιού της. Έτσι έζησε ο Ζεύς που αργότερα πήρε το θρόνο από τον πατέρα του στον Όλυμπο. Η ιστορία αυτή είναι γνωστή στον Ελληνισμό και δείχνει μεταξύ άλλων το τι μπορεί να καταφέρει μια μάνα για να προστατέψει και να βοηθήσει τα παιδιά της.

Στην αρχαία Ρώμη η Γιορτή της Μητέρας ήταν αφιερωμένη στη θεά Κυβήλη κι εορταζόταν το Μάρτη. Στην Αγγλία ένα παράγωγο αυτής της γιορτής εορταζόταν με το όνομα “Μητρική Κυριακή” τον δέκατο-πέμπτο και δέκατο-έκτο αιώνα…

Τη σύγχρονη Παγκόσμια Εορτή της Μητέρας μάλλον τη χρωστάμε σε κάποια Αμερικανίδα με το όνομα Anna Jarvis η οποία δεν ήταν μητέρα η ίδια αλλά ξεκίνησε από το 1907 μια καμπάνια αναγνώρισης της μητέρας, αφού ίδρυσε το Σύλλογο Παγκόσμιας Ημέρας της Μητέρας. Ο οργανισμός αυτός δεν υπάρχει σήμερα, όμως η Γιορτή της Μητέρας έχει καθιερωθεί όπως δείχνουν και οι συγγραφείς της Διασπορικής Στοάς που συμμετέχουν. Μπορείτε κι εσείς σαν αναγνώστης/τρια λοιπόν να ενθαρρύνεται τους συγγραφείς εδώ με ένα μήνυμα και μια σκέψη την οποία θα εκτιμήσουν αφάνταστα.

Μητροπάνος “Μάνα που ζω”

Según la mitología el primer tipo de celebración para las madres fue una feria de primavera dedicado a la diosa Gaia (la tierra madre de significado), la Madre deDioses y Hombres. Esta celebración fue cambiado más adelante en honor aRea, hija de Gaia. Cronos era el marido de Rea, y con el temor de perder su trono mantuvo tragar cada uno de sus hijos con Rea.

Rea, quien al igual que Gaia no le gustaba esta situación, decidió salvar a su sexto hijo cuando nació. Por lo tanto, en lugar del niño, le entregó a Cronos una piedra envuelta en una tela grande para tragar. El niño, Dias (o Zeus), se salvó y fue entregado a las ninfas que se tratarán en secreto en una cueva de Creta.Cuando se convirtió en mayor de edad, Metis (una hija de Océano) ayudó Diasmediante la creación de un brebaje de hierbas que se les dio a Kronos con el fin de obligarle a vomitar, primero la piedra que había tragado en lugar de Díaz, y luego el resto de sus hijos, los hermanos de los Días.

Este es el mito, sin embargo, da una idea de lo que una madre es capaz de hacer y cómo ella continua para hacer frente incluso a su propio marido en favorde sus hijos.

En la antigua Roma Día de la Madre estaría dedicado a la diosa Cibeles, y secelebra cada mes de marzo. En la Inglaterra del siglo 15to-16ta una versión de la celebración denominada “Domingo de las Madres” es el cuarto domingo de Cuaresma.

Estos días de celebración del Día Internacional de la Madre se puede contribuir aAnna Jarvis de West Virginia que no era la madre de sí misma, sino una campaña desde 1907 para el establecimiento de este día y lo consiguiódespués de la fundación de la Madre Día Internacional de la Asociación. Esta asociación no parece que existen en la actualidad, sino Día de la Madre está aquí para quedarse con nosotros y todos los escritores siguientes parte de la literatura diaspórica tienen un lugar especial en sus pensamientos al respecto.

Family Photograph

Share

The photograph is black and white and was possibly taken about the year of 1900.  It is a photograph of the nine children of the Wood family.  My grandfather George was one of these children. I feel a great attachment to the photograph.  It is like looking at a still from a movie as I take a peek into the … Continue reading

Posted in Australia, English, Essay, Memoir, mothers-day | Tagged , , | Leave a comment

Έτη παιδιού

Share

Όταν τον ειδοποίησαν ότι η μητέρα του δεν ήταν καλά, θα πρέπει να είχαν περάσει τα μεσάνυχτα. Ήταν κατακαλόκαιρο, και δεν είχαν ακόμα κοιμηθεί, ούτε αυτός, ούτε η γυναίκα του, ούτε τα παιδιά του. Αντίθετα, κάθονταν όλοι στη βεράντα του εξοχικού τους σπιτιού κι απολάμβαναν τη δροσιά της καθαρής αυγουστιάτικιας νύχτας, ανασαίνοντας τη μυρουδιά των πεύκων που κατέβαινε απ’ το βουνό, και την αρμύρα της θάλασσας που ερχόταν απ’ τα ηρεμισμένα νερά, λίγα βήματα πέρ’ απ’ τα πόδια τους.

Ήρθε ένας ποδηλάτης και τους έφερε το μήνυμα: Continue reading

Posted in Greek, Γιορτή της μητέρας, Διήγημα, Λογοτεχνία | Tagged , , , | 1 Comment

Από τη Μάνα στην Κόρη

Share

Το δάκρυ μου που κυλάει στα μαλλιά σου
είναι αληθινό.

Η καρδούλα σου που χτυπιέται ανελέητα
σηκώνει κύματα στη δική μου.

Στα παγωμένα χέρια σου ρέω
όλη τη θέρμη που μου απόμεινε.

Τρέμουν τα χέρια σου απ’ τις ωδίνες
και σου χαρίζω τα δικά μου να σταθείς.

Τα δάκρυά σου λαφρύνουν την πίκρα σου
όταν σου τα σφουγγίζω εγώ. Continue reading

Posted in Greek, Hellas, Γιορτή της μητέρας, Λογοτεχνία, Ποίηση | Tagged , | Leave a comment

Αφόρητες Αγάπες

Share

Έβλεπες τη μάννα, που λαγοκοιμόταν
μπροστά στην τηλεόραση,
και στην ψυχή σου, φευγαλέο βάσανο κρυφό,
η αποφράδα σκέψη : «Άραγε ανασαίνει ;
Κι αν κάποτε πάψει να ζει, πώς θα το αντέξω !»

Έβλεπες τον πατέρα, που τον έπαιρνε
ο υπνάκος στην πολυθρόνα του,
με την εφημερίδα, ορθάνοιχτη να τον σκεπάζει,
και διάβαζες, πρωτοσέλιδη, την αγωνία σου :
«Άραγε ζει; Κι άμα δεν ζει, πώς θα τ’αντέξω !» Continue reading

Posted in Greek, Hellas, Γιορτή της μητέρας, Λογοτεχνία, Ποίηση | Tagged , | Leave a comment

Η ιστορία της γέννησης

Share

Εσύ χαμογελάς και ελπίζεις,
πότε την ταραγμένη θάλασσα ορίζεις,
πότε τον αγριεμένο ουρανό σκορπάς
σε σωτήρια βροχή
που συντροφεύει το κύμα. Continue reading

Posted in Greek, Hellas, Γιορτή της μητέρας, Λογοτεχνία, Μάνα, Ποίηση | Leave a comment

Μπρος στο δικό της μεγαλείο

Share

Το είπε και σ’ εμένα τρυφερά
πως «..κάποια μέρα όλα σβήνουν
στη μνήμη των δημιουργών τους χάνονται…»
»Κι η νύχτα δεν λογιάζει κάλλη, μήτε κόπους
παρά το χρόνο που την διαφεντεύει σκέφτεται,
μην τύχει και η θύμηση διαιωνιστεί,
μην τύχει και βγει στους δρόμους ανεξέλεγκτη
στον πηγαιμό κάποιου ανέσπερου μας στόχου.» Continue reading

Posted in Australia, Garivaldis, Greek, Γιορτή της μητέρας, Λογοτεχνία, Ποίηση | Tagged | 3 Comments

Στη Μητέρα

Share

Ήσουν και μονοπάτι απλό, του Πλάστη ο νεωκόρος
Που ανάβεις τις λαμπάδες του στη γέννα ενός μωρού.
Continue reading

Posted in Greek, Hellas, Γιορτή της μητέρας, Λογοτεχνία, Μάνα, Ποίηση | Tagged , , , , | 1 Comment

Σαν έφυγες

Share

Σαν έφυγες
Περπάτησα πολύ μες στη σιωπή
Και μες στο χρόνο που δε σου΄δωσα
Γύρω μου ο κόσμος σε ατέρμονες συνήθειες
Ξυπνούσε και κοιμότανε στην απομόνωσή του
Περίεργη αίσθηση
Οι φωτεινές επιγραφές μονάχα τ΄όνομά σου
Μάνα αναβόσβηναν
Κι εγώ ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι
Άναβα σπίρτα συνεχώς από τις θύμησες
Να σε κρατήσω περισσότερο στην αίσθηση
Και στην παραίσθησή μου Continue reading

Posted in Cyprus, Greek, Γιορτή της μητέρας, Λογοτεχνία, Ποίηση | Leave a comment

Mother’s Day Remembrance

Share

I walked under the old elm trees. It was a cold winter’s day and the air was sharp. There was no one to break the stillness. I was conscious only of the dank smell of wet leaves underfoot and the sheep and cattle grazing peacefully in the paddock across the creek.
At last it was possible to be myself, away from people. My thoughts were in emotional turmoil. Watching death creep insidiously through my mother’s body as cancer claimed her was hard to bear. I tried to grasp the inevitability of losing her. She was noble in her dying, never complained. “Andy’s randy today,” was all she would say when beset with pain. Continue reading

Posted in Australia, English, Essay, Literature, mothers-day | Tagged , , | 1 Comment

Pues sola hay una

Share

Todo lo que hoy escriba
me va a saber a poco.

Describir su sonrisa diaria de amapola
y esas bromas conjuntas de jardin de verano,
sus lagrimas de escama cuando el desprecio hiere,
sus pasos de gorrion
o su dormir de nube,
se me hace muy escaso
o suena a prototipo.

Hablar de sus poderes
y consejos de bruja,
sus estudios de master en “Pocimas de Amor”,
de su orden obsesivo de dicator febril,
su paciencia de Santa,
su entrega transparente como fuerza del rio,
sus rabietas de cria
o lo bien que le sale la comida el domingo
no parece que sean
materia para halagos
o versos de marfil. Continue reading

Posted in Australia, Literatura Española, mothers-day, Poesía, Spanish | Leave a comment