Η Παρέα στο «Τυγάνη»

Share

Άρις Αντάνης

TANGO (Em)
Χάθηκες ξαφνικά, απ’ το στέκι μας, φίλε
πιάσε το κινητό κι ένα μήνυμα στείλε,
τα παλιά μην ξεχνάς, την παρέα θυμήσου,
όλοι οι φίλοι ποθούν να βρεθούνε μαζί σου.

Κάνε κάτι λοιπόν, μην αργείς να γυρίσεις,
με τραγούδι απαλό τη σιωπή σου να λύσεις,
στο «Τυγάνη» θα βρεις μια γωνιά ν’ απαγκιάσεις
κι οι θαμώνες ζητούν την κιθάρα να πιάσεις. Continue reading “Η Παρέα στο «Τυγάνη»”

Εραστές του ονείρου και του φόβου

Share

Δάση, λιβάδια, πράσινοι αγροί,
παλιά τετράδια, αλλοτινοί καιροί,
λιόλουστες μέρες, ξάστερες βραδιές,
αγνές αγάπες σε άμαθες καρδιές,
του ονείρου και του φόβου, οι εραστές.

Λίμνες ποτάμια, γάργαρα νερά
ξένοιαστα γέλια κι ανέμελη χαρά,
εξατμιστήκαν στου ανέμου την πνοή
μέσα απ΄ τα χέρια, που χτίζαν τη ζωή,
του φόβου και του ονείρου, οι νοσταλγοί. Continue reading “Εραστές του ονείρου και του φόβου”

“Σημαία”

Share

 Τα σέα και τα μέα μου…

                                                                                   Άρις  Αντάνης

(Εξαιρετικά αφιερωμένο
στον αξιότιμο Υπουργό Παιδείας,
Έρευνας και Θρησκευμάτων)

Προειδοποίηση:

Αυτό το κείμενο, μετά την πρώτη ανάγνωση… αυτοκαταστρέφεται!

Γι αυτό το λόγο, αυτό το κείμενο,  παρακαλώ μη το προσπεράσετε. Όπου κι αν το βρείτε, μη το αγνοήσετε. Πρόκειται για  ένα μυστικό. Είναι μια ιστορία. Δεν είναι πραγματική. Είναι μια φανταστική ιστορία, ένα αποκύημα της φαντασίας τού συγγραφέα. Αν και έχει γραφτεί σε πρώτο πρόσωπο, ο υποτιθέμενος ήρωας δεν είναι ο υποφαινόμενος… αντιήρωας. Γι’ αυτό και πάσα ομοιότης οφείλεται σε απλή σύμπτωση.  Όλα είναι φανταστικά. ( Όλα,  εκτός από τη… σημαία!)          

Προοίμιο

Ονομάζομαι Γεώργιος Χαλιώτης. Είμαι ένας άσημος, ασήμαντος και απλός άνθρωπος. Το όνομά μου είναι άγνωστο. Κανείς δεν επρόκειτο να το βγάλει ποτέ στην επιφάνεια. Το όνομα «Γεώργιος Χαλιώτης» θα έμενε για πάντα στην αφάνεια, αν… Continue reading ““Σημαία””

Φολέγανδρος

Share

Φολέγανδρος

Δεν θα το δουν τα μάτια μου
εκείνο το νησί. Δεν πρόλαβα…
Με πρόφτασε ο καιρός που χάλασε,
μ΄ εμπόδισε η φουρτούνα που έπιασε.
«Απαγορεύεται ο απόπλους».

Κι αυτή η κακοκαιρία φαίνεται
πως θα κρατάει για πάντα.
Απαγορεύεται η Φολέγανδρος για μένα,
ακόμα κι αν το επιτρέψει η μπουνάτσα
να αμολήσουν τα καράβια.

Continue reading “Φολέγανδρος”

«Ερωτική ενδελέχεια»

Share

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ (Οι Ποριώτες γράφουν)

                 «Ερωτική ενδελέχεια»
Θάλεια Καραμητσοπούλου
“Ολάνθη”

                      Γράφει ο:   Αρισ. Παν. Αντάνης

 

Η πρώτη φορά 

Είχαμε μεγαλώσει!
Είμαστε κι οι δυό εικοσιτρία,
κι ήταν η ντροπή μας τόση
που ο έρωτας μάς φάνηκε
βουνό, να μας πλακώσει…[]

 

Είναι το δεύτερο βιβλίο της Ποριώτισσας Θάλειας Καραμητσοπούλου. Και είναι  το πρώτο μέρος από μια τριλογία με τον ίδιο  τίτλο: Ερωτική Ενδελέχεια.

Ενδελέχεια είναι μια πολύ όμορφη αρχαιοπρεπής λέξη. Η έννοιά της εμπεριέχει αμφίρροπες   τάσεις. Από τη μια αναδεικνύει  συνεχή και ακατάπαυστη φροντίδα για κάτι που οφείλει ο άνθρωπος να κάνει. Κι απ΄ την άλλη κόπωση από αυτή την προσπάθεια. Continue reading “«Ερωτική ενδελέχεια»”

«Κάνε το καλό, καημένε…»

Share

Αν και τους όποιους δισταγμούς ενίκησες
τη ματαιοδοξία σου ακόμα δεν ενίκησες!
Κι αν θεωρείς πως τόσα έχεις προσφέρει
άλλοι, δύο και τρεις φορές τα πρόσφεραν,
κι όμως ποτέ κανείς δεν έμαθε γι’ αυτούς.
Κι η προσφορά αυτή δεν σπαταλήθηκε
εκεί που οι ίδιοι διάλεγαν, μα γιάτρεψε
των άγνωστων αδήριτες ανάγκες.

Continue reading “«Κάνε το καλό, καημένε…»”

Οι Καλικάντζαροι

Share

Χρονογράφημα του: Άρι Αντάνη 

Διάβαζα για άλλη μια φορά  το  βιβλίο  του ζεύγους  Αγγελικής και Δημήτρη Ζαχαρόπουλου  « Ο Πύργος με τους Καλικάντζαρους». Και για μια ακόμα φορά διαπίστωσα πόσο ωραίο παραμύθι είναι. Και πόσο έξυπνα γραμμένο! Θα πρέπει,  τώρα τα Χριστούγεννα, να το προμηθευτούν όλοι και να το κάνουν δώρο στα παιδιά τους. (Βλ. Εξώφυλλο).

Καθώς λοιπόν  τέλειωνα κι αυτή την ανάγνωση,  σκέφτηκα ότι  ταιριάζει να διαβαστεί  και από μεγάλους, και θα έπρεπε να το προμηθευτούν κι αυτοί. Γιατί κι εγώ που το διάβασα 3-4 φορές, μεγάλος είμαι. Δεν είμαι κανένα παιδί! Είμαι πάνω από 40.  (Μπορεί και… 140, αλλά ποιος μετράει τώρα!). Και κει που σκεφτόμουνα ότι είναι και επίκαιρο, λέω μέσα μου: «Θα πρέπει να το συστήσω και σε άλλους φίλους, αλλά, αυτό θα το κάνω αργότερα, γιατί τώρα θέλω να δω τις ειδήσεις». Continue reading “Οι Καλικάντζαροι”

Ένα κορίτσι χόρευε στην Ύδρα

Share

ένα κορίτσι χόρευε στην ύδρα
το φανελάκι το αντρικό
απ΄ τον ιδρώτα κολλημένο
πάνω στο λιγνό κορμάκι

ένα κορίτσι χόρευε στην ύδρα
κάτω απ΄ το φανελάκι
να διαγράφονται τα τρέμολα
τα σόλα τα ακομπανιαμέντα

ένα κορίτσι χόρευε στην ύδρα
στη νυχτιά τη λαμπερή
κι όλο το Νησί να σειέται
στους τρελούς ρυθμούς του Continue reading “Ένα κορίτσι χόρευε στην Ύδρα”

Θα είμαι εκεί…

Share

Θα είμαι εκεί…
Όταν είσαι πληγωμένη
και χρειάζεσαι φροντίδα,
μόνη, προβληματισμένη
και χωρίς καμιάν ελπίδα,

Κλείσε τα μάτια
και, με τη σκέψη σου, φώναξέ με.
Να είσαι σίγουρη,
σε χρόνο ανύποπτο, θα είμαι εκεί. Continue reading “Θα είμαι εκεί…”

Τσιριτίρι – Τσιριτρό

Share

Χρονογράφημα του Άρι Αντάνη*

(*συνοδεύεται και από μουσική απόδοση σε ρυθμό …ραπ)

Σε μια ρώγα από σταφύλι, έπεσαν οχτώ σπουργίτες
και τρωγόπιναν οι φίλοι, τσιριτίρι , τσιριτρό- τριριτρί, τσιριτρό.
Κι επί έξι χρόνια τώρα, εμεθούσαν τα καημένα
κελαηδάνε όλη την ώρα, τσιριτίρι, τσιριτρό- τσιριτρί, τσιριτρό.
Και  τις μύτες τους χτυπάνε και κουνάνε τις ουρές
όλο γέλια και χαρές, τσιριτίρι-τσιριτρό, τσιριτρί-τσιριτρό,
Και οι οχτώ σε μία ρώγα,  φαγοπότι  και φωνή,
την αφήσαν αδειανή, τσιριτίρι-τσιριτρό, τσιριτρί- τσιριτρό
Φλυαρώντας στον «αέρα», πάνε δώθε πάνε πέρα
τιτιβίζουν στην τιβί, κι όλοι μένουμε βουβοί,  τι-τι-βό και τι-τι-βί.
 
Continue reading “Τσιριτίρι – Τσιριτρό”