Αλεξ-ήνεμος

Share

Κι’ άκου… κοίτα… νιώσε…

Τίποτα   δ ε ν  πεθαίνει,

Όσο υπάρχουν οι αγάπες

που το γέννησαν…

Άρις Αντάνης

( Μια… υποψία βιβλιοπαρουσίασης, για δύο πονήματα που μου άρεσαν πολύ, Μαρούσι,  Αθήνα- 7/3/2011)

Η Ελένη Αρτεμίου- Φωτιάδου χειρίζεται το λόγο με πολύ μεγάλη ευχέρεια. Από την πρώτη αράδα προσελκύει τον αναγνώστη και τον κάνει να μη μπορεί να σταματήσει την ανάγνωση, να μη κάνει… στάση, ούτε για να επαναλάβει μια φράση, προς επιβεβαίωση της κατανόησης του νοήματος.
Continue reading “Αλεξ-ήνεμος”

“Κάναντα”

Share

Άρις Αντάνης

Βραβείο Πνευματικής Εστίας Μοσχάτου,
εκδόσεων Πατάκη
ΓΣΣΕ

Ξ έ χ α σ α  να σου πω, ότι, έτσι και με συμπαθήσει άνθρωπος εμένα, δεν με ξεσυμπαθάει εύκολα και να με συμπαθάς, αν στο σημείο αυτό δεν δείχνω διόλου μετριόφρων.

Εν τούτοις δεν θα μπορούσες και να πεις, ότι η πολλή συμπάθεια βγαίνει πάντοτε σε καλό και μη νομίσεις δηλαδή, ότι, όντας συμπαθής γίνεσαι και προνομιούχος.

Γιατί ξέχασα να σου πω, ότι  κ α ι  εγώ, έτσι και συμπαθήσω άνθρωπο δεν τον ξεσυμπαθάω εύκολα. Πρόσεξε τώρα να δεις τι συμβαίνει εδώ: Συμπαθώ, συμπάσχω, συμπονώ.  Ρήματα σύνθετα. Πρώτο συνθετικό η πρόθεση «συν». Τι σημαίνουν αυτά; Σημαίνουν ότι αν πάσχεις εσύ, πάσχω και εγώ μαζί σου και αν πονάς εσύ, πονάω κι εγώ. Αυτό είναι καλό ή κακό; Καλό θα πεις, αλλά αν πονάω κι εγώ μαζί σου, πώς θα μπορέσω να σε βοηθήσω; Κι εγώ θα χρειάζομαι βοήθεια! Δεν θα χρειάζομαι; Μην απαντάς. Στο τέλος θα μιλήσεις εσύ…Αν και αμφιβάλω, γιατί μάλλον θα μείνεις άλαλος!….

Continue reading ““Κάναντα””

Η αλήθεια γυμνή

Share

Άρις Αντάνης

Και στο φως το αχνό της ψυχής μου, εάν…
για να ρθουν να με σώσουν, δεν γνέψω,
μέρη του λόγου παρήγορα, είναι μι’ αλήθεια,
που με βρίσκει ανέτοιμο.

Και το τραγούδι τ ‘απαλό της τρυγόνας, εάν…
δεν παρασύρει στο δάσος τις σκέψεις μου,
να τις ξεστρατίσει στο όνειρο, είναι μι’ αλήθεια,
που με χρίζει πανέτοιμο.