Στη Μαγεία Της Νύχτας

Share
 Η νύκτα σα χανούμισσα
τ’ άστρα γλυκοκοιτάζει…
μισό φεγγάρι πρόσωπο
στους ουρανούς τ’ ανάβει…
κι’ αυτά, να καίγονται για χάρη της
…….ως το πρωί…
που σβήνουν στην αγκάλη της.
Κι εγώ σβηστ’ όνειρο, ξυπνώ
σ’  άστρο της νιότης μακρινό
κάνω βουτιές στον ουρανό
κι ανάβω στις ουρές των κομητών
© Michael Pais
Please Login or Register to see the link.

ΚΥΠΡΟΣ 1974 Επέτειος Τουρκικής Εισβολής

Share

ΜΟΝΑΧΑ ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ

Κοιτούσαμε τις φωτιές
Να πηγαίνουν κόντρα στη νύκτα,
το διάβα τους πιο μαύρο!
Ξεπηδούσαν από παντού
αποστραγγίζοντας
και τις τελευταίες σταγόνες δροσιάς
που απόμειναν από την ανομβρία.

Continue reading “ΚΥΠΡΟΣ 1974 Επέτειος Τουρκικής Εισβολής”

Σαν Δώσουμε τα Χέρια

Share

Κύπρος 1974

ΣΑΝ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ

Καρφί εσύ καρφί εγώ
Και να η πατρίδα στο σταυρό.
Και να ο Ήλιος μας ασάλευτος
Να κοκκινίζει να χρυσίζει απόκοσμα
Την άψυχη ματιά του μαύρου
Εκείνου δειλινού,

Σαν ζωγραφιά από αίμα
Που κρέμασε ο θάνατος
Στο βάθος τ’ ουρανού μας.

Πίσω μας σέρνουν το χορό
Του σπαραγμού οι μάνες
Στα βήματά μας π’ αντηχούν
Του διχασμού οι κατάρες.

Κι ανάμεσα απ τα μύρια
Ορφανά η Πηνελόπη
Να τον περιμένει τώρα
Από το παρελθόν.
Κι όλο ξηλώνει τον καιρό.

Πιο πίσω
Από αντρική συνήθεια
Είναι ο πατέρας
Που ζητάει μες το πείσμα
Απ το καημό του να κρυφτεί.

Κι όπως τον βλέπεις
Με την μαύρη φορεσιά του
Να τριγυρνά
Σαν μια σκιά μες τη ζωή
Στο νου σου φέρνει
Δέντρο τσακισμένο
Που παλεύει μες το ρέμα
(Της πληγής του) να διαβεί.

Κι όμως αδέλφια
Γιοφύρι πάνω απ το γκρεμό
Σαν δώσουμε τα χέρια
Εκεί που τρέχει ο ποταμός
Της Κύπρου μας το αίμα.

© Michael Pais

• http://lisiotis.blogspot.com

1500 Χρόνια Χωρίς Χθες και Αύριο…

Share

Ένας από τους λόγους,  που οι Ρωμαίοι ανέστειλαν τη
λειτουργία των φιλοσοφικών σχολών των Αθηνών, ήταν
να στρέψουν τη προσοχή του κόσμου μακριά από το
παράθυρο, όπου ο ορθολογισμός των ελλήνων ατένιζε
το κόσμο. Η απόφαση αυτή, στέρησε από την ελληνική
γλώσσα τη σημαντικότερη πηγή ανεφοδιασμού της, που
είχε  σαν αποτέλεσμα τη σταδιακή υποχώρησή της  από
το παγκόσμιο προσκήνιο. Χίλια πεντακόσια  χρόνια μετά
και οι σχολές αυτές παραμένουν ερμητικά κλειστές.
Με την επιστήμη (ακόμα και σήμερα) να μην έχει  πρόσβαση
(στις πλείστες βαθμίδες της εκπαίδευσης) να πει τη δική της
εκδοχή, για τη φύση και τη προέλευση αυτού του κόσμου.
Κι’ όλ’ αυτά, τη στιγμή που η ασυνεννοησία μας με τη φύση
των πραγμάτων, αποσυνδέει… το χθες, από το αύριο…

© Michael Pais

Αν από σκοπιμότητα…
των συμβάντων, κρύβουμε…την αιτία…
«Απ τη δρασκελιά  του κόσμου
Το ένα πάτημα  αφαιρούμε…!!!»

© Michael Pais

Σημ.
(Έξι χιλιάδες σχολεία, σήμερα στην Αγγλία,
Διδάσκουν (τη περί κόσμου) στρέβλωση των πραγμάτων…)
Richard Dawkins

Από τις Περιπέτειες του Ήλιου…

Share

ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
ΩΣ ΚΟΙΝΟΥ ΘΝΗΤΟΥ

Είναι ένας ήλιος που δεν ευτύχισε
στ’ όνειρο του ν’ ανατείλει,
όμως δεν έπαψε να καίγεται
και να κυνηγά τα μεσημέρια.

ΧV

Από καιρό ωριμάζει στο μυαλό μου
πως πρέπει οπωσδήποτε να πάω
εκεί που η νύκτα
πρωτοκυλίστηκε πάνω στη γη με τη μέρα
και κοιλοπόνησε την πρώτη αυγή,
καθώς στους γύρο ουρανούς
σπέρναν’ αστέρια
με καιόμενες χούφτες οι θεοί.

Continue reading “Από τις Περιπέτειες του Ήλιου…”

Το νόημα του κόσμου

Share

“Όσα
γνήσια κι’ αληθινά
βγαίνουν από μέσα μας
ψημένα στη καύση της ζωής

Είναι τα υλικά
όπου η ψυχή
κτίζει στο στερέωμα…
το σπίτι της…”

© Michael Pais

Please Login or Register to see the link.

Στους Ήχους της Καρδιάς

Share

“Στου ήλιου τη φωτιά, στου φεγγαριού τ’ αμόνι
Μελαψοί φαντασιόπνευστοι μαστόροι
Τους παλμούς σου πετάλωναν ,ω καρδιά
Με ουρ
άνια τόξα κι’ αστροκαρφιά.”

© Michael Pais

Κοσμολογία

Share

Η ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΩΡΑΣ!

Είναι στιγμές που αναρωτιέμαι αν η σκέψη όλων των νοήμων
όντων, είναι μέρος μιας γενικότερης σκέψης, αυτής,
της δημιουργίας. Της δημιουργίας που όπως είπε ο Ηράκλειτος,
κανείς δεν δημιούργησε, αλλά εκεί ήταν κι εκεί θα είναι για
πάντα. Όλα είναι ένα και το ένα όλα και όλα κυβερνούνται με
την ίδια λογική, που κυβερνά το ένα;

Δεν υπάρχει κάτι που να είναι άσκοπο σ αυτό τον κόσμο και να
μην έχει ρόλο και προορισμό. Το κάθε τι είναι και μια μορφή
ενέργειας που τροφοδοτεί και θρέφει κάτι άλλο. Είμαι έτοιμος
να πιστέψω, ότι από εμάς τα νοήμονα όντα απαρτίζεται και
τροφοδοτείτε ο νους της δημιουργίας και αντιστρόφως και
ότι η δημιουργία διαθέτη όλους εκείνους μηχανισμούς όπου
αξιολογούνται τα πάντα σύμφωνα με την γνησιότητα και το
υγιές τους και η, αφομοιώνονται αυτά υπό μορφή κοσμικής
ενέργειας, η απορρίπτονται;

αναρωτιέμαι επίσης, αν όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας,
είναι η κυκλοφορία «του αίματος»(χρόνου) «στις φλέβες
της δημιουργίας» και τυχόν στάση, η προσπάθεια
διαφοροποίηση μας απ’ αυτή τη πορεία, μας θέτει
εκτός πραγματικότητας, (εκτός της ροής των πραγμάτων)
με αποτέλεσμα να σερνόμαστε έρμαια από την αμετάκλητη
ορμή της, ζητώντας πανικόβλητοι έλεος και συγχώρεση,
από ποιον; Και γιατί;

Τίποτα δεν θα είναι ακατόρθωτο (κατά τη γνώμη μου) για τον
άνθρωπο που θα αφεθεί απρόσκοπτα να γνωρίσει τον εαυτό του
και το ρόλο του, ούτε υπάρχουν στόχοι απραγματοποίητοι, αν
δουλέψει συστηματικά και πειθαρχημένα, μέσα στα πλαίσια των
φυσικών νόμων και των αξίών που εκπροσωπούν, αφού πρώτα
κερδίσει με την γνησιότητα των προθέσεών του, την εύνοιά τους.

Η φύση, μας έχει αποδείξει επανειλημμένα, ότι δεν ανέχεται
τη νοθεία, είτε αυτή είναι υλική, είτε πνευματική. Δηλαδή,
τα σάπια δεν τρώγονται, ποτέ κι από κανένα, είτε αυτά είναι
υλικά, είτε πνευματικά. Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε
αυτό, τόσο πιο γρήγορα θ’ αποβάλουμε τις κοντόφθαλμες
επιδιώξεις μας που με την αδυναμία τους ν’ αντέξουν στο
χρόνο μας προκαλούν την ηττοπάθεια και το αίσθημα της
δήθεν ασημαντότητά μας, απέναντι στη πολυπλοκότητα
των φυσικών φαινομένων.

Πάρα κάτω θα προσπαθήσω να υποστηρίξω τις πεποιθήσεις μου
για τη σημαντικότητα του ανθρώπου. Θα αναφερθώ σε ορισμένες
υποθέσεις επιστημόνων που αν είναι εφικτές, θα αναβάθμιζαν
το ρόλο του ανθρώπου και θα τον καθιστούσαν πρωταγωνιστή
των εξελίξεων και κύριο της μοίρας του.

Ο Αμερικανός αστροφυσικός Καρλ Σαγκάν υποστηρίζει ότι
αν η ατμόσφαιρα του πλανήτης Αφροδίτη (που είναι καλυμμένη
από ένα στρώμα από σύννεφα πάχους 160 μιλίων) «βομβαρδιζόταν»
με αρκετούς τόνους από κυανά φύκια, που θα μεταφερόταν με
διαστημόπλοια από τον πλανήτη μας και τα οποία έχουν την
ιδιότητα να παράγουν οξυγόνο και σύμφωνα με τον Σαγκάν θα
δημιουργούσαν τις συνθήκες εκείνες που θα προκαλούσαν την
βροχή στον πλανήτη. Ο Σαγκάν υποστηρίζει, πως αν αρχίσει
βροχή στον πλανήτη, αυτή θα διαρκέσει για αρκετούς αιώνες,
στη διάρκεια της οποίας, θα σχηματιζόταν θάλασσες και Ωκεανοί
και άρα συνθήκες παρόμοιες με αυτές της γης.

Αν υποθέσουμε ότι Ρωμαϊκή αυτοκρατορία (για τους γνωστούς λόγους) δεν ανέκοπτε βίαια τις επιστήμες και την έρευνα.
Λογικά την πρόοδο που έχουμε σήμερα, θα την είχαμε πριν
χίλια περίπου χρόνια. Τώρα και πάντα υποθετικά, αν το
σχέδιο του Σαγκάν είχε τεθεί σ’ εφαρμογή από τότε, ίσως
σήμερα, να είχαμε ένα πλανήτη παρόμοιο με τη γη, έτοιμο
να μας φιλοξενήσει και έτσι το πρόβλημα του υπερπληθυσμού
θα είχε λυθεί πριν καν εμφανιστεί. Το ίδιο θα μπορούσε να γίνει
και μες άλλους πλανήτες, όπως ο Άρης που με την παρέμβαση
μιας υψηλής τεχνολογίας που θα είχε και τους πόρους
και την θέληση, δεν θα ήταν απίθανο να δημιουργηθούν οι
κατάλληλες συνθήκες που θα φιλοξενούσαν τον άνθρωπο…..

Πιστεύω ότι ο άνθρωπος μπορεί να πραγματοποιήσει και τα πιο
τολμηρά του όνειρα, ακόμα κι αυτό της αθανασίας, αν αποβάλει
από τη ζωή του τις δεισιδαιμονίες και αυτά που του τις προκαλούν.
Η παράταση του ορίου ζωής και οι έρευνες που γίνονται σήμερα
γι αυτό το θέμα, κατά τη γνώμη μου, δεν προσφέρουν κάτι
πραγματικά ουσιαστικό, αλλά μερικά επιπλέον βασανισμένα
χρόνια στα κουρασμένα και γέρικα κορμιά μας.

Απεναντίας(όταν έρθει η ώρα) δεν θα είχα καμιά αντίρρηση να
γίνω το πρώτο «πειραματόζωο» που θα αποκτούσε με εξελιγμένες
επιστημονικές μεθόδους, το ομοίωμά του και θα προσπαθούσα
με όλα τα επιστημονικά και μη, μέσα, να μετακομίσω στο
καινούργιο μου, νεανικό σώμα……….»

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Τι κι΄ αν σκόνη αν γίνω
που το χρόνο ακολουθεί
η νόημα ακατάληπτο
ξεκομμένο στις αποσκευές του

Σημασία έχει μόνο!
ότι θα παρευρεθώ!
Στη πιο ξέχωρη ώρα!

που θα γιορτάζει ο άνθρωπος
την ενθρόνισή του στη νόηση
της δημιουργίας
και θα λάμπει στο πρόσωπό του
η υπερηφάνεια
της Θεϊκής του καταγωγής.

© Michael Pais

Please Login or Register to see the link.

Αφιερωμένο στην επέτειο της ανεξαρτησίας της Κύπρου

Share

ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΚΥΠΡΙΟΣ

Εγώ που πλάστηκα
Ανάμεσα από μια μέρα και μια νύχτα
Από χυλό της γης
Και καλώδια αστραπής

Κι αφέθηκα γυμνός
Ως μια σταγόνα φεγγαριού
Σε μια ξανθή φωλίτσα στη μεσόγειο.

Continue reading “Αφιερωμένο στην επέτειο της ανεξαρτησίας της Κύπρου”

Κύπρος 1974

Share

Αφιερωμένο στα νέα παιδιά
που έχασαν τη ζωή τους
πολεμώντας τον Τούρκον εισβολέα.

ΤΟΣΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ

Από νωρίς, κει που ανάβει η ζωή
με μια κραυγή των πόθων το φυτίλι
Παράφορη μας άρπαξε κι έφυγε στιγμή
σαν αστραπή είχε το χρόνο ανοιγοκλείσει.

Από νωρίς, στα πρόσμενα της εποχής
Που θ’ άρχιζε του έρωτα το τρύγι-
Κει, πριν φιλήσει ο Ήλιος την αυγή
Τα καυτερά του χείλη να δροσίσει.

Από νωρίς, μια τουφεκιά
Μας πήρε στης ζωής τα ξένα
Από τα μάτια της νιότης τη φωτιά
Την σβήσαν με το αίμα

Δυο δάκρυα κόκκινα πηχτά
Χορδές στα μάγουλα που ηχούν βουβά
Τόσα παράπονα ζωή από σένα για
όσα μας έταζες…ταξίδια μαγικά.

© Michael Pais

Please Login or Register to see the link.

Please Login or Register to see the link.