Diasporic Identities – Dionysia Mousoura-Tsoukala

Share

Diasporic Identities in the short stories of Greek Australian Female Writers: An approach to examine Greek migrant identity in the 20th Century through Dionysia Mousoura-Tsoukala’s short story “The Tractor”

Andrea Garivaldis

This paper deals with the notion of diasporic Greek identity as it appears in the short-stories of Greek Australian female writers during the twentieth century. Due to the limitations of space, the focus is drawn only to one of the short stories chosen to be the most representative of diasporic identities. The selected story is Dionysia Mousoura-Tsoukala’s work “Το τρακτέρ [The Tractor]”[1].

The current bibliography on Greek literature makes little or no reference to identity, with the exception of a few works such as the literary contribution of Professor Kanarakis, titled “Όψεις της Λογοτεχνίας των Ελλήνων της Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας [Aspects of the Literature of Greeks in Australia and New Zealand]”(Kanarakis 2003). Although the Greek literature in Australia written in the first half of the twentieth century was predominately that of male writers, the female voice emerged dynamically in the second half of the century, making the female voice very distinct (Georgoudakis 2002; Nickas 1992). Thus, the Greek female writers in Australia appeared in the post-war era, during the Greek mass migration, with Vasso Kalamaras being the first, followed by Dina Amanatides and many more.

Continue reading “Diasporic Identities – Dionysia Mousoura-Tsoukala”

Πάσχα στο νησί

Share

Αφιερωμένο σ’ αυτούς που έφυγαν
Κι αυτούς που περιμένουν να γυρίσουν

Καλή Ανάσταση
Χέρι χεράκι λέμε
Στο δρόμο για τον Καλό Λόγο
Κρατώντας λαμπάδα από μέλισσας κερί μυρωδάτο
Σκιές αθόρυβες συναντιόμαστε στους δρόμους προς την εκκλησιά

Τόσο παλιά
Τόσο παλιά ανάμνηση
Στο πέρασμα των χρόνων…
Οι γειτονιές μας ζωντανεύουν
Γεμίζουν με παιδιά που τρέχουν να μαζέψουν κούτσουρα
Για τη χαρά της λαμπρατζιάς
Έξω απ’ την εκκλησιά μας του Τιμίου Σταυρού
Γεμίζουν οι καφενέδες με άντρες μεστωμένους
Μαντήλι φορώντας της εργατιάς
Συζητώντας για τα παλιά και τα καινούργια
Για τα φυντάνια τους, τα δέντρα τους, τον αγώνα
Continue reading “Πάσχα στο νησί”

Ξαναντάμωμα

Share

 Άντρια Γαριβάλδη

         

Ήρθες με ντύσιμο ανοιξιάτικο,
         προτού οι κρύες μέρες του χειμώνα τελειώσουνε καλά καλά
μήνυμα φωτεινό να φέρεις.

Τα φύλλα στα δέντρα κρατούσαν τη δροσιά της νύχτας απαλά,
         οι πρώτοι ανθοί έσκαγαν με ροζομπλέ αποχρώσεις
σκορπώντας μηνύματα ευφροσύνης.

Continue reading “Ξαναντάμωμα”

Αντάμωμα

Share

Άντρια Γαριβάλδη

Βρεθήκαμε στην άκρη του πάρκου

εκεί που τα χνάρια των πουλιών ψηλάφιζαν το νωπό χώμα

μετά τη βροχή που κόπασε για λίγα λεπτά.

 

Η ανάσα γρήγορη

ρυθμικά έπαλλε στο στήθος

συνοδεύοντας τον ψίθυρο που έσβηνε στα παγωμένα χείλη.

 

Continue reading “Αντάμωμα”

Στο κατώφλι του αύριο

Share

Άντρια Γαριβάλδη

Όλο και λιγοστεύουν οι μέρες του χειμώνα
κι η αναμονή της άνοιξης γίνεται όλο και πιο έντονη.
Η βροχή πρασίνισε τον κάμπο της ψυχής
κι ο ήλιος πήρε θέση πίσω απ’ τα χείλη τ’ ουρανού.

Eμείς, σαν πεταλούδες πετάμε από γειτονιά σε γειτονιά
κουβαλώντας την ουσία της γονιμότητας.
Continue reading “Στο κατώφλι του αύριο”

Ο κύκλος των κύκνων

Share

Μάρτιος οκτώ, δύο χιλιάδες δεκατέσσερα
Κι όλα όπως πάντα περιστρέφονταν
Στην τροχιά του λευκού κύκλου των κύκνων
Κι όλα όπως πάντα αναδεύονταν μες στον αφρό των κυμάτων
Περιμένοντας τον ήλιο να χρυσώσει τ’ ανύποπτα σύννεφα στον μακρινό ορίζοντα
Η θάλασσα αμείλικτη
Οσφραινόμενη τον αέρα που έφερνε το φτερωτό άλογο
Απ΄ την ήσυχη Ασιάτικη ανατολή
Κουάλα Λάμπαρ και Πεκίνο
Δυο πόλοι, δυο προορισμοί
Με ακριβό φορτίο διακοσίων τριάντα εννέα ψυχών.

Continue reading “Ο κύκλος των κύκνων”

Ανάμνηση

Share

στη μητέρα μου

Άντρια Γαριβάλδη

Τούτο το δείλι το στυφό
π’ απάνεμα τα κύματα φιλούνε τ’ ακρογιάλι,
την ώρα που ’σκυψε ο ήλιος ντροπαλά
της γης τα χρυσοχρώματα ν’ ανάψει,
μιλούν του ρολογιού τα καρδιοχτύπια αργοσαλεύοντας.

Έφυγες έναν δειλινό
μιας ανθισμένης Κυριακής,
μαραζωμένο γιασεμί,
που στο καντήλι της χαράς
το λάδι είχε στερέψει.

Continue reading “Ανάμνηση”

Της Ανάστασης

Share

Άντρια Γαριβάλδη

Και πάλι περιμένω στ’ ανοιχτό παράθυρο
να δω το πέταγμα της χελιδόνας…

Και πάλι αναζητώ το μυρωμένο αεράκι
που ’ρχεται απ’ το περβόλι το φορτωμένο μ’ ανθό και μέλισσα
να χαϊδέψει τα μάγουλα της άνοιξης
φέρνοντας την οσμή του λεμονιού
ν’ αναζωογονήσει τη γειτονιά.

Continue reading “Της Ανάστασης”

Περιμένοντας για το αύριο

Share

Άντρια Γαριβάλδη 

Ότι κι αν να πούμε το κακό έγινε πριν τόσα χρόνια!

Ότι και να πούμε
το πρωτοβρόχι εξακολουθεί να πέφτει αβέβαιο για τον προορισμό του,
σ’ ένα κήπο που ποδοπατήθηκε άγρια
και σφραγίστηκε με τ’ αχνάρια ξενικών επισκέψεων.

Ότι και να πούμε
το δέντρο ακόμα περιμένει στην πλατεία να ποτιστεί απ’ το χέρι το δικό μας.

Continue reading “Περιμένοντας για το αύριο”