Χειμερινό

Share

Eλένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Κρύο και πάλι
Χειμώνας με λευκές πατημασιές
Χειραψίες από ανάγκη επαφής
Στα τζάκια σιγοκαίνε οι προσμονές
Μίας πολλά υποσχόμενης
Ανερχόμενης και ταλαντούχας άνοιξης
Continue reading “Χειμερινό”

Του Καιρού και του Χρόνου

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Τα ίχνη σκέπασε ξανά
Το κύμα διαβατάρικου καιρού
Οι μέρες μίκρυναν, οι ώρες μεγάλωσαν
Oι απολογισμοί κρατάν πότε μαχαίρια κοφτερά
Πότε μαντίλια μ’ απαλές,  λινές επαφές της Μνήμης
Ο κύκλος φτάνει σ’ ένα τέλος και αρχή
Για να χαράξει μια καινούρια μετατόπιση
Τα θέλω ενδύονται ξανά την επανάσταση
Βγαίνουν σπαθιά και κρύβονται ασπίδες
Είναι  που η ανθρώπινη προκατάληψη
Επινόησε το χρόνο
Continue reading “Του Καιρού και του Χρόνου”

Αχ Ξενιτιά!

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου
Α΄Βραβείο για ποιητική συλλογή με θέμα « Αχ ξενιτιά!»  στο διαγωνισμό του λογοτεχνικού περιοδικού Κελαινώ.
Αθήνα 2008

Ποιητική συλλογή 10 ποιημάτων

ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ   1

M΄ένα κουβάρι κόκκινες μνήμες της πατρίδας
Με μια πικρή αναλαμπή στο γκρίζο φόντο άλλης γης
Σημάδεψες τις μέρες της ζωής σου
Σαν ξεχασμένη ραψωδία η μέρα εκείνη του φευγιού σου
Κατρακυλάει στα τζάμια τα θολά ενός μουντού καιρού
Κι εσύ με δάχτυλο τρεμάμενο
Πλάθεις εκεί τα σχήματα
Τα δέντρα, τα βουνά , τον ουρανό , τη θάλασσα
Τα δυο μικρά , τα χελιδόνια τα γοργόφτερα
Που πάντα θα φτεροκοπούν
Μες στου φευγιού σου τις αποσκευές
Continue reading “Αχ Ξενιτιά!”

Αναζήτηση

Share

Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου

Please Login or Register to see the link.

Το άστρο ψάχνω
Εκείνο που οδηγεί
Ακόμα και σοφούς και μάγους
Μέσα στις νύχτες που χαράζει η προσμονή
Και  τρέφει η έλλειψη μιας στέρεης Αλήθειας
Μόνο που δε μου φτάνει πάλι
Να σταθεί εκεί, στης Βηθλεέμ το στάβλο
Είναι τόσα πολλά τα φτωχικά τα σπήλαια
Που χάσκουν σαν βομβαρδισμένες απώλειες
Μες στις πολύβουες ζωές μας
Continue reading “Αναζήτηση”

Κύπρος, το Μαρτυρικό νησί της Αφροδίτης

Share


Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου
Έπαινος στον 9ο Διεθνή Διαγωνισμό Βαυαρίας
με θέμα: Κύπρος, το μαρτυρικό νησί της Αφροδίτης

Στη δίνη των καιρών

Tην είδα πάλι χτες πανώρια, κυματοκρατούσα
Mε τα δυο χέρια της λειψά σαν πόθοι ανομολόγητοι
Έσκυβε , έπαιρνε με τη ματιά της τους αφρούς
Τους ζύγιαζε καλά στο πεπρωμένο της
Τη γύμνια μάταια να κρύψει προσπαθούσε
Δεν κρύβεται η τόση Ιστορία των Ανθρώπων που αγάπησαν
Στο Νότο κι αν γεννήθηκε αγνάντια η θεά προς το Βορρά κοιτούσε
Λες και κρατούσε τα μελλούμενα σ’ ένα βαθύ της βλέμμα
Τότε στα πέτρινα τα στήθια βαρύς σηκώθη του πολέμου στεναγμός
Kι είδα τους νιους σε μία νύχτα μέσα να γερνάνε
Continue reading “Κύπρος, το Μαρτυρικό νησί της Αφροδίτης”

Ιούλιος Νοτίου Ημισφαιρίου

Share

Eλένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Kυνηγημένα απ’ τον άνεμο πουλιά
Σκόρπια πετάγματα
Κελαηδήματα που πνίγηκαν στην πρώτη νότα
Από ανάγκη επαλήθευσης του φόβου
Ιούλιος νοτίου ημισφαιρίου
Παγωμένες μέρες κάτω απ΄τη λάβα του θανάτου
Κι ένα στρατός από όνειρα
Με πληγιασμένα μέλη, καψαλισμένα φτερά
Κατηφορίζει χέρι χέρι το γυμνωμένο  Πενταδάχτυλο
Στον κάμπο τρέχει της Μεσαριάς
Continue reading “Ιούλιος Νοτίου Ημισφαιρίου”

Έκπτωτος ενός Παραδείσου

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Χρειάζεται μια άγνοια για να χτιστεί ένας Παράδεισος
Να κρατηθεί έστω σε απόσταση ασφαλείας
Απ’ τους καταραμένους όφεις
Όταν οι Εύες ανεμίζουνε τη χαίτη τους
Με τίναγμα ηδονικό πίσω απ’ τον ώμο
Το μήλο γίνεται πιο κόκκινο
Continue reading “Έκπτωτος ενός Παραδείσου”

Λήδρας, Πρωί προς Μεσάνυχτα

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Δρόμος αντοχής
Στις φλέβες μου κυλά η άλλη μου εποχή
Φερμένη απ’ του μάρμαρου τη λαμπερή θωριά
Την κουβαλώ καθώς ανηφορίζω  τη μοιρασμένη λεωφόρο
Καθώς και πάλι ατενίζω το σημαδεμένο μέλλον
Στις πέντε στοιχειωμένες κορυφές
Νύχτωσε πάλι  κι είναι μόλις δέκα  το πρωί
Βγήκε στους δρόμους η συνήθειά μας σκυθρωπή
Μπήκε και πάλι στις βιτρίνες
Η κατανάλωση εποχής
Γιαγιάδες με φανταχτερά κραγιόν
Γόβες, διχτυωτά καλσόν
Kαι στα παιδιά  μας ποιος θα πει τα παραμύθια;
«Και ζούσανε αυτοί καλά
Κι αύριο, θέλω, όλα να’ ναι καλύτερα…» Continue reading “Λήδρας, Πρωί προς Μεσάνυχτα”

Αμμόχωστος, Ιούνιος 1974

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Ο κόσμος του μια παραλία
Άμμος ψιλή για να γλιστρά
Στις εσοχές  της μνήμης
Φτυαράκια , κουβαδάκια πλαστικά
Αφημένα στην ειρηνική επέλαση του κύματος
Δίπλα το κάστρο του χτισμένο
Θεμελιωμένο σε μια ανυπεράσπιστη Αγάπη
Ομπρέλες πολύχρωμες , ορθάνοικτες στον ΄Ηλιο
Σαν προσευχή, σαν λιτανεία των χρωμάτων
Continue reading “Αμμόχωστος, Ιούνιος 1974”

Βαρομετρικό

Share

Eλένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Ζώνες χαμηλής πιέσεως
Παρά τις προβλέψεις για μερική ηλιοφάνεια
Μπήκες και πάλι βαρύς
Ο καιρός σού σμίγει πιότερο τα φρύδια
Σου κλείνει την καρδιά
Κάποτε τα μάτια σου αγκάλιαζαν
Τ΄ αέρινό μου βάδισμα στον κόσμο σου
Τα δυο μου χέρια που δούλευαν ακατάπαυστα
Σαν εργαλεία σεμνού  αγγειοπλάστη
Επάνω απ΄ τη φωτιά
Τη γη και το νερό της ένωσής μας

Continue reading “Βαρομετρικό”

Δελτίο καινού

Share

Eλένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Γύρω μου οι φωνές όσο πάει και λιγοστεύουν
Oι κραυγές της λύτρωσης
Σιδεροδέσμιες εδώ και χρόνια
Στα μπαούλα με τ’ αχρείαστα προικιά
Ενός υμέναιου καταδικασμένου εν ερήμη
Κανείς πια δεν εκτίθεται στην αμφισβήτηση
Κανείς δεν περπατά καταμεσής του δρόμου
Διαφυλάσσοντας την επανάστασή του
Ανάμεσα στις νοθευμένες αρτηρίες της προσέγγισής μας

Continue reading “Δελτίο καινού”

Ακόλουθος των λέξεων

Share

Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου
Β΄Βραβείο στον
Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης
που προκήρυξε η ΄Ενωση Λογοτεχνών
και Συγγραφέων Ηπείρου ( ΕΛΣΗ )
Αύγουστος 2010
ΘΕΜΑ:    “Το Άγραφο Χαρτί και το Ποίημα”

Σε είπαν ποιητή. Οι άλλοι !
Εσύ τους όρους γνώριζες μοναχά απ΄τα λεξικά της διαισθήσεως
Ποτέ απ΄την εφαρμογή γραμματικών, συντακτικών κανόνων
Κοινωνικών και άλλων  συνδέσμων συμπλεκτικών
Του λευκού η πρόκληση  ανέκαθεν
Κινητοποιούσε την περηφάνια του μυαλού σου
Προκαλούσε τις μικρές και τις μεγάλες υδρορροές της φαντασίας
Στο ποίημα δούλευες σαν πρωτόπλαστος  εραστής
Με γνώση του απαγορευμένου καρπού και του όφεως
Μα πάντα με τη σαγήνη της γυμνής αλήθειας
Στις σιωπηλές υποσχέσεις του κορμιού της Εύας
Και το΄ξερες !
Continue reading “Ακόλουθος των λέξεων”