Author Archives: Maroulis Avgoustis

Η ασπίδα της Αθηνάς

Share

Κάποτε ήμουν όμορφη. Εκθαμβωτική! Με βλέπανε και με θαυμάζανε γενιές ολόκληρες. Για πολλούς αιώνες ήμουν ένα κόσμημα μέσα στην Ακρόπολη. Τώρα πια δεν είμαι. Με βυθισμένες αναμνήσεις απ’ τα παλιά, ένδοξα χρόνια, κείτομαι στα βάθη της θάλασσας, στο αμπάρι μιας γαλέρας. Ναυάγιο μέσα σε ναυάγιο. Μόνο το παγερό βλέμμα των ψαριών αντικρίζω πλέον. Και τα μόνα χαμόγελα που εισπράττω είναι αυτά των κοραλλιών. Continue reading

Posted in Greek, Hellas, Διήγημα, Λογοτεχνία | Tagged , , | 1 Comment

Το νόημα του κόσμου

Share

Μοναχική ψυχή που ξέπνοη καλπάζεις
σ΄ ουτοπικές του ορίζοντα κορφές
και δεν διστάζεις έξαφνα να λες
με μια σου λέξη, φως μου, το νόημα του κόσμου

Continue reading

Posted in Greek, Hellas, Ποίηση | Tagged , | Leave a comment

Τα δεκανίκια

Share

Αυγουστής Μαρούλης Τα δεκανίκια που φορτώθηκα δεν τα χρειαζόμουν αλλά τα ’χα συνηθίσει. Τόσες ώρες, τόσες μέρες, κουτσές, πάντα προχώραγαν χωρίς καθυστέρηση.

Posted in Greek, Hellas, Λογοτεχνία, Ποίηση | Leave a comment

Εξάντας

Share

Απ’ το κατάστρωμα τον ήλιο ξεγελώ, μετρώ ευθείες και γωνίες στον εξάντα, είναι καιρός που έχω κλείσει τα σαράντα χωρίς να μάθω μέχρι τώρα τι ζητώ. M’ έναν εξάντα μιας ζωής συμβατικής αναζητώ τις πιο σωστές συντεταγμένες μήπως βρεθώ σ’ αγαπημένους μου λιμένες πέρα απ’ τα σύνορα της σάπιας λογικής. Σε μιαν οργιά την όρασή μου συγκρατώ πια της ομίχλης … Continue reading

Posted in Greek, Hellas, Ποίηση | 2 Comments

Το Ανθρωπάκι

Share

Αυγουστής Μαρούλης «Πάει καιρός που δεν έρχεται ο Ιωάννης στην ταβέρνα μου. Θαρρώ πως δεν θα τον ξαναδούμε σεβασμιότατε» απάντησε ο ταβερνιάρης  στον επίσκοπο Αγαθάγγελο κάνοντας μια βαθιά υπόκλιση. Εκείνος, κούνησε αργά το κεφάλι, αηδιασμένος απ’ το χνώτο του ταβερνιάρη που βρωμοκοπούσε κρασί. Ύστερα, έριξε μια ματιά τριγύρω. «Τί μίζερα ανθρωπάρια» συλλογίστηκε,  καρφώνοντας το αετίσιο βλέμμα του σ’ ένα κακόμοιρο, … Continue reading

Posted in Greek, Hellas, Διήγημα, Λογοτεχνία | Tagged , | 1 Comment

Στο έρμα των προγόνων

Share

του Αυγουστή Μαρούλη Εσύ αϊτέ μου από ψηλά για πες μου, μονοπάτι μην είδες στην πατρίδα μου τη χιλιοματωμένη να μ’ οδηγήσει στων θεών του Ολύμπου το παλάτι εκεί που φτερουγίζουνε στα πάθη τους θαμμένοι.

Posted in Greek, Hellas, Επική Ποίηση, Λογοτεχνία, Ποίηση | Tagged , , | 1 Comment