Υπάρχεις

Share

Ευάγγελος Κατεβάτης

Όταν,
χωρίς να ξέρω ότι υπάρχεις,
άφηνα τη σκέψη να καλπάζει
καβάλα στ’ όνειρο
τις άδειες ώρες,
σ εύρισκα να τριγυρνάς
πότε στους κάμπους,
πότε στις θάλασσες,
να παίζεις,
να γελάς και να χορεύεις
Μα πάντα
με δίχως μορφή,
απρόσωπη. Continue reading “Υπάρχεις”

Ώρες Πικρές

Share

Ευάγγελος Κατεβάτης

Να θες τόσα να πεις και να μη λες
γιατί, απόκριση δεν πρόκειται να πάρεις,
λες και μόνος σ’ έρημο νησί υπάρχεις,
ενώ γύρω σου χιλιάδες κτυπούν καρδιές,
κι ασήκωτο φορτίο να σηκώνεις τους καημούς
μες τη νύχτα, δίχως αποκούμπι
κι η σκέψη να καλπάζει χωρίς σταματημό
σ απέραντους δρόμους, σε ώρες γαλήνης. Continue reading “Ώρες Πικρές”

Ταξίδι στο Αιγαίο

Share

Ευάγγελος Κατεβάτης

Τα νησιά του Αιγαίου
κρεμασμένα απ’ του ήλιου τις αχτίνες
χορεύουν ανάλαφρα
πάνω στα γαλανά, κρυστάλλινα νερά.
Μαριονέτες που μεγαλώνουν και μικραίνουν
μεγαλώνουν και μικραίνουν
στο πέρασμά μας. Continue reading “Ταξίδι στο Αιγαίο”

Waterclock

Share

Evangelos Catevatis

It is a clock-drop
we give one another.

If you can give
and accept it,
you live.

Though it become an ocean,
you will never lose bearing,
you will never drown.

One drop of caring
flowing from one to another.

A sea of understanding.

If you can be in me,
feel the best
and the very bad,
come close
give yourself to me.

I will give you me in exchange.

And the world will become
one room
one table
two chairs
one bed
and one of the two.

Evangelos Catevatis, Vancouver, British Columbia, Canada
Translated from Greek by Joy Flach
University of Dallas, Texas, USA

Matala

Share

Evangelos Catevatis

With bleeding feet
dry lips
and copper breath,
I find myself
at the end of the world.

And then, I hear
one birdsong
I see the shaft of just one
straw of sun…
the pine…

I am alive !!!

nevertheless, nevertheless

I pry a hole
in the rocky hill.
One cave,
a grave

I insert myself
and enter life
the day the papers announce
my death.

Evangelos Catevatis, Vancouver, British Columbia, Canada
Translated from Greek by Joy Flach
University of Dallas, Texas, USA

Στη γη με λένε Θεό

Share

Ευάγγελος Κατεβάτης

Την είδα που με κοίταζε
Επίμονα στα μάτια
Και η καρδιά μου σκίρτησε
Πρώτη φορά, για χρόνια.

Την επλησίασα δειλά
Χωρίς πολύ ελπίδα
Κι ο ήλιος εχαμήλωσε
Εμπήκε στην καρδιά μου
Καθώς το χέρι μου ‘δωσε.

Continue reading “Στη γη με λένε Θεό”

Το πανηγύρι τέλειωσε

Share

Ευάγγελος Κατεβάτης

Ο ήλιος εσταμάτησε πάνω από την Ελλάδα
Και τις αχτίνες έριξε σε όλα τα νησιά της
Και μαριονέτες τα κανε κι απ’ τις ηλιοαχτίδες
Κρεμάστηκαν και στήσανε χορό και πανηγύρι.
Με μουσικούς τα κύματα, μαέστρους τα καΐκια
Τους γλάρους για τραγουδιστές, γοργόνες ξελογιάστρες
Να τραγουδούν τις δόξες μας τα κατορθώματα μας
Και να χορεύουν τα νησιά χωρίς να σταματάνε.
Κι ο κόσμος να ξεχύνεται να δη το πανηγύρι
Και να χορεύουνε κι αυτοί με πήδους και με γέλια
Σ’ ακρογιαλιές χρυσόξανθες και ηλιολουσμένες.
Οι γλάροι δε να τραγουδούν σαν τους τραγουδιστάδες
Και να χορεύουν τα παιδιά μαζί με τους μεγάλους
Και να γελούν, και να γελά και ο Θεός ακόμα
Παράδεισο την έκανε την όμορφή μας χώρα!

Continue reading “Το πανηγύρι τέλειωσε”

Το αγκάθινο στεφάνι

Share

Ευάγγελος Κατεβάτης

 

 

Ευλαβικά θα σκύψουμε κι εφέτος το κεφάλι
Πάλι να προσκυνήσουμε τα Πάθη σου Χριστέ μου.
Λιβάνι θε να κάψουμε σε εκκλησιές γεμάτες
Από μορφές λυπητερές και μετανοημένες
Μορφές που σε κοιτάζουνε με φόβο κι αγωνία
Και με κατάνυξη υμνούν τα Άγιά σου Πάθη
Νοιώθουνε δε πως είν’ αυτοί επάνω στο σταυρό σου
Και πως φορούν ολημερίς τ’ αγκάθινο στεφάνι
Αυτό που φόραγες εσύ και το ‘χεις αφημένο
Κληρονομιά στους δύστυχους όλου του κόσμου ετούτου.

Continue reading “Το αγκάθινο στεφάνι”

Σεισμός Κεφαλονιάς 1953

Share

Αφιερωμένο στην μητέρα μου

Ευάγγελος Κατεβάτης

Αγκάλιασέ με μάνα από τον ουρανό
Να νιώσω την ανάσα, τη θέρμη σου ξανά
Ν’ ακούσω τη φωνή σου πάλι να τραγουδά
“άστα τα μαλάκια σου ανακατεμένα”.
Τα  μάτια σου να ξαναδώ, τα δακρυσμένα μάτια
Που χάσανε σε μια στιγμή, όνειρα και παλάτια
Όταν η γής τραντάχτηκε κι ο κόσμος μας εχάθη
Απ’ του σεισμού τον όλεθρο στο όμορφο νησί μας
Την ξακουστή Κεφαλονιά, καμάρι του Ιονίου.

Continue reading “Σεισμός Κεφαλονιάς 1953”

Κάτω τα χέρια βάρβαροι

Share

Ευάγγελος Κατεβάτης

Κάτω τα χέρια βάρβαροι, από τη χώρα
Τ’ ουρανού, της θάλασσας και του φωτός
Τη χώρα των θεών, μα και των ημιθέων
Τη χώρα ποιητών, τη χώρα φιλοσόφων
Τη χώρα του Αλέξανδρου, τη χώρα τ’ Αχιλλέα
Τη χώρα του Μινώταυρου και της Λερναίας Ύδρας.

Continue reading “Κάτω τα χέρια βάρβαροι”

Ψυχική ανάσταση

Share

Ευάγγελος Κατεβάτης

Σένα κομμάτι της ψυχής είχα αποθηκεύσει
Πίκρα κι’ απογοήτευση από δικούς και φίλους.
Είπα να πάω στον Θεό και να του την ανοίξω
Να δη κι’ ας κρίνει πια αυτός τον πόνο μου να γιάνει.
Πήγα λοιπόν και κάθισα στα πόδια του μια μέρα
Και άνοιξα διάπλατα τον πόνο πέρα ως πέρα.

Continue reading “Ψυχική ανάσταση”

Κλεψύδρα

Share

Ευάγγελος Κατεβάτης

Ζωή είναι μιά σταγόνα αγάπης
Δοσμένη απ τον ένα στον άλλον.
Αν μπορείς να την δώσεις
Αν μπορείς να την πάρεις
Ζεις
Κι αν μπορείς να την κάνεις ωκεανό
Ποτέ δεν θα χαθείς, ποτέ δεν θα βουλιάξεις.

Continue reading “Κλεψύδρα”

Το Μήνυμα του Ναυτικού

Share

Ευάγγελος Κατεβάτης

Αν τύχει φίλε και διαβείς απ’ το στενό σοκάκι
Της γειτονιάς που τα παιδιά χορεύουνε συρτάκι
Όταν γυρνούν απ’ την δουλειά τ’ απόβραδο
Κι οι κοπελιές βγαίνουν στα παραθύρια
Το βλέμμα σήκωσε ψηλά κι ατένισε την κοπελιά
Που δεν φορά στολίδια, κι έχει το βλέμμα στο κενό
Ίσα ριχτό, χαμένο
Κι όταν γελά, χαμογελά με πρόσωπο θλιμμένο
Continue reading “Το Μήνυμα του Ναυτικού”

Εμείς οι παλιάτσοι

Share

Ευάγγελος Κατεβάτης

Εμείς οι παλιάτσοι
Της χώρας τ’ ουρανού της θάλασσας και του φωτός
Εμείς οι παλιάτσοι
Τα παιδιά με τα πλατιά χαμόγελα και τα μεγάλα μάτια
Εμείς οι παλιάτσοι της ζωής
Παιδιά νικητών, παιδιά ηττημένων
Εμείς οι παλιάτσοι της ζωής
Της χώρας τ’ ουρανού, της θάλασσας και του φωτός
Τα παιδιά με τα πλατιά χαμόγελα και τα μεγάλα μάτια.
Continue reading “Εμείς οι παλιάτσοι”