Μάριος Τόκας

Share

Μάριος Τόκας – τρία χρόνια από τον πρόωρο χαμό του

«Πάει καιρός που το φεγγάρι δεν περνάει από δω
το τοπίο είναι χακί, τρώει την καρδιά σου…»

Ανήμερα του Πάσχα, στις 27 Απρίλη 2008 λίγες μόνο ώρες μετά την Ανάσταση του Κυρίου άφησε την τελευταία του πνοή ο καταξιωμένος Ελληνο-Κύπριος μουσικοσυνθέτης, ο συναισθηματικός τραγουδοποιός, ο μεγάλος αγωνιστής και πατριώτης Μάριος Τόκας. Μεγάλη απώλεια αλήθεια για την οικογένειά του αλλά και για τον κόσμο της Ελληνικής μουσικής. Ήταν μόλις 54 χρονών και είχε ακόμα τόσα πολλά να προσφέρει.

Continue reading “Μάριος Τόκας”

Ανεπανάληπτες Ιστορικές Στιγμές

Share

Φρειδερίκη Αποκίδου

Υπάρχουν ξεχωριστές στιγμές στη ζωή μας που μένουν ανεξίτηλες στη μνήμη.

Please Login or Register to see the link.

Μας συνοδεύουν, μας εμπνέουν, και μας καθοδηγούν.

Τέτοιες στιγμές, δοξασμένες και ανεπανάληπτες είναι εκείνες που έζησα σαν νεαρή μαθήτρια Γυμνασίου κατά την διάρκεια του Απελευθερωτικού Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α 1955-1959.

Ήταν ένας ένοπλος αγώνας, μια εξέγερση που χωρίς αμφιβολία έγραψε λαμπρή σελίδα στη σύγχρονη ιστορία της Κύπρου και που δεν υστερούσε  καθόλου σε παλληκαριά, ηρωισμό και αυτοθυσία από κείνο τον μεγάλο ξεσηκωμό, την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Continue reading “Ανεπανάληπτες Ιστορικές Στιγμές”

Άρκον πον νάρτη η Λευτερκά

Share

της Φρειδερίκης Αποκίδου
γραμμένο στην Κυπριακή διάλεκτο

Άρκον πον νάρτη η Λευτερκά
στους τόπους τους μαραζωμένους
εν να σιονωστούν παντού οι λας
εν θα ‘σιει σκλαβωμένους.

Please Login or Register to see the link.

Continue reading “Άρκον πον νάρτη η Λευτερκά”

Συνταξιούχοι Εργάτες

Share

Τα χέρια που βιδώσανε
όνειρα στο μεροκάματο

οι ψυχές που μάδησαν φτερά
στην κλεισούρα του μόχθου

τώρα καθισμένες στο λιακωτό
της μοναξιάς και της αβεβαιότητας

προσμένουν τον ήλιο να ζεστάνει
τις γέρικες πλάτες τους

Μ’ αυτός παίζει κρυφτούλι με τα σύννεφα
στήνει χορό με την ομίχλη

Continue reading “Συνταξιούχοι Εργάτες”

Σύμβολο Πίστης και Αγώνα για Λευτεριά!

Share

Στα Βορειοανατολικά της Κύπρου, στο τελευταίο άκρο της Χερσονήσου της Καρπασίας βρίσκεται το Ακρωτήρι του Αποστόλου Ανδρέα. Το όνομά του το πήρε από το ομώνυμο Μοναστήρι που μέχρι το 1974 υψωνόταν μεγαλόπρεπο πάνω από τα κυματοδερμένα βράχια.

Οι κάτοικοι του κοντινού χωριού Ριζοκάρπασο – που οι γεωργικές και άλλες εργασίες τους στην περιοχή του Ακρωτηρίου τους ανάγκαζαν να μένουν γιά μήνες μακριά από το χωριό τους και τις θρησκευτικές τους ανάγκες – έκτισαν αρχικά ένα μικρό εκκλησάκι πάνω στους βράχους ενος μικρού όρμου και το αφιέρωσαν στη μνήμη του Αποστόλου Ανδρέα. Πολλά χρόνια μετά, το 1866 ο τότε ιερέας του χωριού Οικονόμος Παπαιωάννης, με τη βοήθεια των κατοίκων άρχισε τη διοργάνωση εράνων στην Κύπρο και στο εξωτερικό για την ανέγερση του σημερινού μεγάλου Ναού.

Please Login or Register to see the link.Ένα πανύψηλο καμπαναριό δέσποζε τον γύρω χώρο. Στην κορφή του ένας φάρος σκόρπιζε το φως του και έφτανε στους ναυτικούς σα βλέμμα ζεστασιάς, σιγουριάς και ελπίδας. Τα εγκαίνια και το “Μύρωμα” του Ναού έγιναν ένα χρόνο μετά, στις 15 Αυγούστου 1867 από τον τότε Αρχιεπίσκοπο Σωφρόνιο. Ήταν μιά ιστορική μέρα για όλη τη Χερσόνησο της Καρπασίας.

Continue reading “Σύμβολο Πίστης και Αγώνα για Λευτεριά!”

Εδώ ο Θεός…

Share

Εδώ ο Θεός
έρχεται πιό κοντά σου

σαν βγαίνει σεργιάνι
στις πλαγιές,
στα βουνά και στις θάλασσες

Εδώ ο Θεός
σκορπάει πλούσια δώρα

που φέρνουν γαλήνη στη ψυχή
αυτά που “εν σοφία εποίησε”
στα προσφέρει στη σιωπή

Continue reading “Εδώ ο Θεός…”

Μελβούρνη, σούρουπο…

Share

Στην καρδιά της πόλης, σούρουπο…

Please Login or Register to see the link.

Κόσμος πολύς…. χιλιάδες κόσμος….
Βιαστικός για το σπίτι μετά τον μόχθο της ημέρας.
Τρέχουν να προλάβουν το τραίνο…

Αγχώδη πρόσωπα, κουρασμένα πόδια…
Χιλιάδες κόσμος….. κοσμοσυρροή!…

Μα γιατί είναι άδεια η πόλη;

Φρειδερίκη Αποκίδου

Please Login or Register to see the link.
Painting: "Masks" οil on canvas and collage 50x50 cm - Artist: George Kannavas

Ιφιγένεια

Share

Στη σκέψη μου έρχεται συχνά μια κοπέλα που γνώρισα πριν πολλά χρόνια σε ένα προάστιο της Μελβούρνης, στα νότια του ποταμού Γιάρρα. Τί να γίνεται άραγε; Βρήκε τελικά την ευτυχία;

Τη λέγανε Ιφιγένεια και είχε δυό παιδάκια, την Ειρήνη και τον Άρη που πήγαιναν στο Δημοτικό σχολείο της περιοχής.

Είχε τελειώσει τα ψώνια της στη κοντινή αγορά και ήρθε στο σχολείο πιό νωρίς απ’ ότι συνήθιζε. Καθόταν μόνη σε ένα παγκάκι στην αυλή του σχολείου και περίμενε τα παιδιά της να σχολάσουν. Το απλανές της βλέμμα ήταν στραμμένο προς τον ουρανό και στο πρόσωπο της είχε ένα θλιμμένο ύφος, σαν κάτι να τη βασάνιζε. Φαινόταν να βρίσκεται πολύ μακριά από την ασφαλτοστρωμένη αυλή του σχολείου με τον ψηλό, σιδερένιο φράχτη.

Continue reading “Ιφιγένεια”

Ο κυρ Νοτιάς κι η Θύελλα

Share

Please Login or Register to see the link.

Απόψε ο κυρ Νοτιάς λυσσομανάει
τραβάει τα ρούχα του και σκάει
κι είναι σαν καυγάς να έχει αρχίσει
στο σπιτικο του να ξεσπάει

Βοές, στριγκλιές, σφυρίγματα
φοβέρες κουβαλάει πάλι
κι άλλα πολλά που δεν χωράνε πιά
στο φουσκωμένο του παχύ τσουβάλι

Κι η κυρά Θύελλα ξεθύμανε κι αυτή
κι απ’ το κακό της πάει να σκάσει
και τον καημό της τον πικρό κοιτάει
κάπου να βρεί να τον σχολάσει

Continue reading “Ο κυρ Νοτιάς κι η Θύελλα”

Επάγγελμα Πατρός: Ορφανή

Share

Πολλές φορές σεργιάνισες
στα δρομάκια της ψυχής μου, πατέρα

Σε είδα να χαμογελάς, να στέκεσαι στο κεφαλόσκαλο
ορθός, ηλιοκαμένος με τη δυνατή του Ιούλη αχτίδα
να χαστουκίζει το πρόσωπό σου

Σε είδα κάτω απ’ την κληματαριά με το ροδοκόκκινο
τσαμπί στο χέρι να μοιράζεις αγάπη και ζωή
κι η μάνα δίπλα να μετράει τη χαρά της

Σε είδα να στριφογυρίζεις με τ’ αλέτρι
να γυρνάς απ’ το κηνύγι με το θήραμα στους ώμους
και με το μακρόσυρτο τραγούδι στα χείλια

Continue reading “Επάγγελμα Πατρός: Ορφανή”

Σαν και σένα

Share

Τη θάλασσα τη γαλανή την αφροκυματούσα
πήγα να δω τ’ απόγευμα και κει που περπατούσα

στο μυρωμένο δειλινό και στη ξανθή την άμμο
ένα κογχύλι πάτησα το μάζεψα απο χάμω

Σε πέτρα επάνω κάθισα να δω τις ομορφιές του
πώς τάχα να γινήκανε στο σώμα οι πληγές του;

Continue reading “Σαν και σένα”