Η Ελληνικότητα στην Ομογενειακή Λογοτεχνία των Αντιπόδων: Σταθερές και Μεταβλητές

Share

Καθηγητής Γιώργος Καναράκης
– Charles Sturt University
Αυστραλία

 

1. Εισαγωγή

Η εθνική ή εθνοτική ταυτότητα ενός λαού, που οπωσδήποτε απεικονίζεται στην προσωπική του εικόνα και σ’ αυτήν που προβάλλει στους άλλους, ως γνωστό βασίζεται σταθερά πάνω σε κοινές πολιτισμικές παραδόσεις, στη γλωσσική ομοιογένεια, πολλές φορές στη θρησκεία, καθώς επίσης σε κοινές αξίες, θέσεις και χαρακτηριστικούς τύπους κοινωνικής συμπεριφοράς.

Εντούτοις τα στοιχεία αυτά δεν είναι απόλυτα. Παραδείγματος χάρη, στην περίπτωση της ελληνικότητας ή ελληνικής ταυτότητας η γλωσσική ομοιογένεια που συνήθως θεωρείται ένα από τα καθοριστικά χαρακτηριστικά, ακόμη και αυτό, δε θα πρέπει να εκλαμβάνεται τόσο περιοριστικά ώστε να αποκλείει την απόδοση του χαρακτηρισμού του «Έλληνα» σ’ εκείνα τα άτομα της διασποράς που κατέχουν μεν άλλα στοιχεία ελληνικότητας αλλά όχι αυτό το συγκεκριμένο.

Επίσης, η κοινή πολιτισμική παράδοση, ενώ αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο της ταυτότητας του Έλληνα και, ταυτόχρονα, ενισχύει τη διαχρονική της έννοια, χρειάζεται να τη δούμε όχι ως ένα απλό χαρακτηριστικό αλλά ως μια ιδιότητα που ποικίλλει ανάλογα με το χρόνο και τον τόπο.

Continue reading “Η Ελληνικότητα στην Ομογενειακή Λογοτεχνία των Αντιπόδων: Σταθερές και Μεταβλητές”