Author Archives: Christidis Dr Gregory

- Ήρθαν οι χρόνοι,
κι είπαμε να δούμε
τα ιδανικά της φλογερής
της νιότης μας,
να γίνονται αλήθειες.

- Φθάσαν οι χρόνοι,
μα ήλθαν σιγά σιγά
και έγιναν τα ιδανικά
κρεμούλες και τυρόγαλα,
σαν ανιαρές συνήθειες. Continue reading →

Σκοτεινιά σκεπάζει
ως τα τρίσβαθα
την χώρα της σιωπής.
Χαράζει κάποτε δειλά,
μα δεν τολμά να φέξει
σαν σκοτεινιά σκεπάζει
την χώρα ετούτη της σιωπής. Continue reading →

Με κόκκινο κρασί
έβαψαν τις ψυχές τους,
βάλαν στα όνειρα φωτιές
άναψαν τα φυτίλια.
Σώμα και πνεύμα σε τροχιά
στα κεραμίδια τ’ ουρανού
χορεύουνε στ’ αστέρια,
πλανήτες χαίρουν και γελούν
φεγγάρια τραγουδάνε.

Δεμένοι στο πόδι τού Θεού
με βήματα πελώρια
διαβήκανε τα απέραστα
και φθάσαν παραπέρα.
Νικήσανε τη λογική
αδράξανε την πλάση,
απάτητες βουνοκορφές
θανατηφόρες παγανιές
διλήμματα μεγάλα. Continue reading →

Πέταγες κι είχες εμπρός σου ουρανούς
κι ο νους ο ονειράρης
σκόπευε προς την αθανασία.
Οι ελπίδες οι δειλές γενήκανε κολώνες,
δαυλοί βάψαν με φως τις σκοτεινιές,
δεν σκούζεις πια σ’ ανηφοριές
ζωγράφισες χαμόγελο στα χείλη.
Στην γλάστρα ανθεί ο βασιλικός
κι ο Αύγουστος βάζει φωτιά στ’αμπέλια,
γλυκό κρασί στα σωθικά
και περισσά τα μέλια. Continue reading →

Ρίζωσε ο ήλιος στη μέση τ’ ουρανού
μέστωσαν τα αιθέρια αμπέλια
κι οι ηλιαχτίδες γλυκόπιοτο κρασί
περιέχυσαν τα σωθικά της φύσης
κι έγινε του Διόνυσου τρελός χορός
μεθύσανε οι μοίρες
και η πλανεύτρα μάγισσα
λάγνα μορφή επήρε.

Μέσα στης δύνης την ξέφρενη τη ζάλη
της αίσθησης ανάδευση χρωμάτων,
σαν από ελιξίριο μαγικό
σαν από παραμύθι παιδικό,
τα κάτω κύλησαν απάνω
γυρίσανε τ’ αγύριστα
κι έλαμψαν τα σκοτάδια. Continue reading →