Η Γοργόνα

Share
Μια γοργόνα λιάζεται
Στον βράχο, στην ακτή,
Με τα ξανθά μαλλιά
Λυτά να ανεμίζουν
Να ξημερώσει βιάζεται
στου γαλανού τα βάθη να κρυφτεί
μην της πάρουν τη λαλιά
οι άνεμοι που ορίζουν
τις ζωές των αστεριών,
των νεράιδων, των νυμφών.

Continue reading “Η Γοργόνα”

En las favelas…

Share

(ΧΑΪΚΟΥ – Μάρτιος 2016)

Εν ταις φαβέλαις
ακατάπαυστες ροές
νεκρανασταίνουν

όνειρο φυγής
προς έναν πολιτισμό
ακιλήδωτο….

Ελευθερία
ζητούν, νεκροί-ζωντανοί,
τι ουτοπία!

Σ’ ελεύθερη Γη
πώς σκλαβωμένοι νιώθουν!
Πίκρα και θλίψη Continue reading “En las favelas…”

Ονειρικό ακρογιάλι

Share

Ειρήνη Ντούρα-Καββαδία

Στου νου μου πάλι
βρέθηκα προχθές
το ολάνθιστο και μυρωμένο
Ζακυνθινό ακρογιάλι

Κι ήρθες και ξάπλωσες κι εσύ,
γλυκιά μου ζάλη,
και μ’ άφησες να πιω γουλιές κρασί
τα ολόγυμνα γαλάζια κάλλη

–   θάλασσαμάνα κι αδερφή

έτσι όπως φύσαγε απαλά
ο αγέρας του καλοκαιριού
και κούναγε ηδονικά
σαν ρώγες σταφυλιού,
μεστές, ολόγλυκες σταλιές φιλιού
τις νταντελένιες όχθες σου,

κει που λούζονται οι κόρες του Νηρέα
που πάνω τους στενάζοντας
ξεπλένονται ερωτικά
στα αφρισμένα κύματα,
οι γιοι των πέντε Ανέμων,
παφλάζοντας, σαν σκάνε ρυθμικά
–  ω, μουσική αιθέρια!  –

σα νότες που ξεφύγαν από άρπα
το δίχως άλλο θεϊκή
– από του Φοίβου άραγε ή του Ορφέα;
που κάθε αγνή ψυχή μαγεύουν
και για πάντα δέσμια κρατούν,
μέθεξη ιερή, έλξη μοιραία.

© Ειρήνη Ντούρα-Καββαδία

Ο κολυμβητής

Share

Ειρήνη Ντούρα-Καββαδία

Ένα απέραντο πέλαγος
αντιφέγγει στο βλέμμα σου,
απροσπέλαστο κι ανεξιχνίαστο
φουρτουνιασμένο κι αφιλόξενο
σωστό του σκότους έρεβος
στο αχανές του μεγάλου Ωκεανού
κι ας μοιάζει εκεί απόμερο
με κόλπο πράο κι ήμερο
του Αργοσαρωνικού.

– Ουτοπία!

Continue reading “Ο κολυμβητής”

Tο θρυλικό γεφύρι

Share

Ειρήνη Ντούρα-Καββαδία

( Μια νεωτεριστική μετα-γραφή )

Με ένωση πολιτισμών πάντα συνυφασμένη
Γέφυρα δεσπόζει μαγική, σαν κόρη σκαλισμένη,
Που κάτωθέ της -έρμαιο του Αιόλου- το ποτάμι ρέει.

Αχ να γεφύρωνε το τρανό των αιώνων χάσμα
Μ’ ένα του παρελθόντος θρυλικό, μα αλησμόνητο, άσμα.

Continue reading “Tο θρυλικό γεφύρι”

Ο μπάρμπας, ο Αμερικάνος

Share

της Ειρήνης Ντούρα – Καββαδία

Πρόκειται για μια – όσο κι αν με τα σημερινά δεδομένα και κριτήρια φανεί απίστευτη ή εξωπραγματική – εξ’ ολοκλήρου αληθινή ιστορία. Ως εκ τούτου, κρίθηκε σκόπιμο να χρησιμοποιηθούν άλλα ονόματα, με στόχο να διατηρηθεί η ανωνυμία των προσώπων που ευγενώς μου την εμπιστεύθηκαν.

Πρώτο βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό “Σικελιανά”
του Δήμου Σαλαμίνας, Πειραιά και Νήσων
που συνδιοργανώνεται υπό τη αιγίδα της UNESCO

Ι

Πριν από μισό – και βάλε – αιώνα  ζούσε στην πρωτεύουσα της Ηλείας μια τριμελής οικογένεια: η μητέρα, η κόρη και ο γιος. Πατέρας δεν υπήρχε, μια και είχε προ ετών συγχωρεθεί, προτού προλάβει καλά-καλά να χαρεί τη γυναίκα και να γνωρίσει τα παιδιά του.

Η μάνα που καταγόταν από πλούσια φαμίλια είχε δυστυχώς απομείνει μετά τον πόλεμο και τις συγκυρίες πολύ φτωχιά. Η κυρα-Καλλιόπη (ας την ονομάσουμε έτσι την ηρωίδα της ιστορίας μας –  ήταν για τα χρόνια εκείνα πολύ μορφωμένη, με γνώσεις Αγγλικών, Γαλλικών και λογιστικής. Ήταν και τελειόφοιτος της Εμπορικής Σχολής – σπουδαίο πράγμα κι άπιαστο όνειρο για τους περισσότερους η μόρφωση για την εποχή εκείνη, και ειδικά για γυναίκα! Η μοίρα όμως έτσι τα έφερε να μην τελειώσει ποτέ τη σχολή, ούτε φυσικά να εργαστεί πάνω στις σπουδές που είχε κάνει. “Δύσκολα τα χρόνια, βλέπεις”, συνήθιζε να λέει υπομένοντας καρτερικά .

Continue reading “Ο μπάρμπας, ο Αμερικάνος”