Συνομιλία με τον αγαπημένο ποιητή!

Share

……
“Όλα τελειώνουν και μόνο το φθινόπωρο παραμένει
αιώνια νέο σαν τα πιο λυπημένα ποιήματα.
Δωσ’ μου το χέρι σου…” Τ. Λειβαδίτης

Τη σκέψη μου πάρε…
….  ν’ αντιστρέψω θέλω τη μοίρα αυτού του κόσμου
να τη βάλλω σ’ένα πλεούμενο-στίχο
στη νότα ενός βιολιού, στην επιθυμία της καρδιάς για αιωνιότητα…
Να σκάψω εντός μου μια βραδιά,
να ξεριζώσω όλα τα λυπημένα ποιήματα,
σ’ ένα χαρτί πλωτό να τ’ αποθέσω,
πάνω στο χάρτη των χεριών τις διαδρομές ν’αλλάξω
να’ρθουν οι μοίρες των καιρών Continue reading “Συνομιλία με τον αγαπημένο ποιητή!”

Η Ελλάδα είναι ο… Τρόπος μου!

Share

 

Πώς βλέπω…
Πώς ριγώ
Πώς γράφω στα τετράδια τα κύματα…
Πώς ερωτεύομαι του γλάρου , τα πετάγματα..
Πώς αγαπώ τις λέξεις, τα σκιρτήματα…
Ελλάδα είναι ο τρόπος για να ζω, με των νησιών τις συλλαβές
και των βουνών καμπυλωτές περισπωμένες, Continue reading “Η Ελλάδα είναι ο… Τρόπος μου!”

Στον Ποιητή…

Share

Να περπατήσω γύρεψα
στο σώμα της γραφής σου,
με λέξεις πλάνες, αθώες συλλαβές,
θαυμαστικά κι αλήτισες προτάσεις.
Ν’ αφήσω στίχους ταπεινούς
στην άκρη των χειλιών,
να προσκυνήσουν δίψηφα
την άχνα της φωνής σου, Continue reading “Στον Ποιητή…”

Αδυσώπητη πόλη…

Share

Περπατώ στους λυπημένους δρόμους,
στη σιωπή των ρείθρων,
στην άγονη πλατεία των συναντήσεων.
Φάλτσοι αγώνες…
μετέωροι προορισμοί
κι ένας ανήφορος, σκοτάδι…
Χάσκουν οι ώρες, σε βιτρίνες άδειες,
σε κόκκινα ερωτηματικά,
σε μάτια κλειστά …
Σκοντάφτουν τα βήματα στην
άστεγη μοναξιά… Continue reading “Αδυσώπητη πόλη…”

Συντρίμμια… ο χρόνος

Share

Ράγισε μέσα μου ο χρόνος… δε θέλω πια να τον μετρώ!
Βγαίνω ξυπόλυτη στις ρίμες, στα σοκάκια ,
στα σκαλοπάτια των χρωμάτων,
στις αλάνες συλλαβών,
μόνο να γράφω θέλω, να γελάω και ν’αγαπώ.
Ναι, ν’ αγαπώ …. Continue reading “Συντρίμμια… ο χρόνος”

Γεράνι

Share

ΑΙΘΡΑ
Να ήμουν το γεράνι σου
σ’ ένα κυκλαδονήσι
που ατένιζε τη θάλασσα
και την ανάμνησή σου,
αυτή που είχα ερωτευθεί
στη γάστρα του Αιγαίου.

ΑΙΓΕΑΣ
Αν ήσουν το γεράνι μου
θα σ’ έραινα με στίχους
θα ράντιζα τα φύλλα σου
με ψίθυρο δροσούλας,
σταγόνα που ξεστράτισε
απ’ των νεφών το σώμα. Continue reading “Γεράνι”

Χριστός Ανέστη!

Share

Σαν η γιορτή της άνοιξης… φαντάζει η Ανάσταση Σου!
Κύριε όλων των ειδών… και των μικρών υπάρξεων!
Βλέπω τις κάμπιες την αυγή, με γιορτινό φουστάνι
της πεταλούδας τη ψυχή μ’ ένα μαβί χαμόγελο,
οι μέλισσες φορούν γλυκό, τον αναστεναγμό τους,
κι οι πασχαλίτσες κόκκινο, το βήμα τους με αγάπη!
Τότε ξυπνάει ο άνεμος, με μια αγκαλιά από χάδι… Continue reading “Χριστός Ανέστη!”

Η μετανάστρια ψυχή

Share

Πού είμαι ; Ποιά είμαι;
σαν ξημερώνει… αλιεύω βότανα, φύλλα, κλαδιά…
αφέψημα το πρωινό, σταλάζει στη ζωή,
ύστερα χάνομαι στης πόλης την ερήμωση,
μες στων ανθρώπων την ανίερη μετανάστευση..
Πάμε απο δω, τρέχουμε ασθμαίνοντας σ’ανήλιαγα στενά,
χτυπάμε πόρτες, σιδεριές, σκάβουμε μνήμες με τα χέρια ματωμένα… Continue reading “Η μετανάστρια ψυχή”