Φυσάει

Share

Φυσάει στη μικρή αυλή
και στα χλωμά μου δέντρα,
λυγίζει τους λεπτούς κορμούς
και τους μαδάει τα φύλλα.

Φυσάει στο παραθύρι μου
και στο μικρό φεγγίτη,
σφυρίζοντας νοσταλγικά
κάποιο σκοπό της θλίψης.

Continue reading “Φυσάει”

Κι όμως μπορούμε

Share

Γιώργος Μαρινάκης

Μας ταλανίζουν θύελλες και μας χτυπούν χειμώνες,
στερεύουνε οι αντοχές, θεριεύουνε οι φόβοι
και βυθιζόμαστε σε οργή, θλίψη κι απελπισία.
Κι αναρωτιούνται οι ποιητές με περισσή αγωνία
αν με τους στίχους τους μπορούν ν’αλλάξουνε τον κόσμο.

Τι να γυρεύει η ποίηση σ’αυτό το γκρίζο αιώνα;
Τι να γυρεύει ο ποιητής στις εποχές της κρίσης;
Τι θα γιατρέψει των ψυχών το αβυσσαλέο χάος;
Μπορεί ένα ποίημα σήμερα ν’αγγίξει τις καρδιές μας;
Μπορεί ένας λόγος έντεχνος τα σύννεφα να διώξει;

Continue reading “Κι όμως μπορούμε”

Ταχύτητα φωτός

Share

Γιώργος Μαρινάκης

Όταν δυο πλάσματα αισθανθούν μια έλξη αμοιβαία
κάποια στιγμή θα οδηγηθούν σε μια πορεία μοιραία
και από τότε είναι κοινός γι’ αυτούς ο χωροχρόνος
κι όταν δεν βρίσκονται μαζί θα τους ματώνει ο πόνος.

Σε μια τροχιά διαστημική δονούνται οι καρδιές τους
και σε πλανήτες μαγικούς πετάνε οι ψυχές τους,
κάτω από χίλιων αστεριών ενώνονται στο φως
κι ο έρωτάς τους γίνεται απόλυτος θεός.

Continue reading “Ταχύτητα φωτός”

Το κάστρο

Share

Γιώργος Μαρινάκης
Α’ Βραβείο στον διαγωνισμό
της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών – 2007

Σαν αντικρίζω των τειχών τους πέτρινους τους πύργους
που στέκονται αμίλητοι, γκρίζοι και γερασμένοι,
ακούω τους απόηχους από κλαγγές των όπλων,
από βολές των κανονιών και από κραυγές της μάχης.

Κοιτώντας τα χαλάσματα απ’τις ορδές βαρβάρων
και θυρεούς κατακτητών που πέρασαν και φύγαν,
νοιώθω το απέραντο κενό της ματαιοδοξίας
και τις βουλές τις άπληστες των σκοτεινών τυράννων.

Continue reading “Το κάστρο”

Η Μυρωμένη σκόνη

Share

 

Γιώργος Μαρινάκης
Α’ Βραβείο στο διαγωνισμό
«Αλησμόνητες πατρίδες»
του περιοδικού Κελαινώ – 2007

Εδώ που ηχούσαν άλλοτε χαρμόσυνα οι καμπάνες
σε ένα κάλεσμα ιερό και αντάμωσης του κόσμου,
τώρα οι πέτρινοι σταυροί μονάχοι νοσταλγούνε
και οι ξυλόγλυπτες μορφές γερνάνε λυπημένες.

Κάποτε έσφυζε η ζωή από γιορτή και μόχθο
και στα λιθόστρωτα στενά οι λυγερές περνούσαν,
μα τώρα παγερή σιωπή απλώνεται στον κάμπο
και τα χορτάρια φύτρωσαν μέσα στους άδειους δρόμους.

Continue reading “Η Μυρωμένη σκόνη”

Μεταμορφώσεις

Share


Γιώργος Μαρινάκης
Α’ Βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών
στους Ποιητικούς  Αγώνες Δελφών 2007

Θάλασσα των αισθήσεων στείλε τα κύματά σου,
σβήσε της σκέψης τη φωτιά, πνίξε τους εφιάλτες,
ελπίδα κάνε τη βροχή, κάνε την πίκρα μέλι
και στείλε λάμψη στις σκιές κι άνθη στην ερημιά μου.

Continue reading “Μεταμορφώσεις”