Ανάσταση

Share

Μιλτιάδης Ντόβας

Αγάλματα της Λευτεριάς, μνημεία της Ανάγκης!
Ξύπνησε στην Ελλάδα η Οργή, των καρυάτιδων νεύματος ύψωση!
Η Στύγα κλαίει στον αντάρτη ποταμό! Ω λαέ υπεράσπισε τ’ άσπιλα!
Τ’ άσπιλα βλέμματα των πελταστών, Παρθενώνα φθορά αξημέρωτα!
Ακρόπολη δίχως ελγίνεια θυμικά, ομοιάζει με δοχείο ατημέλητο!
Ύψωσε σκλάβε ξεχασμένες θημωνιές και αστάχυα της λήθης στην Πέργαμο!
Το αίμα στ’ Οδυσσέα την Ψυχή, προσπερνά του λωτού δηλητήριο!
Τέσσερις άνεμοι, μύριες φωτιές και ταμπούρλα ηχούν στην πατρίδα μου!
Πατρίδα της κλεμμένης Λευτεριάς που ξαστέρωσε η όψη απ’ την έξαψη!
Μπρος στην πηγή των θείων κεραυνών, νάμα θλίψης που πλουτίζει τα μύχια!
Continue reading “Ανάσταση”

Μηνύματα

Share

Μιλτιάδης Ντόβας

Η κόρη η αθάνατη χαμογελά με δάκρυ!
Στου Σύμπαντος την άκρη! Αλυσσοδέματα!

Κήτους θυσία τραγική που κρύβει ικεσία!
Το όμορφα, τα θεία! Οργής μαντέματα!

Γελάς Απόλλωνα μορφή, μιας άλλης Οικουμένης!
Φωτός Οργή σημαίνεις! Και παραγγέλματα!

Περσέως ο Αστερισμός κρατά το θείο ξίφος!
Του κύματου ο ήχος! Και κονιορτήματα!

Κηφέως θλίψεις της φυγής, χαμού κόρης Αθώας!
Το Κήτος ωσάν βόας! Πνίγει τα κύματα!

Continue reading “Μηνύματα”

Παμβώτιδα

Share

Μιλτιάδης Ντόβας

Πανώρια αθάνατη Νηρηίδα,
αμέριμνη και σιωπηλή!
Βεβηλωμένη μας κοιτάζει
με δάκρυα κι απαντοχή!

Του Πύρρου κόρη και αδέρφι,
Ήλιου καθρέφτης, ζωής πνοή!
Νησάκι με τρανή ιστορία,
αιθέρια φύση και ζωή!

Αρχόντισσα της πόλης των Γραμμάτων,
εσύ δεσπόζεις κι όμως σιωπάς!
Θνητών η αδιαφορία σε σκοτώνει,
μ’ αγέρωχη την προσπερνάς!

Continue reading “Παμβώτιδα”

Δημήτρης Αβούρης

Share

Ο Δημήτρης Αβούρης
και η επιστήμη της παραμυθολογίας

Τρόπος ζωής του το Παραμύθι, το Θέατρο και η Κοινωνική Συνεισφορά! Ο Δημήτρης Αβούρης είναι ίσως ο σημαντικότερος αν όχι ο μοναδικός εκπρόσωπος του λαϊκού αλλά και του θεραπευτικού Παραμυθιού στην Ελλάδα! Συνδυάζει το Παραμύθι με το Θέατρο κι οι παραστάσεις του, σε Ελλάδα και εξωτερικό, έτυχαν κοινού άνω των 350.000 θεατών συνολικά!

Αγαπά τα παιδιά ενώ βλέπει στην Τέχνη μέσα από μια ολιστική θεώρηση, τη δυνατότητα μιας συστηματικής συμβολής της στη βελτίωση των δομών υγείας. Γι’ αυτό το σκοπό ίδρυσε την οργάνωση «Όναρ μέσω Τέχνης Για το Άρρωστο Παιδί».

Σπουδαίος ποιητής και ξεχωριστός Άνθρωπος! Απολαύστε το Δημήτρη Αβούρη σε μια συνέντευξη του που πλημμυρίζει από την ευγένεια και την απλότητα του! Continue reading “Δημήτρης Αβούρης”

Μαυροπούλια

Share

Please Login or Register to see the link.Μιλτιάδης Ντόβας

Μαύρα πουλιά, θολές οθόνες,
πεθαίνει του Πολυτεχνείου η
φωτιά, σιωπηλή σιγοσβήνει απ’
τη θλίψη την ύψιστη!
Εκείνοι που ζήσαν, άτια αφηνιασμένα
που στο τέλος δαμάστηκαν.
Τα όνειρα σκιές κυνηγημένες!
Τα λάθη, οι παγίδες κι η σκόνη τους.
Ήττας πνοή φοβέρισε τα βράχια.
Μεθύσαμε με το πνεύμα της Σιωπής
και ξεχαστήκαμε.
Continue reading “Μαυροπούλια”

Δακρύζοντας

Share

Please Login or Register to see the link.Μιλτιάδης Ντόβας

Ξάστερη όψη, γελαστή, της δυστυχίας δάκρυ!
Κι η Ελλάδα στέκει σιωπηλή, σε μία μαύρη άκρη!

Στέκει, θρηνεί, χαμογελά, στο σκότος της Αβύσσου!
«Κανείς εδώ δεν τραγουδά», μονάχα η ψυχή σου!

Ψυχή, της Νιότης λεβεντιά, μπρος στ’ Άχραντα Θηρία!
Τα Άχραντα, τα τρομερά, που κρύψανε το Δία!

Κρύψαν πατέρα των θεών και γητευτή τ’ Ολύμπου!
Μορφές πανώριες των ψυχών και όψεις του Κολλίγου!

Κολλίγου όπου πολεμά, με Γαία θυμωμένη!
Σε χώρα μ’ αίματα τρανά, ωραία κοιμωμένη!

Continue reading “Δακρύζοντας”

Δάκρυ

Share

Μιλτιάδης Ντόβας

Ω ξενιτιά αθάνατη, του πόνου θυγατέρα!
Χαμογελούν οι θάνατοι, σε σένα νύχτα-μέρα!

Κόρη που κλαίει και γελά ομπρός στο νιό φεγγάρι!
Φωτιές, θυμιές από ψηλά, κι ο ήλιος παλικάρι!

Ελλάδα, Κύπρος σου μιλούν με θάρρος ικεσίας!
Χαμόγελα Οργής σιωπούν, μορφές Αχερουσίας!

Αχερουσίας με κραυγές, ειλώτων δουλωμένης!
Σημαίνει τ’ Άστρου η χαραυγή, μορφή θεάς κρυμμένης!

Μοιάζει ωσάν την Αθηνά, ωσάν την Αφροδίτη!
Ελλάδα-Κύπρος συνοδιά με φως από την Οίτη!

Continue reading “Δάκρυ”

Μιλώντας

Share

Μιλτιάδης Ντόβας

Ένοχα τα μάτια σου, ένοχη κι εσύ!
Η Αγάπη χάθηκε στο απορριμματοφόρο της Ανάγκης!
Χάθηκε πέρα απ’ το σύδεντρο, στην Πολιτεία των απέθαντων σκιών μας!
Δάκρυα τριγύρω, φωτιάς τα άμφια!
Τα άμφια που ντύθηκε ο Χριστός, λευκού κύκνου σημείο αθάνατο!
Αθάνατο σημάδι της καρδιάς, Αγάπης τραγικής τρανή Ιεροσυλία!
Ιεροσυλία που μιλάει και γελά, μ’ αγγέλων τεθλιμμένων τις εικόνες!
Continue reading “Μιλώντας”

Ανάσταση

Share

Μιλτιάδης Ντόβας

Δάκρυσε η Ελλάδα μας, στην όψη του ζητιάνου! Του ζητιάνου που το βλέμμα του, κέρωσε!
Κέρωσε στο σημάδι της Αυγής κι η Μάνα-Γης θυμώνει και αντρειεύει!
Αντρειεύει ξαστεριά αναζητεί και «χώμα» του Θεού που κλαίει στην εικόνα!
Εικόνα δίχως όψη «λεβεντιάς» μα με μυρσίνης σήμαντρα κι εκστατικές καμπάνες!
Γυρεύω σάρισα της Ανθρωπιάς, στου Μεγαλεξάνδρου το Φως στη Χώρα του Αιώνα!
Τ’ Αιώνα π’ αλληλέγγυος της Οργής, με δάκρυα ονειρικά αγγίζει τους Ανθρώπους!
Εκείνους που πληρώνουν της Αυγής, τα δώρα τα γαμήλια πριν την ιχνηλασία!
Πληρώνουνε με Νιότης τις φωτιές, και αντρειοσύνης σύμβολα τ’ αγάλματα που κλαίνε!
Continue reading “Ανάσταση”

Θυμώνει

Share

Μιλτιάδης Ντόβας

Ήρα τη βεβαιότητα με την αμφιβολία!
Η σκέψη μου, εικόνα δίχως γη, θλιβερή όλο ύψος ανάβαση!
Γέλασε ο γκιόνης την τελευταία του, φορά!
Τραγούδι άρχισε κρυφό στις θημωνιές της νύχτας!
Φεγγάρι γάργαρο της Νιότης η Αυγή, θυμωμένο σημάδι της ύπαρξης!
Ξύπνησε το πηγάδι των καημών, μ’ Οργής ανέσπερο τυφλό Αποσπερίτη!
Αποσπερίτη που μοιράζει γειτονιά!
Continue reading “Θυμώνει”