-
The very latest
- Κι όμως γυρίζει
- Ένα νησί ταξιδεύει
- Αφόρητες Αγάπες
- Ανάμνηση
- Μπρος στο δικό της μεγαλείο
- Pues sola hay una
- Η ιστορία της γέννησης
- Από τη Μάνα στην Κόρη
- Έτη παιδιού
- Mother’s Day Remembrance
- Σαν έφυγες
- Το νόημα του κόσμου
- «Αρχή Άνδρα…δείκνυσι»
- Το Κράτος είμαι Εγώ κι Εσύ κι Αυτός κι Εκείνος!!!!!
- Amulet
- A woman’s wig
- Τα “θα” που έμαθα
- Cinco Dinares
- From Top to Toe
- Τιτανικός Δύο
- Θυσία Κωνσταντίνου Κουκίδη*
- You’ll Never Walk Alone
- Emigre
- Τα ιδανικά μας
Subscribe to Diasporic
Login
Diasporic Authors
Alekos Agelidis
(42), Andrea Demetriou
(3), Andrea Garivaldis
(24), Angela Costi
(8), Aris Adanis
(17), Avgoustis Maroulis
(6), Christina Tsardikos
(2), Chrysa Mastorodimou
(1), Constantinos Nigdelis
(2), Diasporic Literature
(53), Dimitri Dr Karalis
(18), Dimitris Troaditis
(38), Dimitris Tsaloumas
(16), Dionysia Mousoura-Tsoukala
(5), Dr Christos Galiotos
(6), Dr George Kanarakis
(1), Dr Gregory Christidis
(13), Dr Nicholas Fourikis
(6), Evangelia-Aggeliki Pechlivanidou
(60), Fedon Theofilou
(5), Frederika Apokidou
(18), Gabriel E. Christoforidis
(4), Gabriel Panagiosoulis
(22), Gabrielle Morgan
(15), George Marinakis
(3), George Nikolopoulos
(19), Haris Melitas
(18), Hector M. Taboada
(4), Iakovos Garivaldis
(66), Ioannis Panagakos
(9), Irene Doura-Kavvadia
(4), Jennifer Stewart
(3), John Liaskos
(17), Katerina Tsernotopoulou
(2), Laskaris P. Zararis
(17), Liat Kirby-Nagar
(6), Loula S. Rodopoulos
(15), Manolis Aligizakis
(39), Maria Theofilakou
(7), Michael Morgan
(5), Michael Pais
(15), N.Ν. Trakakis
(11), Nicos Nicolaides
(3), Nikos Batsikanis
(9), Nikos Nomikos
(3), Nikos Piperis
(3), Panagiotis Garmiris
(3), Ross Spirou
(1), Ruth Sancho
(12), Sofia Kostos
(5), Sophocles Kitharidis
(2), Stratos Doukakis
(4), Tasos Damianos
(3), Thodoros Ioannidis
(1), Vangelis Catevatis
(9), Yiorgos Anagnostou
(1), Yiota Stratis
(4), Άθως Χατζηματθαίου
(2), Δρ Ιωσήφ Ιωσηφίδης
(13), Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου
(45), Κώστας Δουρίδας
(2), Τάκης Χατζηαναγνώστου
(3)
Author images
Comments
- Ευαγγελία - Αγγελική Πεχλιβανίδου on Mother’s Day Remembrance
- Aris Adanis on Κι όμως γυρίζει
- Aris Adanis on Μπρος στο δικό της μεγαλείο
- Giota Tsiliki on Μπρος στο δικό της μεγαλείο
- Laskaris Zararis on Μπρος στο δικό της μεγαλείο
Ροή Φόρουμ- Re: Τι είναι Δύναμις May 2, 2012Αγαπητέ Δημήτρη, Επειδή έχουμε αλλάξει θέμα στη συζήτησή μας αυτή και μιλάμε πλέον περί ψυχής, θεώρησα σωστό να προσθέσω μια άλλη κατηγορία συζήτησης με τίτλο "Περί ψυχής". Σε παρακαλώ πήγαινε εκεί για να δεις την απάντησή μου στα πιο πάνω. Ευχαριστώ Ιάκωβος […]
- Re: Τι είναι Δύναμις May 1, 2012Φίλε Ιάκωβε χαίρε, Και μένα ευφραίνεται η ψυχή μου όταν κουβεντιάζομαι φιλοσοφικά και ιδικά για τα αίτια της ζωής και για πού μας τραβάει μεταφυσικά. Το ίδιο παρατήρησα και εγώ διαβάζοντας το Φαίδωνα στην Αγγλική γλώσσα με πολλές λεξικές ανακρίβειες. Επόμενο ήταν η αδυναμία τους να βρουν κατάλληλη λέξη στη μητρική τους γλώσσα που να εκφράζει την αντίστοιχη Ε […]
- Re: Τι είναι Δύναμις May 2, 2012
Views
- Magazine - 4,523 views
- Michael Morgan’s paintings - 3,088 views
- That Day… - 3,085 views
- Γυμνοί Άγγελοι - 2,980 views
- Στον κυρό Αυγουστίνο Καντιώτη - 2,898 views
- Έλληνες – Ξενιτιά - 2,798 views
- Νίκος Καζαντζάκης: Μια παγκόσμια αγωνία για το μέλλον - 2,245 views
- Μηλιά η ξένη… - 2,039 views
- Κώστας Μόντης - 1,937 views
- Polymorphous George Aslanis - 1,789 views
Πολιτιστικά Culture
Literature Sites
Scheduled literature
- Πύδνα - Κίτρος12–10–2012
- Στην απελευθέρωση της Κατερίνης15–10–2012
Διασπορική Ετερογλωσσία
Διασπορική Ετερογλωσσία–Socce(α)rιστική Συνεύρεση
“[S]occer is a sport-spectacle that has come to carry
a mythological power analogous to ritual and theater in archaic societies.”
Stathis Gourgouris
Γιώργος Αναγνώστου
Ι.
Τα διεθνικά media πλέον οι κοινοί μας τόποι.
Τέσσερις τα χαράματα εδώ
έντεκα το πρωί εκεί
ξημερώθηκα να μοιραστούμε το ντοκιμαντέρ
«Οι Πύργοι Μας»
που τόσο λαχταρούσες.
Σαν στο καναπεδάκι πάλι μαζί
τώρα είμασταν και δεν είμασταν.
Παιδιά, Ψίχουλα Κάτω απ’ το τραπέζι
Ένα κομματάκι καλαμποκίσια μπομπότα, είχε και σταφίδες, την κοίταξα με χαρά άπλωσα το χέρι μου, κάτι μου είπε ιταλικά, δεν καταλάβαινα, ξανά την κοίταξα, είχε δυο χείλη βαμμένα σε χρώμα από βύσσινο. Κοίταξα πιο εκεί ένας ψηλός μαυροφορεμένος καθολικός ιερέας με καπέλο μαύρο στρογγυλό πλαισιωμένο με μια κίτρινη κορδέλα μου χαμογέλασε. Βρισκόμουν στην Ελλάδα ξένοι έκαναν κουμάντο αυτοί που είχαν φέρει και την πείνα, Ιταλοί κατακτητές..
When was it?
Sofia Kontogeorge Kostos
When was it?
that Germans and Turks
of Central Powers-
pulled from their uniforms,
ORDERS FROM HEADQUARTERS:
“Start from the East; sweep to the Black Sea;
continue through to Cappadocia; later-
swing towards the Ionian West.
There’s a shortage of bullets,
take as long as it takes- be thorough!
Πολιτογράφηση, Μετανάστης
Γαβριήλ Παναγιωσούλης
Είχε νυχτώσει, ξάπλωσαν, η μάνα στριφογύριζε στο κρεβάτι χωρίς να μπορεί να κοιμηθεί, ο πατέρας ροχάλιζε, τα δυο αγόρια πήγαν στο δωμάτιό τους, κοίταζαν απ’ το παράθυρο τ’ αυτοκίνητα που περνούσαν σε αυτό τον δρόμο της Νέας Υόρκης κι έπλαθαν όνειρα απόδρασης από την φυλακή του πατέρα τους, παρομοίαζαν τους εαυτούς τους σαν δυο πουλιά κλεισμένα στο κλουβί.
Το Αγκάθι
Το Δάκρυ
Ένα δάκρυ κύλησε, έπεσε χάμω, ανοίχτηκε σα σε στυπόχαρτο, λέρωσε τη μνήμη, τότε αυτή ξαναζωντάνεψε.
Αν προλάβαινε η μάνα της Αγγελικής να πήγαινε στο Αργοστόλι με τα πόδια μια απόσταση 35 χιλιομέτρων να φέρει το φάρμακο ίσως να γλύτωνε, ήταν μόλις 7 χρονών κοριτσάκι, δεν πρόλαβε όμως. Στο χωριό είχε πέσει μια επιδημία δυσεντερίας, μετά έφυγε ο συμμαθητής μου ο Νίκος, μετά μας ήρθε ο άνθρακας, μετά η ευλογιά, η Ιλαρά, ο κοκίτης, ο τύφος, ο τριχοφάγος, η ραχίτιδα όλα αυτά στα μικρά παιδιά. Στους μεγάλους βασίλευε το χτικιό και ο φόβος να μην αγγίξουμε τίποτα, να μην κολλήσουμε. Continue reading
Η Λαμπρή, το Πάσχα, η Κοινωνία
Η μάνα μας είχε μάθει, τη μεγάλη εβδομάδα θα πηγαίναμε στην εκκλησία, την μεγάλη Πέμπτη θα ακούγαμε τα 12 ευαγγέλια, από νωρίς μαζεύαμε κληματόβεργες, ολόκληρα δεμάτια, τα στήναμε σαν πυραμίδα, στην κορυφή βάζαμε το ομοίωμα του Ιούδα, τη νύχτα βάζαμε φωτιά «καίγαμε τον Ιούδα» έξω από την εκκλησία. Την μεγάλη Παρασκευή η περιφορά του Επιταφίου, τα κορίτσια έψαλλαν Η ζωή εν τάφω…, ‘Ω γλυκύ μου έαρ…’ Continue reading
Αααχ!!! Μισή ώρα ανάσα.
Εργαζόμουν σε εστιατόριο ακριβώς απέναντι από το Presbyterian Hospital in New York, 10:30 με 11 πρωινή ήταν η δική μου, μισή ελεύθερη ώρα, ώρα για φαγητό, μπορούσα να κάνω το σώμα μου ότι ήθελα, συνήθως έβγαινα έξω να πάρω καθαρό αέρα ή ας πούμε να μου φύγει από πάνω μου αυτό το αίσθημα της καταπιεστικής σκλαβιάς. Άλλοι άνθρωποι δεν το καταλάβαιναν ή τους άρεσε, εμένα με πέθαινε, γυρνώντας στο σπίτι, η κούραση μου αφαιρούσε κάθε πρωτοβουλία, γινόμουν ένα κινούμενο πτώμα, αλλά υποχρεωτικά έσκυβα το κεφάλι στο δεκάωρο εργασίας έπρεπε να βγει ο επιούσιος. Continue reading
Η Επίσκεψη
της Βάνας Κοντομέρκου
Η βροχή είχε σταματήσει. Περπατούσε σκυφτή, ακούγοντας τα λούκια να στάζουν πάνω στα πεζοδρόμια.Τα βήματά της, την οδηγούσαν μόνα τους στο μικρό διόροφο σπιτάκι, στο Μεταξουργείο.
Πόσο τ’αγαπούσε αυτό το σπιτάκι..΄Ενας Θεός μόνο ήξερε..Η ζωή της ολόκληρη, ήταν γεμάτη απ’αυτό. Από χρώματα, λουλούδια και μυρουδιές που έβγαιναν μέσα από τα παλιά του κουφώματα και σανίδια και είχαν ποτίσει το είναι της. Οι αναμνήσεις, ένας πολύτιμος θησαυρός που είχε κλείσει ερμητικά μέσα της ενάντια στην φθορά του χρόνου.
Ανταλλαγή
Σελήνη
Πελώριος δίσκος, χάλκινος, απόψε η σελήνη.
Αφήνει τη σφραγίδα της στην παγωμένη νύχτα.
Μνήμες ξυπνά. Ανήσυχη η καρδιά, πώς δραπετεύει!
Κρυφές οι σκιες, ανήλιαγες.
Διάττοντες του χρόνου…
κι ως ανεβαίνει μαγικά,
κρύβεται μεσ’ τα πεύκα
σαν διαγράφουν σιωπηλά
τ’ ανέμου τις ανάσες…
Ν’ άδραζα τον χρυσάργυρο, να τον ‘φτιαχνα ασπίδα,
να προστατεύσω την μικρή, εφηβική αχτίδα,
που σφράγισε την νύχτα μου
και ξύπνησα γυναίκα…
(C) Γιώτα Στρατή, ΝΥ
Απόμαχος Ναυτικός
Κάθε δάκρυ του γέρου που πέφτει,
ένα μπλε τριαντάφυλλο ανοίγει,
κάθε του ροδοπέταλο ένας καθρέφτης,
π’ αντανακλά μια ναυτική ιστορία.
Σκύβει ο γέρος να μαζέψει δάκρυα
με αρώματα της νιότης ποτισμένα,
φουρτούνες, αγάπες, αναμνήσεις,
σε ροδοπέταλα τυλιγμένα. Continue reading
Ο Νοσταλγός, γιος της Γης
Ο άνθρωπος όταν έρχεται στον κόσμο δεν έχει επιλογή, γεννιέται γυμνός, με ένα μόνο φύλο, ανήκει σε μια φυλή, σε μια εποχή που ο ίδιος δεν διάλεξε. Απ’ την στιγμή που γεννήθηκε το σώμα αρχίζει να φθείρετε, ο νους παρθένος, άγουρος, σα σφουγγάρι απορροφά ότι είναι γύρω του, ότι τον δίδασκαν, ακόμα του έδωσαν ένα όνομα, τον βάφτισαν σε μια θρησκεία, αυτή που ήθελαν, δεν τον ρώτησαν.
Αναμένει κάτι καινούργιο, σα μια ελπίδα στο αύριο, αυτό που ποτέ δεν έρχεται, πάντοτε είναι σήμερα, η φθορά του χρόνου τσάκισε το σώμα, χάθηκαν οι φίλοι αυτοί που μόνο εντυπωσιαζόταν από το σφρίγος του σώματος. Παρέμεινε ο νους μοναδικός σύντροφός του, έτσι όπως τον πρωτογνώρισε ‘γυμνό’.
Ένα Χριστουγεννιάτικο δώρο
Είχε σουρουπώσει όταν καθώς περπατούσα συνάντησα μπροστά μου την πομπή με τα ομοιώματα της Παναγίας, με Ιωσήφ που είχε σταματήσει στη μέση του δρόμου. Οι προσκυνητές είχαν απιθώσει την πλατφόρμα στη μέση του δρόμου για να βάλουν την κορώνα στο άγαλμα της Παναγίας που είχε πέσει καθώς άγγιξε σε κάποιο σύρμα, ήταν μόνο γυναικόπαιδα. Κάποια κυρία μαζί με παιδάκι με είδε σαν από μηχανή σωτηρία.
Κύριε, μου λέει μας δίνεται ένα χεράκι να ανεβάσουμε στους ώμους μας την πλατφόρμα; Είναι βαριά. Continue reading
Ο ξένος
…Or, what was worse? ©
A remarkable thing about the bodies that we saw was that nearly all of them were
naked. I have been informed that the people were forced to take off their clothes
before they were killed, as the Mohammedans consider the clothes taken from a dead body to be defiled.
—Leslie A. Davis, American Consul General
When we see those still photographs
captioned “deportations”
—showing long lines of
Christian women: Armenian, Assyrian,
Greek; full with babies, carrying infants,
children by their sides—but where are their men?
We see them walking through barren land
on their way to their deaths—
they don’t know, they’ve not been told.



