United States

Share

Literature by residents from the United States of America

Διασπορική Ετερογλωσσία

Share

Διασπορική Ετερογλωσσία–Socce(α)rιστική Συνεύρεση

                                                “[S]occer is a sport-spectacle that has come to carry
a mythological power analogous  to ritual and theater in archaic societies.”
Stathis Gourgouris

Γιώργος Αναγνώστου

Ι.

Τα διεθνικά media πλέον οι κοινοί μας τόποι.

Τέσσερις τα χαράματα εδώ
έντεκα το πρωί εκεί
ξημερώθηκα να μοιραστούμε το ντοκιμαντέρ
«Οι Πύργοι Μας»
που τόσο λαχταρούσες.

Σαν στο καναπεδάκι πάλι μαζί
τώρα είμασταν και δεν είμασταν.

Continue reading

Posted in Greek, Λογοτεχνία, Ποίηση, United States | Tagged , , | 1 Comment

Παιδιά, Ψίχουλα Κάτω απ’ το τραπέζι

Share

Ένα κομματάκι καλαμποκίσια μπομπότα, είχε και σταφίδες, την κοίταξα με χαρά άπλωσα το χέρι μου, κάτι μου είπε ιταλικά, δεν καταλάβαινα, ξανά την κοίταξα, είχε δυο χείλη βαμμένα σε χρώμα από βύσσινο. Κοίταξα πιο εκεί ένας ψηλός μαυροφορεμένος καθολικός ιερέας με καπέλο μαύρο στρογγυλό πλαισιωμένο με μια κίτρινη κορδέλα μου χαμογέλασε. Βρισκόμουν στην Ελλάδα ξένοι έκαναν κουμάντο αυτοί που είχαν φέρει και την πείνα, Ιταλοί κατακτητές..

Continue reading

Posted in Greek, Δοκίμιο, Λογοτεχνία, United States | Tagged | Leave a comment

When was it?

guido
Share

Sofia Kontogeorge Kostos

When was it?
that Germans and Turks
of Central Powers-
pulled from their uniforms,

ORDERS FROM HEADQUARTERS:

“Start from the East; sweep to the Black Sea;
continue through to Cappadocia; later-
swing towards the Ionian West.
There’s a shortage of bullets,
take as long as it takes- be thorough!

Continue reading

Posted in English, Epic Poetry, Human Rights, Literature, Poetry, United States | Tagged , , , , | Leave a comment

Πολιτογράφηση, Μετανάστης

Share

Γαβριήλ Παναγιωσούλης

Είχε νυχτώσει, ξάπλωσαν, η μάνα στριφογύριζε στο κρεβάτι χωρίς να μπορεί να κοιμηθεί, ο πατέρας ροχάλιζε, τα δυο αγόρια πήγαν στο δωμάτιό τους, κοίταζαν απ’ το παράθυρο τ’ αυτοκίνητα που περνούσαν σε αυτό τον δρόμο της Νέας Υόρκης κι έπλαθαν όνειρα απόδρασης από την φυλακή του πατέρα τους, παρομοίαζαν τους εαυτούς τους σαν δυο πουλιά κλεισμένα στο κλουβί.

Continue reading

Posted in Greek, Δοκίμιο, Λογοτεχνία, United States | Tagged | Leave a comment

Το Αγκάθι

Share

Γαβριήλ Παναγιωσούλης

Σαν  φτάσαμε στο Πόρτο,
ήρθε ο ατζέντες βιαστικός,
γράμματα από την πατρίδα
φώναξε ο γραμματικός.

Continue reading

Posted in Greek, Λογοτεχνία, Ποίηση, United States | Leave a comment

Το Δάκρυ

Share

Ένα δάκρυ κύλησε, έπεσε χάμω,  ανοίχτηκε σα σε στυπόχαρτο, λέρωσε τη μνήμη, τότε αυτή ξαναζωντάνεψε.

Αν  προλάβαινε η μάνα της Αγγελικής να πήγαινε στο Αργοστόλι με τα πόδια μια απόσταση 35 χιλιομέτρων να φέρει το φάρμακο ίσως να γλύτωνε, ήταν μόλις 7 χρονών κοριτσάκι, δεν πρόλαβε όμως. Στο χωριό είχε πέσει μια επιδημία δυσεντερίας, μετά έφυγε ο συμμαθητής μου ο Νίκος, μετά μας ήρθε ο άνθρακας, μετά η ευλογιά, η Ιλαρά,  ο κοκίτης, ο τύφος, ο τριχοφάγος, η ραχίτιδα όλα αυτά στα μικρά παιδιά. Στους μεγάλους βασίλευε το χτικιό και ο φόβος να μην αγγίξουμε τίποτα, να μην κολλήσουμε. Continue reading

Posted in Greek, Διήγημα, Λογοτεχνία, United States | Leave a comment

Η Λαμπρή, το Πάσχα, η Κοινωνία

Share

Η μάνα  μας είχε μάθει, τη μεγάλη εβδομάδα θα πηγαίναμε στην εκκλησία, την μεγάλη Πέμπτη θα ακούγαμε τα 12 ευαγγέλια,   από νωρίς μαζεύαμε κληματόβεργες, ολόκληρα δεμάτια, τα στήναμε σαν πυραμίδα,  στην κορυφή βάζαμε το ομοίωμα του Ιούδα, τη νύχτα βάζαμε φωτιά «καίγαμε τον Ιούδα» έξω από την εκκλησία. Την μεγάλη Παρασκευή  η περιφορά  του Επιταφίου, τα κορίτσια έψαλλαν  Η ζωή εν τάφω…,   ‘Ω γλυκύ μου έαρ…’ Continue reading

Posted in Greek, Διήγημα, Λογοτεχνία, United States | Leave a comment

Αααχ!!! Μισή ώρα ανάσα.

Share

Εργαζόμουν σε εστιατόριο ακριβώς απέναντι από το Presbyterian Hospital in New York,  10:30 με 11 πρωινή ήταν η δική μου,  μισή  ελεύθερη ώρα, ώρα για φαγητό,  μπορούσα να κάνω το σώμα μου ότι ήθελα, συνήθως έβγαινα έξω να πάρω καθαρό αέρα ή ας πούμε να μου φύγει από πάνω μου αυτό το αίσθημα της καταπιεστικής σκλαβιάς. Άλλοι άνθρωποι δεν το καταλάβαιναν  ή τους άρεσε, εμένα με πέθαινε,  γυρνώντας στο σπίτι, η  κούραση μου αφαιρούσε κάθε πρωτοβουλία, γινόμουν ένα κινούμενο πτώμα,   αλλά υποχρεωτικά έσκυβα το κεφάλι στο δεκάωρο εργασίας  έπρεπε να βγει ο επιούσιος. Continue reading

Posted in Greek, Διήγημα, Λογοτεχνία, United States | Leave a comment

Η Επίσκεψη

Share

της Βάνας Κοντομέρκου

Η βροχή είχε σταματήσει. Περπατούσε σκυφτή, ακούγοντας τα λούκια να στάζουν πάνω στα πεζοδρόμια.Τα βήματά της, την οδηγούσαν μόνα τους στο μικρό διόροφο σπιτάκι, στο Μεταξουργείο.

Πόσο τ’αγαπούσε αυτό το σπιτάκι..΄Ενας Θεός μόνο ήξερε..Η ζωή της ολόκληρη, ήταν γεμάτη απ’αυτό. Από χρώματα, λουλούδια και μυρουδιές που έβγαιναν μέσα από τα παλιά του κουφώματα και σανίδια και είχαν ποτίσει το είναι της. Οι αναμνήσεις, ένας πολύτιμος θησαυρός που είχε κλείσει ερμητικά μέσα της ενάντια στην φθορά του χρόνου.

Continue reading

Posted in Greek, Διήγημα, Λογοτεχνία, United States | 1 Comment

Ανταλλαγή

Share

Η ανάσα της φάλαινας
ακουγόταν σαν τη
βουτιά της πλώρης
σε φουσκοθαλασσιά.

*

Τα χελιδονόψαρα πετούσαν
στην κουβέρτα ξεψυχούσαν
Τα δελφίνια τούμπες κάναν
Απ την πλώρη μας περνούσαν.

* Continue reading

Posted in Λογοτεχνία, Ποίηση, United States | Leave a comment

Σελήνη

Share

Πελώριος δίσκος, χάλκινος, απόψε η σελήνη.
Αφήνει τη σφραγίδα της στην παγωμένη νύχτα.
Μνήμες ξυπνά. Ανήσυχη η καρδιά, πώς δραπετεύει!

Κρυφές οι σκιες, ανήλιαγες.
Διάττοντες του χρόνου…
κι ως ανεβαίνει μαγικά,
κρύβεται μεσ’ τα πεύκα
σαν διαγράφουν σιωπηλά
τ’ ανέμου τις ανάσες…

Ν’ άδραζα τον χρυσάργυρο, να τον ‘φτιαχνα ασπίδα,
να προστατεύσω την μικρή, εφηβική αχτίδα,
που σφράγισε την νύχτα μου
και ξύπνησα γυναίκα…

(C) Γιώτα Στρατή, ΝΥ

Copyright secured by Digiprove © 2010

Posted in Λογοτεχνία, Ποίηση, United States | Tagged | 1 Comment

Απόμαχος Ναυτικός

Share

Κάθε δάκρυ του γέρου που πέφτει,
ένα μπλε τριαντάφυλλο ανοίγει,
κάθε του ροδοπέταλο ένας καθρέφτης,
π’ αντανακλά μια ναυτική ιστορία.

Σκύβει ο γέρος  να μαζέψει δάκρυα
με αρώματα της νιότης ποτισμένα,
φουρτούνες, αγάπες, αναμνήσεις,
σε ροδοπέταλα τυλιγμένα. Continue reading

Posted in Λογοτεχνία, Ποίηση, United States | Tagged | Leave a comment

Ο Νοσταλγός, γιος της Γης

Share

Ο  άνθρωπος όταν έρχεται στον κόσμο δεν έχει  επιλογή, γεννιέται γυμνός, με ένα μόνο φύλο, ανήκει  σε μια φυλή, σε μια εποχή που ο ίδιος δεν διάλεξε.  Απ’  την στιγμή που γεννήθηκε το σώμα  αρχίζει  να  φθείρετε, ο νους παρθένος, άγουρος, σα σφουγγάρι απορροφά   ότι  είναι γύρω του, ότι τον δίδασκαν, ακόμα του έδωσαν ένα όνομα, τον βάφτισαν σε μια  θρησκεία, αυτή που  ήθελαν, δεν τον ρώτησαν.

Αναμένει  κάτι καινούργιο, σα μια ελπίδα στο αύριο, αυτό που ποτέ δεν έρχεται, πάντοτε είναι σήμερα,  η φθορά του χρόνου  τσάκισε το σώμα, χάθηκαν οι φίλοι  αυτοί που μόνο  εντυπωσιαζόταν από το σφρίγος του σώματος. Παρέμεινε ο νους μοναδικός σύντροφός του, έτσι όπως  τον πρωτογνώρισε ‘γυμνό’.

Continue reading

Posted in Greek, Δοκίμιο, Λογοτεχνία, United States | 4 Comments

Ένα Χριστουγεννιάτικο δώρο

Share

Είχε σουρουπώσει όταν καθώς περπατούσα συνάντησα μπροστά μου την πομπή με τα ομοιώματα  της Παναγίας, με Ιωσήφ που είχε σταματήσει στη μέση του δρόμου. Οι    προσκυνητές είχαν απιθώσει  την πλατφόρμα στη μέση του δρόμου για να βάλουν την κορώνα στο άγαλμα της Παναγίας που είχε πέσει καθώς άγγιξε σε κάποιο σύρμα, ήταν μόνο γυναικόπαιδα. Κάποια κυρία μαζί με παιδάκι με είδε σαν από μηχανή σωτηρία.

Κύριε, μου λέει μας δίνεται ένα χεράκι να ανεβάσουμε στους ώμους μας την πλατφόρμα; Είναι βαριά. Continue reading

Posted in Greek, Διήγημα, Λογοτεχνία, United States | Leave a comment

Ο ξένος

Share

Η ανάσα του έβγαζε αχνό,
η δική της έβγαζε απορία.

Ξένε τι ζητάς
στης νύχτας την  παγωνιά;

Είμαι μονάχος, ναυτικός,
ζητώ τη νύχτα, τη στεριανή,
μπορείς να μου τη δώσεις;

Continue reading

Posted in Ποίηση, United States | 1 Comment

…Or, what was worse? ©

scars
Share

A remarkable thing about the bodies that we saw was that nearly all of them were
naked. I have been informed that the people were forced to take off their clothes
before they were killed, as the Mohammedans consider the clothes taken from a
dead body to be defiled.

—Leslie A. Davis, American Consul General

When we see those still photographs
captioned “deportations”
—showing long lines of
Christian women: Armenian, Assyrian,
Greek; full with babies, carrying infants,
children by their sides—but where are their men?
We see them walking through barren land
on their way to their deaths—
they don’t know, they’ve not been told.

Continue reading

Posted in English, Literature, Poetry, United States | 1 Comment

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress
QR Code Business Card