“Άνθρωποι στο βαγόνι”

Share

 

Άνθρωποι στο βαγόνι

Κυριάκου Δημητρίου
Διηγήματα, εκδόσεις «Πορεία», 2016

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Δώδεκα  διηγήματα, δώδεκα πρωταγωνιστές, ανάμεσα στο πεπρωμένο και την  άρνησή του, την αμαρτία και την υποταγή, τη ζωή και τον θάνατο, και οι οποίοι, σύμφωνα με τους στίχους του ΄Αγγλου ποιητή Wystan Hugh Auden , που παρατίθεται ενδεικτικά από τον συγγραφέα στην προμετωπίδα του βιβλίου, «κατοικούνται από δυνάμεις  που υποκρίνονται ότι τις κατανοούν». Ο συγγραφέας επιλέγει σκόπιμα ήρωες (ή αντιήρωες) από διαφορετικές εποχές, άτομα που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ίσως περιθωριακά, μοναχικά ως επί το πλείστον, με ιδιορρυθμίες και ιδιαιτερότητες –  χαρακτηριστικά που οξύνουν τη φαντασία, σε κείμενα που λογοτεχνικά είναι εξίσου αντισυμβατικά και αντιφορμαλιστικά όπως και οι ήρωες τους.

Continue reading ““Άνθρωποι στο βαγόνι””

«Ο Οθέλλος Ξαναγυρίζει»

Share

 «Ο Οθέλλος Ξαναγυρίζει» του  Νίκου Καζαντζάκη

Μία Πολυδιάστατη  Υπόθεση

© Δρ Πιπίνα Δ. Έλλη (Dr Pipina D. Elles)

Παρουσίαση στο Πανεπιστήμιο του Σύδνεϋ, Τμήμα Νεοελληνικών Σπουδών, Κυριακή 8 Αυγούστου, ώρα 6-8.30μ.μ., στην αίθουσα, Old Geology Lecture Theatre(A11), Old Geology Building The University of Sydney, yr. 1999. Σημειωτέον ότι πρόκειται για την παγκοσμίως πρώτη ανάλυση -παρουσίαση ετούτου του θεατρικού έργου του Νίκου Καζαντζάκη και έγινε παρουσία του κ. Γεωργίου  Στασινάκη, γνωστού Προέδρου της Παγκόσμιας Εταιρείας Φίλων του Ν. Καζαντζάκη.  Η παρουσίαση ετούτη συμπεριελήφθη στις εορτές για τα σαράντα χρόνια από τον θάνατο του Ν. Καζαντζάκη.

KEIMENO

Εισαγωγή

Ο Οθέλλος ξαναγυρίζει  του Ν. Καζαντζάκη, είναι θεατρικό έργο, γραμμένο σε πεζό λόγο και η γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι η απλή δημοτική.  Χαρακτηριστικό στοιχείο ως προς τη δομή του έργου, είναι ότι συμπεριλαμβάνει τρεις πράξεις.

Εισαγωγικό σημείωμα στο τεύχος 848, έτος 1962, πληροφορεί ότι το θεατρικό ετούτο, παραχωρήθηκε από τη δεύτερη σύζυγο του Ν. Καζαντζάκη, Ελένη, στο περιοδικό Νέα Εστία και προφανώς ως εκείνο τον χρόνο, ήταν  ανέκδοτο. 

Ο Παντελής Πρεβελάκης σημειώνει ότι το έργο γράφτηκε στην περίοδο 1936-1937 και το χαρακτηρίζει: “Comedie Πιραντελλικής νοοτροπίας”[1]. Την ίδια περίοδο, ο Καζαντζάκης μεταφράζει για το Βασιλικό θέατρο, το έργο του Πιραντέλλο[2] Απόψε αυτοσχεδιάζουμε, το Φάουστ[3] του Γκαίτε και πολύ πιθανόν, τον Οθέλλο του Σαίκσπηρ, σύμφωνα με την άποψη του Πρεβελάκη[4]. Η επίδραση των έργων αυτών, στο θεατρικό του Καζαντζάκη Ο Οθέλλος ξαναγυρίζει, είναι διαφανής.
Continue reading “«Ο Οθέλλος Ξαναγυρίζει»”

«Ερωτική ενδελέχεια»

Share

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ (Οι Ποριώτες γράφουν)

                 «Ερωτική ενδελέχεια»
Θάλεια Καραμητσοπούλου
“Ολάνθη”

                      Γράφει ο:   Αρισ. Παν. Αντάνης

 

Η πρώτη φορά 

Είχαμε μεγαλώσει!
Είμαστε κι οι δυό εικοσιτρία,
κι ήταν η ντροπή μας τόση
που ο έρωτας μάς φάνηκε
βουνό, να μας πλακώσει…[]

 

Είναι το δεύτερο βιβλίο της Ποριώτισσας Θάλειας Καραμητσοπούλου. Και είναι  το πρώτο μέρος από μια τριλογία με τον ίδιο  τίτλο: Ερωτική Ενδελέχεια.

Ενδελέχεια είναι μια πολύ όμορφη αρχαιοπρεπής λέξη. Η έννοιά της εμπεριέχει αμφίρροπες   τάσεις. Από τη μια αναδεικνύει  συνεχή και ακατάπαυστη φροντίδα για κάτι που οφείλει ο άνθρωπος να κάνει. Κι απ΄ την άλλη κόπωση από αυτή την προσπάθεια. Continue reading “«Ερωτική ενδελέχεια»”

Αυθάδεια λαγνεύουσα

Share

Για το βιβλίο του Κώστα Βούλγαρη “Αυθάδεια λαγνεύουσα”
Ερωτικές ιστορίες και φαντασίες
(εκδ. Κέδρος)

Του Γιώργου Βέη

Πιστεύω εμέ, ότι εγώ εσύ∙ εγώ όλη. (Από το βιβλίο, σελ. 72)

Το πρώτο κινούν, το ορμέμφυτο του έρωτα, διοργανώνει κατ΄αποκλειστικότητα τη γραφή, την καθιστά εκούσα άκουσα σύντροφό του, την ανανεώνει, για να την οδηγήσει εκ του ασφαλούς στην ενδοχώρα της Λαλιάς. Continue reading “Αυθάδεια λαγνεύουσα”

Η ποιητική συλλογή «Βλέπω»

Share

Η ποιητική συλλογή «Βλέπω» του Γιώργου Βέη

1/ Πρώτη φορά διάβαζα ποίηση του Γιώργου Βέη και ομολογώ ότι με δυσκόλεψε πολύ. Βρέθηκα να περιφέρομαι ανάμεσα σε στίχους ρεαλιστικής δυνάμεως αλλά και σε στίχους υπαρξιακούς και μεταφυσικούς, κινούμενους μέσα σε καθαρά ιδεαλιστική αντίληψη πάσης εκφραζομένης πρακτικής δραστηριότητας. Βέβαια, αυτό συναντάται στην πορεία πολλών ποιητών, σπάνια όμως στην ίδια συλλογή. Σκέπτομαι αν ο Γιώργος Βέης είναι δισυπόστατος, έχει δηλαδή στιγμές συναισθηματικής και ιδεολογικής δισυποστασίας (ίσταται μετέωρος, όπως π.χ. ο γράφων), ή εάν πειραματίζεται συνειδητά επάνω στη μανιέρα του,  {καλύτερα : στον εκφραστικό του τύπο}, την οποία δεν έχει ακόμα οριστικοποιήσει. Μεγάλος λόγος, βέβαια, αφού εγγίζει το πρόβλημα της τέχνης, το απαντημένο διαφορετικά από διάφορους κριτικούς, εάν, δηλαδή, η ιδέα προηγείται της αισθητικής πράξης ή η αισθητική πράξη της ιδέας. Έτσι, πάντως, ή αλλιώς, εκτιμώ ότι ο Γ. Βέης διαθέτει το φυσικό δώρο της αίσθησης και της έκφρασης∙ αυτό, δηλαδή, που λέμε «τάλαντο».

Continue reading “Η ποιητική συλλογή «Βλέπω»”

Η Χάρη του Βιβλίου

Share

  Του Δημήτρη Καραλή

Υπάρχουν λέξεις που τις χρησιμοποιούμε για να στολίζομε την έκφρασή μας, όπως διαλέγομε λουλούδια να κοσμήσουμε το σπίτι ή τα κρεμάμε γιρλάντες στο λαιμό. Το καταπράσινο λιβάδι αγαλλιάζει τα μάτια του διαβάτη, κι όμως, λίγα αγριολούλουδα φυτρωμένα διάσπαρτα εδώ και εκεί, τονίζουν κι ανυψώνουν ακόμα περισσότερο την παραμυθένια ομορφιά του. Το ίδιο συμβαίνει και με τη λογοτεχνία, όταν νυφοστολίζομαι τις σκέψεις μας με όμορφες λεξούλες, σαν τις κεντήστρες που κοσμούν με πολύχρωμες κλωστές τα αγαπημένα εργόχειρά τους.

Κάθε καλογραμμένη σκέψη εμψυχώνει και καλλιεργεί τον αναγνώστη, σαν την οργανική κοπριά που δυναμώνει δενδρύλλια και φυτά να παράγουν καλύτερα λουλούδια, φρούτα και καρπούς. Ποτέ μια ώριμη σπερματική ιδέα δεν παραμένει ανεκμετάλλευτη στην ανθρωπότητα, αργά η γρήγορα θα μαθευτεί και θα μεταδοθεί σε ολόκληρη την οικουμένη.

Continue reading “Η Χάρη του Βιβλίου”

“Ο Λόγος” τεύχος 24

Share

Παρουσίαση του περιοδικού “Ο Λόγος”

Το λογοτεχνικό περιοδικό “Ο Λόγος”, τεύχος 24, το οποίο εκδίδεται από το Σύνδεσμο Ελλήνων Λογοτεχνών και Συγγραφέων Αυστραλίας ανελλιπώς για 19 χρόνια τώρα παρουσιάστηκε στην όμορφη αίθουσα της Δημαρχίας του Νόρθκοτ στις 27 Νοεμβρίου 2011.

Το τεύχος αυτό του περιοδικού αφιερώθηκε στη λογοτέχνιδα Χρυσούλα Ζάκκα η οποία όταν ανέβηκε στο βήμα κατασυγκινημένη μίλησε και τραγούδησε με την ωραία φωνή της προς χάριν του ακροατηρίου.

Κυριάκος Αμανατίδης

Continue reading ““Ο Λόγος” τεύχος 24″

Ο Καθρέφτης της Ηρωδιάδος

Share

Του Γιώργου Βέη

«Οι τρόποι για να καταλάβουμε στραβά τα πράγματα είναι ασύγκριτα περισσότεροι από αυτούς με τους οποίους θα τα καταλάβουμε σωστά, όπως συμβαίνει πάντοτε με παρόμοια εγχειρήματα, κι ένας από τους πιο συνηθισμένους τρόπους για να τα καταλάβουμε στραβά είναι να πειστούμε ότι τα καταλάβαμε σωστά – έχει εξηγηθεί η συνείδηση, πώς δουλεύει η νόηση, η μηχανή του λογικού, η τελευταία λέξη». Κλίφορντ Γκηρτζ, «Αποσταθεροποιητική πράξη»*

Continue reading “Ο Καθρέφτης της Ηρωδιάδος”

“Κατάθεση Ψυχής”

Share

Παρουσίαση βιβλίου: Κατάθεση Ψυχής της Αθηνάς Γκινάκη

Του  Χρήστου Φίφη

Κυρίες και κύριοι,

Η παρουσίαση ενός νέου βιβλίου είναι πάντα ένα πολιτιστικό γεγονός. Με πολλή ευχαρίστηση δέχτηκα να συμμετάσχω στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής Κατάθεση Ψυχής της κυρίας Αθηνάς Λευθεριώτη Γκινάκη.[1]

Continue reading ““Κατάθεση Ψυχής””

“Με αίσθημα ευθύνης”

Share

Στις 25 Μαΐου 2011 και στην Αίθουσα της Ομοσπονδίας Δυτικομακεδονικών Σωματείων Θεσσαλονίκης (επί της Βενιζέλου), παρουσιάστηκε το βιβλίο του Παναγιώτη Μπουκοβού με τίτλο “Με αίσθημα ευθύνης“. Η εκδήλωση τέλεσε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού Ελλάδος και της Γραμματείας Μακεδονίας Θράκης.

Οι τρεις παρουσιαστές του αξιόλογου αυτού βιβλίου ήταν οι –

  • Μαριάννος Καράσης, Ομότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ.
  • Θανάσης Γεωργιάδης, Λογοτέχνης
  • Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου, Λογοτέχνις

Continue reading ““Με αίσθημα ευθύνης””

ANHSYXASMOS

Share

Αναλυτική Προσέγγιση

Ιάκωβος Γαριβάλδης

Λίγα λόγια επιχείρησα να εκφράσω πριν καιρό για το βιβλίο του Κωνσταντίνου Καλυμνιού με τίτλο «ANHSYXASMOS» αλλά ήταν ελλιπή για ν’ αναλύσουν ένα λογοτεχνικό βιβλίο. Τ’ άφησα τότε στη μέση λόγω “ανειλημμένων υποχρεώσεων”. Έτσι συνήθως λέμε… Είχα λέει ‘ανειλημμένες υποχρεώσεις’, με μόνη διαφορά τώρα που θέλω να χρησιμοποιήσω αυτή τη φράση πώς είναι δυνατόν να φανώ ειλικρινής; Κανείς δεν θα με πιστέψει… Αυτά τα λόγια στα χρόνια που ζούμε είναι της μόδας και της καχυποψίας. Λίγοι είναι μεταξύ μας εκείνοι που βλέπουν πέρα από τα οπτικά εμπόδια είτε είναι μορφωμένοι και πολλές φορές φαντασμένοι είτε μικροαστοί και συνήθως ταπεινοί.

Continue reading “ANHSYXASMOS”

16. Ανθολογία Σονέτου

Share
του Γιάννη Λιάσκου

Στην αρχή πρωτοδιάβασα και πρωτοθαύμασα του Αντρέα του Τριανταφυλλόπουλου. Πραγματικός τεχνίτης του είδους, αποφάνθηκα πολλές φορές, για να συνεχίσω με μερικά θαυμάσια δομημένα του αλησμόνητου Σάββα Ζουμή.

Στη συνέχεια προσπάθησα να σκαρώσω και δικά μου. Άτεχνα και με παραβίαση των κανόνων τους τα πρώτα μου, για να μπω στο πνεύμα τους και να αφοσιωθώ ολοκληρωτικά, αργότερα, σ’ αυτά. Κατόπιν άρχισα να «στρατολογώ» πιστούς, πρώτα τον Βαγγέλη τον Μύρωνα και το Γιάννη τον Κατσαρά οι οποίοι επέδειξαν ιδιαίτερο ταλέντο και έδωσαν αξιόλογα δείγματα του είδους, για να ακολουθήσουν ο Γιάννης Εσκιτζής και, τώρα τελευταία, ο Θύμιος Χαραλαμπόπουλος.

Continue reading “16. Ανθολογία Σονέτου”