Κράτα γερά…

Share

Ώρα περισυλλογής

Δεν σας χρωστώ τίποτα, δεν μου χρωστάτε τίποτα απ’ όλη τη δημιουργία που ξεπετάγεται κάθε τόσο εδώ τριγύρω. Χρωστάμε όμως όλοι στη δημιουργία, στην τέχνη και στη γνώση. Ο περίβολος είναι γεμάτος λουλούδια του κήπου των αισθήσεων, ο κήπος είναι γεμάτος αγάπη και έρωτα, ανθρωπιά και αρετή, παλαιές και νέες σκέψεις, σχόλια και στοχασμούς, εφευρετικότητα και πάνω απ’ όλα δημιουργικότητα.

Το όφελος

Αναλογιστήκαμε όμως ποτέ σε τι ωφελεί αυτή όλη η ενέργεια που συσσωρεύτηκε στις σελίδες της Διασπορικής Στοάς; Αναλογιστήκαμε από πού πηγάζει και προς ποια κατεύθυνση προορίζεται ή βαίνει αυτή η ενέργεια; Άσχετα από το τι αντιλαμβάνεται κανείς η πανδαισία δημιουργίας στις σελίδες και το σύνολο των ωρών που χρειάστηκαν οι δημιουργοί να στήσουν τις ιδέες τους σε ψηφιακή μορφή περιλαμβάνει το εύρος της ενέργειας που περικλείεται. Ποιος επωφελείται λοιπόν από τα 1500 έργα που εμφανίζονται εδώ; Κατά την ταπεινή μου γνώμη τίποτα δεν ωφελεί κανέναν άλλο εκτός της γνώσης. “μέγεθος δ΄ ἀναγκαῖον γνωρίζειν καὶ κίνησιν ᾧ καὶ χρόνον· ὥστε φανερὸν ὅτι τῷ πρώτῳ αἰσθητικῷ τούτων ἡ γνῶσίς ἐστιν·” (Αριστοτέλης). Ακόμη και η τέχνη είναι κλάδος της επιούσιας και πρωτοπόρου σημασίας γνώσης. Continue reading “Κράτα γερά…”

Το κρεμασμένο ησυχαστήριο

Share

©Πιπίνα Έλλη (Elles)

Το κρεμασμένο Ησυχαστήριο,
αρκεί.
Μαζί θ’ ανέβουμε
να δέσουμε ψυχή
εσύ κι εγώ!

Το οξυγόνο πλούσιο
θα μας αναφτερώσει
και σταυροφόροι
της Ύπαρξης εμείς,
θα μιλήσουμε της Πούλιας
στην Ανατολή της,
και θα φιλήσουμε
τον Αυγερινό,
στη Δύση του! Continue reading “Το κρεμασμένο ησυχαστήριο”

Το Άσπρο Σπίτι

Share

 Ελένη Παπαφιλίππου

Το άσπρο σπίτι «εστέκετο εις τα περίχωρα των Πατρέων». Έτσι μήνυσε η Τασία στον αδερφό της τον Θανάση όταν του πρωτόγραψε για την αγορά του σπιτιού.

Ο Θανάσης είχε φύγει απ’ τα δεκάξι του για τη Νέα Υόρκη κι ενώ για δέκα χρόνια έστελνε κάθε μήνα χρήματα στις αδερφάδες του, μετά ούτε γράμμα ούτε γραφή. Οι δυο μεγαλύτερες είχαν καλοπαντρευτεί και τον είχαν ξεγράψει κι έμεινε η Τασία να μαζεύει τα δολάρια, αλλά μετά είπαμε, σταμάτησαν κι αυτά.

Η Τασία όμως δεν έλεγε να τον ξεχάσει. Ας μην απαντούσε πια στα γράμματά της, εκείνη συνέχιζε να του στέλνει τα νέα της κι εκείνα της γειτονιάς. Οι αδερφάδες της μέχρι να παντρευτούν και να φύγουν απ’ το δωμάτιο που έμεναν την είχαν «Τουρκίας νύφη», να τους πλένει και να τους σιδερώνει μέχρι να τυλίξουν η μία έναν υδραυλικό και η άλλη έναν μικροεργολάβο.  Ο Θανάσης ήταν ο μόνος άνθρωπος που της είχε χαρίσει ένα πατρικό χάδι όταν έγδερνε τα τρυφερά της γόνατα στην αυλή. Ο μόνος που την είχε παίξει και της διηγούνταν παραμύθια για πρίγκιπες και μακρινά βασίλεια. Continue reading “Το Άσπρο Σπίτι”

21st March 2017 – World Day of Poetry

Share
Diasporic Literature is continuing the tradition of a special edition of its periodical for the World Day of Poetry on March 21, as declared by the United Nations. Diasporic is promoting works of artists who cannot live without being creative and cannot create without poetry. The United Nations declaration page goes like this:

“Poetry reaffirms our common humanity by revealing to us that individuals, everywhere in the world, share the same questions and feelings. Poetry is the mainstay of oral tradition and, over centuries, can communicate the innermost values of diverse cultures. In celebrating World Poetry Day, March 21, Please Login or Register to see the link. recognizes the unique ability of poetry to capture the creative spirit of the human mind.”

This time we thought it will be a good idea to call on all poets to participate in an edition also dedicated to a form of poetry that originated from Japan in the 15th century, haiku. So ‘can you haiku’ we asked and received works from about 58 poets around the globe.

This is encouraging enough, however how do we do justice to this wonderful form of laconic style poetry. Well please take the time to flip through the pages of our magazine below.

Η Diasporic Literature συνεχίζοντας μια πορεία άξιας αντιπροσώπευσης των ποιητών κατά την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης στις 21 Μαρτίου, όπως ανακοινώθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη εκδίδει αυτή την ηλεκτρονική προσπάθεια πενήντα-οκτώ ποιητών. Ατόμων που δεν μπορούν να ζήσουν δίχως τη δημιουργία, που δεν μπορούν να δημιουργήσουν δίχως ποίηση.Το ανακοινωθέν των Ο.Η.Ε. λέει:

“Η Ποίηση επαναβεβαιώνει την κοινή μας ανθρωπιά με το ν’ αποκαλύπτει σ’ εμάς πως οι άνθρωποι, οπουδήποτε γης, μοιράζονται τα ίδια αισθήματα κι έχουν τις ίδιες ανάγκες. Η Ποίηση είναι ο στυλοβάτης της γραπτής και προφορικής παράδοσης για αιώνες τώρα, ενώ μπορεί να επικοινωνεί με τις ενδότερες αξίες ποικίλων πολιτισμών. Εορτάζοντας την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης στις 21 Μαρτίου η UNESCO αναγνωρίζει τη μοναδική ικανότητα της ποίησης να συλλάβει το δημιουργικό πνεύμα του ανθρώπινου νου.”

Τι άλλο να προσθέσουμε, εκτός από τη δική μας δημιουργία στην ποίηση που συνοδεύει και δίνει αξία σε όλες τις άλλες τέχνες, όπως τη μουσική, την εικαστική κ.ά.; Απολαύστε, λοιπόν, ευατούς και αλλήλους μέσα από μια πανδαισία δημιουργίας χαϊκού την οποία προσφέρει στον κόσμο η Διασπορική.

Continue reading “21st March 2017 – World Day of Poetry”

Όχι άλλο ετούτο το ποτήρι!

Share

©Πιπίνα Δ. Έλλη (Elles)
Σύδνεϋ, 25/1/’17

Είναι οι καιροί
Κομμάτι δίσεκτοι…

«Πότε δεν ήταν άνθρωπε;»

Κυλούν οι μέρες δύσμοιρες
πιστή μου η κακουχία…
δεν βλέπω χάρη της χαράς
πρωί να λάμπει ο ήλιος,
μάτια να μου χαμογελούν
να με ζεσταίνει αγκάλη
χείλη… ν’ αποζητούν
τα έρημα τα δικά μου! Continue reading “Όχι άλλο ετούτο το ποτήρι!”

Euphemisms of an old lady

Share

Translation into English by Irini Papas

The old lady had never learned anything else in her life except to drop blessings from her lips, as if the blessings sustained her.
Her eyelash colour faded, her face was a mass of wrinkles.

“Daughter, give me the votive candle so I may light it, and may you reign like a queen one day”.

On Sundays, in the courtyard under the vine, they’d turn on the radio.

“Daughter, bring the radio, and may you pick up soil and have it turned to gold in your hands”.

Continue reading “Euphemisms of an old lady”

«Ο Οθέλλος Ξαναγυρίζει»

Share

 «Ο Οθέλλος Ξαναγυρίζει» του  Νίκου Καζαντζάκη

Μία Πολυδιάστατη  Υπόθεση

© Δρ Πιπίνα Δ. Έλλη (Dr Pipina D. Elles)

Παρουσίαση στο Πανεπιστήμιο του Σύδνεϋ, Τμήμα Νεοελληνικών Σπουδών, Κυριακή 8 Αυγούστου, ώρα 6-8.30μ.μ., στην αίθουσα, Old Geology Lecture Theatre(A11), Old Geology Building The University of Sydney, yr. 1999. Σημειωτέον ότι πρόκειται για την παγκοσμίως πρώτη ανάλυση -παρουσίαση ετούτου του θεατρικού έργου του Νίκου Καζαντζάκη και έγινε παρουσία του κ. Γεωργίου  Στασινάκη, γνωστού Προέδρου της Παγκόσμιας Εταιρείας Φίλων του Ν. Καζαντζάκη.  Η παρουσίαση ετούτη συμπεριελήφθη στις εορτές για τα σαράντα χρόνια από τον θάνατο του Ν. Καζαντζάκη.

KEIMENO

Εισαγωγή

Ο Οθέλλος ξαναγυρίζει  του Ν. Καζαντζάκη, είναι θεατρικό έργο, γραμμένο σε πεζό λόγο και η γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι η απλή δημοτική.  Χαρακτηριστικό στοιχείο ως προς τη δομή του έργου, είναι ότι συμπεριλαμβάνει τρεις πράξεις.

Εισαγωγικό σημείωμα στο τεύχος 848, έτος 1962, πληροφορεί ότι το θεατρικό ετούτο, παραχωρήθηκε από τη δεύτερη σύζυγο του Ν. Καζαντζάκη, Ελένη, στο περιοδικό Νέα Εστία και προφανώς ως εκείνο τον χρόνο, ήταν  ανέκδοτο. 

Ο Παντελής Πρεβελάκης σημειώνει ότι το έργο γράφτηκε στην περίοδο 1936-1937 και το χαρακτηρίζει: “Comedie Πιραντελλικής νοοτροπίας”[1]. Την ίδια περίοδο, ο Καζαντζάκης μεταφράζει για το Βασιλικό θέατρο, το έργο του Πιραντέλλο[2] Απόψε αυτοσχεδιάζουμε, το Φάουστ[3] του Γκαίτε και πολύ πιθανόν, τον Οθέλλο του Σαίκσπηρ, σύμφωνα με την άποψη του Πρεβελάκη[4]. Η επίδραση των έργων αυτών, στο θεατρικό του Καζαντζάκη Ο Οθέλλος ξαναγυρίζει, είναι διαφανής.
Continue reading “«Ο Οθέλλος Ξαναγυρίζει»”

Οκτώ Ποιήματα και δυο πεζά

Share

Οκτώ Ποιήματα και δυο πεζά, ωδές στη φύση

To ΟΚΤΩ και ΔΥΟ είναι ένας υπέροχος αριθμός

Πρόλογος

Δεν γνωρίζω τι είναι κείνο που μας έδωσε την ιδέα να κάνουμε αυτό το αφιέρωμα, ειδικά εφόσον σαν άνθρωποι του γραπτού λόγου που θέλουμε να πιστεύουμε ότι μας διέπει η λογική και η λογική αυτή προστάζει να μην πιστεύουμε σε ψήγματα της φαντασίας, της προκατάληψης, της μαντείας ή του αορίστου. Είναι όμως ευχής έργο το ότι καταφέραμε να συνδράμουμε σε μια προσπάθεια επίκλησης ενδιαφερόντων που μας αντιπροσωπεύει, εφόσον όλοι αγαπήσαμε και όλοι αγαπηθήκαμε κάποτε. Η ίδια συγκυρία με το αφιέρωμα ακριβώς δυο χρόνια πριν. Εσείς μπορείτε να κρίνετε αν πετύχαμε να αγγίξουμε τα πιο λεπτά σας συναισθήματα.

Continue reading “Οκτώ Ποιήματα και δυο πεζά”