Κράτα γερά…

Share

Ώρα περισυλλογής

Δεν σας χρωστώ τίποτα, δεν μου χρωστάτε τίποτα απ’ όλη τη δημιουργία που ξεπετάγεται κάθε τόσο εδώ τριγύρω. Χρωστάμε όμως όλοι στη δημιουργία, στην τέχνη και στη γνώση. Ο περίβολος είναι γεμάτος λουλούδια του κήπου των αισθήσεων, ο κήπος είναι γεμάτος αγάπη και έρωτα, ανθρωπιά και αρετή, παλαιές και νέες σκέψεις, σχόλια και στοχασμούς, εφευρετικότητα και πάνω απ’ όλα δημιουργικότητα.

Το όφελος

Αναλογιστήκαμε όμως ποτέ σε τι ωφελεί αυτή όλη η ενέργεια που συσσωρεύτηκε στις σελίδες της Διασπορικής Στοάς; Αναλογιστήκαμε από πού πηγάζει και προς ποια κατεύθυνση προορίζεται ή βαίνει αυτή η ενέργεια; Άσχετα από το τι αντιλαμβάνεται κανείς η πανδαισία δημιουργίας στις σελίδες και το σύνολο των ωρών που χρειάστηκαν οι δημιουργοί να στήσουν τις ιδέες τους σε ψηφιακή μορφή περιλαμβάνει το εύρος της ενέργειας που περικλείεται. Ποιος επωφελείται λοιπόν από τα 1500 έργα που εμφανίζονται εδώ; Κατά την ταπεινή μου γνώμη τίποτα δεν ωφελεί κανέναν άλλο εκτός της γνώσης. “μέγεθος δ΄ ἀναγκαῖον γνωρίζειν καὶ κίνησιν ᾧ καὶ χρόνον· ὥστε φανερὸν ὅτι τῷ πρώτῳ αἰσθητικῷ τούτων ἡ γνῶσίς ἐστιν·” (Αριστοτέλης). Ακόμη και η τέχνη είναι κλάδος της επιούσιας και πρωτοπόρου σημασίας γνώσης. Continue reading “Κράτα γερά…”

Ο γείτονας γνωρίζει

Share

Ροδιές κατάφορτες λυγίζουν καθώς σείονται,
στημένες πίσω από τους πλεγμένους φράχτες,
φυλακίζονται στα μισοπεσμένα ψήγματα της μνήμης
θέλοντας να την πνίξουν.

Οι λασπωμένοι δρόμοι ελίσσονται αδιάβατοι
σαν η νεροποντή φτάσει απρόσμενα,
δέκτες της θύμησης μιας άγνωστης μάνας
με βήμα γοργό να τους διαβαίνει. Continue reading “Ο γείτονας γνωρίζει”

Στον καναπέ της ανεργίας

Share

Καυτός ο καφές που πίνω σήμερα
κι όλο τα χείλη μου καίει,
κρύος ο καφές μου χτες
κι η σκέψη μου είχε παγώνει
σαν τα θετά κι ένθετα λόγια που δεν σώζουν.

Είναι και ταραγμένος ο καφές που πίνω σήμερα
ιδιαίτερα ταραγμένος μέσα στο φλιτζάνι,
γέμισε φουσκάλες γύρω στο χείλος
που τόσο πονούν κι αμέσως σκάζουν
αναβλύζοντας μια βαθύρριζη αγωνία. Continue reading “Στον καναπέ της ανεργίας”

Τοιχόπολη

Share

Έλα μαζί 
στο κάτασπρο επτάκορφο βουνό,
ψάξε κι εσύ να βρεις τις πιο θερμές φωλιές μας.
Ήρεμες μένουν, μέσα στα πυροφαγωμένα δέντρα του Γενάρη
τα χνάρια μας, τεκμήρια σκλαβιάς, δε σβήστηκαν.
Μερικές πατημασιές μας ξέφυγαν εκτός τειχών
έρχονται προς την κοσμόπολη,
και πάνω στο χιόνι που φρέσκο μόλις έπεσε
απλώθηκε πέπλο, σκεπάζει τις ψυχές μας
μήπως ξεχάσουμε όλες μας τις παραδόσεις
μαθαίνοντας πάλι σαν μικρά παιδιά
τα πρώτα μας χαμένα βήματα. Continue reading “Τοιχόπολη”

Country stint

Share

Iakovos Garivaldis

Come our way –
Up on a white multi-peaked mountain
To search and find our warmest shelters
Among the charred-tree remains of January’s winter
Ensuring our tokens of slavery are not erased.
Only but a few tracks stay out of our bustle city
And on the snow that just fell
Like a crafty veil, a tight fit
Around our worn out shoes
Prompting us to forget all past traditions
And find some foreign thoughts
That spread across a world gone wild. Continue reading “Country stint”

Σκέψη…

Share

Στην Άτυχη Σκέψη

Δεν με γεμίζουν τα πληκτρολόγια
Τι εμφανίστηκες πάλι
Την ώρα που δεν μπορούσα
Να σε καρφώσω στο χαρτί;

Στην Άτιμη Σκέψη

Εσύ με βασάνισες
Όσο τίποτα σ’ αυτή τη ματαιότητα…
Κι εγώ γι’ αντάλλαγμα
Μαζί μου θα σε πάρω.

Continue reading “Σκέψη…”

Νέα Αρχή

Share

Ξεχασμένο μπλοκάκι του χτες
με καινές αναμνήσεις, δε φταις
που σε άφησα τόσο καιρό
παραπαίοντας σ’ άλλο λυγμό.

Ξεχασμένο μπλοκάκι του χτες
με γραμμένες μου λέξεις μισές
τις παράτησα στο πουθενά
λίγες σκέψεις που κάναν φτερά.

Continue reading “Νέα Αρχή”

Diasporic Identities – Dionysia Mousoura-Tsoukala

Share

Diasporic Identities in the short stories of Greek Australian Female Writers: An approach to examine Greek migrant identity in the 20th Century through Dionysia Mousoura-Tsoukala’s short story “The Tractor”

Andrea Garivaldis

This paper deals with the notion of diasporic Greek identity as it appears in the short-stories of Greek Australian female writers during the twentieth century. Due to the limitations of space, the focus is drawn only to one of the short stories chosen to be the most representative of diasporic identities. The selected story is Dionysia Mousoura-Tsoukala’s work “Το τρακτέρ [The Tractor]”[1].

The current bibliography on Greek literature makes little or no reference to identity, with the exception of a few works such as the literary contribution of Professor Kanarakis, titled “Όψεις της Λογοτεχνίας των Ελλήνων της Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας [Aspects of the Literature of Greeks in Australia and New Zealand]”(Kanarakis 2003). Although the Greek literature in Australia written in the first half of the twentieth century was predominately that of male writers, the female voice emerged dynamically in the second half of the century, making the female voice very distinct (Georgoudakis 2002; Nickas 1992). Thus, the Greek female writers in Australia appeared in the post-war era, during the Greek mass migration, with Vasso Kalamaras being the first, followed by Dina Amanatides and many more.

Continue reading “Diasporic Identities – Dionysia Mousoura-Tsoukala”