Είκοσι Ιούλη

Share

Είκοσι Ιούλη, μέρα φοβερή,
Άδοξη ώρα που ‘γινες χολή,
Κλεμμένη εικόνα, σπασμένο γυαλί,
Κόσμος ακόμα σκληρός σαν καρφί.

Είκοσι Ιούλη, μέρα τρομερή,
Μισή ψυχή, μισή φωλιά η γη,
Δίχως τον άντρα, χαμένο παιδί,
Είκοσι πίκρες θωρεί σκυθρωπή. Continue reading “Είκοσι Ιούλη”

Άλκιμο Έλυτρο

Share

Αφιερωμένο στην Ελληνίδα
μάνα – γυναίκα – σύντροφο – αδελφή – κόρη

 

Σε είδα να λαγγεύεις τη μοίρα μου
Σε εύκοσμους πύργους βαθυσκαφούς ίριδας,
Την ώρα που ο ήλιος έπινε των καημών τις ανάσες.
Σε άκουσα να τη σμιλεύεις
Με τις κορφάδες των ονείρων σου
Στη χρυσή παλίρροια των σταχυών του Αλωνάρη,
Μ’ ένα παιδιάστικο μαγιάτικο χαμόγελο στα χείλη.
Ένιωσα τον αθέρα της γλαυκής σου σκέψης
Να τη μετουσιώνει σε άυλη ολκή προς το στερέωμα,
Αργυρόλευκη αύρα χιονοσκέπαστων κυμάτων.
Καθορώ τον αρραβώνα μου στο σώμα σου
Μέθεξη ουράνιας στόχασης,
Συνειρμό ακτίνων ζωής,
Εκ πηγής μη αλωμένης, φωτός αιωνίου.
Ατενίζω την αγάπη μας
Βαρκούλα αυγουστιάτικο φεγγάρι
Ν’ αρμενίζει στο πέλαο.
Σε πέλαο γαλήνης και φωτός.

Continue reading “Άλκιμο Έλυτρο”

Θα επιμένω να ‘μαι κει

Share

Σαράντα κι ένα χρόνια πριν, πήραμε το στρατί της προσφυγιάς,
Ανηφορίσαμε το Τρόοδος προς άγνωστη πορεία,
πατήσαμε τα βουνά της Πιτσιλιάς.
Φύγαμε κυνηγημένοι, με στόχο να επιστρέψουμε σε λίγες μέρες.
Έχουμε ακόμα το κλειδί του σπιτιού μας συλλογιζόμενοι
πότε πια θά ‘ρθει εκείνη η ώρα. Του γυρισμού.

Continue reading “Θα επιμένω να ‘μαι κει”

Εμβατήρια

Share

Άντρια Γαριβάλδη

Ξυπνήσαμε με εμβατήρια,
βαρύγδουπες φωνές
που σου τέντωναν τις χορδές των νεύρων,
χτύποι χωρίς τη βούληση καρδιάς.

Μα… τα εμβατήρια,
δόξα και θρίαμβοι,
κάθε άλλο παρά το ύπουλο κάρφωμα,
η προδοσία του βρέφους
που μόλις απ’ τα σπάργανα
ξεπεταγόταν.

Continue reading “Εμβατήρια”

Η Μαύρη Επέτειος

Share

H ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ. Σαν σήμερα πριν… χρόνια
“Αλέξανδρος εισήχθη εις Νοσοκομείον’’

Απόσπασμα απ’ το βιβλίο ‘’Κύπρος
Ημερολόγιο Λεηλασιών και Αγώνων
Από την Αρχαιότητα μέχρι την Εισβολή’’

Του Αλέκου Αγγελίδη

Στις 8 και 35΄ το πρωί της Δευτέρας, 15 Ιουλίου 1974, ο ταγματάρχης Γεράσιμος Ματάσης, υπασπιστής του στρατηγού Μπονάνου, αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων, παίρνει συνθηματικό σήμα απ’ την Κύπρο: ‘’Αλέξανδρος εισήχθη εις Νοσοκομείον’’, Continue reading “Η Μαύρη Επέτειος”

Ο βιασμός μιας αθωότητας

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Βλέμμα θολό
Από αρρώστια λες βγαλμένο
Χείλη που κάποτε κρατούσαν
Στην άκρη ένα τριαντάφυλλο
Μα το ματώσανε τ’ αγκάθια
Μιας αναπάντεχης αλλοίωσης του Ανθρώπου
Περνούσε η ίδια εικόνα της ξανά και πάλι στην οθόνη
Continue reading “Ο βιασμός μιας αθωότητας”

Ανεπανάληπτες Ιστορικές Στιγμές

Share

Φρειδερίκη Αποκίδου

Υπάρχουν ξεχωριστές στιγμές στη ζωή μας που μένουν ανεξίτηλες στη μνήμη.

Μας συνοδεύουν, μας εμπνέουν, και μας καθοδηγούν.

Τέτοιες στιγμές, δοξασμένες και ανεπανάληπτες είναι εκείνες που έζησα σαν νεαρή μαθήτρια Γυμνασίου κατά την διάρκεια του Απελευθερωτικού Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α 1955-1959.

Ήταν ένας ένοπλος αγώνας, μια εξέγερση που χωρίς αμφιβολία έγραψε λαμπρή σελίδα στη σύγχρονη ιστορία της Κύπρου και που δεν υστερούσε  καθόλου σε παλληκαριά, ηρωισμό και αυτοθυσία από κείνο τον μεγάλο ξεσηκωμό, την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Continue reading “Ανεπανάληπτες Ιστορικές Στιγμές”

Πρόσφυγας του “Δεν ξεχνώ”

Share

Ιάκωβος Γαριβάλδης

Ω! ανυπότακτη αρχοντιά λεβεντομάνας Κύπρου,
όψη τιμής αέναης, πνεύματος αθανάτου,
εδάφους ερυθρόβρεχτου μ’ αίμα ηρώων νέων
που γέννησες και άκλαυτοι γυρίσανε στο χώμα…

Continue reading “Πρόσφυγας του “Δεν ξεχνώ””

Θυσία Ευαγόρα Παλληκαρίδη

Share

Νίκος Μπατσικανής

Φορώντας τ’ άρματα του Δίκιου
πάλεψες για τη Λευτεριά.
Με τα τσαπράζια των Ιδανικών σου πολέμησες.
Ξυπόλυτα όνειρα
-μικρά, αθώα παιδιά, μόρτες του “ανέφικτου”-
σ’ άνοιγαν δρόμο.

Continue reading “Θυσία Ευαγόρα Παλληκαρίδη”

Λήδρας, Πρωί προς Μεσάνυχτα

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Δρόμος αντοχής
Στις φλέβες μου κυλά η άλλη μου εποχή
Φερμένη απ’ του μάρμαρου τη λαμπερή θωριά
Την κουβαλώ καθώς ανηφορίζω  τη μοιρασμένη λεωφόρο
Καθώς και πάλι ατενίζω το σημαδεμένο μέλλον
Στις πέντε στοιχειωμένες κορυφές
Νύχτωσε πάλι  κι είναι μόλις δέκα  το πρωί
Βγήκε στους δρόμους η συνήθειά μας σκυθρωπή
Μπήκε και πάλι στις βιτρίνες
Η κατανάλωση εποχής
Γιαγιάδες με φανταχτερά κραγιόν
Γόβες, διχτυωτά καλσόν
Kαι στα παιδιά  μας ποιος θα πει τα παραμύθια;
«Και ζούσανε αυτοί καλά
Κι αύριο, θέλω, όλα να’ ναι καλύτερα…» Continue reading “Λήδρας, Πρωί προς Μεσάνυχτα”