Είκοσι Ιούλη

Share

Είκοσι Ιούλη, μέρα φοβερή,
Άδοξη ώρα που ‘γινες χολή,
Κλεμμένη εικόνα, σπασμένο γυαλί,
Κόσμος ακόμα σκληρός σαν καρφί.

Είκοσι Ιούλη, μέρα τρομερή,
Μισή ψυχή, μισή φωλιά η γη,
Δίχως τον άντρα, χαμένο παιδί,
Είκοσι πίκρες θωρεί σκυθρωπή. Continue reading “Είκοσι Ιούλη”

Άλκιμο Έλυτρο

Share

Αφιερωμένο στην Ελληνίδα
μάνα – γυναίκα – σύντροφο – αδελφή – κόρη

 

Σε είδα να λαγγεύεις τη μοίρα μου
Σε εύκοσμους πύργους βαθυσκαφούς ίριδας,
Την ώρα που ο ήλιος έπινε των καημών τις ανάσες.
Σε άκουσα να τη σμιλεύεις
Με τις κορφάδες των ονείρων σου
Στη χρυσή παλίρροια των σταχυών του Αλωνάρη,
Μ’ ένα παιδιάστικο μαγιάτικο χαμόγελο στα χείλη.
Ένιωσα τον αθέρα της γλαυκής σου σκέψης
Να τη μετουσιώνει σε άυλη ολκή προς το στερέωμα,
Αργυρόλευκη αύρα χιονοσκέπαστων κυμάτων.
Καθορώ τον αρραβώνα μου στο σώμα σου
Μέθεξη ουράνιας στόχασης,
Συνειρμό ακτίνων ζωής,
Εκ πηγής μη αλωμένης, φωτός αιωνίου.
Ατενίζω την αγάπη μας
Βαρκούλα αυγουστιάτικο φεγγάρι
Ν’ αρμενίζει στο πέλαο.
Σε πέλαο γαλήνης και φωτός.

Continue reading “Άλκιμο Έλυτρο”

Θα επιμένω να ‘μαι κει

Share

Σαράντα κι ένα χρόνια πριν, πήραμε το στρατί της προσφυγιάς,
Ανηφορίσαμε το Τρόοδος προς άγνωστη πορεία,
πατήσαμε τα βουνά της Πιτσιλιάς.
Φύγαμε κυνηγημένοι, με στόχο να επιστρέψουμε σε λίγες μέρες.
Έχουμε ακόμα το κλειδί του σπιτιού μας συλλογιζόμενοι
πότε πια θά ‘ρθει εκείνη η ώρα. Του γυρισμού.

Continue reading “Θα επιμένω να ‘μαι κει”

Εμβατήρια

Share

Άντρια Γαριβάλδη

Ξυπνήσαμε με εμβατήρια,
βαρύγδουπες φωνές
που σου τέντωναν τις χορδές των νεύρων,
χτύποι χωρίς τη βούληση καρδιάς.

Μα… τα εμβατήρια,
δόξα και θρίαμβοι,
κάθε άλλο παρά το ύπουλο κάρφωμα,
η προδοσία του βρέφους
που μόλις απ’ τα σπάργανα
ξεπεταγόταν.

Continue reading “Εμβατήρια”

Η Μαύρη Επέτειος

Share

H ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ. Σαν σήμερα πριν… χρόνια
“Αλέξανδρος εισήχθη εις Νοσοκομείον’’

Απόσπασμα απ’ το βιβλίο ‘’Κύπρος
Ημερολόγιο Λεηλασιών και Αγώνων
Από την Αρχαιότητα μέχρι την Εισβολή’’

Του Αλέκου Αγγελίδη

Στις 8 και 35΄ το πρωί της Δευτέρας, 15 Ιουλίου 1974, ο ταγματάρχης Γεράσιμος Ματάσης, υπασπιστής του στρατηγού Μπονάνου, αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων, παίρνει συνθηματικό σήμα απ’ την Κύπρο: ‘’Αλέξανδρος εισήχθη εις Νοσοκομείον’’, Continue reading “Η Μαύρη Επέτειος”

Ο βιασμός μιας αθωότητας

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Βλέμμα θολό
Από αρρώστια λες βγαλμένο
Χείλη που κάποτε κρατούσαν
Στην άκρη ένα τριαντάφυλλο
Μα το ματώσανε τ’ αγκάθια
Μιας αναπάντεχης αλλοίωσης του Ανθρώπου
Περνούσε η ίδια εικόνα της ξανά και πάλι στην οθόνη
Continue reading “Ο βιασμός μιας αθωότητας”

Ανεπανάληπτες Ιστορικές Στιγμές

Share

Φρειδερίκη Αποκίδου

Υπάρχουν ξεχωριστές στιγμές στη ζωή μας που μένουν ανεξίτηλες στη μνήμη.

Μας συνοδεύουν, μας εμπνέουν, και μας καθοδηγούν.

Τέτοιες στιγμές, δοξασμένες και ανεπανάληπτες είναι εκείνες που έζησα σαν νεαρή μαθήτρια Γυμνασίου κατά την διάρκεια του Απελευθερωτικού Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α 1955-1959.

Ήταν ένας ένοπλος αγώνας, μια εξέγερση που χωρίς αμφιβολία έγραψε λαμπρή σελίδα στη σύγχρονη ιστορία της Κύπρου και που δεν υστερούσε  καθόλου σε παλληκαριά, ηρωισμό και αυτοθυσία από κείνο τον μεγάλο ξεσηκωμό, την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Continue reading “Ανεπανάληπτες Ιστορικές Στιγμές”

Πρόσφυγας του “Δεν ξεχνώ”

Share

Ιάκωβος Γαριβάλδης

Ω! ανυπότακτη αρχοντιά λεβεντομάνας Κύπρου,
όψη τιμής αέναης, πνεύματος αθανάτου,
εδάφους ερυθρόβρεχτου μ’ αίμα ηρώων νέων
που γέννησες και άκλαυτοι γυρίσανε στο χώμα…

Continue reading “Πρόσφυγας του “Δεν ξεχνώ””

Θυσία Ευαγόρα Παλληκαρίδη

Share

Νίκος Μπατσικανής

Φορώντας τ’ άρματα του Δίκιου
πάλεψες για τη Λευτεριά.
Με τα τσαπράζια των Ιδανικών σου πολέμησες.
Ξυπόλυτα όνειρα
-μικρά, αθώα παιδιά, μόρτες του “ανέφικτου”-
σ’ άνοιγαν δρόμο.

Continue reading “Θυσία Ευαγόρα Παλληκαρίδη”

Λήδρας, Πρωί προς Μεσάνυχτα

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Δρόμος αντοχής
Στις φλέβες μου κυλά η άλλη μου εποχή
Φερμένη απ’ του μάρμαρου τη λαμπερή θωριά
Την κουβαλώ καθώς ανηφορίζω  τη μοιρασμένη λεωφόρο
Καθώς και πάλι ατενίζω το σημαδεμένο μέλλον
Στις πέντε στοιχειωμένες κορυφές
Νύχτωσε πάλι  κι είναι μόλις δέκα  το πρωί
Βγήκε στους δρόμους η συνήθειά μας σκυθρωπή
Μπήκε και πάλι στις βιτρίνες
Η κατανάλωση εποχής
Γιαγιάδες με φανταχτερά κραγιόν
Γόβες, διχτυωτά καλσόν
Kαι στα παιδιά  μας ποιος θα πει τα παραμύθια;
«Και ζούσανε αυτοί καλά
Κι αύριο, θέλω, όλα να’ ναι καλύτερα…» Continue reading “Λήδρας, Πρωί προς Μεσάνυχτα”

Αμμόχωστος, Ιούνιος 1974

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Ο κόσμος του μια παραλία
Άμμος ψιλή για να γλιστρά
Στις εσοχές  της μνήμης
Φτυαράκια , κουβαδάκια πλαστικά
Αφημένα στην ειρηνική επέλαση του κύματος
Δίπλα το κάστρο του χτισμένο
Θεμελιωμένο σε μια ανυπεράσπιστη Αγάπη
Ομπρέλες πολύχρωμες , ορθάνοικτες στον ΄Ηλιο
Σαν προσευχή, σαν λιτανεία των χρωμάτων
Continue reading “Αμμόχωστος, Ιούνιος 1974”

Κύπρος 1974

Share

Αφιερωμένο στα νέα παιδιά
που έχασαν τη ζωή τους
πολεμώντας τον Τούρκον εισβολέα.

ΤΟΣΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ

Από νωρίς, κει που ανάβει η ζωή
με μια κραυγή των πόθων το φυτίλι
Παράφορη μας άρπαξε κι έφυγε στιγμή
σαν αστραπή είχε το χρόνο ανοιγοκλείσει.

Από νωρίς, στα πρόσμενα της εποχής
Που θ’ άρχιζε του έρωτα το τρύγι-
Κει, πριν φιλήσει ο Ήλιος την αυγή
Τα καυτερά του χείλη να δροσίσει.

Από νωρίς, μια τουφεκιά
Μας πήρε στης ζωής τα ξένα
Από τα μάτια της νιότης τη φωτιά
Την σβήσαν με το αίμα

Δυο δάκρυα κόκκινα πηχτά
Χορδές στα μάγουλα που ηχούν βουβά
Τόσα παράπονα ζωή από σένα για
όσα μας έταζες…ταξίδια μαγικά.

© Michael Pais

http://alasinos.blogspot.com/

Copyright secured by Digiprove © 2010

Τελευταίες στιγμές

Share

Αντί το φως ο ουρανός κείνη τη μέρα
Μας έστειλε το θάνατο.
Ήταν νωρίς κι απόμειναν
Των κοριτσιών τα όνειρα στη μέση.
Αντί ο Ήλιος των ξυπόλυτων παιδιών
Την παγωμένη μοίρα να ζεστάνει
Τρεμόπαιζε μεθυσμένος απ’ το αίμα χόρευε
Μες του φονιά το αστραφτερό μαχαίρι.
Continue reading “Τελευταίες στιγμές”

Κύπρος 1974 Επέτειος Τουρκικής Εισβολής

Share

ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΜΑΡΑΘΩΝΑ

Φλόγες μ ανάστημα κυπαρισσιών
ξεφύτρωναν απ τις κορφές
του Πενταδάχτυλου
λες και τέντωνε το ανάστημά του
ν’ αντικρίσει  μισοπέλαγα
τον ερχομό του Κίμωνα.

Οι ώρες φορτωμένες ουρλιαχτά
σαν εκπνοές της κόλασης,
μα οι στρατηγοί κουφάθηκαν
από τα κουδουνίσματα
των παρασήμων τους
και η ακρόπολη φευγάτη
σε άλλες εποχές.

Μόνο στο Μαραθώνα
ένα άγαλμα αρχαίου Έλληνα
έψαχνε μανιασμένο στα ερείπια
τα σπασμένα του χέρια.

(c) Michael Pais

Copyright secured by Digiprove © 2010

74 υπό σκιάν

Share

ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ
(Εκδόσεις Ναυτίλος, 1998, Αυστραλία)

Από τη μακρινή Αυστραλία μας έρχεται ένας ούριος δημιουργικός άνεμος πολιτισμού. Η ελληνική παροικία της Αυστραλίας εξελίσσεται σ’ ένα αξιόλογο πνευματικό, πολιτιστικό, καλλιτεχνικό και επιχειρηματικό κέντρο του απόδημου ελληνισμού. Και επιβεβαίωση αποτελεί και η επικολυρική ποίηση «’74 υπό σκιάν» του Ιάκωβου Γαριβάλδη, Προέδρου του Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών και Συγγραφέων Αυστραλίας.

Η κυπριακή τραγωδία δεν άφησε ασυγκίνητο τον απόδημο ελληνισμό. Μούσα του ποιητή, το μεγαλείο της «ανυπόστατης» κυπριακής ψυχής. Αυτή θα χρησιμεύσει ως έμπνευση στον ποιητή για τη θεατή, αλλά και την αθέατη πλευρά του θεάτρου της εισβολής του Αττίλα.

Continue reading “74 υπό σκιάν”