Ίων Δραγούμης

Share

Ίων Δραγούμης, διανοούμενος, πολιτικός ιδεολόγος, εθνικιστής

 

©Πιπίνα Έλλη (Dr Pipina D. Elles)
από τον ανέκδοτο Τόμο Δ’ της σειράς Μελέτες

 

Εισαγωγή – Βιογραφικό Σημείωμα

Το θέμα προς διαπραγμάτευση, αφορά τον διανοούμενο και πολιτικό, ιδεολόγο: Ίωνα Δραγούμη [1. Πιπίνα Δ. Έλλη (Elles), Οι Μακεδόνες, Σύδνεϋ 2013, υποσημείωση 84, σ. 52.], που έδεσε άμεσα την τύχη του με τον Μακεδονικό αγώνα, την περίοδο: 1902-1908.

Maria-kotopouli
Μαρίκα Κοτοπούλη – ηθοποιός

Ο Ίων Δραγούμης που γεννήθηκε στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 1878 και δολοφονήθηκε[2. Η αντιβενιζελική στάση του Δραγούμη, μετά από την δολοφονική απόπειρα εναντίον του Βενιζέλου στο Παρίσι (30/7/1920-12/8/1920 είχε ως αποτέλεσμα τη δολοφονία του από φανατισμένους οπαδούς του Βενιζέλου με επικεφαλής τον Κρητικό μακεδονομάχο Παύλο Γύπαρη, Κωνσταντίνος Α. Βακαλόπουλος, Ίων Δραγούμης, Μαρτύρων και ηρώων αίμα, Εκδοτικός Οίκος, Αδελφών Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη, 1991, σ. 41.] τον Απρίλιο του 1920, μεγάλωσε σε ένα ήσυχο και οικογενειακό περιβάλλον. Η οικογένειά του ήταν από τα μεγαλύτερα ονόματα της πρωτεύουσας, η δε ανατροφή του και η διαπαιδαγώγησή του υπήρξαν τέλεια. Από νεαρή ηλικία, διάβαζε ιστορία, θέατρο, ποίηση, πεζογραφία και Φιλοσοφία, ενώ στη συνέχεια μελέτησε τους μεγάλους Ευρωπαίους διανοούμενους. Παρά το γεγονός ότι επηρεάστηκε έντονα από τον φιλόσοφο Νίτσε και τον Barres, ως δημοτικιστής, απογοητεύθηκε από το κοινωνικό πρόσωπο του Νιτσεϊσμού. Αγαπημένη του υπήρξε η Μαρίκα Κοτοπούλη, ηθοποιός του Θεάτρου.

Continue reading “Ίων Δραγούμης”

Διαμάχη Πολυλά-Ζαμπέλιου

Share

Η διαμάχη Πολυλά-Ζαμπέλιου
για το έργο του Σολωμού
στο ρομαντικό πλαίσιο
(αισθητικό, ιστορικό πλαίσιο).

Δρ. Πιπίνα Δ. Έλλη
(Σεπτέμβριος, 1997, Σύδνεϋ)

Εισαγωγή

polylas-zampeliosΗ σοβαρή μελέτη του έργου του Διονύσιου Σολωμού εγκαινιάζεται τον Ιανουάριο του 1853 από τον Κυθήριο νομικό-λογοτέχνη και κριτικό, Εμμανουήλ Στάη[1], με την κριτική του για το έργο του Σολωμού, Ο Λάμπρος[2]. Ο Στάης στην κριτική του, αναφέρεται στην επίδραση «του πρώτου εθνικού ποιήματος», όπως αποκαλεί τον Ύμνο εις την Ελευθερία, του Σολωμού και την αντίδραση ανθρώπων «μ’ ενάντιαις ιδέαις, (και πολλοί μ’ ενάντια συμφέροντα…)…» όπως καταθέτει αμέσως πιο κάτω από την παράγραφο που ακολουθεί:

«Ο ποιητής τότε εξέδωκε το πρώτο εθνικό ποίημα· και η φωνή του αντήχησε ολούθενε, σαν τα έργα που είχ’ εξυμνήσει· αλλ’, αγκαλά και τέτοια, αυτή η φωνή δεν εγέννησε την αρμονία που έπρεπε να γεννήση.»[3] Continue reading “Διαμάχη Πολυλά-Ζαμπέλιου”

Ιάκωβος Πολυλάς

Share

Ιάκωβος Πολυλάς, ο ένθερμος υποστηρικτής του Διονύσιου Σολωμού

Πιπίνα Δ.Έλλη
(Dr Pipina D. Elles)
Απόσπασμα από την μελέτη,
Η διαμάχη του Πολυλά-Ζαμπέλιου
για το έργο του Σολωμού στο ρομαντικό πλαίσιο
(Μελέτες Τόμος Β’ 2016)

polylas_fΟ Πολυλάς κατατάσσει τον Σολωμό στους Ρομαντικούς ποιητές. Κατά την άποψή του, ρομαντικός είναι ο ποιητής που ακολουθεί “την μυστηριώδη φωνή” της φύσης, είναι ευαίσθητος, αγαπά το ωραίο, το αληθές, τη γλώσσα της φυλής του, είναι διορθωτής της κοινωνίας του, θανάσιμος εχθρός της υποκρισίας, της μικροσοφίας και της ψευδοσοφίας. Ότι χρησιμοποιεί επιπλέον το συναίσθημα και την φαντασία και εκφράζει με τη γλώσσα του, τα συναισθήματα της ψυχής του, τα ένδον, το θυμοειδές. Τα στοιχεία που αποδίδει ο λόγιος στον Σολωμό, είναι χαρακτηριστικά. Continue reading “Ιάκωβος Πολυλάς”

Ο Άγνωστος Καποδίστριας

Share

«Στις δύσκολες στιγμές οι μόνοι μας σύμμαχοι είναι οι πρόγονοί μας»

Το  κείμενο  που ακολουθεί μού προώθησε ο αγαπητός, φίλος
κ. Ιωάννης Ταγωνίδης, πιλότος Πολιτ. Αεροπορίας,
για να συμπεριληφθεί στο αφιέρωμα της «Διασπορικής»
στον Καποδίστρια και τον ευχαριστώ παρα πολύ.

Πόσο θα πίστευες αν σου έλεγε κάποιος ότι τον 19ο αιώνα υπήρξε κάποιος που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα (Έλληνας) που:

  • Πήρε τρία διδακτορικά διπλώματα στην Ιταλία.
  • Έφτιαξε το Σύνταγμα της τότε Επτανησιακής Πολιτείας και έγινε κυβερνήτης της σε ηλικία 26 χρονών!
  • Έφτιαξε το επιτυχημένο Ελβετικό Σύνταγμα, που ισχύει μέχρι σήμερα.
  • Έσωσε από διαμελισμό και από πτώχευση την ηττημένη το 1815 Γαλλία.
  • Έγινε Υπουργός Εξωτερικών το 1816  της μεγαλύτερης τότε Ευρωπαϊκής δύναμης,  της Ρωσίας.
  • Έσωσε την Ελληνική επανάσταση.

Ομολογώ ότι κατά καιρούς άκουγα για κάποιον Καποδίστρια με τόσα απίθανα κατορθώματα που μου φαινόντουσαν το λιγότερο, υπερβολές!
Continue reading “Ο Άγνωστος Καποδίστριας”

Ιωάννης Καποδίστριας και Ρωξάνδρα Στούρτζα

Share

Τζένη Κουφοπούλου

Η διεθνής βιβλιογραφία για την επιστημονική, τη διπλωματική και πολιτική δραστηριότητα του Ιωάννη Καποδίστρια είναι τεράστια. Για τον άνθρωπο Καποδίστρια όμως, τα σχετικά δημοσιεύματα είναι ελάχιστα και ελλιπή. Στην ξένη μάλιστα βιβλιογραφία η τόσο σημαντική αυτή πλευρά του μεγάλου αυτού ανθρώπου είναι άγνωστη. Την καθαρώς ανθρώπινη πλευρά του χαρακτήρα του, που είναι όμως συγκλονιστική και άμεσα συνδεδεμένη με το όλο πρωτοποριακό και “μυθικό” έργο του, την σκέπαζε η σιωπή ή και η σκόπιμη παρανόηση, ακόμα και η παραποίηση.

Ο Δημήτριος Αρλιώτης, ο νεανικός του φίλος και από τους πρώτους βιογράφους του, είχε αφιερώσει μερικές σελίδες και στον άνθρωπο Καποδίστρια. Δεν γνώριζε όμως τις δικές του γραπτές μαρτυρίες, του Καποδίστρια, τις εξαιρετικά αποκαλυπτικές, για τον ίδιο του τον εαυτό. Παραθέτει τις δικές του κρίσεις για τον άνθρωπο Καποδίστρια, ενώ δεν γνώριζε τον άνθρωπο-αποκάλυψη, όπως εύστοχα τον είχε χαρακτηρίσει η διάσημη Δωροθέα Lieven, η γυναίκα του Ρώσου πρέσβη στο Λονδίνο.
Continue reading “Ιωάννης Καποδίστριας και Ρωξάνδρα Στούρτζα”

Ο Καποδίστριας στον Πόρο

Share

Ο Καποδίστριας έρχεται στο νησί μας.
Η αξιοποίηση της Ι. Μονής

Ιωάννης Καποδίστριας (φωτο Βικιπαιδία)
Ιωάννης Καποδίστριας (φωτο Βικιπεδία)

 

Μνεία σε έναν αείμνηστο. Μνεία στον Κυβερνήτη Καποδίστρια, και στη ζωή και τη δράση του στο νησί μας. Στον τόπο, όπου μαζί με το Ναύπλιο και την Αίγινα παρέμεινε κυρίως και εργάστηκε ο φωτισμένος εκείνος πολιτικός ηγέτης της τότε αναγεννώμενης πατρίδας.

     Ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν από τους κορυφαίους Ευρωπαίους πολιτικούς και διπλωμάτες της εποχής του. Μέσα σε σύντομο για τα δεδομένα της εποχής του διάστημα και με δυσμενή διεθνή ορίζοντα, κατάφερε να εδραιώσει την ανεξαρτησία, να κατοχυρώσει τα σύνορα του νέου ελληνικού κράτους, και να θέσει μέσα από ερείπια τις βάσεις για μία  ευνομούμενη πολιτεία. Ως δημόσιος άνδρας και πολιτικός, ήταν προικισμένος με πολλές αρετές, βρίσκω όμως εξαιρετικά επίκαιρο να σημειώσω κάτι για την εντιμότητα, την ανιδιοτέλεια, τη σύνεση και την αφιλοκέρδειά του στη διαχείριση των δημοσίων πραγμάτων.

Έλεγε χαρακτηριστικά προς την 4η Εθνοσυνέλευση το 1829 στο Άργος:  «Εφ’ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν δια να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν». Αυτά δήλωσε, και αργότερα δολοφονήθηκε. …

Continue reading “Ο Καποδίστριας στον Πόρο”

Μια καταγραφή δεν αρκεί

Share

ομολογουμένως τη φύσει ζην,
όπερ ταυτό του κατ’ αρετήν ζην (Ζήνων ο Κιτιεύς)

Στη συστηματική κι αμίλητη φύση δεν υπάρχει χώρος για ρουσφετολογία, για αδικία αλλά ούτε και για απόδοση δικαιοσύνης όπως τη γνωρίζουμε. Η φύση λειτουργεί ανεξάρτητα, αυτοκυρίαρχα, αυτοπειθαρχημένα κι όποιος δε γνωρίζει τους νόμους της καταλήγει ανέγνωρος και αθέλητος από αυτή, κατά συνέπεια καταδικασμένος στην αφάνεια, στην απομάκρυνση και αργά ή γρήγορα στην εξαφάνιση. Η απόδοση δικαιοσύνης της φύσης είναι το αποτέλεσμα της παραβίασης των κανόνων της. «Ως σκοπός ορίζεται η ζωή σε συμφωνία με τη φύση…» -Ζήνων ο Κιτιεύς.

Όσο για την αληθινή γνώση των ιδιοτήτων των θείων, αυτή είναι πέραν των δυνατοτήτων του ανθρώπου λέει ο Ηράκλειτος. Ένα άλλο πράγμα που θα συμπεράνουμε από τα λόγια του Ηράκλειτου είναι πως ο θεός είναι η ψυχή του κόσμου και η φύση είναι θεός. «ὁ θεὸς ἡμέρη εὐφρόνη, χειμὼν – θέρος, πόλεμος – εἰρήνη, κόρος – λιμός (τἀναντία ἅπαντα· οὗτος ὁ νοῦς), ἀλλοιοῦται δὲ ὅκωσπερ (πῦρ), ὁπόταν συμμιγῇ θυώμασιν, ὀνομάζεται καθ᾽ ἡδονὴν ἑκάστου» (Ιππόλυτος, περί ρήσεων Ηράκλειτου 12.67) – Ο θεός είναι μέρα, νύχτα, χειμώνας, καλοκαίρι, πόλεμος, ειρήνη, κορεσμός και πείνα. Αυτός μεταβάλλεται με τη φωτιά: κι όποτε αναμιχθεί με θυμιάματα, ονομάζεται ανάλογα με τις ορέξεις του καθενός. Και τέλος σύμφωνα με τον Ζήνωνα: «Ο άνθρωπος μπορεί να κατακτήσει ευδαιμονία, όταν η ζωή του εναρμονίζεται με τη φύση και το θεϊκό λόγο και όταν θέτει ως μοναδικό σκοπό της ζωής του την αρετή…». Στη στωική φιλοσοφία το ν’ αναγνωρίσει το θεϊκό νόμο στα πάντα και ιδιαίτερα στην τελειότητα της φύσης, έπρεπε να είναι το πρώτο καθήκον του φιλοσόφου.

Continue reading “Μια καταγραφή δεν αρκεί”

Μάριος Τόκας

Share

Μάριος Τόκας – τρία χρόνια από τον πρόωρο χαμό του

«Πάει καιρός που το φεγγάρι δεν περνάει από δω
το τοπίο είναι χακί, τρώει την καρδιά σου…»

Ανήμερα του Πάσχα, στις 27 Απρίλη 2008 λίγες μόνο ώρες μετά την Ανάσταση του Κυρίου άφησε την τελευταία του πνοή ο καταξιωμένος Ελληνο-Κύπριος μουσικοσυνθέτης, ο συναισθηματικός τραγουδοποιός, ο μεγάλος αγωνιστής και πατριώτης Μάριος Τόκας. Μεγάλη απώλεια αλήθεια για την οικογένειά του αλλά και για τον κόσμο της Ελληνικής μουσικής. Ήταν μόλις 54 χρονών και είχε ακόμα τόσα πολλά να προσφέρει.

Continue reading “Μάριος Τόκας”

Αλησμόνητες Μνήμες

Share

Η Διασπορική Λογοτεχνική Στοά με τους συνεργάτες της, τους φίλους της, ερευνητές και ιστορικούς παρουσιάζει στον Ελληνισμό μια άλλη πτυχή της δικής του ανεπανάληπτης ιστορίας, τις αλησμόνητες εκείνες πατρίδες μέσα από τις ιστοσελίδες με τίτλο “Μνήμες“.

Είναι γνωστό πως η μνήμη φθαρτή αλλά και αιώνια είναι το αρχείο του μυαλού… πως η απώλειά της είναι πάντοτε οδυνηρή… αλλά και πως είναι αυτή που μας κάνει να μένουμε κοντά σε όσους αγαπάμε…

– Επιθυμώντας, λοιπόν, ως λάτρεις της παράδοσης να διατηρήσουμε τα πατρώα, παρουσιάζουμε με μια απλή μέθοδο παιδαγωγικής προσέγγισης, τη φωτο-ιστορία, όλα αυτά τα «όμορφα και ωραία» των αλησμόνητων πατρίδων, αλλά και του χθες… Γιατί πιστεύουμε ακράδαντα πως έτσι γίνεται ευκολότερη η αφομοίωση του θέματος, διευκολύνεται η αποδοχή της γνώσης.

Continue reading “Αλησμόνητες Μνήμες”

Παραποίηση μιας αλήθειας

Share

Αλέκος Αγγελίδης

 

Η παραποίηση μιας ιστορικής αλήθειας, είτε γίνεται εσκεμμένα είτε από άγνοια, οδηγεί σε λανθασμένα και πολλές φορές όλως αντίθετα συμπεράσματα. Δεν συμβάλλει καθόλου στη σωστή εκτίμηση των γεγονότων και οδηγεί στην άντληση εσφαλμένων και αντίθετων διδαγμάτων απ’ το ιστορικό μας παρελθόν. Τέτοιες λοιπόν διαστρευλώσεις καθιστούν το χθες επιζήμιο για το σήμερα και επικίνδυνο για το αύριο, είτε αυτές γίνονται από άγνοια, είτε από κακή πρόθεση.

Continue reading “Παραποίηση μιας αλήθειας”

Απατεώνες στην Ιστορία

Share

Αλέκος Αγγελίδης

Λίγοι απατεώνες στην ιστορία άγγιξαν τα όρια της πανουργίας του Ουίλχεμ Βόιντ. Κι απ’ αυτούς μερικοί μόνο κατάφεραν με τόση επιτυχία να αντλήσουν απ’ τις απάτες τους τόση αλαζονεία και τόσο κομπασμό.

Βρισκόμαστε στη Γερμανία του 1906. Ο Κάιζερ, ο στρατός του και οι κυβερνητικοί του υπάλληλοι είναι όλοι παραφουσκωμένοι με την ιδέα, ότι είναι πολύ ενδιαφέροντες και ζωτικής σημασίας για τον τόπο.

Continue reading “Απατεώνες στην Ιστορία”

Dr George Kanarakis

Share

GEORGE KANARAKIS, OAM
B.A. (Athens), M.A. (Indiana), Ph.D. (Athens), Hon.D.Litt. (Charles Sturt)
School of Humanities and Social Sciences
Charles Sturt University

 

Καθηγητής Γιώργος Καναράκης Ο.Α.ΜDr George Kanarakis is an Adjunct Professor at Charles Sturt University, Australia. Previously he taught at the University of Athens (1966-1976) at the Department of English where he also served for several years as its Head, as well as at the University’s Foreign Language School, at La Verne University, Deree-Pierce College, Bridgewater State College, USA, and elsewhere. He also taught at the Australian College for Seniors (1982-1996) and at the School for Talented Children (1985-1989) under Mitchellsearch Ltd. Since 2007 he has lectured at the Charles Darwin University summer program on the island of Kalymnos, Greece.

Professor Kanarakis studied philology (Greek and English) at the University of Athens under a scholarship from the State Scholarship Foundation and later TEFL with the British Council in London (1964). In 1967-1968, under a Fulbright Scholarship, he completed post-graduate studies in English language and American literature at the Institute of International Education of Michigan State University (1967) and applied linguistics at Indiana University, USA (M.A. 1968). In 1974 he was awarded his Ph.D. (Honours) in linguistics from the School of Philology, University of Athens.

Continue reading “Dr George Kanarakis”

Το Ολοκαύτωμα της Μασάντα

Share

Αλέκος Ν. Αγγελίδης

Καθώς το 73 μ.Χ. η φοβερή δέκατη ρωμαϊκή λεγεώνα προετοιμάζονταν για την τελική σαρωτική επίθεση κατά του ισχυρού φυσικού φρουρίου της Μασάντα στην Ιουδία, που το περιέβαλαν ογκώδεις γρανίτινοι βράχοι, οι αρχηγοί των Εβραίων Ζηλωτών που αμύνονταν σ’ αυτό κατέληξαν σε μια τρομερή απόφαση. Αντί να καταθέσουν τα όπλα και να παραδοθούν στο βάρβαρο ξίφος των Ρωμαίων, στις εξορίες και στη σκλαβιά, αποφάσισαν να πεθάνουν με τα ίδια τους τα χέρια.

Continue reading “Το Ολοκαύτωμα της Μασάντα”

Οι Αγώνες για τους ανήλικους εργάτες στην Αγγλία

Share

Αλέκος Ν. Αγγελίδης

Τα υφαντουργεία και τα ανθρακωρυχεία αληθινή κόλαση για τους μικρούς εργαζόμενους

Όταν ο ατμός υπερσκέλισε τη δύναμη του ‘’πίπτοντος ύδατος’’, που ως τότε κινούσε τις μηχανές των περισσότερων βιοτεχνιών και εργοστασίων της Βρετανίας, τότε άλλαξε και η βιομηχανική όψη της χώρας αυτής.

Η χρήση του ατμού προϋπόθετε αρκετή καύσιμη ύλη, δηλαδή μπόλικο κάρβουνο. Γι’ αυτό και τα εργοστάσια μετακινήθηκαν με ταχύ ρυθμό και κατά το πλείστο συγκεντρώθηκαν στις ανθρακοπαραγωγικές περιοχές. Ταυτόχρονα κι όπως ήταν φυσικό, υπεραυξήθηκε και η ζήτηση του λιγνίτη, γεγονός το οποίο δημιούργησε έντονη ζήτηση εργατών.

Continue reading “Οι Αγώνες για τους ανήλικους εργάτες στην Αγγλία”

Έξι μέρες στο νησί του μαρτυρίου

Share

Αλέκου Ν. Αγγελίδη

Ταξίδι στην Κύπρο

Δεν ξέρω πώς κατάφερα να δω πολλούς τόπους και να γνωρίσω πολλούς λαούς. Επισκέφτηκα πολλά μέρη και θαύμασα προγονικά λείψανα, ιστορικά ντοκουμέντα και μουσειακούς θησαυρούς διαφόρων χωρών και λαών ποικίλων.

Περπάτησα στη γη του Βούδα, του Μωάμεθ, του Βράχμα, των Φαραώ. Ανέβηκα στο μέγα Ουάτ του Μπανγκόκ, στον Πύργο του Άιφελ, στο Ταζμαχάλ, στις Πυραμίδες. Πήγα στη Βαστίλλη, στο Βατερλώ, στο Σολφερίνο, στην Καλλίπολη. Είδα την Πύλη του Ρωμανού, το τείχος του Βερολίνου, τα οχυρά του Λένιγκραντ, τα φρούρια της Σιγκαπούρης. Δεν είχα δει όμως τη γραμμή του Αττίλα.

Αγνάντεψα το Αιγαίο απ’ τον Όλυμπο, το Λυβικό πέλαγος απ’ τον Ψηλορείτη, τα Βαλκάνια απ’ τη Ρίλα. Δεν είχα αντικρίσει, όμως, την Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη απ’ τις κορυφές του Τρόοδος. Είδα τις κρεμάλες του Μάιντανεκ και του Νταχάου, τους φούρνους του Άουσβιτς και της Τρεμπλίνκα κι έζησα τα μαρτύρια της Μακρονήσου. Δεν είχα δεί, όμως, το βρόγχο που έπνιγε ζωντανό ένα λαό ολόκληρο.

Continue reading “Έξι μέρες στο νησί του μαρτυρίου”

Σφάλματα και Πικρές Αλήθειες

Share

Αλέκου Ν. Αγγελίδη

Το “Μέγα Σχέδιο” ANZAC

Πρόκειται για το χειρότερο στρατηγικό σχέδιο του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Για μια προσπάθεια των συμμάχων, που, για να ανακουφίσουν την τελμάτωση του πολέμου στα χαρακώματα του γαλλικού μετώπου και να διευκολύνουν τους Ρώσους στον Καύκασο, άνοιξαν ένα νέο μέτωπο στη Μεσόγειο.

Το ‘’μέγα’’ αυτό σχέδιο, όπως αποκαλέστηκε, ήταν ιδέα του Ουίνστον Τσόρτιλ. Αυτός, τουλάχιστο, ζήτησε επίμονα μια νέα εκστρατεία την εποχή εκείνη. Γιατί, στην πραγματικότητα, με το σχεδιασμό μιας ενδεχόμενης επιχείρησης στα Δαρδανέλια είχε ασχοληθεί και παλιότερα το Βρετανικό Υπουργείο Πολέμου το 1904 και το 1911, αλλά τα Επιτελεία Στρατού και Ναυτικού αντέκρουσαν τότε σαν απρόσφορα τα σχέδια αυτά του υπουργείου και η υπόθεση κατέληξε στο αρχείο. Το 1914, όταν κηρύχτηκε ο πόλεμος κατά της Τουρκίας, τα παλιά σχέδια επανεξετάστηκαν αλλά και πάλι χαρακτηρίστηκαν σαν επικίνδυνα.

Continue reading “Σφάλματα και Πικρές Αλήθειες”

Δημήτρης Ευστρατιάδης

Share

Ο Δημήτρης (Τάκης) Ευστρατιάδης, OAM, γεννήθηκε το 1935 στο Πορτ Σάιτ της Αιγύπτου και μετανάστεψε στην Αυστραλία το 1954. Μια σημαντικότατη πορεία δράσης έξι δεκαετιών στα δεδομένα της παροικιακής μας εγκατάστασης. Άτομα σαν τον Δ.Ε. με τέτοια προσφορά στα παροικιακά δρώμενα της Μελβούρνης, στις καλές τέχνες, στη διοίκηση και συντονισμό οργανώσεων της παροικίας δεν γνωρίζουμε αν ποτέ θα επαναληφθεί για το κομμάτι αυτό του Ελληνισμού στους Αντίποδες. Continue reading “Δημήτρης Ευστρατιάδης”

Αλέκος Ν. Αγγελίδης

Share

Εργοβιογραφικό

Γεννήθηκε στο Κίτρος της Πιερίας, στο χωριό που είναι η συνέχεια της ονομαστής και ένδοξης αρχαίας Πύδνας. Τα πρώτα του γράμματα τα έμαθε στο δημοτικό σχολείο του χωριού του και στη συνέχεια φοίτησε στο γυμνάσιο της Κατερίνης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Πάντειο Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών στην Αθήνα και εργάστηκε για κάποιο διάστημα στο Υπουργείο Γεωργίας, στο Ταμείο Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών της Διεύθυνσης Γεωργίας Νομού Πιερίας. Ήρθε στην Αυστραλία το χρόνο που παντρεύτηκε με τη γυναίκα του Δήμητρα το 1954. Μαζί απέκτησαν δύο γιους, το Νίκο και Βασίλη.

Continue reading “Αλέκος Ν. Αγγελίδης”

Γιώργος Καναράκης

Καθηγητής Γιώργος Καναράκης Ο.Α.Μ
Share

Καθηγητής Γιώργος Καναράκης Ο.Α.Μ.

Πτυχίο (Παν/μιο Αθηνών), M.A. (Παν/μιο Indiana, ΗΠΑ), δ.Φ. (Παν/μιο Αθηνών), Hon.D.Litt. (Παν/μιο Charles Sturt, Αυστραλία)

Σχολή Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών

Πανεπιστήμιο Charles Sturt

Αυστραλία

Ο Γιώργος Καναράκης από τον Πειραιά είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Charles Sturt της Αυστραλίας. Σπούδασε ελληνική και αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, διδακτική της Αγγλικής ως ξένης γλώσσας με το Βρετανικό Συμβούλιο στο Λονδίνο (1964), καθώς επίσης, με υποτροφία Fulbright, αγγλική γλώσσα και αμερικανική λογοτεχνία στο Institute of International Education του Πανεπιστημίου Michigan State των ΗΠΑ (1967) και εφαρμοσμένη γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο Indiana των ΗΠΑ, Continue reading “Γιώργος Καναράκης”

Φυλαγμένα αχνάρια μιας άλλης εποχής

Share
Πολύ με συγκινεί αυτή η προστασία που δίνω σε μερικά πράγματα, δίχως να ξέρω αν, κάποια στιγμή, θα μου είναι χρήσιμα. Τα ανοίγω συχνά, για να σκαλίζω τη μνήμη μου, να ονειροπολώ, να αλητεύω ενδεχομένως, βηματίζοντας σε δρόμους προσωπικούς που αυλακώνουν τις λογής-λογής διαδρομές και μου κρατάνε συντροφιά… Συνήθεια αγαπημένη να τα φέρνω πίσω, να τα παίρνω στα χέρια μου, να τους ρίχνω ματιές, να κάνω τον απολογισμό τόσων χρόνων που, αλίμονο, γλίστρησαν κι έφυγαν. Σαν τόσα άλλα…
Εποχές ρομαντικές, σημαντικές, απόμακρες… Δυο, από τα τόσα χρόνια της αποδημίας μου είχα ασχοληθεί, παράλληλα με τις επαγγελματικές μου υποχρεώσεις και με την έκδοση μιας μικρής ελληνικής εφημερίδας. Μπορεί στην αρχή -σαν πρώτη σκέψη- να ήταν μια ανάγκη της Ελληνικής Κοινότητας εκεί, αλλά συγχρόνως -και πρωτίστως- μια ευκαιρία για τις δικές μου ανησυχίες -ίσως κι αφορμή-, ώστε να ξυπνήσουν κάποια κρυμμένα και άτολμα χαρίσματα γραφής.