Στους Ήρωες: Σολωμό και Τάσο

Share

Ιωάννης Παναγάκος

Τ’ Αυγούστου οι δεκατέσσερις ήταν θλιμμένη μέρα
κι είχε μαυρίλα ο ουρανός και τ’ άστρο της καρδιάς μας
γιατί έφυγε ένας ήρωας απ’ τ’ άδικο το χέρι
του Τούρκου του δερβέναγα κι απ’ της Τουρκιάς το μίσος
που κάθε μέρα, κάθε αυγή τον ήλιο τον ντροπιάζει
και τα νερά και τα σπαρτά κι η φύση αποτροπιάζει
γιατί την Κύπρο κούρσεψαν, της εμορφιάς το κάλλος.
Στ’ Αυγούστου δεκατέσσερις ο Τάσος κηδευόταν
και τον ξεπροβοδούσανε στης δόξας τα λημέρια
οι σύντροφοί του, οι αετοί στο πύρωμα του αγώνα. Continue reading “Στους Ήρωες: Σολωμό και Τάσο”

Είκοσι Ιούλη

Share

Είκοσι Ιούλη, μέρα φοβερή,
Άδοξη ώρα που ‘γινες χολή,
Κλεμμένη εικόνα, σπασμένο γυαλί,
Κόσμος ακόμα σκληρός σαν καρφί.

Είκοσι Ιούλη, μέρα τρομερή,
Μισή ψυχή, μισή φωλιά η γη,
Δίχως τον άντρα, χαμένο παιδί,
Είκοσι πίκρες θωρεί σκυθρωπή. Continue reading “Είκοσι Ιούλη”

Άλκιμο Έλυτρο

Share

Αφιερωμένο στην Ελληνίδα
μάνα – γυναίκα – σύντροφο – αδελφή – κόρη

 

Σε είδα να λαγγεύεις τη μοίρα μου
Σε εύκοσμους πύργους βαθυσκαφούς ίριδας,
Την ώρα που ο ήλιος έπινε των καημών τις ανάσες.
Σε άκουσα να τη σμιλεύεις
Με τις κορφάδες των ονείρων σου
Στη χρυσή παλίρροια των σταχυών του Αλωνάρη,
Μ’ ένα παιδιάστικο μαγιάτικο χαμόγελο στα χείλη.
Ένιωσα τον αθέρα της γλαυκής σου σκέψης
Να τη μετουσιώνει σε άυλη ολκή προς το στερέωμα,
Αργυρόλευκη αύρα χιονοσκέπαστων κυμάτων.
Καθορώ τον αρραβώνα μου στο σώμα σου
Μέθεξη ουράνιας στόχασης,
Συνειρμό ακτίνων ζωής,
Εκ πηγής μη αλωμένης, φωτός αιωνίου.
Ατενίζω την αγάπη μας
Βαρκούλα αυγουστιάτικο φεγγάρι
Ν’ αρμενίζει στο πέλαο.
Σε πέλαο γαλήνης και φωτός.

Continue reading “Άλκιμο Έλυτρο”

Θα επιμένω να ‘μαι κει

Share

Σαράντα κι ένα χρόνια πριν, πήραμε το στρατί της προσφυγιάς,
Ανηφορίσαμε το Τρόοδος προς άγνωστη πορεία,
πατήσαμε τα βουνά της Πιτσιλιάς.
Φύγαμε κυνηγημένοι, με στόχο να επιστρέψουμε σε λίγες μέρες.
Έχουμε ακόμα το κλειδί του σπιτιού μας συλλογιζόμενοι
πότε πια θά ‘ρθει εκείνη η ώρα. Του γυρισμού.

Continue reading “Θα επιμένω να ‘μαι κει”

ΚΥΠΡΟΣ 1974 Επέτειος Τουρκικής Εισβολής

Share

ΜΟΝΑΧΑ ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ

Κοιτούσαμε τις φωτιές
Να πηγαίνουν κόντρα στη νύκτα,
το διάβα τους πιο μαύρο!
Ξεπηδούσαν από παντού
αποστραγγίζοντας
και τις τελευταίες σταγόνες δροσιάς
που απόμειναν από την ανομβρία.

Continue reading “ΚΥΠΡΟΣ 1974 Επέτειος Τουρκικής Εισβολής”

Μέρα κατοχής

Share

Άντρια Γαριβάλδη

Είκοσι Ιούλη μέρα φοβερή,
άδοξη ώρα πού ‘γινες χολή,
κλεμμένη εικόνα, σπασμένο γυαλί,
κόσμος ακόμα σκληρός σαν καρφί.

Είκοσι Ιούλη, μέρα τρομερή
μισή ψυχή, μισή φωλιά η γη
χωρίς τον άντρα, χαμένο παιδί,
είκοσι πίκρες θωρεί σκυθρωπή.

Continue reading “Μέρα κατοχής”

Εμβατήρια

Share

Άντρια Γαριβάλδη

Ξυπνήσαμε με εμβατήρια,
βαρύγδουπες φωνές
που σου τέντωναν τις χορδές των νεύρων,
χτύποι χωρίς τη βούληση καρδιάς.

Μα… τα εμβατήρια,
δόξα και θρίαμβοι,
κάθε άλλο παρά το ύπουλο κάρφωμα,
η προδοσία του βρέφους
που μόλις απ’ τα σπάργανα
ξεπεταγόταν.

Continue reading “Εμβατήρια”

Η Μαύρη Επέτειος

Share

H ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ. Σαν σήμερα πριν… χρόνια
“Αλέξανδρος εισήχθη εις Νοσοκομείον’’

Απόσπασμα απ’ το βιβλίο ‘’Κύπρος
Ημερολόγιο Λεηλασιών και Αγώνων
Από την Αρχαιότητα μέχρι την Εισβολή’’

Του Αλέκου Αγγελίδη

Στις 8 και 35΄ το πρωί της Δευτέρας, 15 Ιουλίου 1974, ο ταγματάρχης Γεράσιμος Ματάσης, υπασπιστής του στρατηγού Μπονάνου, αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων, παίρνει συνθηματικό σήμα απ’ την Κύπρο: ‘’Αλέξανδρος εισήχθη εις Νοσοκομείον’’, Continue reading “Η Μαύρη Επέτειος”

Μάριος Τόκας

Share

Μάριος Τόκας – τρία χρόνια από τον πρόωρο χαμό του

«Πάει καιρός που το φεγγάρι δεν περνάει από δω
το τοπίο είναι χακί, τρώει την καρδιά σου…»

Ανήμερα του Πάσχα, στις 27 Απρίλη 2008 λίγες μόνο ώρες μετά την Ανάσταση του Κυρίου άφησε την τελευταία του πνοή ο καταξιωμένος Ελληνο-Κύπριος μουσικοσυνθέτης, ο συναισθηματικός τραγουδοποιός, ο μεγάλος αγωνιστής και πατριώτης Μάριος Τόκας. Μεγάλη απώλεια αλήθεια για την οικογένειά του αλλά και για τον κόσμο της Ελληνικής μουσικής. Ήταν μόλις 54 χρονών και είχε ακόμα τόσα πολλά να προσφέρει.

Continue reading “Μάριος Τόκας”

Ο βιασμός μιας αθωότητας

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Βλέμμα θολό
Από αρρώστια λες βγαλμένο
Χείλη που κάποτε κρατούσαν
Στην άκρη ένα τριαντάφυλλο
Μα το ματώσανε τ’ αγκάθια
Μιας αναπάντεχης αλλοίωσης του Ανθρώπου
Περνούσε η ίδια εικόνα της ξανά και πάλι στην οθόνη
Continue reading “Ο βιασμός μιας αθωότητας”

Της Αμμοχώστου Πέλαγο

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Σ΄αγγίζω πάλι απόψε
Σ’ όνειρο γλαυκό
Και βρύσες κρυσταλλένιες 
Καθάριες σαν ουράνιες  συμφωνίες ηχοχρώματος
Γλιστράνε στις μικρές μου χούφτες
Πλάθουν ρυάκια στ΄ακροδάχτυλα
Θάλασσά μου
Αμμόχωστος των αφροκάμωτων φιλιών
Continue reading “Της Αμμοχώστου Πέλαγο”

Πρόσφυγας του “Δεν ξεχνώ”

Share

Ιάκωβος Γαριβάλδης

Ω! ανυπότακτη αρχοντιά λεβεντομάνας Κύπρου,
όψη τιμής αέναης, πνεύματος αθανάτου,
εδάφους ερυθρόβρεχτου μ’ αίμα ηρώων νέων
που γέννησες και άκλαυτοι γυρίσανε στο χώμα…

Continue reading “Πρόσφυγας του “Δεν ξεχνώ””

Θυσία Ευαγόρα Παλληκαρίδη

Share

Νίκος Μπατσικανής

Φορώντας τ’ άρματα του Δίκιου
πάλεψες για τη Λευτεριά.
Με τα τσαπράζια των Ιδανικών σου πολέμησες.
Ξυπόλυτα όνειρα
-μικρά, αθώα παιδιά, μόρτες του “ανέφικτου”-
σ’ άνοιγαν δρόμο.

Continue reading “Θυσία Ευαγόρα Παλληκαρίδη”

Κύπρος

Share

Γαβριήλ Ε. Χριστοφορίδης

Καθώς ο δρόμος
κυνηγά τα ύψη
η ψυχή μου δρασκελίζει τους νοητούς αναβαθμούς
της μεγαλοσύνης
γιατί εκεί
στην πιο ψηλή κορφή σου Κύπρο
που πλησιάζω με συγκίνηση και δέος
κοιμάται η δόξα σου
ο κορυφαίος!
Continue reading “Κύπρος”

Έξι μέρες στο νησί του μαρτυρίου

Share

Αλέκου Ν. Αγγελίδη

Ταξίδι στην Κύπρο

Δεν ξέρω πώς κατάφερα να δω πολλούς τόπους και να γνωρίσω πολλούς λαούς. Επισκέφτηκα πολλά μέρη και θαύμασα προγονικά λείψανα, ιστορικά ντοκουμέντα και μουσειακούς θησαυρούς διαφόρων χωρών και λαών ποικίλων.

Περπάτησα στη γη του Βούδα, του Μωάμεθ, του Βράχμα, των Φαραώ. Ανέβηκα στο μέγα Ουάτ του Μπανγκόκ, στον Πύργο του Άιφελ, στο Ταζμαχάλ, στις Πυραμίδες. Πήγα στη Βαστίλλη, στο Βατερλώ, στο Σολφερίνο, στην Καλλίπολη. Είδα την Πύλη του Ρωμανού, το τείχος του Βερολίνου, τα οχυρά του Λένιγκραντ, τα φρούρια της Σιγκαπούρης. Δεν είχα δει όμως τη γραμμή του Αττίλα.

Αγνάντεψα το Αιγαίο απ’ τον Όλυμπο, το Λυβικό πέλαγος απ’ τον Ψηλορείτη, τα Βαλκάνια απ’ τη Ρίλα. Δεν είχα αντικρίσει, όμως, την Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη απ’ τις κορυφές του Τρόοδος. Είδα τις κρεμάλες του Μάιντανεκ και του Νταχάου, τους φούρνους του Άουσβιτς και της Τρεμπλίνκα κι έζησα τα μαρτύρια της Μακρονήσου. Δεν είχα δεί, όμως, το βρόγχο που έπνιγε ζωντανό ένα λαό ολόκληρο.

Continue reading “Έξι μέρες στο νησί του μαρτυρίου”

Κύπρος, το Μαρτυρικό νησί της Αφροδίτης

Share


Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου
Έπαινος στον 9ο Διεθνή Διαγωνισμό Βαυαρίας
με θέμα: Κύπρος, το μαρτυρικό νησί της Αφροδίτης

Στη δίνη των καιρών

Tην είδα πάλι χτες πανώρια, κυματοκρατούσα
Mε τα δυο χέρια της λειψά σαν πόθοι ανομολόγητοι
Έσκυβε , έπαιρνε με τη ματιά της τους αφρούς
Τους ζύγιαζε καλά στο πεπρωμένο της
Τη γύμνια μάταια να κρύψει προσπαθούσε
Δεν κρύβεται η τόση Ιστορία των Ανθρώπων που αγάπησαν
Στο Νότο κι αν γεννήθηκε αγνάντια η θεά προς το Βορρά κοιτούσε
Λες και κρατούσε τα μελλούμενα σ’ ένα βαθύ της βλέμμα
Τότε στα πέτρινα τα στήθια βαρύς σηκώθη του πολέμου στεναγμός
Kι είδα τους νιους σε μία νύχτα μέσα να γερνάνε
Continue reading “Κύπρος, το Μαρτυρικό νησί της Αφροδίτης”

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

Share

Χάρης Μελιτάς

Α’ Βραβείο Ε.Π.Ο.Κ.
σε συνεργασία με τον «Κυπριακό Ελληνισμό»
και την Κυπριακή Πρεσβεία στην Αθήνα

Από τον Κάλβο όραμα, απ’ τον Καβάφη πνεύμα
σπαθί απ’ τον Σολωμό
από τον Παλαμά φωτιά κι απ’ τον Ελύτη ρεύμα
έκλεψα στης θυσίας του να φέρω το βωμό.

Βλογήστε με αρχάγγελοι τις πένες σας να ενώσω
μονάχα μια φορά
με στίχους πρωτολάλητους να του αφιερώσω
τραγούδι ακατάλυτο στου χρόνου τη φθορά.

Continue reading “Ευαγόρας Παλληκαρίδης”

Ιούλιος Νοτίου Ημισφαιρίου

Share

Eλένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Kυνηγημένα απ’ τον άνεμο πουλιά
Σκόρπια πετάγματα
Κελαηδήματα που πνίγηκαν στην πρώτη νότα
Από ανάγκη επαλήθευσης του φόβου
Ιούλιος νοτίου ημισφαιρίου
Παγωμένες μέρες κάτω απ΄τη λάβα του θανάτου
Κι ένα στρατός από όνειρα
Με πληγιασμένα μέλη, καψαλισμένα φτερά
Κατηφορίζει χέρι χέρι το γυμνωμένο  Πενταδάχτυλο
Στον κάμπο τρέχει της Μεσαριάς
Continue reading “Ιούλιος Νοτίου Ημισφαιρίου”

Λήδρας, Πρωί προς Μεσάνυχτα

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Δρόμος αντοχής
Στις φλέβες μου κυλά η άλλη μου εποχή
Φερμένη απ’ του μάρμαρου τη λαμπερή θωριά
Την κουβαλώ καθώς ανηφορίζω  τη μοιρασμένη λεωφόρο
Καθώς και πάλι ατενίζω το σημαδεμένο μέλλον
Στις πέντε στοιχειωμένες κορυφές
Νύχτωσε πάλι  κι είναι μόλις δέκα  το πρωί
Βγήκε στους δρόμους η συνήθειά μας σκυθρωπή
Μπήκε και πάλι στις βιτρίνες
Η κατανάλωση εποχής
Γιαγιάδες με φανταχτερά κραγιόν
Γόβες, διχτυωτά καλσόν
Kαι στα παιδιά  μας ποιος θα πει τα παραμύθια;
«Και ζούσανε αυτοί καλά
Κι αύριο, θέλω, όλα να’ ναι καλύτερα…» Continue reading “Λήδρας, Πρωί προς Μεσάνυχτα”

Αμμόχωστος, Ιούνιος 1974

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Ο κόσμος του μια παραλία
Άμμος ψιλή για να γλιστρά
Στις εσοχές  της μνήμης
Φτυαράκια , κουβαδάκια πλαστικά
Αφημένα στην ειρηνική επέλαση του κύματος
Δίπλα το κάστρο του χτισμένο
Θεμελιωμένο σε μια ανυπεράσπιστη Αγάπη
Ομπρέλες πολύχρωμες , ορθάνοικτες στον ΄Ηλιο
Σαν προσευχή, σαν λιτανεία των χρωμάτων
Continue reading “Αμμόχωστος, Ιούνιος 1974”

Αφιερωμένο στις Γυναίκες της Κύπρου

Share

Περιμένοντας το γυρισμό

Γυναίκες – Αντιγόνες της Κύπρου
Κάνατε τάφους τις ψυχές σας
Περιμένοντας το γυρισμό.
Τα κοιμητήρια αφιλόξενες ελπίδες
Τελετών καρναβαλίστικων
Σε τάφους άδειους
Γεμάτους ερωτηματικά.
Τα κυπαρίσσια μεγάλωσαν
Περιμένοντας τον ερχομό
Σκιάζοντας το χρόνο τον αδηφάγο
Και σκι-άζοντας το χώμα  το χορταριασμένο.
Τα λουλούδια τα κρατούνε φυλαγμένα
Continue reading “Αφιερωμένο στις Γυναίκες της Κύπρου”

Αφιερωμένο στην επέτειο της ανεξαρτησίας της Κύπρου

Share

ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΚΥΠΡΙΟΣ

Εγώ που πλάστηκα
Ανάμεσα από μια μέρα και μια νύχτα
Από χυλό της γης
Και καλώδια αστραπής

Κι αφέθηκα γυμνός
Ως μια σταγόνα φεγγαριού
Σε μια ξανθή φωλίτσα στη μεσόγειο.

Continue reading “Αφιερωμένο στην επέτειο της ανεξαρτησίας της Κύπρου”

Ημερολόγιο μιας Κύπριας μάνας

Share

Άντρια Γαριβάλδη

Τικ τακ τικ
Απόηχοι καρδιάς γαντζωμένοι στους δείκτες του ρολογιού
στον ξεβαμμένο τοίχο, θάλαμος είκοσι-έξι.

Ναι, Κύπρια είμαι. Με ρωτάς πότε ήρθαμ’ εδώ;
Ένα χρόνο μετά το ‘74. Μη ρωτάς το γιατί,
μας ακολουθούσαν οχτροί.
Είχα πέντε παιδιά, μα όλα μου ‘φυγαν,
εκτός από ένα. Τώρα πια… ολόκληρος άντρας…
Το ένα το ‘χασα μωρό στη γέννα,
το άλλο αγόρι, είκοσι χρονών τότε,
διάβαζε για εξετάσεις, ονειρευόταν να σπουδάσει…
μα πέθανε με την καρδιά του.
Continue reading “Ημερολόγιο μιας Κύπριας μάνας”