Αφιερωμένο στην μνήμη της!

Share
Ξέχασα μάνα μου να μεγαλώσω….
καθώς μεγάλωνα τις ώρες των παιδιών μου,
καθώς τα χέρια τους κανάκευαν τις μέρες μου
και δίναν αίμα-χρώμα στις στιγμές!
Στην αγκαλιά μου ύφαινα τις πλέξεις των ονείρων τους
και στη ματιά μου πλήθαινε το φως…

Continue reading “Αφιερωμένο στην μνήμη της!”

Της Αγίας Μάννας

Share

(Έτσι απλά)

Γιωργάκη, μη ξεχάσεις ότι σήμερα
γιορτάζει η μάννα σου.
Να πας και να της δώσεις ένα φιλί.
Δεν θέλει τίποτα άλλο.
Ξέρω που σου λέω.
Γιωργάκη, πες της πως την αγαπάς
σήμερα που γιορτάζει.
Θα καταλάβει εκείνη πως την αγαπάς
όλες τις μέρες, δίχως άλλο.
Ξέρω που σου λέω.
Continue reading “Της Αγίας Μάννας”

Δίχως τίτλο

Share

Κυττούσε το βρέφος βουβή
με τα μάτια ορθάνοιχτα
αποκολλημένα λες
από τις βαθουλές κόγχες τους.
Ούτε ένα δάκρυ
ούτε μια φωνή!
Είχαν νεκρωθεί
τα κύτταρα της ζωής
και η αλήθεια,
σφήνα μπηγμένη
βαθιά στην ψυχή,
είχε κοκκαλώσει.
Continue reading “Δίχως τίτλο”

Αφόρητες Αγάπες

Share

Άρις Αντάνης

Έβλεπες τη μάννα, που λαγοκοιμόταν
μπροστά στην τηλεόραση,
και στην ψυχή σου, φευγαλέο βάσανο κρυφό,
η αποφράδα σκέψη: «Άραγε ανασαίνει ;
Κι αν κάποτε πάψει να ζει, πώς θα το αντέξω !»

Έβλεπες τον πατέρα, που τον έπαιρνε
ο υπνάκος στην πολυθρόνα του,
με την εφημερίδα, ορθάνοιχτη να τον σκεπάζει,
και διάβαζες, πρωτοσέλιδη, την αγωνία σου :
«Άραγε ζει; Κι άμα δεν ζει, πώς θα τ’αντέξω !»

Continue reading “Αφόρητες Αγάπες”

Μπρος στο δικό της μεγαλείο

Share

Ιάκωβος Γαριβάλδης

Το είπε και σ’ εμένα τρυφερά
πως «..κάποια μέρα όλα σβήνουν
στη μνήμη των δημιουργών τους χάνονται…»

»Κι η νύχτα δεν λογιάζει κάλλη, μήτε κόπους
παρά το χρόνο που την διαφεντεύει σκέφτεται,
μην τύχει και η θύμηση διαιωνιστεί,
μην τύχει και βγει στους δρόμους ανεξέλεγκτη
στον πηγαιμό κάποιου ανέσπερου μας στόχου.»

Continue reading “Μπρος στο δικό της μεγαλείο”

Από τη Μάνα στην Κόρη

Share

 

Ευαγγελία Πεχλιβανίδου

Το δάκρυ μου που κυλάει στα μαλλιά σου
είναι αληθινό.

Η καρδούλα σου που χτυπιέται ανελέητα
σηκώνει κύματα στη δική μου.

Στα παγωμένα χέρια σου ρέω
όλη τη θέρμη που μου απόμεινε.

Τρέμουν τα χέρια σου απ’ τις ωδίνες
και σου χαρίζω τα δικά μου να σταθείς.

Τα δάκρυά σου λαφρύνουν την πίκρα σου
όταν σου τα σφουγγίζω εγώ.

Continue reading “Από τη Μάνα στην Κόρη”

Έτη παιδιού

Share

διήγημα του Τάκη Χατζηαναγνώστου

Όταν τον ειδοποίησαν ότι η μητέρα του δεν ήταν καλά, θα πρέπει να είχαν περάσει τα μεσάνυχτα. Ήταν κατακαλόκαιρο, και δεν είχαν  ακόμα κοιμηθεί, ούτε αυτός, ούτε η γυναίκα του, ούτε τα παιδιά του. Αντίθετα, κάθονταν όλοι στη βεράντα του  εξοχικού τους σπιτιού κι απολάμβαναν τη δροσιά της καθαρής αυγουστιάτικιας νύχτας, ανασαίνοντας τη μυρουδιά των  πεύκων που κατέβαινε απ’ το βουνό, και την αρμύρα της θάλασσας που ερχόταν  απ’ τα  ηρεμισμένα νερά, λίγα βήματα πέρ’ απ’ τα πόδια τους.

Ήρθε ένας ποδηλάτης και τους έφερε το μήνυμα:

– Τηλεφώνησαν απ’ την πόλη ότι…

Continue reading “Έτη παιδιού”

Σαν έφυγες

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Σαν έφυγες
Περπάτησα πολύ μες στη σιωπή
Και μες στο χρόνο που δε σου΄δωσα
Γύρω μου ο κόσμος σε ατέρμονες συνήθειες
Ξυπνούσε και κοιμότανε στην απομόνωσή του
Περίεργη αίσθηση
Οι φωτεινές επιγραφές μονάχα τ΄όνομά σου
Μάνα αναβόσβηναν
Κι εγώ ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι
Άναβα σπίρτα συνεχώς από τις θύμησες
Να σε κρατήσω περισσότερο στην αίσθηση
Και στην παραίσθησή μου
Continue reading “Σαν έφυγες”

Στη Μητέρα

Share

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Λιόκαλη σ’ όλη τη ζωή, Μητέρα, η ψυχή σου
Στημόνι όπου εστήθηκε για το πλατύ χαλί
Χιλιάδες κόμπους έδεσες την ίδια τη ζωή σου
Και κέντησες και στόλισες μ’ αγάπη, υπομονή.
Continue reading “Στη Μητέρα”