Διαμάχη Πολυλά-Ζαμπέλιου

Share

Η διαμάχη Πολυλά-Ζαμπέλιου
για το έργο του Σολωμού
στο ρομαντικό πλαίσιο
(αισθητικό, ιστορικό πλαίσιο).

Δρ. Πιπίνα Δ. Έλλη
(Σεπτέμβριος, 1997, Σύδνεϋ)

Εισαγωγή

polylas-zampeliosΗ σοβαρή μελέτη του έργου του Διονύσιου Σολωμού εγκαινιάζεται τον Ιανουάριο του 1853 από τον Κυθήριο νομικό-λογοτέχνη και κριτικό, Εμμανουήλ Στάη[1], με την κριτική του για το έργο του Σολωμού, Ο Λάμπρος[2]. Ο Στάης στην κριτική του, αναφέρεται στην επίδραση «του πρώτου εθνικού ποιήματος», όπως αποκαλεί τον Ύμνο εις την Ελευθερία, του Σολωμού και την αντίδραση ανθρώπων «μ’ ενάντιαις ιδέαις, (και πολλοί μ’ ενάντια συμφέροντα…)…» όπως καταθέτει αμέσως πιο κάτω από την παράγραφο που ακολουθεί:

«Ο ποιητής τότε εξέδωκε το πρώτο εθνικό ποίημα· και η φωνή του αντήχησε ολούθενε, σαν τα έργα που είχ’ εξυμνήσει· αλλ’, αγκαλά και τέτοια, αυτή η φωνή δεν εγέννησε την αρμονία που έπρεπε να γεννήση.»[3] Continue reading “Διαμάχη Πολυλά-Ζαμπέλιου”

Νέρεμα

Share

Συνεχίσαμε μόνες μας με τη μητέρα μου αυτό ταξίδι του μέλλοντος. Δεν ήταν πια μακριά το τέλος. Στο Σταν θα μας περίμενε ο πατέρας μου που ταξίδευε συχνά εκεί για τις δουλειές του.

Το μαγικό τοπίο του Στάνλεϋβιλλ θα το βρω κάποια μέρα στον ύπνο μου, ή ακόμα σε μια άλλη ζωή που ονειρεύομαι ακόμα. Από κάτω ένα μεγάλο πλατύ, κόκκινο ποτάμι. Ο Κόνγκος! Αυτοκρατορικός όπως τον γνώρισα κι αργότερα. Ήμουν στη χώρα των υδάτων! Η σκηνή αιχμαλώτιζε για χρόνια το μυαλό μου. Τίποτε, πουθενά σαν το Σταν. Τίποτε πουθενά δεν θα υπήρχε για μένα πιο επιβλητικό, στη φυσική του κατάσταση. Σε τίποτε, πιστεύω, δεν ανήκω περισσότερο απ’ ό,τι στη μαγεία αυτού του ποταμού.

Continue reading “Νέρεμα”

Ο Άγνωστος Καποδίστριας

Share

«Στις δύσκολες στιγμές οι μόνοι μας σύμμαχοι είναι οι πρόγονοί μας»

Το  κείμενο  που ακολουθεί μού προώθησε ο αγαπητός, φίλος
κ. Ιωάννης Ταγωνίδης, πιλότος Πολιτ. Αεροπορίας,
για να συμπεριληφθεί στο αφιέρωμα της «Διασπορικής»
στον Καποδίστρια και τον ευχαριστώ παρα πολύ.

Πόσο θα πίστευες αν σου έλεγε κάποιος ότι τον 19ο αιώνα υπήρξε κάποιος που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα (Έλληνας) που:

  • Πήρε τρία διδακτορικά διπλώματα στην Ιταλία.
  • Έφτιαξε το Σύνταγμα της τότε Επτανησιακής Πολιτείας και έγινε κυβερνήτης της σε ηλικία 26 χρονών!
  • Έφτιαξε το επιτυχημένο Ελβετικό Σύνταγμα, που ισχύει μέχρι σήμερα.
  • Έσωσε από διαμελισμό και από πτώχευση την ηττημένη το 1815 Γαλλία.
  • Έγινε Υπουργός Εξωτερικών το 1816  της μεγαλύτερης τότε Ευρωπαϊκής δύναμης,  της Ρωσίας.
  • Έσωσε την Ελληνική επανάσταση.

Ομολογώ ότι κατά καιρούς άκουγα για κάποιον Καποδίστρια με τόσα απίθανα κατορθώματα που μου φαινόντουσαν το λιγότερο, υπερβολές!
Continue reading “Ο Άγνωστος Καποδίστριας”

Κωνσταντίνος Καβάφης

Share

Κ.  Καβάφης:
η δραματική ειρωνεία και ο ανθρώπινος διχασμός
στο ποιητικό έργο του

Π.Δ. Έλλη (Elles)

Από την ανέκδοτη συλλογή, Κριτικές Μελέτες

kavafi5bΓενικά: Ο ίδιος ο Κ. Καβάφης[1] καταθέτει πως η ποίησή του είναι αυτός καθαυτός ο εαυτός του και ότι αν ένας μπορέσει να διαβάσει τα ποιήματά του, όπως πρέπει, θα μπορέσει να κατανοήσει τον τεχνίτη πίσω από αυτά, την καταγωγή του, την Αλεξάνδρεια, την εποχή του.

Η ποίηση του Καβάφη είναι λυρική – δραματική χωρίς ωστόσο να εξαρτάται από λυρικές ή δραματικές εκφράσεις. Ο λυρισμός  και η δραματικότητα των έργων του απορρέουν από την έννοια, το θέμα, τον οραματισμό, το απόκρυφο, το ιστορικό στοιχείο, την παραίνεση και το δίδαγμα.  Εκφράζοντας τον εαυτό του o Καβάφης, αντιπροσωπεύει και τον οικουμενικό άνθρωπο, ταυτόχρονα.

Στην διαδικασία για τη διαπίστωση των παραπάνω  στοιχείων,  οφείλεται να τονιστεί ότι τα χρονολογικά πλαίσια εντός των οποίων εξελίχθηκε η ζωή του ποιητή Καβάφη, απλοποιούν το μυστήριο με το οποίο πολλοί επεχείρησαν να περιβάλλουν τον ποιητή. Ο ποιητής ζει και δρα εντός συγκεκριμένων χρονικών πλαισίων,  δέχεται επιδράσεις πάσης υφής από αυτά και ανταποκρίνεται ή αντιδρά σε ετούτες (τις επιδράσεις) ανάλογα με την πνευματική του ικανότητα.  Με στόχο την κατανόηση των δοθέντων στοιχείων  θα κατατεθεί εδώ, ένα στοιχειώδες χρονολογικό σχεδιάγραμμα, συμπεριλαμβανομένων κάποιων σημαντικών γεγονότων,  που θεωρούνται ορόσημα στην εξέλιξη της προσωπικότητας του ποιητή, ώστε να κατανοηθεί  έτσι ο τρόπος με τον οποίο έγραψε και τα θέματα για τα οποία έγραψε. Continue reading “Κωνσταντίνος Καβάφης”

Όταν η μέρα είναι ήρεμη

Share

Πάντα αισθανόμουν δυνατός, όταν η σκέψη που έβγαινε από το στόμα μου ήταν δική μου. Κι αν ακούγομαι κυνικός ίσως χρειάζεται λίγη περισσότερη συζήτηση. Όμως ας ασχοληθούμε και λίγο με τα του οίκου μας. Για να πω την αλήθεια, και για να είμαι ειλικρινής με τη συνείδησή μου πρέπει να πω την αλήθεια πρώτα στον εαυτό μου και μετά να την εκφράσω εδώ, δεν μου αρέσουν τα βραβεία λογοτεχνίας και οι απονομές τους. Δεν συγκινούμαι, με κάνουν να αισθάνομαι άβολα τέλος πάντων. Ίσως επειδή δεν έχω λάβει τόσα όσα παίρνουν άλλοι και λέω ψέματα στον εαυτό μου, ίσως κι επειδή αν τύχει κανένα ασήμαντο να βρεθεί στα χέρια μου αισθάνομαι τόσο άσχημα να το δεχτώ που θέλω ν’ ανοίξει η γη και να με καταπιεί εκείνη τη στιγμή.

Μετά έχουν δει τα μάτια μου στην ηλικία που βρίσκομαι, πάρα πολλά να συμβαίνουν στις κριτικές επιτροπές κι έχω καταλάβει άλλα τόσα. Το αποτέλεσμα, όταν ακούω για βραβεία να με πιάνει μια δυσφορία που κυριεύει τη σκέψη μου και κατατρώει τις αισθήσεις μου σαν δυσοσμία πνευματική.

Continue reading “Όταν η μέρα είναι ήρεμη”

Δημήτρης Κασιώνης

Share

Tρεις μόνον μέρες πριν από τα Χριστούγεννα του 2003 έφυγε από κοντά μας ο Δημήτρης Κασιώνης. Ο Δημήτρης που πολλοί από μας δεν γνωρίζαμε και που πολλοί από μας που τον γνώριζαν τον αγνοούσαμε γιατί μας ενοχλούσαν μερικές αλήθειες που έλεγε ίσια, σταράτα, χωρίς φόβο και πάθος, που εμείς όμως φοβόμασταν.

Θα πάρω τα πράγματα από την αρχή και θα προσπαθήσω να δώσω όσο πιο πιστά την προσωπικότητά του και να σκιαγραφήσω με λίγα λόγια τον καλλιτέχνη Δημήτρη Κασιώνη με την ελπίδα πως η οικογένειά του θα συμφωνήσει μαζί μου σε όσα τουλάχιστον πιστεύω πως γνωρίζω.

Continue reading “Δημήτρης Κασιώνης”

Νίκος Νομικός

Share

Η δύναμη των ιδανικών

Γνώμη μου είναι ότι αν δεν υπάρχει ένα εσωτερικό κίνητρο στον άνθρωπο ν’ αλλάξει τον κόσμο όταν είναι παιδί ακόμη, με σκοπό η αλλαγή αυτή να επιφέρει καλύτερες μέρες για την ανθρωπότητα, δεν μπορεί να προχωρήσει στη ζωή του σωστά και ν’ αντέξει στις προκλήσεις των εποχών ούτε να ευαισθητοποιηθεί με τις ανισορροπίες της κοινωνίας εφόσον δεν θα κατέχεται από ιδανικά.

Η εξωτερικά εμφανιζόμενη ισορροπία εκδηλώνει μια εσωτερική ευθύνη για το παρελθόν που χαρακτηρίζει την προέλευσή του, μια σοβαρότητα για το παρόν και μια μελετημένη ενεργητικότητα για τη βελτίωση του μέλλοντος.

Στην ομογένεια έχουμε πολλά τέτοια παραδείγματα ατόμων που δείχνουν περίτρανα ότι πράττουν τα λεγόμενά τους και αναφέρονται με γενναιότητα και ειλικρήνεια στις πράξεις τους, πράγμα που υποδεικνύει μια εσωτερική τάση για βελτίωση και για υπεύθυνο προσανατολισμό των ενεργειών και δημιουργιών τους. Μέσα σ’ αυτούς συγκαταλέγεται και ο συγγραφέας και σκιτσογράφος Νίκος Νομικός.

Continue reading “Νίκος Νομικός”

Έξι μέρες στο νησί του μαρτυρίου

Share

Αλέκου Ν. Αγγελίδη

Ταξίδι στην Κύπρο

Δεν ξέρω πώς κατάφερα να δω πολλούς τόπους και να γνωρίσω πολλούς λαούς. Επισκέφτηκα πολλά μέρη και θαύμασα προγονικά λείψανα, ιστορικά ντοκουμέντα και μουσειακούς θησαυρούς διαφόρων χωρών και λαών ποικίλων.

Περπάτησα στη γη του Βούδα, του Μωάμεθ, του Βράχμα, των Φαραώ. Ανέβηκα στο μέγα Ουάτ του Μπανγκόκ, στον Πύργο του Άιφελ, στο Ταζμαχάλ, στις Πυραμίδες. Πήγα στη Βαστίλλη, στο Βατερλώ, στο Σολφερίνο, στην Καλλίπολη. Είδα την Πύλη του Ρωμανού, το τείχος του Βερολίνου, τα οχυρά του Λένιγκραντ, τα φρούρια της Σιγκαπούρης. Δεν είχα δει όμως τη γραμμή του Αττίλα.

Αγνάντεψα το Αιγαίο απ’ τον Όλυμπο, το Λυβικό πέλαγος απ’ τον Ψηλορείτη, τα Βαλκάνια απ’ τη Ρίλα. Δεν είχα αντικρίσει, όμως, την Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη απ’ τις κορυφές του Τρόοδος. Είδα τις κρεμάλες του Μάιντανεκ και του Νταχάου, τους φούρνους του Άουσβιτς και της Τρεμπλίνκα κι έζησα τα μαρτύρια της Μακρονήσου. Δεν είχα δεί, όμως, το βρόγχο που έπνιγε ζωντανό ένα λαό ολόκληρο.

Continue reading “Έξι μέρες στο νησί του μαρτυρίου”