“Του Φιόρου και του Μισεμού”

Share

“Του Φιόρου και του Μισεμού”, της Διονυσίας Μούσουρα

Γράφει η Μίνα Ταβουλάρη.

Η πρώτη φορά που “άκουσα” για τη συγγραφέα Διονυσία Μούσουρα, ήταν το 2015. Είχε παραχωρήσει τότε, μια εξαιρετική συνέντευξη για το ένθετο “Τέχνης Λόγια”, το οποίο κυκλοφορούσε με την εφημερίδα ” Ημέρα της Ζάκυνθος”, στην καλή συνάδελφο και φίλη Katerina Demeti! Δυό χρόνια μετά, έχω την τιμή να τη φιλοξενώ στη σελίδα μας!

Χρειάστηκε μόλις, μια εβδομάδα για να διαβάσω το βιβλίο της με τίτλο “Του Φιόρου και του Μισεμού”, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Περίπλους. Πρόκειται για συλλογή διηγημάτων που έχουν ένα κοινό χαρακτητιστικό. Κάποια ολόκληρα, κάποια σε μεγάλο μέρος τους, δεν αποτελούν μυθοπλασία αλλά πραγματικότητα! Continue reading ““Του Φιόρου και του Μισεμού””

Η γυναίκα στο έργο παραλλήλων και μη…

Share

Η γυναίκα στο έργο παραλλήλων και μη, προς τον Ν. Καζαντζάκη συγγραφέων, εντός και εκτός  Ελλάδας

©Δρ Πιπίνα Δ. Ελλη
(Dr Pipina D. Elles)
7/11/’16, Σύδνεϋ

Εισαγωγή στο κεφάλαιο του τίτλου…

Καθώς το θέμα διαπραγματεύεται τη θηλυκή παρουσία στα θεατρικά του Ν. Καζαντζάκη, είναι απαραίτητη η αναφορά στη γυναίκα, ως μονάδας του κοινωνικού συνόλου εν γένει, και σε άλλους συγγραφείς, των οποίων οι βίοι υπήρξαν παράλληλοι του βίου του Ν. Καζαντζάκη, και σε κάποιους από εκείνους των οποίων τα έργα μελέτησε ή μετάφρασε και που τον επηρέασαν. Continue reading “Η γυναίκα στο έργο παραλλήλων και μη…”

Εκλογές στην Ελλάδα – Καποδίστριας

Share

ΤΟ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ ΤΗΣ «ΔΙΑΣΠΟΡΙΚΗΣ»

Εκλογές 20 Σεπτεμβρίου 2015 στην Ελλάδα

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ           

 

«…Ελπίζω, ότι όσοι εξ υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν, θέλουν γνωρίσει μεθ’ εμού ότι, εις τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις Δημόσια Υπουργήματα, δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμόν του υψηλού Υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ’ ότι οι μισθοί ούτοι, πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της.

Εφόσον τα εισοδήματά μου αρκούν δια να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν.» (Ιωάννης Καποδίστριας, Δ’ Εθνοσυνέλευσις)

Continue reading “Εκλογές στην Ελλάδα – Καποδίστριας”

Ο Άγνωστος Καποδίστριας

Share

«Στις δύσκολες στιγμές οι μόνοι μας σύμμαχοι είναι οι πρόγονοί μας»

Το  κείμενο  που ακολουθεί μού προώθησε ο αγαπητός, φίλος
κ. Ιωάννης Ταγωνίδης, πιλότος Πολιτ. Αεροπορίας,
για να συμπεριληφθεί στο αφιέρωμα της «Διασπορικής»
στον Καποδίστρια και τον ευχαριστώ παρα πολύ.

Πόσο θα πίστευες αν σου έλεγε κάποιος ότι τον 19ο αιώνα υπήρξε κάποιος που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα (Έλληνας) που:

  • Πήρε τρία διδακτορικά διπλώματα στην Ιταλία.
  • Έφτιαξε το Σύνταγμα της τότε Επτανησιακής Πολιτείας και έγινε κυβερνήτης της σε ηλικία 26 χρονών!
  • Έφτιαξε το επιτυχημένο Ελβετικό Σύνταγμα, που ισχύει μέχρι σήμερα.
  • Έσωσε από διαμελισμό και από πτώχευση την ηττημένη το 1815 Γαλλία.
  • Έγινε Υπουργός Εξωτερικών το 1816  της μεγαλύτερης τότε Ευρωπαϊκής δύναμης,  της Ρωσίας.
  • Έσωσε την Ελληνική επανάσταση.

Ομολογώ ότι κατά καιρούς άκουγα για κάποιον Καποδίστρια με τόσα απίθανα κατορθώματα που μου φαινόντουσαν το λιγότερο, υπερβολές!
Continue reading “Ο Άγνωστος Καποδίστριας”

Ιωάννης Καποδίστριας και Ρωξάνδρα Στούρτζα

Share

Τζένη Κουφοπούλου

Η διεθνής βιβλιογραφία για την επιστημονική, τη διπλωματική και πολιτική δραστηριότητα του Ιωάννη Καποδίστρια είναι τεράστια. Για τον άνθρωπο Καποδίστρια όμως, τα σχετικά δημοσιεύματα είναι ελάχιστα και ελλιπή. Στην ξένη μάλιστα βιβλιογραφία η τόσο σημαντική αυτή πλευρά του μεγάλου αυτού ανθρώπου είναι άγνωστη. Την καθαρώς ανθρώπινη πλευρά του χαρακτήρα του, που είναι όμως συγκλονιστική και άμεσα συνδεδεμένη με το όλο πρωτοποριακό και “μυθικό” έργο του, την σκέπαζε η σιωπή ή και η σκόπιμη παρανόηση, ακόμα και η παραποίηση.

Ο Δημήτριος Αρλιώτης, ο νεανικός του φίλος και από τους πρώτους βιογράφους του, είχε αφιερώσει μερικές σελίδες και στον άνθρωπο Καποδίστρια. Δεν γνώριζε όμως τις δικές του γραπτές μαρτυρίες, του Καποδίστρια, τις εξαιρετικά αποκαλυπτικές, για τον ίδιο του τον εαυτό. Παραθέτει τις δικές του κρίσεις για τον άνθρωπο Καποδίστρια, ενώ δεν γνώριζε τον άνθρωπο-αποκάλυψη, όπως εύστοχα τον είχε χαρακτηρίσει η διάσημη Δωροθέα Lieven, η γυναίκα του Ρώσου πρέσβη στο Λονδίνο.
Continue reading “Ιωάννης Καποδίστριας και Ρωξάνδρα Στούρτζα”

Η Ουσία της Αγάπης

Share

Του Δημήτρη Καραλή

Ο Πέρσης ποιητής ‘Saadi’ κάποτε μέσα απ’ την πνευματική του έκσταση, βρέθηκε να περπατά πανευτυχής ανάμεσα σ’ ανθόκηπους του παραδείσου, πλημμυρισμένους από εξωτικά λουλούδια και σπάνια σε ευωδιά κάτασπρα τριαντάφυλλα.

Σκέφτηκε να μαζέψει λίγα στην ποδιά του να τα μοιράσει στους φίλους όταν θα γύριζε, αλλά η μυρωδιά τους ήταν τόσο έντονη που τον μέθυσαν πέφτοντας και η ποδιά του μαζί με τα τριαντάφυλλα.

Προσπαθώντας στο γυρισμό να διηγηθεί στους φίλους του τι είδε και τι μύρισε στο παραδεισένιο περιβόλι, δεν τα κατάφερε τελικά ο δόλιος. Η γλώσσα του ήταν πολύ φτωχή να περιγράψει τέτοιο είδος θεϊκού μυστηρίου.

Continue reading “Η Ουσία της Αγάπης”

“Εκόμισα εις την Τέχνη”

Share

“Κάθομαι και ρεμβάζω, επιθυμίες κι αισθήσεις…”

Όταν ξεκίνησα αυτή την πορεία της “Διασπορικής Λογοτεχνικής Στοάς”, με γνώμονα πάντα τη σωστή αντιπροσώπευση και το σεβασμό της τέχνης, δεν γνώριζα ποια άτομα θα συναντούσα. Δεν ήξερα ποιους ο χρόνος θα φέρει στην πορεία μου.

Μερικοί ήρθαν και απήλθαν, καλή τους ώρα. Μερικοί έδωσαν και πήραν και μετά σίγησαν, τους ευχαριστώ. Μερικοί όμως έμειναν κοντά στην προσπάθεια, πίστεψαν ότι κάτι εδώ συμβαίνει που ίσως αξίζει ν’ αφιερώσουν λίγο από τον πολύτιμο χρόνο τους γι’ αυτό.

Αυτούς τους ανθρώπους του πνεύματος και της τέχνης εκτιμώ αφάνταστα. Αυτοί οι άνθρωποι με πότισαν με το ζωμό της ανεξέλεκτα αγνής και ανεπιτήδευτα κοντυλένιας συμμετοχής τους. Άσχετα με ποια τέχνη ασχολούνται, άσχετα με ποιον τρόπο εκφράζονται. Continue reading ““Εκόμισα εις την Τέχνη””

Κωνσταντίνος Καβάφης

Share

Κ.  Καβάφης:
η δραματική ειρωνεία και ο ανθρώπινος διχασμός
στο ποιητικό έργο του

Π.Δ. Έλλη (Elles)

Από την ανέκδοτη συλλογή, Κριτικές Μελέτες

kavafi5bΓενικά: Ο ίδιος ο Κ. Καβάφης[1] καταθέτει πως η ποίησή του είναι αυτός καθαυτός ο εαυτός του και ότι αν ένας μπορέσει να διαβάσει τα ποιήματά του, όπως πρέπει, θα μπορέσει να κατανοήσει τον τεχνίτη πίσω από αυτά, την καταγωγή του, την Αλεξάνδρεια, την εποχή του.

Η ποίηση του Καβάφη είναι λυρική – δραματική χωρίς ωστόσο να εξαρτάται από λυρικές ή δραματικές εκφράσεις. Ο λυρισμός  και η δραματικότητα των έργων του απορρέουν από την έννοια, το θέμα, τον οραματισμό, το απόκρυφο, το ιστορικό στοιχείο, την παραίνεση και το δίδαγμα.  Εκφράζοντας τον εαυτό του o Καβάφης, αντιπροσωπεύει και τον οικουμενικό άνθρωπο, ταυτόχρονα.

Στην διαδικασία για τη διαπίστωση των παραπάνω  στοιχείων,  οφείλεται να τονιστεί ότι τα χρονολογικά πλαίσια εντός των οποίων εξελίχθηκε η ζωή του ποιητή Καβάφη, απλοποιούν το μυστήριο με το οποίο πολλοί επεχείρησαν να περιβάλλουν τον ποιητή. Ο ποιητής ζει και δρα εντός συγκεκριμένων χρονικών πλαισίων,  δέχεται επιδράσεις πάσης υφής από αυτά και ανταποκρίνεται ή αντιδρά σε ετούτες (τις επιδράσεις) ανάλογα με την πνευματική του ικανότητα.  Με στόχο την κατανόηση των δοθέντων στοιχείων  θα κατατεθεί εδώ, ένα στοιχειώδες χρονολογικό σχεδιάγραμμα, συμπεριλαμβανομένων κάποιων σημαντικών γεγονότων,  που θεωρούνται ορόσημα στην εξέλιξη της προσωπικότητας του ποιητή, ώστε να κατανοηθεί  έτσι ο τρόπος με τον οποίο έγραψε και τα θέματα για τα οποία έγραψε. Continue reading “Κωνσταντίνος Καβάφης”

“Αντίποδες” τεύχος 59

Share

Την Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2013 και ώρα 3.00μ.μ., παρουσιάστηκε για τεσσαρακοστή χρονιά το περιοδικό «Αντίποδες» – τεύχος 59 στην πανέμορφη και αναπαλαιωμένη αίθουσα του Παναρκαδικού Συλλόγου «Ο Κολοκοτρώνης».

Η ατμόσφαιρα θερμή και ελπιδοφόρα μια και αρκετά άτομα νεαρής ηλικίας αναλαμβάνουν θέσεις στο Δ.Σ. του Ελληνο-Αυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου Μελβούρνης, όπως παρατήρησε και η Πρόεδρος κ. Καίτη Αλεξοπούλου στην εορταστική ομιλία της.

Το τεύχος είναι αφιερωμένο στην ακαδημαϊκό και Συντονίστρια του Τμήματος Ελληνικών του Πανεπιστημίου La Trobe Δρα Μαρία Ηροδότου. Την εκδήλωση παρακολούθησαν αρκετά μέλη του Συνδέσμου, η Πρόξενος της Ελλάδας κ. Ελένη Λιανίδου, προηγούμενοι Πρόεδροι, ιδρυτικά μέλη και ακαδημαϊκοί που συνεργάστηκαν στο παρελθόν με το Σύνδεσμο και τη Μαρία Ηροδότου. Ανάμεσά τους και ο Δρ Χρήστος Φίφης ο οποίος έκανε μια σύντομη αναφορά στο περιεχόμενο του τεύχους 59, ενώ ο κ. Κυριάκος Αμανατίδης (επίτιμος Πρόεδρος του Συνδέσμου) έκανε μια ιστορική αναδρομή στην έκδοση του περιοδικού τα προηγούμενα σαράντα χρόνια.

Continue reading ““Αντίποδες” τεύχος 59″

Γράμματα στη Νόρα

Share

Του Γιώργου Βέη

James Joyce and Nora Barnacle on the day of their marriage in 1931«Η ευδαιμονία δεν είναι επιβράβευση της αρετής, αλλά η ίδια η αρετή».  Βενέδικτος ντε Σπινόζα, Ηθική, μέρος Ε΄, Πρόταση 42

Η επικράτεια του ερωτικού λόγου δεν είναι μόνον αχανής, αλλά και δύσβατη. Πίσω από τη λέξη υπάρχει ενίοτε ο γκρεμός του Ετέρου – Εταίρου. Ας σκύψουμε μήπως και διακρίνουμε κάτι: «Σε παρακαλώ, μην ξαναφορέσεις αυτόν το θώρακα στο στήθος, δεν μου αρέσει να αγκαλιάζω ένα γραμματοκιβώτιο […] Γιατί στο καλό σου γράφω αυτό το ανόητο γράμμα; Απλώς γιατί θέλω να είμαι κοντά σου».

Continue reading “Γράμματα στη Νόρα”

Στη Ζέση των Εξελίξεων

Share

Σπύρος Βουτσινάς

Αυτή τη στιγμή παρακολουθούμε τις εξελίξεις από την απόφαση κλεισίματος της Δημόσιας Ραδιο-Τηλεόρασης. Επί αυτού θα διατυπώσω το σχόλιο μου.

Η απόφαση αυτή προφανώς και ελήφθη με κάποια αιτιολογία και δεν έχει καμιά αξία η παρουσίαση της. Λίγο ως πολύ εσωτερικά τοποθετούμαστε άσχετα αν θα εκφραστούμε δημόσια ή όχι.

  • Πρώτη διαπίστωση: η αναγγελία της είδησης προκάλεσε αυθόρμητη αντίδραση. Η υπολογισμένη αδρανειακή αδιαφορία της μάζας (κόσμου) από τους πολιτικούς στο σύνολο τους ήταν λαθεμένη.
  • Δεύτερη διαπίστωση: Οι γνωστοί συμψηφισμοί για πολιτική εκμετάλλευση των γεγονότων μέσα από τα κομματικά γραφεία απεδείχθησαν ως εκτιμήσεις ΕΩΛΕΣ.
  • Τρίτη διαπίστωση: Άπαντες φάνηκαν αιφνιδιασμένοι και αρχικά αμηχανούντες.
  • Τέταρτη διαπίστωση: Τα γεγονότα έχουν διαστάσεις κοινωνικού φαινομένου και οι πολιτικές προσεγγίσεις για την ερμηνεία του είναι ανεπαρκέστατες.

Continue reading “Στη Ζέση των Εξελίξεων”

Δρ Δ. Καραλής – Νότια Αφρική

Share

Η απόφαση της σημερινής κυβέρνησης να παύσει τη λειτουργία της κρατικής  τηλεόρασης ‘ΕΡΤ’ χωρίς την  συναίνεση των άλλων δυο κομμάτων που την υποστηρίζουν,  είναι εντελώς αυταρχική ενέργεια που ανήκει στα ακραία  φασιστικά  καθεστώτα  του παραλογισμού.

Δημοκρατία σημαίνει ότι κάθε άνθρωπος  έχει ελεύθερη πρόσβαση στην κυβερνητική, κοινωνική και πολιτιστική  ενημέρωση. Πολύ περισσότερο για τον Ελληνισμό της διασποράς που εξαρτάται απόλυτα η επιβίωσή του γλωσσικά, πολιτιστικά και πατριωτικά.

Continue reading “Δρ Δ. Καραλής – Νότια Αφρική”

Μύηση

Share

Μανώλης Αλυγιζάκης

Ονειρεμένη εικόνα
ασυνόρευτη του πεύκου
διαλογισμός και αχλή αφή
δαχτύλων και πνοών
που ζουν θεσπέσιους ήχους

Continue reading “Μύηση”

Στους τροπικούς, θητεία και γραφή

Share

του Γιώργου Βέη 
«Αυτός που περιπλανιέται δεν είναι αντικοινωνικός. Προτιμά απλώς τις μεγάλες σχέσεις». 
Πολ Μοράν, Ταξίδια

Σπάνια με συντροφεύουν περισσότερα από δύο βιβλία στα ταξίδια μου. Αυτά της μιας βδομάδας, εννοώ. Των δέκα ημερών το πολύ. Το υπερσύγχρονο βαλιτσάκι μου μόλις που αφήνει λίγο χώρο για τα βαρίδια των ζωηρών, των αλλεπάλληλων μετακινήσεων. Αλλά κι η Σιγκαπούρη δε συγχωρεί εύκολα άλλη ερωμένη. Κειμενική και μη. Είναι από μόνη της μια σπουδαία συλλογή διηγημάτων. Απαιτητική και πεισματάρα. Από το ένα άκρο της έως το άλλο, από το κάθε οικοδομικό της τετράγωνο, σε όλες σχεδόν τις στροφές του τοπίου της, αναφύεται το πρόσωπο, η ιδέα, η εικόνα η κυρίαρχη και η δεσμευτική μιας ολοκληρωμένης αφήγησης.

Continue reading “Στους τροπικούς, θητεία και γραφή”

Η Ανανέωση του Μύθου…

Share

 

Η Ανανέωση του Μύθου στην
‘Τετάρτη Διάσταση’ του Γιάννη Ρίτσου

 

Πιπίνα Δ. Ιωσηφίδου-Elles
Απόσπασμα από την
ανέκδοτη Συλλογή

Κριτικές Μελέτες

Σύντομη εισαγωγή

Η Τετάρτη Διάσταση σχεδιάστηκε από τον Γιάννη Ρίτσο για να συμπεριλάβει τα μακρά ποιήματα τα οποία έγραψε  μετά από το 1956 και ως και το 1972.  Ανάμεσα σε αυτά συμπεριλαμβάνονται τα ακόλουθα: Η Σονάτα υπό το Σεληνόφως[1] (1956), Φιλοκτήτης[2] (1965), Ορέστης[3] (1966), Αίας[4] (1969),  Χρυσόθεμις[5] (1970), Ελένη[6] (1970) και Η επιστροφή της Ιφιγένειας[7] (1972).  Ανάμεσά σε ετούτα τα αριστουργήματα διακρίνεται η Σονάτα υπό το Σεληνόφως, καθώς σε ετούτο, δε χρησιμοποιείται επεκτατικά ένας συγκεκριμένος μύθος, όπως συμβαίνει στα άλλα ποιήματα[8] της αυτής συλλογής του. Υπό το πρίσμα αυτό, το συγκεκριμένο ποίημα επιδέχεται διάφορες ερμηνείες[9].

Χαρακτηριστικά των ποιημάτων της συλλογής, Τέταρτη Διάσταση

Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά των ποιημάτων της Τέταρτης Διάστασης  είναι η αξιοποίηση αρχέτυπων αρχαιοελληνικών μύθων και των ηρώων τους, με τρόπο ώστε ετούτα τα ποιήματα να παρουσιάζουν τρισδιάστατο χαρακτήρα, δηλαδή: τον αυτοβιογραφικό, το μυθικό και τον ιστορικό. Μέσα από τον πολύσημο χαρακτήρα τους, ο ποιητής εκφράζει την αγωνία, την πικρία, το πάθος του για τη ζωή, τον φόβο του Θανάτου και την αποδοχή του, την αγανάκτηση, το θυμό, την απογοήτευση, την ευθύνη έναντι του εαυτού του και τους άλλους, τον απολογισμό των πράξεων στο παρελθόν, την ελευθερία, την υποκρισία, τον έρωτα, την ομορφιά, την ευτυχία, το γήρας, την μοναξιά, την ματαιότητα, στοιχεία που επίσης συμβάλλουν  στο γενικό τίτλο της συλλογής: Τέταρτη Διάσταση. Η πολύτροπη διαδικασία και η τεχνική των διαφορετικών επιπέδων στα οποία κινούνται οι  ήρωες και των καταστάσεων όπου αυτοί ενεργοποιούνται,  αποτελούν στοιχεία που ευφυώς υιοθετούμενα από  τον Ρίτσο, καθιστούν το περιεχόμενο της συλλογής  του, διαχρονικό.

Continue reading “Η Ανανέωση του Μύθου…”

“Η Ελένη”…

Share

Η Ελένη[1] του Γιάννη Ρίτσου

Πιπίνα Δ. Ιωσηφίδου-Elles
Απόσπασμα από
την ανέκδοτη Συλλογή,

Κριτικές Μελέτες

Γενικά

Πρόκειται για ένα ακόμα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου που εκδόθηκε μόνο του, και  είναι το όγδοο στη σειρά, μυθολογικό ποίημα, στη συλλογή ποιημάτων του: Τέταρτη Διάσταση. Η ‘ωραία’ Ελένη, ‘το μήλο της έριδος’ ανάμεσα στον Μενέλαο και στον Πάρη αρχικά και στη συνέχεια η αιτία για τον Τρωικό Πόλεμο, έχει απασχολήσει αριθμό λογοτεχνών ή διανοουμένων, παντού, εκεί όπου η αρχαιοελληνική ιστορία, η ελληνική μυθολογία και τα ελληνικά κλασσικά έπη, ενδιαφέρουν. Από τους Έλληνες λογοτέχνες – διανοούμενους, ο Νίκος  Καζαντζάκης, στην τραγωδία του: Βούδας[2], αναφέρει την Ελένη ως σύμβολο παρόρμησης για το άνοιγμα του Νου, των Ελληνίδων και των Ελλήνων εν γένει,  ενώ στην τραγωδία του Οδυσσέας[3], την παρουσιάζει με διαφορετικά πρόσωπα και ικανότητες.

Ο Ρίτσος είναι στα εξήντα του όταν ασχολείται με το μύθο της Ελένης. Κατέχεται από την κατάθλιψη των ανθρώπων που έχουν περάσει στην τρίτη ηλικία.   Η διαπίστωση ότι δεν υπάρχει διέξοδο στο ανίατο πρόβλημα της ηλικίας, ούτε και στη φθορά της, που έρποντας κυριολεκτικά, επιβάλλεται στο ανθρώπινο σώμα με το πέρασμα του χρόνου, δεν βοηθά τον διανοούμενο-ποιητή. Επηρεάζεται προσωπικά, περαιτέρω μάλιστα και η πνευματική του δημιουργικότητα, καθότι ως μοιραίο φαινόμενο συνδέεται με το σκεπτικό του και διογκώνει την αγωνία του και τον βασανίζει.

Continue reading ““Η Ελένη”…”

Μια καταγραφή δεν αρκεί

Share

ομολογουμένως τη φύσει ζην,
όπερ ταυτό του κατ’ αρετήν ζην (Ζήνων ο Κιτιεύς)

Στη συστηματική κι αμίλητη φύση δεν υπάρχει χώρος για ρουσφετολογία, για αδικία αλλά ούτε και για απόδοση δικαιοσύνης όπως τη γνωρίζουμε. Η φύση λειτουργεί ανεξάρτητα, αυτοκυρίαρχα, αυτοπειθαρχημένα κι όποιος δε γνωρίζει τους νόμους της καταλήγει ανέγνωρος και αθέλητος από αυτή, κατά συνέπεια καταδικασμένος στην αφάνεια, στην απομάκρυνση και αργά ή γρήγορα στην εξαφάνιση. Η απόδοση δικαιοσύνης της φύσης είναι το αποτέλεσμα της παραβίασης των κανόνων της. «Ως σκοπός ορίζεται η ζωή σε συμφωνία με τη φύση…» -Ζήνων ο Κιτιεύς.

Όσο για την αληθινή γνώση των ιδιοτήτων των θείων, αυτή είναι πέραν των δυνατοτήτων του ανθρώπου λέει ο Ηράκλειτος. Ένα άλλο πράγμα που θα συμπεράνουμε από τα λόγια του Ηράκλειτου είναι πως ο θεός είναι η ψυχή του κόσμου και η φύση είναι θεός. «ὁ θεὸς ἡμέρη εὐφρόνη, χειμὼν – θέρος, πόλεμος – εἰρήνη, κόρος – λιμός (τἀναντία ἅπαντα· οὗτος ὁ νοῦς), ἀλλοιοῦται δὲ ὅκωσπερ (πῦρ), ὁπόταν συμμιγῇ θυώμασιν, ὀνομάζεται καθ᾽ ἡδονὴν ἑκάστου» (Ιππόλυτος, περί ρήσεων Ηράκλειτου 12.67) – Ο θεός είναι μέρα, νύχτα, χειμώνας, καλοκαίρι, πόλεμος, ειρήνη, κορεσμός και πείνα. Αυτός μεταβάλλεται με τη φωτιά: κι όποτε αναμιχθεί με θυμιάματα, ονομάζεται ανάλογα με τις ορέξεις του καθενός. Και τέλος σύμφωνα με τον Ζήνωνα: «Ο άνθρωπος μπορεί να κατακτήσει ευδαιμονία, όταν η ζωή του εναρμονίζεται με τη φύση και το θεϊκό λόγο και όταν θέτει ως μοναδικό σκοπό της ζωής του την αρετή…». Στη στωική φιλοσοφία το ν’ αναγνωρίσει το θεϊκό νόμο στα πάντα και ιδιαίτερα στην τελειότητα της φύσης, έπρεπε να είναι το πρώτο καθήκον του φιλοσόφου.

Continue reading “Μια καταγραφή δεν αρκεί”

Encore – Ακόμη

Share

«Η κοινωνία εδράζεται σε ένα κοινό σφάλμα
σε ένα έγκλημα που διαπράχθηκε από κοινού
».
Σίγκμουντ Φρόιντ

Του Γιώργου Βέη

Έχει ειπωθεί με την ανάλογη μάλιστα έμφαση ότι για τον Σίγκμουντ Φρόιντ «ο άνθρωπος είναι πραγματικά μια δαρβίνεια παραλλαγή, καταδικασμένη να παράγει πολιτισμό, ένας «λύκος» που πρέπει να ευχόμαστε να εξημερωθεί. Για να περισωθούν οι πολιτισμικές αξίες, ο λύκος πρέπει ν’ αφήσει την αυθεντικότητά του να γίνει απουσία και μνήμη, δηλαδή γλώσσα και συνείδηση.

Continue reading “Encore – Ακόμη”

“Πολύ χιόνι μπροστά στο σπίτι”

Share
Πολύ χιόνι μπροστά στο σπίτι
Νίκη Αναστασέα
Εκδόσεις Πόλις, 2012
Τιμή € 14,00, σελ. 243

Του Γιώργου Βέη
«Το πνεύμα μου είναι το σώμα μου και τίποτε παραπάνω» 

Αντονέν Αρτό
Δεν θα μάθουμε μάλλον ποτέ γιατί οπλοφορούσε ο εικοσιοχτάχρονος Στέλιος.

Αν ανήκε πράγματι σε κάποια ομάδα νεωτερικών Ρομπέν των Πόλεων ή αν δρούσε κατά μόνας, ως ελεύθερος σκοπευτής, μανιακός υπερασπιστής ενός προσωποπαγούς Δικαίου.

Αυτό που ξέρουμε όμως πολύ καλά είναι ότι ανταπέδωσε τα πυρά και σκότωσε έναν αστυνομικό, εκείνη τη μοιραία, μυθιστορηματική νύχτα, παρουσία μάλιστα της Ηλέκτρας, της εικοσιδυάχρονης ερωτικής του συντρόφου. Η τελευταία, παρά τις ενδείξεις περί του αντιθέτου, σε όλη τη διάρκεια της κινηματογραφικής αφήγησης στο Πολύ χιόνι μπροστά στο σπίτι, τον καταδίδει στην πρώτη ακροαματική διαδικασία ενώπιον δικαστών και ενόρκων. Οι γονείς της Ηλέκτρας, ο Στέφανος και η Πέρσα, παρακολουθούν τις αντιδράσεις της προφυλακισμένης επί διετία κόρης τους στον Κορυδαλλό, αφήνοντας στο μεταξύ να διαφανούν μέσα από περίτεχνες διηγητικές σχισμές, οι δικές τους ιστορίες, οι ανακατατάξεις των συναισθηματικών τους βίων, οι αποδομήσεις, ανελέητες και εκκωφαντικές, εκατέρωθεν, οι κατ΄ανάγκην συμβιβασμοί και οι ελλειμματικές τους κατά κανόνα επαφές ψυχής. Continue reading ““Πολύ χιόνι μπροστά στο σπίτι””

Υγιεινές Επεξηγήσεις

Share

 Του Ιατρού  Δημήτρη Καραλή  
(Μήνυμα προς γιατρούς και ασθενείς)

Ο πατέρας της Ιατρικής, ο Ιπποκράτης, έθετε πρωταρχικά σε κάθε νέο γιατρό ένα ορισμό παράλληλα με τον καθιερωμένο όρκο, ότι: «δεν μπορείς να γίνεις καλός γιατρός χωρίς να είσαι και φιλόσοφος ταυτόχρονα». Γνωρίζομαι ότι ο φιλόσοφος, εκτός την στοχαστική, παρατηρητική, αναλυτική και διανοητική του ευμάθεια, είναι και αυστηρός φυσιοδίφης παράλληλα, που ορθά οι αρχαίοι προγονοί μας  τους ονόμαζαν Ιατροφιλόσοφους.  Για αυτό θα ‘θελα να επεκτείνω λιγάκι αυτόν τον ορισμό και στους απλούς ανθρώπους με μια μικρή παραλλαγή:

«Δεν μπορείς ποτέ να θεραπευτής αποτελεσματικά από ένα γιατρό όταν εκείνος αδυνατεί να εξηγήσει με απλή γλώσσα τα αίτια της αρρώστιας σου».

Αρρώστια σημαίνει ότι παραβίασες τον λειτουργικό νόμο του σώματος και θεραπεύεται αποτελεσματικά μόνο με τη κατανόηση και τη διόρθωσή του.

Continue reading “Υγιεινές Επεξηγήσεις”

Όταν ο Θεός μοίραζε τον κόσμο…

Share

Αυτό το “ανέκδοτο” το είπε ο πρέσβης της (τότε) Σοβιετικής Ένωσης στην τηλεόραση.
Κυκλοφορεί πολύ στη Ρωσία.

Όταν ο Θεός μοίραζε τον κόσμο, είπε σε όλους τους λαούς που είχε φτιάξει να περάσουν μέσα στη βδομάδα να διαλέξουν μια χώρα να κατοικήσουν.
“Δέχομαι μέχρι το Σάββατο” τους ξεκαθάρισε. “Την Κυριακή θα ξεκουράζομαι”.

Δευτέρα πρωί έτρεξαν και στήθηκαν στην ουρά οι Γερμανοί. Την πρώτη μέρα της προθεσμίας. Κι έτσι τους έδωσε μια ωραία και μεγάλη χώρα στην καρδιά της Ευρώπης.

Μετά από λίγο ήρθαν οι Κινέζοι. Ομοιόμορφα ντυμένοι και σε παράταξη. Ήταν μπόλικοι και τους έδωσε την Κίνα.
Την Τρίτη οι Γάλλοι, οι Ιταλοί, οι Άγγλοι, οι Πορτογάλοι, οι Σουηδοί, οι Αμερικάνοι, οι Καναδοί. Πήραν όλοι από μια χώρα.

Continue reading “Όταν ο Θεός μοίραζε τον κόσμο…”

“Antipodes” issue 58

Share

[tabgroup]

[tab title=”English”]

I was present at the launch of the literary periodical “Antipodes” on Sunday October 7th and I was witness to the proceedings and performances that took place on the day. This edition has a much improved look about it and a sense of community co-operation that is realised by flicking its 184 pages.

There were three parts to the whole function organised by the Greek-Australian Cultural League and supported by a large number of members of our literary community in Melbourne.

Continue reading ““Antipodes” issue 58″

Ο τρόμος ως απλή μηχανή

Share

Του Γιώργου Βέη

«Ένας άνθρωπος θα πάλευε όλη του τη ζωή για να μη συρθεί μες στις φλόγες. Αυτό δεν είναι επαγωγή. Είναι τρόμος. Δηλαδή, με άλλα λόγια, μέρος της ουσίας της πίστης». Λούντβιχ Βιττγκενστάιν*

Παραθέτω το χαρακτηριστικότερο ίσως ποίημα από το τελευταίο βιβλίο της Δήμητρας Χ. Χριστοδούλου με τίτλο «Η απλότητα του τρόμου»:

«Είναι απλό: Δεν σε πεθαίνει ο τρόμος. / Ο τρόμος μόνο σε ξεγεννάει. / Βγάζει το φίδι απ’ την κοιλιά σου. / Ο μαιευτήρας σού χαμογελά, / Που ζεις μια τέτοια αιθέρια νύχτα / Είναι απλό: Ο τρόμος δεν σε ταπεινώνει. / Σε αίρει στο ύψος των περιστάσεων. / Απλώς πατάς πάνω στον εαυτό σου. / Ο τρόμος δεν επείγεται. Σε περιμένει. /Μπορείς, σκεπτόμενος, να διαφύγεις./ Απλώς δεν μπορείς να σκεφτείς./ Στον τρόμο ένα κι ένα κάνουν δύο./ Απλώς δεν βρίσκεις το πρώτο και το δεύτερο: / Τη στιγμή αυτή ο ένας σε ψάχνει / Κι ο δεύτερος του φανερώνει τη θέση σου. / Ο τρόμος προνοεί. Είναι ψύχραιμος. / Εξάλλου ξέρετε κι οι δυο τι θα αξιώσει. / Πίνει ακόμη μια γουλιά απ’ τον καφέ του / Κι απλώς σηκώνει τα μάτια του πάνω σου. / Είναι απλό: Η φωνή του αέρα, / Οι ψίθυροι οι σοφοί των ερειπίων, / Το κουρέλι από την υγρασία που απομένει / Σε κάποια σκιερή γωνιά του πυρετού, / Όλα γλιστράνε μέσα στο φρεάτιο. /Ο ήλιος βάζει το δάχτυλό του στο τζάμι / Και κάνεις τη βουτιά. Αυτό ήταν. Θα δεις τώρα / Σε όλη την απλότητά του τον τρόμο».

Continue reading “Ο τρόμος ως απλή μηχανή”

Στοχαστικές στιγμές

Share

Του Δημήτρη Καραλή

Τι ευχάριστο πράμα θα ‘ταν να κουβέντιαζε κανείς με κάποιον που έβλεπε τον κόσμο με τα ίδια μάτια, μοιράζοντας μαζί του ατέλειωτες στιγμές χαράς και κωμικοτραγωδίες που σεργιανούν στο κόσμο σήμερα! Μα τέτοιους φίλους πολύ δύσκολα βρίσκει κανείς στη σύντομη ζωή του. Εάν πρέπει να προσέχομε σ’ ότι λέμε για να μη ενοχλούμε τον συνομιλητή μας, τότε καλύτερα να μένουμε μόνοι μας.

Continue reading “Στοχαστικές στιγμές”

Η Ανθρώπινη Εξέλιξη

Share

Του Δημήτρη Καραλή

Αναρωτιέται κανείς, γιατί η γνώση είναι πάντα ανεξάντλητη κι αλλάζει όψη τακτικά σαν το καλειδοσκόπιο; «Ποταμοί δις τοίση αυτοίσι ουκ αν εμβαίης, έτερα γαρ επιρρέει ύδατα», λέει ο Ηράκλειτος, δηλαδή, ‘στο ίδιο νερό του ποταμού δεν μπορείς να κολυμπήσεις δυο φορές, διότι καινούργια νερά ρέουν συνεχώς.

Το ίδιο συμβαίνει και με την αναπτυσσόμενη διάνοια, που ποτέ δεν βλέπει τα φαινόμενα ίδια δυο φορές. Την σημερινή άποψη την αντικαθιστά με κάποια καινούργια αύριο και δεν χρειάζεται καμιά ντροπή για την αδιάκοπη προοδευτική του φύση. Ανάπτυξη σημαίνει, ανανέωση το χθεσινό με το καινούργιο σήμερα, διαφορετικά η ψυχή απολιθώνονται με τη στασιμότητα.

Continue reading “Η Ανθρώπινη Εξέλιξη”

Σκέψεις και Επιθυμίες

Share


Του Δημήτρη Καραλή

 

Η μεγαλύτερη επιθυμία της καρδιάς μου δεν είναι να γίνω πλούσιος, ισχυρός, σπουδασμένος, ξακουστός η ακόμη και καλός, αλλά να ακτινοβολώ από ζωντάνια. Θέλω να λαμπoσκορπώ υγεία, αγάπη ενθουσιασμό, πεποίθηση, κουράγιο, γαλήνη και καλή διάθεση.

Μ’ αρέσει να ζω χωρίς κακία, φθόνο, ζήλια, καπρίτσιο, εγωισμό, και να ‘μαι απλός, ήρεμος κι ανοικτός χαρακτήρας. Να ‘μαι καθαρός στο σώμα και στον νου και να εκπέμπω ειλικρίνεια, δικαιοσύνη, κατανόηση και αγάπη στους συνανθρώπους μου.

Να μην αισθάνομαι απογοήτευση στα εμπόδια της ζωής μου, και να τα αντιμετωπίζω ψύχραιμα χωρίς απελπισία. Εύχομαι οι συνάνθρωποί μου να ζήσουν τη ζωή τους κι’ αυτοί όπως την επιθυμούν γεμάτη από υγεία, δημιουργία, και ευτυχία. Στον προσωπικό τομέα τους αυτό, δεν μ’ αρέσει να ανακατεύομαι η να υπαγορεύω δίνοντας οδηγίες που αυτοί δεν θα πιθυμούσαν.

Continue reading “Σκέψεις και Επιθυμίες”

Αυτό που μας ενώνει μας χωρίζει

Share

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Αυτό που μας ενώνει μας χωρίζει.
Κόπηκε ο ομφάλιος λώρος
αλλά εσύ πάντα είσαι δεμένος με μένα,
με το λώρο της αγάπης που δε θα κοπεί ποτέ.
Όσο κι αν βιάζεσαι να φύγεις μακριά.
Όσο κι αν πρέπει να φύγεις.
Όσο κι αν μισείς το να μένεις μαζί μου.
Όσο κι αν μισείς τον εαυτό σου που σε σπρώχνει
κοντά μου και μακριά μου.
Κρέμεσαι με μια αλυσίδα στην παλάντζα μου
που γυρίζει ασταμάτητα γύρω από τον άξονα
της Μάνας.
Όσο πιο πολύ γυρίζω τόσο η φυγόκεντρος δύναμη
σε σπρώχνει μακριά μου,
όσο πιο πολύ μεγαλώνεις τόσο πιο δυνατά γυρίζεις.
Όσο πιο πολλές είναι οι ανησυχίες σου,
όσο πιο διαφορετικές είναι οι αναζητήσεις σου
κι όσο πιο πολύ σε πετάει στα ουράνια,
τόσο πιο πολύ θες να πετάς.
Γιαυτό μ’ αγαπάς και με μισείς.
Κι όσο κι αν νιώθεις δεμένος μαζί μου
σε διώχνει η φυγόκεντρος δύναμη
μακριά από τον άξονά σου.
Γιαυτό με μισείς και μ’ αγαπάς.
Θέλεις, γυιέ μου, να υπάρχει εκεί πάντα
η αλυσίδα που θα σε στέλνει στα ουράνια
αλλά και θα σ’ αφήνει να επιστρέφεις
να χαλαρώνεις κοντά στον άξονά της ζωής σου.
Τη Μάνα σου

Εύχομαι Άντρια και Ιάκωβε,
να πετούν ψηλά τα παιδιά σας που μόλις παντρεύτηκαν
και να είναι κυκλωμένα από ουράνια τόξα,
αλλά πάντα να νιώθουν τη γλυκειά ζεστασιά στη φωλιά σας.
Με αγάπη
Ευαγγελία

Το Κράτος είμαι Εγώ κι Εσύ κι Αυτός κι Εκείνος!!!!!

Share

(Υπάρχει  Δημοκρατία;)

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Το Κράτος είμαι Εγώ (L’État, c’est moi), είπε ο Λουδοβίκος ο ΙΔ΄ αυταρχικά. Και τώρα στην εποχή της Δημοκρατίας που όλοι την επικαλούμεθα για ό,τι λέμε και κάνουμε, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο καθένας με τον τρόπο του είναι ένας Λουδοβίκος 14ος που επαναλαμβάνει τη ρήση εκείνου.
Γιατί σήμερα τη Δημοκρατία, τη δημοκρατική σκέψη μας, τη δημοκρατική γλώσσα μας, τη δημοκρατική συμπεριφορά μας την κάναμε σαν… το «φούρνο του Χότζα».
Ο Χότζας λοιπόν έχτιζε κάποτε ένα φούρνο.
Περνάει ένας γείτονάς του και του λέει: Continue reading “Το Κράτος είμαι Εγώ κι Εσύ κι Αυτός κι Εκείνος!!!!!”

H καρδιά τ’ Άϊ-μετανάστη

Share

Κώστας Δουρίδας

….Φίλοι μου, όπου και να συναντήσετε τον Έλληνα στην διασπορά θα τον βρείτε να σας περιμένει με ένα πλατύ χαμόγελο και μια πλούσια καρδιά φιλοξενίας!. Αν είναι γερουσιαστής ή επιστήμονας, ηθοποιός ή λογοτέχνης, απλός εργάτης ή “μύθος” των ειδήσεων -News legend- της αμερκάνικης τηλεόρασης και ραδιοφωνίας, φτωχός ή πλούσιος το ίδιο κάνει.. Θα σας μιλήσει σα να σας ξέρει από χρόνια.. Θα σας αγκαλιάσει σαν όπως η μάνα σας όταν γυρνούσατε στο χωριό.. Και με στοργή και την φροντίδα του αδελφού θα σας χαϊδέψει με το βλέμμα του από πάνω ως κάτω, θέλοντας να μάθει τα πιο πολλά για εσάς και αν είστε καλά!.

Continue reading “H καρδιά τ’ Άϊ-μετανάστη”

Τι είναι Δύναμις

Share

Του Ιατρού Δημήτρη Καραλή

Αντικρίζοντας κάποτε ένας φίλος του Ισοκράτη ένα ψηλό νέο με μακριά και γεροδεμένα χέρια κοντά στο γυμναστήριο της αρχαίας αγοράς, εξέφρασε τον θαυμασμό του.

-Α…! αυτός είναι ότι πρέπει για να εξελιχθεί σε ιδανικός πυγμάχος με λιγάκι προπόνηση, λέει.
-Συμφωνώ, απαντά ο Ισοκράτης, αλλά μόνο όταν το στεφάνι της νίκης είναι πολύ ψιλά κρεμασμένο και κερδίζεται μόνο με το μπόι.

Continue reading “Τι είναι Δύναμις”