Φολέγανδρος

Share

Φολέγανδρος

Δεν θα το δουν τα μάτια μου
εκείνο το νησί. Δεν πρόλαβα…
Με πρόφτασε ο καιρός που χάλασε,
μ΄ εμπόδισε η φουρτούνα που έπιασε.
«Απαγορεύεται ο απόπλους».

Κι αυτή η κακοκαιρία φαίνεται
πως θα κρατάει για πάντα.
Απαγορεύεται η Φολέγανδρος για μένα,
ακόμα κι αν το επιτρέψει η μπουνάτσα
να αμολήσουν τα καράβια.

Continue reading “Φολέγανδρος”

Αμφιβολία – Doubt

Share

Αμφιβολία

ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ

Ο νέος που πρόσμενες να `ρθει
δεν ήρθε μήτε απόψε.
Μα τί θα του `λεγες; Γιατί;
Άσε τα μάταιο να χαθή.
Το άμοιρο φύτρο κόψε.
Μη σου πλανεύει την καρδιὰ
τη χιλιοπαθημένη,
μία αναγελάστρα επιθυμιά.
Στην εαρινὴν αυτὴ βραδιὰ
μία πίκρα είνε χυμένη.
Μα δεν ακούς τη συμβουλή,
τόσο η μαγεία σε δένει.
Μήτε κι απόψε δε θα `ρθεί
κι έτσι θα γίνει πιο πολὺ
το αυριο που περιμένει.
Στα σκοτεινά του μάτια φως
η απουσία θα χύσει,
τ’ αδέξια χέρια του, με ορμὴ
συγκρατημένη, ένας κρυφὸς
καημὸς θα τα φιλήσει
και θα τα ειδώ να μου απλωθούν,
να `ναι δειλὰ στη νίκη,
γλυκὰ στην πίστη πως μπορούν,
κύμα χαδιών, να με τραβούν
στο βάθος σα χαλίκι.

Μετάφραση
Μανώλη Αλυγιζάκη

Doubt

DOUBT

The young man you expected
hasn’t come tonight.
What would you tell him? Why?
Let the futile vanish
cut the unfortunate sprout.

Don’t let the forever
cunning desire
fool your heart.
There is a hidden sadness
in this spring evening.

Yet you don’t listen to advice
the enchantment has a strong hold on you
he’ll never come tonight
and tomorrow will turn
even more painful.

Absence will shine
light into his eyes;
with reserved ardor
a secret passion
will kiss his awkward hands

and I shall see them spread
timid in victory
sweet as if they can,
caressing waves, to pull me
like a pebble into the depth


Το προσφυγόπουλο και η Μάσκα μου

Share

Το προσφυγόπουλο...

Είμαι ηθοποιός, κατά βάθος πολιτικός,
στο καμαρίνι λύνω σταυρόλεξο, ψάχνω
πράσινα άλογα, χαζεύω στην τηλεόραση.

Ένας σπουργίτης ραμφίζει το τζάμι μου
να δω τις ειδήσεις: ένα παιδάκι ξαγρυπνά
μπρος στα πτώματα των γονιών του, μετά
το ανεβάζουν σε βάρκα, προσφυγόπουλο
το βγάζει η θάλασσα στην άμμο για αιώνιο ύπνο,
στην τσεπούλα του ένα τετράδιο όπου έγραψε:
‘Θα σας καταγγείλω όλους στον Θεούλη μου…’
Continue reading “Το προσφυγόπουλο και η Μάσκα μου”

Oath / Όρκος

Share

OATH

OATH

He stood at the edge of the old castle’s parapet
below it the hungry abyss and
even lower the gleaming sea
ready to splash its first wave
onto the yellow soft sandy beach

when he raised his arm
as if taking an oath
as if promising to come back
at another time when we’d need
one to stand against
the greed and gluttony of the few
who comfortable and fat
dwelled in their satiation. Continue reading “Oath / Όρκος”

Yannis Ritsos – Γιάννης Ρίτσος

Share

Please Login or Register to see the link.

ΓΙΑ ΣΕΝΑ

Δεν είχε καιρό — πού ν’ ακούσει; Ψάχνοντας για το ψωμί του
δεν είδε πως μεγάλωνε το στάχυ γαργαλώντας τ’ αυτί του ήλιου,
δεν είδε το ξανθό μουστακάκι του καλοκαιριού,
δεν είδε που μεγάλωσε ο ίδιος.

Continue reading “Yannis Ritsos – Γιάννης Ρίτσος”

Katerina Gogou-Κατερίνα Γώγου

Share
Please Login or Register to see the link. Κατερίνα Γώγου

KATERINA

Time will come when things will change
remember this, Maria
do you remember that game during the intermission
when we run holding the baton
—don’t look at me — don’t cry. You are the hope
listen, time will come
when children will select their parents
they won’t be born at random Continue reading “Katerina Gogou-Κατερίνα Γώγου”

Limping Man

Share

[tabgroup]
[tab title=”English”]
Breeze laughed amid
his limping footsteps
nature’s unforgiving mistake
struggled out of the sea

eyes full of kindness
irises of a saint
a brave man’s graceful stature
in his unbalanced steps
the balance of the Universe
searched for justice
pain of the different
in vain danced
in the expression of the man
who limped out of the light waves

Continue reading “Limping Man”

Το Πουλί με τις Αλήθειες/The Bird that spoke the Truth

Share

Please Login or Register to see the link.
ΤΟ ΠΟΥΛΙ ΜΕ ΤΙΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Η λήθη σκέπασε το παρελθόν, το άγνωστο πολιορκεί το σπίτι
φαντάσματα πραγμάτων που αγαπήσαμε και χάθηκαν
και τώρα μόνον οι αράχμες γνωρίζουν τη συνέχεια — αλλά η
νοσταλγία για το άγνωστο μας είχε κερδίσει από παιδιά κι η
μοναξιά
μας είχε υποσχεθεί τις μακρινές αποστάσεις. Ώ το παιδί που υπήρ-
ξαμε μ’ εκείνο τον τεράστιο λαιμοδέτη
Continue reading “Το Πουλί με τις Αλήθειες/The Bird that spoke the Truth”

Dimitris LIantinis’ “HOUR OF THE STARS”

Share

Please Login or Register to see the link.

ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ

Ὁδηγητής τῶν ἑφτά βοδιῶν
πού λειβαδεύουν στό βιλαέτι τῆς ἔγνοιας σου
ἀθροίζεις τόν ἕωλο αἰῶνα.
Ἔχτισες τά σύνορα τοῦ ἀγῶνα σου
μέ τέσσερες σταγόνες παγωμένου ἱδρῶτα
σέ σχῆμα λάβαρου σταυροφόρων.
Ὦ Ἀλκάλουροψ,
πλοηγέ τοῦ γέλιου τῶν παιδιῶν
καί ἀλφαβητάρι τῶν γερόντων.
Στέκεις ἀνάμεσα στή γκρίζα ἡλικία τῶν βράχων
καί τραγουδεῖς στή φλογέρα σου
τό μόχτο τοῦ θάνατου
τοῦ ἰσχυροῦ καί ἀθάνατου.

ARCTURUS

Guide of the seven bulls
that graze in the kingdom of your concern
you measure the stagnate century.
You’ve built the borders of your struggle
with four drops of frozen sweat
in the shape of the crusaders banner.
Oh, Alkalurops
navigator of the children’s laughter
and alphabet of the elders.
You stand amid the gray age of rocks
and with your flute you sing about
the labor of death
of both the powerful and the immortal.

~Δημήτρη Λιαντίνη, “Οι Ώρες των Άστρων”/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
~Dimitris Liantinis, “Hour of the Stars”/Translated by Manolis Aligizakis

Aliki Beach

Share

Aris Adanis original
translated into English by Marilyn Tate Adanis

Aliki Beach in autumn hues,
just sandy footprints left by you
mystically adored, a dream
in colours rare and supreme.
On Sunday wintertime set in.
Your hands held cloudy skies within.
We are with you present in mind,
our mortal selves, though, left behind.

Continue reading “Aliki Beach”