Η Παρέα στο «Τυγάνη»

Share

Άρις Αντάνης

TANGO (Em)
Χάθηκες ξαφνικά, απ’ το στέκι μας, φίλε
πιάσε το κινητό κι ένα μήνυμα στείλε,
τα παλιά μην ξεχνάς, την παρέα θυμήσου,
όλοι οι φίλοι ποθούν να βρεθούνε μαζί σου.

Κάνε κάτι λοιπόν, μην αργείς να γυρίσεις,
με τραγούδι απαλό τη σιωπή σου να λύσεις,
στο «Τυγάνη» θα βρεις μια γωνιά ν’ απαγκιάσεις
κι οι θαμώνες ζητούν την κιθάρα να πιάσεις. Continue reading “Η Παρέα στο «Τυγάνη»”

Σαλαμίνας Ιερά Ναυμαχία

Share

Ιωάννης Παναγάκος

Ω, αοίδιμη ναυμαχία!
Μνήμη αιωνία ουσίας ανόθευτης,
ευδώρων στενών Σαλαμίνας.
Ξεκίνημα της ιστορίας της ναυτικής, πασιφαές.
Στου κόσμου τα πλάτη ο πρώτος ακήρατος χρόνος.
Του κόσμου η μέγιστη νίκη·
η πιο τρανή, του φωτός του ελεύθερου·
στα ξύλινα τείχη…
Κι απ’ της ελιάς κλωνάρι, της ιερής,
τρυφερός βλαστός στης νίκης το δρόμο,
να φέγγει τον οιωνό τον άσβεστο,
στου Κυχρέα τα στενά ειμαρμένη·
της ανδρείας, του φωτός ειμαρμένη·
της ανδρείας, του κοινού των Ελλήνων. Continue reading “Σαλαμίνας Ιερά Ναυμαχία”

Συνομιλία με τον αγαπημένο ποιητή!

Share

……
“Όλα τελειώνουν και μόνο το φθινόπωρο παραμένει
αιώνια νέο σαν τα πιο λυπημένα ποιήματα.
Δωσ’ μου το χέρι σου…” Τ. Λειβαδίτης

Τη σκέψη μου πάρε…
….  ν’ αντιστρέψω θέλω τη μοίρα αυτού του κόσμου
να τη βάλλω σ’ένα πλεούμενο-στίχο
στη νότα ενός βιολιού, στην επιθυμία της καρδιάς για αιωνιότητα…
Να σκάψω εντός μου μια βραδιά,
να ξεριζώσω όλα τα λυπημένα ποιήματα,
σ’ ένα χαρτί πλωτό να τ’ αποθέσω,
πάνω στο χάρτη των χεριών τις διαδρομές ν’αλλάξω
να’ρθουν οι μοίρες των καιρών Continue reading “Συνομιλία με τον αγαπημένο ποιητή!”

Εραστές του ονείρου και του φόβου

Share

Δάση, λιβάδια, πράσινοι αγροί,
παλιά τετράδια, αλλοτινοί καιροί,
λιόλουστες μέρες, ξάστερες βραδιές,
αγνές αγάπες σε άμαθες καρδιές,
του ονείρου και του φόβου, οι εραστές.

Λίμνες ποτάμια, γάργαρα νερά
ξένοιαστα γέλια κι ανέμελη χαρά,
εξατμιστήκαν στου ανέμου την πνοή
μέσα απ΄ τα χέρια, που χτίζαν τη ζωή,
του φόβου και του ονείρου, οι νοσταλγοί. Continue reading “Εραστές του ονείρου και του φόβου”

Η Ελλάδα είναι ο… Τρόπος μου!

Share

 

Πώς βλέπω…
Πώς ριγώ
Πώς γράφω στα τετράδια τα κύματα…
Πώς ερωτεύομαι του γλάρου , τα πετάγματα..
Πώς αγαπώ τις λέξεις, τα σκιρτήματα…
Ελλάδα είναι ο τρόπος για να ζω, με των νησιών τις συλλαβές
και των βουνών καμπυλωτές περισπωμένες, Continue reading “Η Ελλάδα είναι ο… Τρόπος μου!”

Στους Ήρωες: Σολωμό και Τάσο

Share

Ιωάννης Παναγάκος

Τ’ Αυγούστου οι δεκατέσσερις ήταν θλιμμένη μέρα
κι είχε μαυρίλα ο ουρανός και τ’ άστρο της καρδιάς μας
γιατί έφυγε ένας ήρωας απ’ τ’ άδικο το χέρι
του Τούρκου του δερβέναγα κι απ’ της Τουρκιάς το μίσος
που κάθε μέρα, κάθε αυγή τον ήλιο τον ντροπιάζει
και τα νερά και τα σπαρτά κι η φύση αποτροπιάζει
γιατί την Κύπρο κούρσεψαν, της εμορφιάς το κάλλος.
Στ’ Αυγούστου δεκατέσσερις ο Τάσος κηδευόταν
και τον ξεπροβοδούσανε στης δόξας τα λημέρια
οι σύντροφοί του, οι αετοί στο πύρωμα του αγώνα. Continue reading “Στους Ήρωες: Σολωμό και Τάσο”

Απογοήτευση

Share

Ιάκωβος Γαριβάλδης

Πού θα σε βρω
μού ‘λειψε της καρδιάς η ζεστασιά που μού ‘ταξες;
πώς θα τη βρω
την ξελογιάστρα θύμηση
εκεί που συ την άφησες;
Δεκαπενταύγουστο έχουμε σήμερα
γιατί την άφησες;

Τη γνώρισα τη σκέψη σου
στο πόμολο της πόρτας κολλημένη,
συνέχισε να θολώνει τη γιαλάδα του μετάλλου
όταν χάθηκες…
ποτέ μου δεν τη σκούπισα. Continue reading “Απογοήτευση”

Τι κι αν με πολιορκείς!

Share

©Πιπίνα Έλλη (Elles)
Σύδνεϋ, 26/6/17

Τι κι αν ποικίλα με πολιορκούν
τα σκαμπανεβάσματά σου ΖΩΗ…
Τι κι αν διαρκώς με παιδεύεις
Μ’ απροσδόκητες αντιξοότητες!

Ξέρε το δεν είμαι έρμαιο
της Μοίρας μου… Εσένα!
Νους και Ψυχή με όπλισαν
μ’ εφόδια αξεπέραστα!

Τρέφω το πείσμα της Ψυχής
που ξέρει να γιατρεύει
πληγές π’ ανοίγουν
στο διάβα σου… Continue reading “Τι κι αν με πολιορκείς!”