Keno Aeros

Home »  Diasporic Literature »  Magazine »  Keno Aeros

This magazine titled “Keno Aeros” (Empty Space) – issue 1 is a selection of 9 poems from Diasporic Literature Spot pages, in Greek and English. The English version to be published soon. This periodical will only be published when the 9 poems in the edition are collected, after evaluation on merit. The content is composed strictly on preferences by Iakovos Garivaldis and has nothing to do with any member or the Diasporic Literature Spot committee. However it is a collection of very high standards by the concerning writers.

Κενό Αέρος

Το περιοδικό “Κενό Αέρος” τεύχος 1, είναι μια επιλογή 9 ποιημάτων από τη Διασπορική Λογοτεχνική Στοά, στα Ελληνικά και Αγγλικά. Το τεύχος στην Αγγλική θα εκδοθεί σύντομα. Μια περιοδική έκδοση που θα γίνεται μόνον όταν συμπληρωθούν τα 9 ποιήματα στη συλλογή μετά προσωπική αξιολόγηση από τον Ιάκωβο Γαριβάλδη. Το περιοδικό αυτό διανέμεται δωρεάν και δεν αποτελεί προτίμηση κανενός άλλου μέλους εκτός του ίδιου του συντάκτη. Επίσης δεν συμπεριλαμβάνει τις μόνες προτιμήσεις της Διασπορικής Λογοτεχνικής Στοάς στη γλώσσα, αλλά αυτές που είναι υψηλής λογοτεχνικής αξίας κατά τον συντάκτη και κατά καιρούς θα επιλέγονται.

One Comment so far:

  1. Η εικόνα που αντικρίζω βλέποντας
    το πρόσωπό μου στον καθρέπτη είσαι εσύ.
    Τρομακτική η ομοιότητα μητέρα.
    Σε σημείο να θέλω να τον σπάσω
    σε σαράντα πέντε κομμάτια,
    όσα τα χρόνια μου
    και να αναρωτιέμαι αν είμαι εγώ
    ή εσύ το είδωλο που βλέπω απέναντί μου.
    Σου μιλώ με τη σιωπή μου.
    Πες μου φέρθηκα σωστά;
    Πες μου σε στεναχώρησα,
    σε πόνεσα, σε πίκρανα;
    Με τα λόγια μου , τις πράξεις μου…
    Με ένα σ’ αγαπώ που δεν σου είπα; ενώ εσύ περίμενες;
    Πες μου αν ένοιωθες την έλλειψη της παρουσίας μου,
    σε άφηνα μόνη; αν δε σε καταλάβαινα πες μου.
    Ήμουν η ζωή σου, μου έδινες τη ζωή σου.
    Σου αφαιρούσα χρόνια για να τα προσθέτω στις μέρες μου.
    Πόσο εγωίστρια υπήρξα, αλήθεια, άθελά μου,
    συγχώρεσε με μητέρα.
    Σου τα δίνω πίσω,
    να πάρε τους σπόρους σιταριού
    στα ροζιασμένα χέρια σου,
    που έσπερνες για χρόνια στα δικά μου.
    Για να σε έχω περισσότερο κοντά μου.
    Να σε αισθάνομαι, να σε αγγίζω, να σε μυρίζω.
    Γιατί από όλα τα λουλούδια του κόσμου
    κανένα δεν έχει τα δικά σου χρώματα
    τη δική σου μοναδική μυρωδιά.
    Είσαι το αγαπημένο μου λουλούδι
    μονάκριβη μου και πολύτιμη.
    Γιατί φοβάμαι πως μια μέρα θα φύγεις
    και θα σε γυρεύω στα τραγούδια που μου τραγουδούσες
    στα βιβλία που μου διάβαζες, στα μέρη που με πήγαινες.
    Πόσα μου έμαθες μητέρα, για όλα αυτά σε ευχαριστώ.
    Χρόνια πολλά να ζήσεις, να σ’ έχω και να σ’ αγαπώ.
    Όσο ο χρόνος μας αφήνει
    να συμφιλιωνόμαστε με το πέρασμά του
    η μία στην αγκαλιά της άλλης,
    ας πορευόμαστε αγαπημένες.

    Για τη Μητέρα μου___Ελένη Ιωάννου

Leave your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>