Ελληνικά

Home »  Ελληνικά

Περιεχόμενο της Διασπορικής στην Ελληνική γλώσσα 

Ανεμώνες

Κάτω, χαρούλες, κι όλο φως οι μυγδαλιές τρελό χορό μέσα στους δρόμους αρχινίσαν κι εδώ στους λόφους ανεμώνες αγκαλιές μια πρώιμη άνοιξη, χιλιόχρωμη, σκορπίσαν…
Διαβάστε περισσότερα »

Η Αδερφή Του Stradioti

Η αλήθεια βρισκόταν κάπου στην μέση... Το Τζάντε, ή Φιόρο, όπως το ’λεγαν οι Βενετοί, είχε καταστραφεί μετά το μένος των Τούρκων εναντίον των Φράγκων κατακτητών του. Τώρα που ο Σουλτάνος δέχτηκε ν’ αναλάβουν οι Βενετοί, εκείνοι έψαχναν τρόπο να γεμίσει καινούργιες ψυχές το ερημωμένο νησί. Πρόσφεραν λοιπόν δωρεάν γη σε stradioti να χτίσουν την ζωή τους εκεί και μαζί και το νησί. Δεν θα πλήρωναν φόρους για τέσσερα χρόνια, όποτε όμως τους χρειάζονταν, θα ’πρεπε να πολεμούν για την Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας. Αυτό το τελευταίο ήταν που δεν είχε πει ακόμη στην αδερφή του.
Διαβάστε περισσότερα »

ΚΥΠΡΟΣ με μιαν ωδή στη θλίψη!

Τζένη Κουφοπούλου Καρφιτσωμένο βλέμμα βραχνός καημός, στην Πράσινη Γραμμή! Τα χρόνια συρματόπλεγμα, τα χέρια πετρωμένα, τα όνειρα στοιβάζονται, στις κάνες των νεκρών και…. προσπερνούν οι εποχές, σε αιώνια μονοπάτια. Συρράβονται οι πληγές, στην Πράσινη Γραμμή, νημάτια δακρύων σε ρίμες ποιητών. Σμιλεύονται οι χρόνοι, στη Πράσινη Γραμμή…. Βοούν οι ενοχές Κι οι μάρτυρες σωπαίνουν! Τζένη Κουφοπούλου Αθήνα
Διαβάστε περισσότερα »

Ο Έλληνας

Ο σερβιτόρος πλησίασε υπάκουα τον ηλικιωμένο μάγειρα και κάθισε στο πλαστικό καφάσι πλάι του. Πήρε το τσιγάρο που του πρόσφερε ο άλλος και για λίγη ώρα κάπνιζαν αμίλητοι. Το βλέμμα του Νίκου ήταν καρφωμένο στην πόρτα του εστιατορίου. Με το που θ’ άνοιγε, θα πεταγόταν να επιστρέψει στην δουλειά του. -- «Ξέρεις πότε στράβωσε το πράγμα;» ρώτησε άξαφνα ο σεφ.
Διαβάστε περισσότερα »

Άνθρωποι μονάχοι...

Τα λόγια συναρμονίζονται με τη μουσική και με τη φωνή της γυναίκας. Ο άντρας ακούει καπνίζοντας. Έχει περάσει το σπαραξικάρδιο στάδιο της ανακάλυψης ότι είναι ολομόναχος στον κόσμο. Κάποτε είχε σύντροφο και μπόλικη συντροφιά. Τώρα... αυτό το ρημάδι «το τώρα» είναι τόσο έρημο, όσο αυτός.
Διαβάστε περισσότερα »

Κηδείες Εντόμων

We buried the last insect in the ancestors mausoleum stomach butterflies bees of Eros spiders of death. -- Κηδέψαμε το τελευταίο έντομο στο μαυσωλείο των προγόνων. Πεταλούδες στομάχου μέλισσες του έρωτα αράχνες του θανάτου.
Διαβάστε περισσότερα »

Ε. Α. Χ.

Κι εκείνος ο αλλοδαπός εκ της ημεδαπής γεροπαππούς ή και ημεδαπός εκ της αλλοδαπής- κι όλο τα μπερδεύω- μου είχε αφήσει ένα κενό τεράστιο μες την ψυχή, καθώς αναχωρούσα απ’ το νησί, εκεί στην προκυμαία.
Διαβάστε περισσότερα »

Ο Μάταια Γράφοντας

Εξομολογήθηκα σε χαρτί λευκό με στοιχεία μαύρα σε κύκλους και γραμμές περισσότερο κοφτερές από μαχαίρι και καρίνα πλοίου. Δεν λυτρώθηκα βαριές μυλόπετρες τ’ ανεμόμυλου έσπασε τα φτερά η ύπουλη ανοχή σας στο ιερό της σκέψης μου άβατο. Κωνσταντίνος Βολάκης
Διαβάστε περισσότερα »

Η Βροχή

ShareΔεν έφταιξα όταν βυθίστηκα μες τα γαλάζια μάτια σου, μα έφταιξα όταν φοβήθηκα πως θα πνιγώ μέσα σ’ αυτά. Δεν έφταιξα που έχανα τον κόσμο μες τα χείλη σου, μα έφταιξα που νόμισα πως έτσι θα’ ναι όλα τα φιλιά.
Διαβάστε περισσότερα »

Σαν βράχος

Σαν βράχος που ατενίζει τις θάλασσες, που δέχεται την μανία της φύσης των που λάμπει στο φως της αλμύρας των που ζει στην αγκαλιά των θεών των που ξέρει τι είναι βράχος και τι θάλασσα,
Διαβάστε περισσότερα »

Σταγόνες

Στις ρωγμές του ονείρου ο χειμώνας μια βόλτα.... οι σταγόνες βροχής στων ματιών το παρ -μπριζ, ταξιδεύουν σα νότα, στου ανέμου τη ράχη η αφή ζωντανή, ανασαίνει υγρή των δαχτύλων την άκρη.
Διαβάστε περισσότερα »

Για ένα πιάτο χόρτα

Γράφει από το πρωί μεταφράζει μετά γυρίζει πάλι στα δικά του γέρνει πάνω στο χαρτί όλος μια δύναμη αφανέρωτη ξέρει ότι ο καλύτερος βιογράφος είναι ο θάνατος αλλά δεν υποχωρεί, ψέλνει ευωδία άνω βυθός των ακατάληπτων πραγμάτων
Διαβάστε περισσότερα »

Απόμακρα

Στέκεσαι θάλασσα απέναντί μου στου ανοιχτού παραθύρου το φόντο. Πότε θα’ ρθεις , με ρωτάς, Κωνσταντή μου να ξανοιχτούμε παρέα στον Πόντο; Στέλνεις αδιάκοπα κάτασπρα πλοία, λάγνες σειρήνες στο παράθυρό μου. Κρύβομαι πίσ’ απ’ ωραία βιβλία και αντιστέκομαι στο οχυρό μου.
Διαβάστε περισσότερα »

Κύπρος Ελλάδα ΔΝΤ

Που να θυμάμαι πια…. πότε ήρθαν, τι έκαψαν, τι σκότωσαν. Και ποιος δίνει σημασία όταν η κάθε μέρα είναι χειρότερη από την προηγούμενη. Νόμιζα ότι ήταν ‘τοπικό’ θέμα, είχα λάθος …Πρώτα εμείς ύστερα η Κύπρος! Δηλαδή η Ελλάδα! Όλη η Ελλάδα! Μας είπαν κλέφτες, απατεώνες, κατέστρεψαν όνειρα, οικογένειες, οδήγησαν έντιμους, υπερήφανους ανθρώπους στον μαρασμό και στην αυτοκτονία, γιατί λέει ‘χρωστάμε’!!!! Σε ποιους; Σε αυτούς;
Διαβάστε περισσότερα »

Εικόνα καλοκαιριού

Στις ασπρισμένες Κυκλάδες με την άνυδρη ζέστη ακούμπησαν τα χρώματα της γης ζωγραφίζοντας, στη ράχη των βουνών με γαλάζιο φωτοστέφανο μικρά ξωκλήσια. Του άγουρου πόθου το κορμί μελαχρινών κοριτσιών, σπρώχνει στα βράχια τη θάλασσα ανάβοντας, σκουριασμένους φαροδείχτες με κρυφοκοιτάγματα και αλατιού σταγόνες.
Διαβάστε περισσότερα »

Προς φίλους

Το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο, σχεδόν αδύνατο να βρεις ανθρώπους με γκρεμισμένους τοίχους. Ερείπια να ξαποστάσει η ψυχή σου. Να πεις και να φωνάξεις στον άνεμο που τραγουδά, περιδιαβαίνοντας τα σχήματα αυτά που δεν τολμάς …
Διαβάστε περισσότερα »

Δώρο άδωρο

Δώρο άδωρο, αν ο δότης δεν είναι
Διαβάστε περισσότερα »

ΦΥΛΛΟΡΡΟΕΣ-Κριτική/NOSTOS and ALGOS-Review

"Επίγνωση" είναι ο τίτλος του πρώτου ποιήματος της συλλογής αυτής. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Ο ποιητής πολύ συνειδητά προτάσσει αυτό το ποίημα με αυτό τον τίτλο στην συλλογή του. Επίγνωση όμως για ποιο πράγμα; Για το ότι η ποιητική συλλογή αυτή υπόκειται στους φυσικούς νόμους της φθοράς, ότι τα φύλλα της θα κιτρινίσουν και μοιραία κάποια στιγμή θα πέσουν αφήνοντας πίσω γυμνό να χάσκει το κενό που υποβόσκει πίσω από κάθε ποιητική συλλογή, πίσω από οποιοδήποτε έργο δημιουργίας;
Διαβάστε περισσότερα »

Σαν τον Μεγαλέξανδρο

Ο Σταύρος έριξε μια στενοχωρημένη ματιά στην παραλία. Το Μπράιτον είχε άμμο κι όχι βότσαλα όπως το Δερβένι, και η μοναδική καφετέρια που υπήρχε εκεί γύρω είχε κλείσει εδώ και ώρες. Όσο για κόσμο, ήταν άδεια εκτός από μια οικογένεια Μουσουλμάνων που είχε ξεμείνει απ’ το απογευματινό τους μπάνιο.
Διαβάστε περισσότερα »

Βλέμματα

Βλέμμα, ρυάκι στου ήλιου την πρώιμη ακτίνα, ατενίζει, τον χρόνο στην πολύχρωμη καρέκλα του να παίζει με το άπειρο.
Διαβάστε περισσότερα »

Tabula rasa

Τρανός μου άθλος η φορά που μπόρεσα
Διαβάστε περισσότερα »

Τσιγγάνοι της θάλασσας

Φώτης  Γαλανόπουλος Παιδιά των θαλασσών Παιδιά των θαλασσών Βαπτισμένοι, στο ράντισμα των θυσάνων. Μεγαλωμένοι στην αγκαλιά των ανέμων, στο νανούρισμα των κυμάτων, στον παιχνιδότοπο των υφάλων. Αλμύρα στο αλάτι της ζωής. Πρυτάνεις της ελευθερίας. Φτωχοί αμόρφωτοι λιγδιάρηδες , ανάξιοι λόγου στα θεωρεία των πολιτισμένων δούλων. Τσιγγάνοι της θάλασσας Εσείς ξέρετε……. Δεν είναι ο βράχος που σωπαίνει! Είναι η Θάλασσα! Φώτης  Γαλανόπουλος
Διαβάστε περισσότερα »

Κατηγορητήριο

Νύχτα εκ προμελέτης Ημέρα εν βρασμώ ψυχής Φως υπό ομηρεία σιωπών
Διαβάστε περισσότερα »

Γεννήθηκε μια θλίψη

Αυτός δεν είναι ο φιλάνθρωπος που νόμιζε τόσο καιρό πείθοντας τον εαυτό του με μπούρδες , αλλά ο στυγνός επιχειρηματίας , αυτός που εκμεταλλευόταν ότι πολύτιμο μπορούσε να προσφέρει η γη τους, αυτός που τους είχε καταδικάσει στην φτώχεια την πείνα και την απελπισία, αυτός που τους πουλούσε τα όπλα για να σκοτώνουν ο ένας τον άλλο βουτηγμένοι στην παράνοια ενός κόσμου που δεν αρμόζει στον άνθρωπο.
Διαβάστε περισσότερα »

Ο Γερο-ποιητής

Καθισμένη στο στρογγυλό κούτσουρο που χρησιμοποιεί για καρέκλα, ακουμπισμένο στα λίγα στραβωμένα από την αλμύρα των θυσάνων σανίδια, του κατ επίφαση μπαλκονιού της μικρής ξύλινης παράγκας, η γέρικη μορφή μοιάζει βγαλμένη από παραμύθι. Με την κάτασπρη μακριά γενειάδα να ανεμίζει σαν μεταξωτό μαντήλι, γύρο από το λαξεμένο από τον χρόνο πρόσωπο του, υπό το ρυθμικό ήχο των κυμάτων και αυτό του μελωδικού σφυρίγματος του ανέμου, ο γέρο ποιητής είναι χαμένος στον ορίζοντα, που φιλοξενεί τον κατακλυσμιαίο πορφυρό ήλιο, της τελευταίας πράξης της μέρας , βυθισμένος σε έναν κόσμο γεμάτο χρώματα και αλήθειες. Στον κόσμο του.
Διαβάστε περισσότερα »

Older Entries »

2 Comments so far:

  1. ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΣΙΑΡΒΑΛΗ. says:

    Καλησπέρα σας.Είμαι απο Θεσσαλονίκη,μουσικός-συνθέτρια.Γράφω μουσική ορχηστρική σε σύγχρονο ύφος και σε ελληνικό,και τραγούδια στ’ιχους-μουσική.Ενδιθαφέρομαι να επικοινωνήσω γενικότερα με ανθράπους των τεχνών και γραμμάτων,π.χ.ζωγράφους,λογοτέχνεσ,ποιητές.Ενδιαφέρομαι να έχω με κάποιους ένα είδος συνεργασίας,δηλαδή σκέφτομαι να συνδέσω την μουσική με έργα ζωγραφικής,λογοτεχνίας κ.τ.λ. ως επένδυση.αυτό προσπαθώ να κάνω και εδώ στην Ελλάδα,αλλά τα πράγματα είναι κάπως δύσκολα.
    Συγγνώμη αν σας κούρασα.

    Σας χαιρετώ!

  2. Μιλτιάδης Ντόβας says:

    Είμαι ο Μιλτιάδης ο Ντόβας, προσωπικά γράφω Ποίηση και Στίχους όλων των ειδών, σύγχρονη, ελεύθερη, ομοιοκατάληκτη!!! Θα χαρώ να συνεργαστούμε σε πολλαπλά επίπεδα!!!

    Με ιδιαίτερη εκτίμηση
    και φιλική αφετηρία!!!

    Ο Ποιητής

    Μιλτιάδης Ντόβας

    Υ.ΓΜπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου στο τηλ. 6976686700
    e-mail:miltos.ntovas@yahoo.gr
    καθώς και στην Ταχυδρομική Διεύθυνση:Στρατηγού Κατσιμήτρου 67, Τ.Κ45500, Πέραμα Ιωαννίνων, Ελλάδα

Leave your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>