Ελληνικά

Share

Περιεχόμενο της Διασπορικής στην Ελληνική γλώσσα 

Στους Ήρωες: Σολωμό και Τάσο

Τ’ Αυγούστου οι δεκατέσσερις ήταν θλιμμένη μέρα κι είχε μαυρίλα ο ουρανός και τ’ άστρο της καρδιάς μας γιατί έφυγε ένας ήρωας απ’ τ’ άδικο το χέρι του Τούρκου του δερβέναγα κι απ’ της Τουρκιάς το μίσος που κάθε μέρα, κάθε αυγή τον ήλιο τον ντροπιάζει και τα νερά και τα σπαρτά κι η φύση αποτροπιάζει γιατί την Κύπρο κούρσεψαν, της εμορφιάς το κάλλος. Στ’ Αυγούστου δεκατέσσερις ο Τάσος κηδευόταν και τον ξεπροβοδούσανε στης δόξας τα λημέρια οι σύντροφοί του, οι αετοί στο πύρωμα του αγώνα.
Διαβάστε περισσότερα »

Απογοήτευση

Πού θα σε βρω μού 'λειψε της καρδιάς η ζεστασιά που μού 'ταξες; πώς θα τη βρω την ξελογιάστρα θύμηση εκεί που συ την άφησες; Δεκαπενταύγουστο έχουμε σήμερα γιατί την άφησες; Τη γνώρισα τη σκέψη σου στο πόμολο της πόρτας κολλημένη, συνέχισε να θολώνει τη γιαλάδα του μετάλλου όταν χάθηκες... ποτέ μου δεν τη σκούπισα.
Διαβάστε περισσότερα »

"Σημαία"

 Τα σέα και τα μέα μου…                                                                                    Άρις  Αντάνης (Εξαιρετικά αφιερωμένο στον αξιότιμο Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων) Προειδοποίηση: Αυτό το κείμενο, μετά την πρώτη ανάγνωση… αυτοκαταστρέφεται! Γι αυτό το λόγο, αυτό το κείμενο,  παρακαλώ μη το προσπεράσετε. Όπου κι αν το βρείτε, μη το αγνοήσετε. Πρόκειται για  ένα μυστικό. Είναι μια ιστορία. Δεν είναι …
Διαβάστε περισσότερα »

Πύργος Λευκός

Όταν βγεις μπροστά στον Πύργο το Λευκό Δες τη σημαία περήφανα εκεί που κυματίζει Τους γλάρους σαν πετούν τρελά στον ουρανό και επιμένουν με κραυγές να ξεκουφαίνουν... στάσου!
Διαβάστε περισσότερα »

Whisper / Ψίθυρος

You only felt it didn’t hear it though you turned without saying any word and looked at me
Διαβάστε περισσότερα »

Τι κι αν με πολιορκείς!

Τι κι αν ποικίλα με πολιορκούν τα σκαμπανεβάσματά σου ΖΩΗ… Τι κι αν διαρκώς με παιδεύεις Μ’ απροσδόκητες αντιξοότητες! Ξέρε το δεν είμαι έρμαιο της Μοίρας μου… Εσένα! Νους και Ψυχή με όπλισαν μ’ εφόδια αξεπέραστα! Τρέφω το πείσμα της Ψυχής που ξέρει να γιατρεύει πληγές π’ ανοίγουν στο διάβα σου…
Διαβάστε περισσότερα »

Στον Ποιητή...

Να περπατήσω γύρεψα στο σώμα της γραφής σου, με λέξεις πλάνες, αθώες συλλαβές, θαυμαστικά κι αλήτισες προτάσεις. Ν' αφήσω στίχους ταπεινούς στην άκρη των χειλιών, να προσκυνήσουν δίψηφα την άχνα της φωνής σου,
Διαβάστε περισσότερα »

Aίμα από κεράσι

Aίμα από κεράσι στα αφίλητα χείλη μου Εσύ μονίμως στα χείλη ενός γκρεμού ορατού διά γυμνής αγάπης έτοιμος είσαι να πέσεις μόνος στης φυγής το άπειρο και να σωθείς με τα φτερά της επιείκειάς μου
Διαβάστε περισσότερα »

Δεκατρείς στροφές

Ι Χάσκουν οι ουρανοί και είναι οι λεωφόροι πρόδρομοι της φυγής μας ΙI Στους πυλώνες των δρόμων στέκουν τα φανάρια της ευτυχίας μας. Τα φώτα τους πάλλονται και τα κύματα της νύχτας παφλάζουν στα χέρια μας
Διαβάστε περισσότερα »

Γιατί Πλάστη μου;

ShareΠόση ομορφιά… Αγαλλιάζει Νους, ψυχή στο νεύμα τρυφερού ανέμου… Στο χάδι του το ευγενικό πώς τρεμουλιάζει η ίδια η ζωή! Τα δέντρα αλαλιάζουν μεθυσμένα κουβέντα στήνεται σε ύψος και σε βάθος στα πράσινα φυλλώματα… στους πτερωτούς συντρόφους στις όμορφες αθώες παρουσίες!
Διαβάστε περισσότερα »

Πιστεύω

Πιστεύω εις ένα γυρισμό, όλων αυτών που φύγαν μίαν ωραίαν ημέρα ή ένα βράδυ μοναχικό. Τώρα ήταν σειρά σου, φίλη μου. Κι εγώ, έμεινα εδώ πίσω. Σε τούτο τον κόσμο να ζω και να ακούω τον πόνο των ανθρώπων.
Διαβάστε περισσότερα »

Ραχήλ Λιπστάιν

Ο Καζαντζάκης με το που γνωρίζει την ‘Οβραία’ Ραχήλ[1], την αποκαλεί ‘‘Mitkampherin’’ (Συμπολεμιστίνα), και θεωρεί ότι ‘‘οι Οβραίοι είναι το αλάτι της γης’’[2].  Η Ελένη Καζαντζάκη, γράφει κάποιες σκέψεις της για την Ραχήλ, για την οποία λέει, ότι παρόμοια με την  Γαλάτεια και την αδερφή της Έλλη, έσπρωχναν τον Ν. Καζαντζάκη να αναλάβει πολιτικό αγώνα.  Αντίθετα πιστεύει ότι η Έλσα Λάγκεν  -επίσης Εβραία-, ‘‘…ένιωθε και σεβόταν τη φύση του”
Διαβάστε περισσότερα »

Κράτα γερά...

Αναλογιστήκαμε ποτέ σε τι ωφελεί αυτή όλη η ενέργεια; Αναλογιστήκαμε από πού πηγάζει και προς ποια κατεύθυνση προορίζεται ή βαίνει; Κατά την ταπεινή μου γνώμη τίποτα δεν ωφελεί κανέναν άλλο εκτός της γνώσης. "μέγεθος δ΄ ἀναγκαῖον γνωρίζειν καὶ κίνησιν ᾧ καὶ χρόνον· ὥστε φανερὸν ὅτι τῷ πρώτῳ αἰσθητικῷ τούτων ἡ γνῶσίς ἐστιν·" (Αριστοτέλης). Αναλογιστήκαμε όμως ποτέ σε τι ωφελεί αυτή όλη η ενέργεια που συσσωρεύτηκε στις σελίδες της Διασπορικής Στοάς; Αναλογιστήκαμε από πού πηγάζει και προς ποια κατεύθυνση προορίζεται ή βαίνει αυτή η ενέργεια; Άσχετα από το τι αντιλαμβάνεται κανείς η πανδαισία δημιουργίας στις σελίδες και το σύνολο των ωρών που χρειάστηκαν οι δημιουργοί να στήσουν τις ιδέες τους σε ψηφιακή μορφή περιλαμβάνει το εύρος της ενέργειας που περικλείεται. Ποιος επωφελείται λοιπόν από τα 1500 έργα που εμφανίζονται εδώ; Κατά την ταπεινή μου γνώμη τίποτα δεν ωφελεί κανέναν άλλο εκτός της γνώσης. "μέγεθος δ΄ ἀναγκαῖον γνωρίζειν καὶ κίνησιν ᾧ καὶ χρόνον· ὥστε φανερὸν ὅτι τῷ πρώτῳ αἰσθητικῷ τούτων ἡ γνῶσίς ἐστιν·" (Αριστοτέλης). Ακόμη και η τέχνη είναι κλάδος της γνώσης.
Διαβάστε περισσότερα »

Άνοιξη

Γέμισε η Σαλονίκη ανθρώπινα κορμιά με όψη λουλουδιών, πουλιών, φύλλων μαραμένων… Ουράνιο τόξο σχηματίζουν στον ορίζοντα κι ένα μικρό πουλί παιδί ακόμα, γλυκό μωρό κλαίει , ζητώντας λύτρωση: του πόνου; της πείνας; του εγωϊσμού;
Διαβάστε περισσότερα »

Ποιος...

Ποιος είναι αυτός που κρύβεται πίσω απ’ τις βραγιές κι ωστόσο ακούγονται τα βήματά του; Το νιώθω ότι το κάνει επίτηδες Τ’ ακούω ολοένα και πιο δυνατά αυτά τα βήματα, που έρχονται κι έρχονται ως κοντά μου, κι απάνω που στρέφω να τους μιλήσω μ’ ευγένεια τα παίρνει και χάνονται το λαμπυρίζον φως,
Διαβάστε περισσότερα »

Το ποίημα της μάνας μου

Δεν ήξερε από ποίηση, θαρρώ, είχε όμως τα δάχτυλα του γλύπτη. Δυό κουρελάκια είχε κόψει από φεγγάρι... και στα μαλλιά μου άδραχνε τη Νύχτα! Όταν οι μπούκλες το πρωί τρέχαν στους ώμους...
Διαβάστε περισσότερα »

Αλλαγή Ηγεσίας

Στο στόχαστρο του βομβαρδιστικού χώρα που πρέπει ν’ αλλάξει ηγεσία αποτυχημένη κυβέρνηση ν’ αντικατασταθεί βόμβες και τηλεκατευθυνόμενα βλήματα θάνατος ακρίβειας σ’ εφαρμογή εταιρεία αμυντικού εξοπλισμού σ’ επιφυλακή
Διαβάστε περισσότερα »

Τα χαϊκού του Μάη

Ρόδο του Μαγιού Τον Ήλιο που προσμένεις Ήρθ’ η Άνοιξη! Η παπαρούνα Αλάθητα το Μάη Άλικο βάφει
Διαβάστε περισσότερα »

Το κρεμασμένο ησυχαστήριο

Το κρεμασμένο Ησυχαστήριο, αρκεί. Μαζί θ’ ανέβουμε να δέσουμε ψυχή εσύ κι εγώ! Το οξυγόνο πλούσιο θα μας αναφτερώσει και σταυροφόροι της Ύπαρξης εμείς, θα μιλήσουμε της Πούλιας στην Ανατολή της, και θα φιλήσουμε τον Αυγερινό, στη Δύση του!
Διαβάστε περισσότερα »

Θαλασσινό παράθυρο

Πες μου για το παράθυρο εκείνο που άνοιγε πάντα μέσα μας γεμίζοντάς μας με θαλασσινό αγέρι ορίζοντες, γλάρους, πανιά Πες μου για τα πρωινά που μας κρατούσε τη σκέψη αιχμάλωτη στα γαλάζια παντζούρια του επάνω καθώς τα ανοιγόκλεινε μια υποψία ταξιδιού Κι όσο να πέσει το δείλι
Διαβάστε περισσότερα »

Ικεσία

Κύριε, σαν έρθ’ η μεγάλη ώρα του μυστικού μας δείπνου μην προδοθώ όπως Εσύ μ’ ένα φιλί στο στόμα, ούτε πισώπλατα να ’ρθει του αγγέλου το μαχαίρι.
Διαβάστε περισσότερα »

Διαθλάσεις

Ήτανε πάλι στο μετρό η γεύση από κόλαση Και χτες στον δρόμο απλώς την ώρα που διέσχιζε την πόλη μια υποψία ρήματος Και τις προάλλες , λέει, στο αεροδρόμιο την ώρα που ένα μας ταξίδι έχανε απότομα φτερά Κι ο άνθρωπος έπαιρνε τόσα στερητικά
Διαβάστε περισσότερα »

Ο θόλος της ελπίδας

ShareΚάποια καμπάνα από το μακρινό παρελθόν χτυπάει ακόμα αδύναμα στ’ αυτιά μου. Η έρημη εκκλησιά όπου το μισοτελειωμένο κερί αγνό και μυρωδάτο
Διαβάστε περισσότερα »

Το Άσπρο Σπίτι

Το άσπρο σπίτι «εστέκετο εις τα περίχωρα των Πατρέων». Έτσι μήνυσε η Τασία στον αδερφό της τον Θανάση όταν του πρωτόγραψε για την αγορά του σπιτιού. Ο Θανάσης είχε φύγει απ’ τα δεκάξι του για τη Νέα Υόρκη κι ενώ για δέκα χρόνια έστελνε κάθε μήνα χρήματα στις αδερφάδες του, μετά ούτε γράμμα ούτε γραφή. Οι δυο μεγαλύτερες είχαν καλοπαντρευτεί και τον είχαν ξεγράψει κι έμεινε η Τασία να μαζεύει τα δολάρια, αλλά μετά είπαμε, σταμάτησαν κι αυτά. Η Τασία όμως δεν έλεγε να τον ξεχάσει. Ας μην απαντούσε πια στα γράμματά της, εκείνη συνέχιζε να του στέλνει τα νέα της κι εκείνα της γειτονιάς. Οι αδερφάδες της μέχρι να παντρευτούν και να φύγουν απ’ το δωμάτιο που έμεναν την είχαν «Τουρκίας νύφη», να τους πλένει και να τους σιδερώνει μέχρι να τυλίξουν η μία έναν υδραυλικό και η άλλη έναν μικροεργολάβο.  Ο Θανάσης ήταν ο μόνος άνθρωπος που της είχε χαρίσει ένα πατρικό χάδι όταν έγδερνε τα τρυφερά της γόνατα στην αυλή. Ο μόνος που την είχε παίξει και της διηγούνταν παραμύθια για πρίγκιπες και μακρινά βασίλεια.
Διαβάστε περισσότερα »

Πορτοκαλένια…

Πορτοκαλένια 'ναι ντυμένα τα έρημα τα ερωτευμένα, πλατάνια, λεύκες και μυρτιές κοιτιώνται μαραμένα.
Διαβάστε περισσότερα »

Older Entries »

2 Replies to “Ελληνικά”

  1. Καλησπέρα σας.Είμαι απο Θεσσαλονίκη,μουσικός-συνθέτρια.Γράφω μουσική ορχηστρική σε σύγχρονο ύφος και σε ελληνικό,και τραγούδια στ’ιχους-μουσική.Ενδιθαφέρομαι να επικοινωνήσω γενικότερα με ανθράπους των τεχνών και γραμμάτων,π.χ.ζωγράφους,λογοτέχνεσ,ποιητές.Ενδιαφέρομαι να έχω με κάποιους ένα είδος συνεργασίας,δηλαδή σκέφτομαι να συνδέσω την μουσική με έργα ζωγραφικής,λογοτεχνίας κ.τ.λ. ως επένδυση.αυτό προσπαθώ να κάνω και εδώ στην Ελλάδα,αλλά τα πράγματα είναι κάπως δύσκολα.
    Συγγνώμη αν σας κούρασα.

    Σας χαιρετώ!

  2. Είμαι ο Μιλτιάδης ο Ντόβας, προσωπικά γράφω Ποίηση και Στίχους όλων των ειδών, σύγχρονη, ελεύθερη, ομοιοκατάληκτη!!! Θα χαρώ να συνεργαστούμε σε πολλαπλά επίπεδα!!!

    Με ιδιαίτερη εκτίμηση
    και φιλική αφετηρία!!!

    Ο Ποιητής

    Μιλτιάδης Ντόβας

    Υ.ΓΜπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου στο τηλ. 6976686700
    e-mail:miltos.ntovas@yahoo.gr
    καθώς και στην Ταχυδρομική Διεύθυνση:Στρατηγού Κατσιμήτρου 67, Τ.Κ45500, Πέραμα Ιωαννίνων, Ελλάδα

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *