Ελληνικά

Home »  Ελληνικά

Περιεχόμενο της Διασπορικής στην Ελληνική γλώσσα 

Γεράνι

ΑΙΘΡΑ Να ήμουν το γεράνι σου σ’ ένα κυκλαδονήσι που ατένιζε τη θάλασσα και την ανάμνησή σου, αυτή που είχα ερωτευθεί στη γάστρα του Αιγαίου. ΑΙΓΕΑΣ Αν ήσουν το γεράνι μου θα σ’ έραινα με στίχους θα ράντιζα τα φύλλα σου με ψίθυρο δροσούλας, σταγόνα που ξεστράτισε απ’ των νεφών το σώμα.
Διαβάστε περισσότερα »

Χριστός Ανέστη...

Χριστός Ανέστη! πωλείται το στέφανο γεμάτο αγκάθια. Χριστός Ανέστη! πωλούνται ιμάτια γεμάτα αίμα. Χριστός Ανέστη! πωλούνται τρεις αιτίες πριν εξαντληθούν.
Διαβάστε περισσότερα »

Χριστός Ανέστη!

Σαν η γιορτή της άνοιξης...φαντάζει η Ανάσταση Σου! Κύριε όλων των ειδών...και των μικρών υπάρξεων! Βλέπω τις κάμπιες την αυγή, με γιορτινό φουστάνι της πεταλούδας τη ψυχή μ'ένα μαβί χαμόγελο, οι μέλισσες φορούν γλυκό, τον αναστεναγμό τους, κι οι πασχαλίτσες κόκκινο , το βήμα τους με αγάπη! Τότε ξυπνάει ο άνεμος, με μια αγκαλιά από χάδι...
Διαβάστε περισσότερα »

Χριστός Ανέστη

Ένα εξωκκλήσι ταπεινό, στην άκρια εκεί του δάσους, φέρνει τη σκέψη στα παλιά, στα παιδικά τα χρόνια, τότε, που ερχόμουν στη λαμπρή, με μια λευκή λαμπάδα, με φίλους και με συγγενείς, και με θερμή την πίστη, ν’ ακούσουμε τη λειτουργιά, να κάμνουμ’ το σταυρό μας, να περιμένουμ’ τον παπά, να πει «Χριστός Ανέστη», για να τσουγκρίσουμε τ’ αυγά, να ευχηθούμε σ’ ούλους, και της αγάπης το φιλί, να δώσουμε να πάρμε!
Διαβάστε περισσότερα »

Ένας Χριστός... για μας

Ένας Χριστός τις μέρες του Απρίλη θα σταυρώνεται για να 'χει φως το σταυρουδάκι στην ανηφόρα της ψυχής, εκεί στα στήθια των ανθρώπων, για να 'βγει ουράνιο το τόξο στ' απορρημένο δάκρυ των ματιών!
Διαβάστε περισσότερα »

Διαμάχη Πολυλά-Ζαμπέλιου

Η σοβαρή μελέτη του έργου του Διονύσιου Σολωμού εγκαινιάζεται τον Ιανουάριο του 1853 από τον Κυθήριο νομικό-λογοτέχνη και κριτικό, Εμμανουήλ Στάη[1], με την κριτική του για το έργο του Σολωμού, Ο Λάμπρος[2]. Ο Στάης στην κριτική του, αναφέρεται στην επίδραση «του πρώτου εθνικού ποιήματος», όπως αποκαλεί τον Ύμνο εις την Ελευθερία, του Σολωμού και την αντίδραση ανθρώπων «μ’ ενάντιαις ιδέαις, (και πολλοί μ’ ενάντια συμφέροντα…)…»
Διαβάστε περισσότερα »

Εκθεση Ζωγραφικής "Επιπλέων βυθιζόμενος"

Η ποίηση της εικόνας του σουρεαλιστή Fotis Galanopoulos, διανθίστηκε από την γλαφυρή ερμηνεία του ηθοποιού Stathis Kokkoris και την ευαίσθητη ματιά του εικονολήπτη – σκηνοθέτη Andreas Petropoulos.
Διαβάστε περισσότερα »

Κωνσταντίνος Καβάφης

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης, ένας από τους πρωτοπόρους της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, στην οδό Σέριφ, όπως κι ίδιος έγραψε χαρακτηριστικά, Κατάγομαι από την Κωνσταντινούπολη αλλά γεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια στο σπίτι στην οδό Σέριφ, μικρός σε ηλικία ξόδεψα μερικά χρόνια στην Αγγλία όπου και ξαναπήγα για λίγο χρονικό διάστημα αργότερα όταν ενηλικιώθηκα. Έχω επίσης ζήσει στη Γαλλία και στην εφηβία μου έζησα για δυο χρόνια στην Κωνσταντινούπολη. Δεν έχω πάει στην Ελλάδα για πολλά χρόνια. Εργάζομαι για το Υπουργείο Δημοσίων Έργων της Αιγύπτου. Μιλώ Αγγλικά, Γαλλικά και λίγο Ιταλικά. Αυτό είναι ένα μέρος απ’ το βιογραφικό σημείωμα που έγραψε ο ίδιος το 1924.
Διαβάστε περισσότερα »

Η μετανάστρια ψυχή

Πού είμαι ; Ποιά είμαι; σαν ξημερώνει... αλιεύω βότανα, φύλλα, κλαδιά... αφέψημα το πρωινό, σταλάζει στη ζωή, ύστερα χάνομαι στης πόλης την ερήμωση, μες στων ανθρώπων την ανίερη μετανάστευση.. Πάμε απο δω, τρέχουμε ασθμαίνοντας σ'ανήλιαγα στενά, χτυπάμε πόρτες, σιδεριές, σκάβουμε μνήμες με τα χέρια ματωμένα...
Διαβάστε περισσότερα »

Το προσφυγόπουλο και η Μάσκα μου

Είμαι ηθοποιός, κατά βάθος πολιτικός, στο καμαρίνι λύνω σταυρόλεξο, ψάχνω πράσινα άλογα, χαζεύω στην τηλεόραση. Ένας σπουργίτης ραμφίζει το τζάμι μου να δω τις ειδήσεις: ένα παιδάκι ξαγρυπνά μπρος στα πτώματα των γονιών του, μετά το ανεβάζουν σε βάρκα, προσφυγόπουλο το βγάζει η θάλασσα στην άμμο για αιώνιο ύπνο, στην τσεπούλα του ένα τετράδιο όπου έγραψε: ‘Θα σας καταγγείλω όλους στον Θεούλη μου…’
Διαβάστε περισσότερα »

...Ποιήματα μέσ᾿ τὸ Σκοτάδι

Γυρίζει μόνος στα χείλη του παντάνασσα σιωπή συνέχεια των πουλιών τα μαλλιά του. Ωχρός με βουλιαγμένα όνειρα κι ανέγγιχτος νερό τρεχάμενο στα ρείθρα, ωχρός Έλληνας.
Διαβάστε περισσότερα »

Σπυρίδων Ζαμπέλιος

… Η συνέχεια του κεφαλαίου Ιάκωβος Πολυλάς ©Πιπίνα Δ. Έλλη (Dr. Pipina D.Elles) Απόσπασμα από την μελέτη, “Η διαμάχη του Πολυλά-Ζαμπέλιου για το έργο του Σολωμού” στο ρομαντικό πλαίσιο (αισθητικό, ιστορικό πλαίσιο) (Μελέτες Τόμος Β’ 2016) (A study/M.A./Greek Literature At Sydney University September 1997, Sydney).     Ο Σπυρίδων Ζαμπέλιος από την άλλη πλευρά, θεωρεί ότι “η μεγάλη ποίησις απαρτίζει και συγκεφαλιοί την πολιτείαν, αντανακλά το φως όλης της ιστορικής εποχής”[1]. Κατά τη γνώμη του λοιπόν, σωστοί είναι εκείνοι οι οποίοι επεδόθησαν στη δημιουργία έργων που περιείχαν “παν ό,τι μέγα του αιώνος”[2]. Ο Δημαράς χαρακτηρίζει τον Ζαμπέλιο προσωπικότητα που επιδίδεται στην προσπάθεια για την διατήρηση του κλασικισμού, τονίζοντας τη διαδοχή των περιόδων της ελληνικής ιστορίας και τη συσχέτιση με το Βυζάντιο[3]. Ότι ετούτος θεωρεί την ποίηση ανώτερη από την πεζογραφία, όπως διαφαίνεται από τα λεγόμενά του: “Χωρίς Ηροδότου και Ξενοφώντος ηθέλομεν πώς εννοήσει την Ελλάδα, αλλά, χωρίς Ομήρου ήτο αναμφιλέκτως [...]

Διαβάστε περισσότερα »

Πες μας ποιητή

Ίδιοι δεν είναι οι άνθρωποι πια, ούτε οι τόποι. Μονάχα η αγωνία ίδια παντού. Κι ο ασυμμάζευτος φόβος. Η πρωτόφαντη τρέλα. Και η σκουριά. Διάχυτη. Διερράγησαν τα ιστία, θερίζοντας. Ο χρόνος τον άνθρωπο δε δίδαξε, ούτε ο άνθρωπος τον άνθρωπο. Κι εδραιώθη η τάξη του χρήματος και της σύγχυσης. Τα ουρλιαχτά των λύκων η άλλη όψη της ζωής. Κέρινα εκμαγεία, κέρινες μάσκες, κέρινα πρόσωπα μας συντροφεύουν. Ύπνος βαθύς, μ’ αλλοπαρμένα όνειρα γεμάτος, μας τυλίγει. Πόνους αγιάτρευτους κουβαλάμε, μαρτυρολόγια σέρνουμε.
Διαβάστε περισσότερα »

Ζωή και γράψιμο

Η ζωή και το γράψιμο γίνονται αδιαίρετα στον ποιητή. Την λέξη χρησιμοποιώ και καλύπτω τον λογοτέχνη στο σύνολο που τον περιγράφει. Γίνονται, γιατί είναι διαδικασία αργή, ενός επαναλαμβανόμενου παρόντος που μεθοδεύεται από το μέγεθος που παίρνει το βίωμα στη ζωή. Είναι δύσκολο να εξηγηθεί αυτή η σχέση σε όσους δεν την έχουν βιώσει και το μόνο που απομένει είναι η αλληγορία και ο συμβολισμός, για να εξηγηθεί... η αλληγορία και ο συμβολισμός. Είναι το ίδιο περίπου, όπως γίνεται και στη γλωσσολογία, όπου η γλώσσα χρησιμοποιείται για να εξηγηθεί... η γλώσσα. Στη γλωσσολογία υπάρχει ωστόσο η λέξη metalanguage, που είναι ακριβώς το μέσο, το μέσο που προσπαθώ να οικοδομήσω εδώ, να εξηγήσω την έννοια της μεγάλης λογοτεχνίας (ζωής) και της τέχνης του λόγου. Εδώ λέγεται απλά μια κριτική μελέτη.
Διαβάστε περισσότερα »

Μα τότε ήταν το Εικοσιένα

Σαν πλησιάζει ο καιρός στο τέλος του να ’ρθει στην καταχνιά ξεχνιέμαι και γυρίζω λίγο πίσω. Ένα λαγούμι στον χρόνο ανοίγω και τους ορίζοντες της καρδιάς μου, την καρδιά της ψυχής μου στο πρωτόφταστο την φέρνω σημείο του τώρα` εκεί που πρωτόζησα ετούτες τις πληγές τότε που πληγωμένη η ψυχή κατάβαθα αλυχτούσε κι έκλαιγε τη μαύρη προσευχή της στην αλλοτινή της πορεία και που ο αντίλαλος ο παλιός, ο χρυσόφαντος της ιστορίας εισάκουσε το πρόσταγμα το πανάρχαιο και μοσχομύριστες αντισήκωσε τις καρδιές μας ως στης Λαύρας το φλάμπουρο της Άγιας.
Διαβάστε περισσότερα »

Διαθλασμένο μέτρο

Στο διαθλασμένο μέτρο δε μετρώ γιατί με ξεγελάει... Όμοια κι εσύ... Σε πίστεψα τιμής χοντρό δοκάρι... Κρίμα, το κρίμα σου γιορντάνι στο λαιμό μου να περνάς κι ύστερα, στην πηγή του Σιλωάμ τα χέρια σου να θες να καθαρίσεις από το μύασμα του ψεύδους που συγχέει.
Διαβάστε περισσότερα »

21 Μαρτίου 2016

Η Ποίηση που δεν χρονολογείται. 21 Μαρτίου 2016 - Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Η ιδέα αυτής της πρασινογάλαζης έκδοσης, σε φόντο καφέ σκούρο, ανήκει στην παρέα που δημιουργήσαμε άθελα και μέσα από την ηλεκτρονική σελίδα του ηλεκτρονικού περιοδικού “Diasporic Literature”.
Διαβάστε περισσότερα »

En las favelas...

Εν ταις φαβέλαις ακατάπαυστες ροές νεκρανασταίνουν όνειρο φυγής προς έναν πολιτισμό ακιλήδωτο.... Ελευθερία ζητούν, νεκροί-ζωντανοί, τι ουτοπία!
Διαβάστε περισσότερα »

το ψάρεμα της ζαργάνας

-«Χωρίς βαρίδι τη συρτή, τ’ αγκίστρι στον αφρό, λευκό το δόλωμα, μακρόστενο, να φαίνεται, τη μηχανή στο ρελαντί, μ’ αργόσυρτο ρυθμό κι άμα τσιμπήσει αμόλα τη, ψαράκι να ορέγεται. » Τη βάρκα γύρνα αυτοστιγμεί, μόνο με τα κουπιά, το νήμα λάσκαρε να φύγει προς το μέρος της, να ξαλαργέψει, ελεύθερη κι ωραία, στ’ ανοιχτά, χωρίς να ξέρει πως αυτό θα είναι και το τέλος της.
Διαβάστε περισσότερα »

Γιώργος Σεφέρης - Σύντομη Ανασκόπηση

Ο Γιώργος Σεφέρης (1900-1971) αναμφισβήτητα ένας από τους γίγαντες της ελληνικής λογοτεχνίας και βραβευμένος με το Νόμπελ λογοτεχνίας το έτος 1963 κατάγεται από οικογένεια καλλιτεχνών. Ο πατέρας του ακαδημαϊκός, ο αδερφός του ποιητής, η αδερφή του ποιήτρια τον επηρέασαν θετικά και συνέβαλαν στη δημιουργική του ροπή που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1930 και κράτησε σαράντα χρόνια μέχρι το θάνατό του.
Διαβάστε περισσότερα »

Το ρήμα έχω

το ξέρουν καλά εδώ το ξέρουν καλά έχω μια ξενιτιά μου εργάζεται και την πληρώνω την πληρώνω ακριβά γιατί δεν παίρνει άδεια την ταΐζω όπως ταΐζω τα παιδιά μου και πιο πολύ ακόμα με κρέας
Διαβάστε περισσότερα »

8 του Μάρτη!

Φόρεσε το βέλο και χάθηκε στου νου τις καταιγίδες... Οραματίστηκαν τα δάση τη φλόγα της επιθυμίας της… κι άνθισαν... κύλησαν οι μπούκλες από όνειρα αμαδρυάδων, τρυφερά πλεγμένα στην υποψία του γέλιου της. Απέραντος που είναι ο κόσμος, πάνω σ΄ ένα κλαδί, στα φύλλα, στις ρίζες, που απλώνονται στη σάρκα αυτής της γης.
Διαβάστε περισσότερα »

Ιάκωβος Πολυλάς

Ο Πολυλάς κατατάσσει τον Σολωμό στους Ρομαντικούς ποιητές. Κατά την άποψή του, ρομαντικός είναι ο ποιητής που ακολουθεί “την μυστηριώδη φωνή” της φύσης, είναι ευαίσθητος, αγαπά το ωραίο, το αληθές, τη γλώσσα της φυλής του, είναι διορθωτής της κοινωνίας του, θανάσιμος εχθρός της υποκρισίας, της μικροσοφίας και της ψευδοσοφίας. Ότι χρησιμοποιεί επιπλέον το συναίσθημα και την φαντασία και εκφράζει με τη γλώσσα του, τα συναισθήματα της ψυχής του, τα ένδον, το θυμοειδές. Τα στοιχεία που αποδίδει ο λόγιος στον Σολωμό, είναι χαρακτηριστικά.
Διαβάστε περισσότερα »

Κάτι ανεξήγητο συμβαίνει τελευταία με τις λέξεις

Κάτι παράξενο κάτι αληθινά ανεξήγητο συμβαίνει τελευταία με τις λέξεις. Τις νύχτες όταν σφίγγουν εκείνα τα εκ βαθέων ακατάληπτα κι απλησίαστα πετάγονται από χειρόγραφα περγαμηνές και βιβλία κρυφοκοιτάζουν ψηλαφούν παραμιλούν και ψάλλουν προφητείες.
Διαβάστε περισσότερα »

Αναφιώτικα!

Ένα νησί αρπάχτηκε απ' το βράχο της Ακρόπολης! Στο ταπεινό ανώφλι του ένα παραθυρόφυλλο...ριγάει απ' του Αιγαίου την αύρα. Φερμένες μνήμες, γιασεμιά και κόκκινα γεράνια, ματώνουν τα πλακόστρωτα... Χέρια στην πέτρα σφράγισαν πνοές θαλασσινές.
Διαβάστε περισσότερα »

Older Entries »

2 Comments so far:

  1. ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΣΙΑΡΒΑΛΗ. says:

    Καλησπέρα σας.Είμαι απο Θεσσαλονίκη,μουσικός-συνθέτρια.Γράφω μουσική ορχηστρική σε σύγχρονο ύφος και σε ελληνικό,και τραγούδια στ’ιχους-μουσική.Ενδιθαφέρομαι να επικοινωνήσω γενικότερα με ανθράπους των τεχνών και γραμμάτων,π.χ.ζωγράφους,λογοτέχνεσ,ποιητές.Ενδιαφέρομαι να έχω με κάποιους ένα είδος συνεργασίας,δηλαδή σκέφτομαι να συνδέσω την μουσική με έργα ζωγραφικής,λογοτεχνίας κ.τ.λ. ως επένδυση.αυτό προσπαθώ να κάνω και εδώ στην Ελλάδα,αλλά τα πράγματα είναι κάπως δύσκολα.
    Συγγνώμη αν σας κούρασα.

    Σας χαιρετώ!

  2. Μιλτιάδης Ντόβας says:

    Είμαι ο Μιλτιάδης ο Ντόβας, προσωπικά γράφω Ποίηση και Στίχους όλων των ειδών, σύγχρονη, ελεύθερη, ομοιοκατάληκτη!!! Θα χαρώ να συνεργαστούμε σε πολλαπλά επίπεδα!!!

    Με ιδιαίτερη εκτίμηση
    και φιλική αφετηρία!!!

    Ο Ποιητής

    Μιλτιάδης Ντόβας

    Υ.ΓΜπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου στο τηλ. 6976686700
    e-mail:miltos.ntovas@yahoo.gr
    καθώς και στην Ταχυδρομική Διεύθυνση:Στρατηγού Κατσιμήτρου 67, Τ.Κ45500, Πέραμα Ιωαννίνων, Ελλάδα

Leave your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *