Ελληνικά

Share

Περιεχόμενο της Διασπορικής στην Ελληνική γλώσσα 

Πατρίδα Χρέους

Κλαις για μια δόση. Ελλάς, «χώρα του κλέους». Πατρίδα χρέους. Να ξεκλειδώσει η Ο.Ν.Ε. του ελέους, την υποδόση. Γιωργάκης, Λουκάς- Αντώνης και Αλέξης. Φίλε, θ’ αντέξεις;
Διαβάστε περισσότερα »

Η Παρέα στο «Τυγάνη»

Χάθηκες ξαφνικά, απ’ το στέκι μας, φίλε πιάσε το κινητό κι ένα μήνυμα στείλε, τα παλιά μην ξεχνάς, την παρέα θυμήσου, όλοι οι φίλοι ποθούν να βρεθούνε μαζί σου. Κάνε κάτι λοιπόν, μην αργείς να γυρίσεις, με τραγούδι απαλό τη σιωπή σου να λύσεις, στο «Τυγάνη» θα βρεις μια γωνιά ν’ απαγκιάσεις κι οι θαμώνες ζητούν την κιθάρα να πιάσεις.
Διαβάστε περισσότερα »

Χωρίς να Έρχεσαι

ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΡΧΕΣΑΙ Θα κρατήσω από σένα όλη την απουσία του λόγου, της αφής, της ύπαρξης Μέσα στο κενό που έχτισες χωρίς να έρχεσαι εγώ θα κλείνω κάθε βράδυ το απέραντο Γιατί της Λύπης
Διαβάστε περισσότερα »

Βουβή Σύγκρουση

Η Βουβή Σύγκρουση δύο Τιτάνων της Ελληνικής Λογοτεχνίας: του Νίκου Καζαντζάκη και του  Άγγελου Σικελιανού Δρ Πιπίνα Έλλη (Dr Pipina D. Elles ) Την πρώην σύμπνοια ανάμεσα στους δύο ποιητές, την παραμερίζει μία βουβή σύγκρουση, η οποία έρποντας ανάμεσά τους, ωθεί στην απομάκρυνση του ενός από τον άλλον. Ο Καζαντζάκης διανύει μία περίοδο κατά την …
Διαβάστε περισσότερα »

Σαλαμίνας Ιερά Ναυμαχία

Ω, αοίδιμη ναυμαχία! Μνήμη αιωνία ουσίας ανόθευτης, ευδώρων στενών Σαλαμίνας. Ξεκίνημα της ιστορίας της ναυτικής, πασιφαές. Στου κόσμου τα πλάτη ο πρώτος ακήρατος χρόνος. Του κόσμου η μέγιστη νίκη· η πιο τρανή, του φωτός του ελεύθερου· στα ξύλινα τείχη… Κι απ’ της ελιάς κλωνάρι, της ιερής, τρυφερός βλαστός στης νίκης το δρόμο, να φέγγει τον οιωνό τον άσβεστο, στου Κυχρέα τα στενά ειμαρμένη· της ανδρείας, του φωτός ειμαρμένη· της ανδρείας, του κοινού των Ελλήνων.
Διαβάστε περισσότερα »

Συνομιλία με τον αγαπημένο ποιητή!

Τη σκέψη μου πάρε... ....  ν' αντιστρέψω θέλω τη μοίρα αυτού του κόσμου να τη βάλλω σ'ένα πλεούμενο-στίχο στη νότα ενός βιολιού, στην επιθυμία της καρδιάς για αιωνιότητα... Να σκάψω εντός μου μια βραδιά, να ξεριζώσω όλα τα λυπημένα ποιήματα, σ' ένα χαρτί πλωτό να τ' αποθέσω, πάνω στο χάρτη των χεριών τις διαδρομές ν'αλλάξω να'ρθουν οι μοίρες των καιρών
Διαβάστε περισσότερα »

Εραστές του ονείρου και του φόβου

Δάση, λιβάδια, πράσινοι αγροί, παλιά τετράδια, αλλοτινοί καιροί, λιόλουστες μέρες, ξάστερες βραδιές, αγνές αγάπες σε άμαθες καρδιές, του ονείρου και του φόβου, οι εραστές.
Διαβάστε περισσότερα »

Χαικού του Σεμπτέμβρη

Ήρθες Σεμπτέμβρη, Χρώματα μύρια κρατάς, Αμπέλια στο φως.
Διαβάστε περισσότερα »

Η Ελλάδα είναι ο... Τρόπος μου!

Πώς βλέπω... Πώς ριγώ Πώς γράφω στα τετράδια τα κύματα... Πώς ερωτεύομαι του γλάρου , τα πετάγματα.. Πώς αγαπώ τις λέξεις, τα σκιρτήματα... Ελλάδα είναι ο τρόπος για να ζω, με των νησιών τις συλλαβές  και των βουνών καμπυλωτές περισπωμένες,
Διαβάστε περισσότερα »

Στους Ήρωες: Σολωμό και Τάσο

Τ’ Αυγούστου οι δεκατέσσερις ήταν θλιμμένη μέρα κι είχε μαυρίλα ο ουρανός και τ’ άστρο της καρδιάς μας γιατί έφυγε ένας ήρωας απ’ τ’ άδικο το χέρι του Τούρκου του δερβέναγα κι απ’ της Τουρκιάς το μίσος που κάθε μέρα, κάθε αυγή τον ήλιο τον ντροπιάζει και τα νερά και τα σπαρτά κι η φύση αποτροπιάζει γιατί την Κύπρο κούρσεψαν, της εμορφιάς το κάλλος. Στ’ Αυγούστου δεκατέσσερις ο Τάσος κηδευόταν και τον ξεπροβοδούσανε στης δόξας τα λημέρια οι σύντροφοί του, οι αετοί στο πύρωμα του αγώνα.
Διαβάστε περισσότερα »

Απογοήτευση

Πού θα σε βρω μού 'λειψε της καρδιάς η ζεστασιά που μού 'ταξες; πώς θα τη βρω την ξελογιάστρα θύμηση εκεί που συ την άφησες; Δεκαπενταύγουστο έχουμε σήμερα γιατί την άφησες; Τη γνώρισα τη σκέψη σου στο πόμολο της πόρτας κολλημένη, συνέχισε να θολώνει τη γιαλάδα του μετάλλου όταν χάθηκες... ποτέ μου δεν τη σκούπισα.
Διαβάστε περισσότερα »

"Σημαία"

 Τα σέα και τα μέα μου…                                                                                    Άρις  Αντάνης (Εξαιρετικά αφιερωμένο στον αξιότιμο Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων) Προειδοποίηση: Αυτό το κείμενο, μετά την πρώτη ανάγνωση… αυτοκαταστρέφεται! Γι αυτό το λόγο, αυτό το κείμενο,  παρακαλώ μη το προσπεράσετε. Όπου κι αν το βρείτε, μη το αγνοήσετε. Πρόκειται για  ένα μυστικό. Είναι μια ιστορία. Δεν είναι …
Διαβάστε περισσότερα »

Πύργος Λευκός

Όταν βγεις μπροστά στον Πύργο το Λευκό Δες τη σημαία περήφανα εκεί που κυματίζει Τους γλάρους σαν πετούν τρελά στον ουρανό και επιμένουν με κραυγές να ξεκουφαίνουν... στάσου!
Διαβάστε περισσότερα »

Whisper / Ψίθυρος

You only felt it didn’t hear it though you turned without saying any word and looked at me
Διαβάστε περισσότερα »

Τι κι αν με πολιορκείς!

Τι κι αν ποικίλα με πολιορκούν τα σκαμπανεβάσματά σου ΖΩΗ… Τι κι αν διαρκώς με παιδεύεις Μ’ απροσδόκητες αντιξοότητες! Ξέρε το δεν είμαι έρμαιο της Μοίρας μου… Εσένα! Νους και Ψυχή με όπλισαν μ’ εφόδια αξεπέραστα! Τρέφω το πείσμα της Ψυχής που ξέρει να γιατρεύει πληγές π’ ανοίγουν στο διάβα σου…
Διαβάστε περισσότερα »

Στον Ποιητή...

Να περπατήσω γύρεψα στο σώμα της γραφής σου, με λέξεις πλάνες, αθώες συλλαβές, θαυμαστικά κι αλήτισες προτάσεις. Ν' αφήσω στίχους ταπεινούς στην άκρη των χειλιών, να προσκυνήσουν δίψηφα την άχνα της φωνής σου,
Διαβάστε περισσότερα »

Aίμα από κεράσι

Aίμα από κεράσι στα αφίλητα χείλη μου Εσύ μονίμως στα χείλη ενός γκρεμού ορατού διά γυμνής αγάπης έτοιμος είσαι να πέσεις μόνος στης φυγής το άπειρο και να σωθείς με τα φτερά της επιείκειάς μου
Διαβάστε περισσότερα »

Δεκατρείς στροφές

Ι Χάσκουν οι ουρανοί και είναι οι λεωφόροι πρόδρομοι της φυγής μας ΙI Στους πυλώνες των δρόμων στέκουν τα φανάρια της ευτυχίας μας. Τα φώτα τους πάλλονται και τα κύματα της νύχτας παφλάζουν στα χέρια μας
Διαβάστε περισσότερα »

Γιατί Πλάστη μου;

ShareΠόση ομορφιά… Αγαλλιάζει Νους, ψυχή στο νεύμα τρυφερού ανέμου… Στο χάδι του το ευγενικό πώς τρεμουλιάζει η ίδια η ζωή! Τα δέντρα αλαλιάζουν μεθυσμένα κουβέντα στήνεται σε ύψος και σε βάθος στα πράσινα φυλλώματα… στους πτερωτούς συντρόφους στις όμορφες αθώες παρουσίες!
Διαβάστε περισσότερα »

Πιστεύω

Πιστεύω εις ένα γυρισμό, όλων αυτών που φύγαν μίαν ωραίαν ημέρα ή ένα βράδυ μοναχικό. Τώρα ήταν σειρά σου, φίλη μου. Κι εγώ, έμεινα εδώ πίσω. Σε τούτο τον κόσμο να ζω και να ακούω τον πόνο των ανθρώπων.
Διαβάστε περισσότερα »

Ραχήλ Λιπστάιν

Ο Καζαντζάκης με το που γνωρίζει την ‘Οβραία’ Ραχήλ[1], την αποκαλεί ‘‘Mitkampherin’’ (Συμπολεμιστίνα), και θεωρεί ότι ‘‘οι Οβραίοι είναι το αλάτι της γης’’[2].  Η Ελένη Καζαντζάκη, γράφει κάποιες σκέψεις της για την Ραχήλ, για την οποία λέει, ότι παρόμοια με την  Γαλάτεια και την αδερφή της Έλλη, έσπρωχναν τον Ν. Καζαντζάκη να αναλάβει πολιτικό αγώνα.  Αντίθετα πιστεύει ότι η Έλσα Λάγκεν  -επίσης Εβραία-, ‘‘…ένιωθε και σεβόταν τη φύση του”
Διαβάστε περισσότερα »

Κράτα γερά...

Αναλογιστήκαμε ποτέ σε τι ωφελεί αυτή όλη η ενέργεια; Αναλογιστήκαμε από πού πηγάζει και προς ποια κατεύθυνση προορίζεται ή βαίνει; Κατά την ταπεινή μου γνώμη τίποτα δεν ωφελεί κανέναν άλλο εκτός της γνώσης. "μέγεθος δ΄ ἀναγκαῖον γνωρίζειν καὶ κίνησιν ᾧ καὶ χρόνον· ὥστε φανερὸν ὅτι τῷ πρώτῳ αἰσθητικῷ τούτων ἡ γνῶσίς ἐστιν·" (Αριστοτέλης). Αναλογιστήκαμε όμως ποτέ σε τι ωφελεί αυτή όλη η ενέργεια που συσσωρεύτηκε στις σελίδες της Διασπορικής Στοάς; Αναλογιστήκαμε από πού πηγάζει και προς ποια κατεύθυνση προορίζεται ή βαίνει αυτή η ενέργεια; Άσχετα από το τι αντιλαμβάνεται κανείς η πανδαισία δημιουργίας στις σελίδες και το σύνολο των ωρών που χρειάστηκαν οι δημιουργοί να στήσουν τις ιδέες τους σε ψηφιακή μορφή περιλαμβάνει το εύρος της ενέργειας που περικλείεται. Ποιος επωφελείται λοιπόν από τα 1500 έργα που εμφανίζονται εδώ; Κατά την ταπεινή μου γνώμη τίποτα δεν ωφελεί κανέναν άλλο εκτός της γνώσης. "μέγεθος δ΄ ἀναγκαῖον γνωρίζειν καὶ κίνησιν ᾧ καὶ χρόνον· ὥστε φανερὸν ὅτι τῷ πρώτῳ αἰσθητικῷ τούτων ἡ γνῶσίς ἐστιν·" (Αριστοτέλης). Ακόμη και η τέχνη είναι κλάδος της γνώσης.
Διαβάστε περισσότερα »

Άνοιξη

Γέμισε η Σαλονίκη ανθρώπινα κορμιά με όψη λουλουδιών, πουλιών, φύλλων μαραμένων… Ουράνιο τόξο σχηματίζουν στον ορίζοντα κι ένα μικρό πουλί παιδί ακόμα, γλυκό μωρό κλαίει , ζητώντας λύτρωση: του πόνου; της πείνας; του εγωϊσμού;
Διαβάστε περισσότερα »

Ποιος...

Ποιος είναι αυτός που κρύβεται πίσω απ’ τις βραγιές κι ωστόσο ακούγονται τα βήματά του; Το νιώθω ότι το κάνει επίτηδες Τ’ ακούω ολοένα και πιο δυνατά αυτά τα βήματα, που έρχονται κι έρχονται ως κοντά μου, κι απάνω που στρέφω να τους μιλήσω μ’ ευγένεια τα παίρνει και χάνονται το λαμπυρίζον φως,
Διαβάστε περισσότερα »

Το ποίημα της μάνας μου

Δεν ήξερε από ποίηση, θαρρώ, είχε όμως τα δάχτυλα του γλύπτη. Δυό κουρελάκια είχε κόψει από φεγγάρι... και στα μαλλιά μου άδραχνε τη Νύχτα! Όταν οι μπούκλες το πρωί τρέχαν στους ώμους...
Διαβάστε περισσότερα »

Older Entries »

2 Replies to “Ελληνικά”

  1. Καλησπέρα σας.Είμαι απο Θεσσαλονίκη,μουσικός-συνθέτρια.Γράφω μουσική ορχηστρική σε σύγχρονο ύφος και σε ελληνικό,και τραγούδια στ’ιχους-μουσική.Ενδιθαφέρομαι να επικοινωνήσω γενικότερα με ανθράπους των τεχνών και γραμμάτων,π.χ.ζωγράφους,λογοτέχνεσ,ποιητές.Ενδιαφέρομαι να έχω με κάποιους ένα είδος συνεργασίας,δηλαδή σκέφτομαι να συνδέσω την μουσική με έργα ζωγραφικής,λογοτεχνίας κ.τ.λ. ως επένδυση.αυτό προσπαθώ να κάνω και εδώ στην Ελλάδα,αλλά τα πράγματα είναι κάπως δύσκολα.
    Συγγνώμη αν σας κούρασα.

    Σας χαιρετώ!

  2. Είμαι ο Μιλτιάδης ο Ντόβας, προσωπικά γράφω Ποίηση και Στίχους όλων των ειδών, σύγχρονη, ελεύθερη, ομοιοκατάληκτη!!! Θα χαρώ να συνεργαστούμε σε πολλαπλά επίπεδα!!!

    Με ιδιαίτερη εκτίμηση
    και φιλική αφετηρία!!!

    Ο Ποιητής

    Μιλτιάδης Ντόβας

    Υ.ΓΜπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου στο τηλ. 6976686700
    e-mail:miltos.ntovas@yahoo.gr
    καθώς και στην Ταχυδρομική Διεύθυνση:Στρατηγού Κατσιμήτρου 67, Τ.Κ45500, Πέραμα Ιωαννίνων, Ελλάδα

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *