Ελληνικά

Home »  Ελληνικά

Περιεχόμενο της Διασπορικής στην Ελληνική γλώσσα 

Σιμούν

Ο Αχμέντ Ιντί Χαλαουί, υπουργός ασφαλείας της κυβέρνησης ΕΞΑΝΟΜ (Εξ Ανατολών Ορμώμενοι Μουσουλμάνοι) στεκόταν από ώρα τώρα μπροστά στα παράθυρα του γραφείου του συνοφρυωμένος. Με παγωμένο βλέμμα παρακολουθούσε το πλήθος που γέμιζε ασφυκτικά τους δρόμους γύρω από το υπουργείο του κι όλο μεγάλωνε και φούσκωνε, σαν ποτάμι έτοιμο να ξεχειλίσει. Πιο πολύ κι από τον τεράστιο όγκο τους τον ενοχλούσαν οι γαλανόλευκες σημαίες με τον μεγάλο σταυρό σε όλο το μήκος και το πλάτος τους. Τις κράδαιναν σαν ρομφαίες που αμφισβητούσαν τα ιερά και τα όσια της μουσουλμανικής πίστης την οποία είχε δουλέψει σκληρά να επιβάλει σ’ αυτή τη χώρα. Τον εξόργιζε και η χρονική στιγμή της διαδήλωσης. Το ημερολόγιο έδειχνε 11 Ιουνίου 2065 και διένυαν την κχιντ-­‐αλ-­‐ σαρκχιρ τη μικρή γιορτή τρεις μέρες πριν τη λήξη του ραμαζανιού.
Διαβάστε περισσότερα »

Το Παρόν Πωλείται…

Άκου… Δεν είναι ορατό το πωλητήριο υπάρχουν όμως… κρυφοί αγοραστές! Τυφλοί - κωφοί οι ιδιοκτήτες οι αδιάφοροι υπηρέτες του «εγκλήματος», οι καλούμενοι «εξέχοντες» ή «άρχοντες του τόπου»!
Διαβάστε περισσότερα »

ξενιτεύομαι εντός μου

Οι κουρτίνες δεν αποκαλύπτουν... Στο ξημέρωμά μας κι από κοντά, μαζί μας ο ξενιτεμός στην αοριστία ανατέλλει. Η ελπίδα γεννιέται ξανά κάθε που ο ήλιος καλεί για το ξημέρωμα. Ακούραστη αναπηδά και ως το καταμεσήμερο ματώνει ή πεθαίνει,
Διαβάστε περισσότερα »

Σκιές

Στο σκοτεινό, άδειο κοιτώνα χορεύουν οι σκιές, γυμνόστηθες, με κινήσεις αργές φανερώνοντας νοήματα, αινίγματα και υποστάσεις που το λαμπρό φως και η χρυσαυγή αδυνατούν την αλήθεια τους να συλλάβουν Δείχνουν ψυχές αλάτρευτες που αρέσκονται στα μισοσκόταδα να κολυμπούν, ψυχές που ακροβατούν μεθυσμένες στο βελούδινο κενό
Διαβάστε περισσότερα »

"Μαγικές Στιγμές"

Όταν έπιασα στα χέρια μου τις «Μαγικές στιγμές» του Σωτήρη Μπουλντούμη πίστευα πως θα διάβαζα μια ακόμα γνωστή ιστορία για την ελληνική επανάσταση. Όταν τέλειωσα το διάβασμα, είχα την αίσθηση πως είχα μόλις γυρίσει από ένα συναρπαστικό ταξίδι με δυο σκέλη. Εκείνο που έκανα ακολουθώντας τον Άγγλο περιηγητή λόρδο Χόλμπουργκ - έναν εκ των πρωταγωνιστών της ιστορίας- και το άλλο που έκανα παρέα με τη νεαρή καπετάνισσα Βασιλική.
Διαβάστε περισσότερα »

"Άξιον Εστί"

Το ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ είναι το πιο μεγαλόπνοο και βαθυστόχαστο έργο του Οδυσσέα Ελύτη. Θεωρείται δύσκολο ποίημα για τον περίπλοκο τρόπο ανάπτυξής του, για το θέμα με το οποίο ασχολείται και για τη βαθύτητα των νοημάτων του. Παρ’ όλα αυτά όμως το έργο αυτό αποδυκνύει τη μαεστρία του ποιητή που το συνέλαβε και το παρουσίασε στον αναγνώστη τη διάρκεια μιας εποχής που η ελληνική ποίηση πάλευε ανάμεσα στις καθιερωμένες φόρμες και στα νέα στοιχεία που επιρρέαζαν τον σύγχρονο ποιητή των δεκαετιών του `30 και του `40. Κι ιδιαίτερα τα στοιχεία υπερρεαλισμού που είναι εμφανεί στο συγκεκριμένο τούτο έργο του Ελύτη, στοιχεία που έχουν σαν αποτέλεσμα να κάνουν δύσκολη τη σύλληψη του πνεύματος του ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ
Διαβάστε περισσότερα »

"Τα μουσκεμένα φύλλα της Εγνατίας"

«Τώρα τι γράφετε;» «Μια ιστορία» είπα. «Κάτι για τον Ίωνα Δραγούμη». «Α», είπε η κυρία Βούλα. Δεν έδειξε να την τραβάει ιδιαίτερα το θέμα. Ούτε κι εμένα θα με τραβούσε πριν από λίγα χρόνια, στη δεκαετία του ’70. Το όνομα του Δραγούμη, όπως μου ‘χει μείνει απ’ το σχολείο, ήταν δεμένο με βαρετά βιβλία και βαρετές αναλύσεις. Έπρεπε να γνωρίσω τον αληθινό Ίωνα, μέσα απ’ το στόμα του γέρο-αδελφού του και μέσα από κιτρινισμένα φύλλα ημερολογίου, για να τον αγαπήσω.
Διαβάστε περισσότερα »

Ίων Δραγούμης

Ίων Δραγούμης, διανοούμενος, πολιτικός ιδεολόγος, εθνικιστής   ©Πιπίνα Έλλη (Dr Pipina D. Elles) από τον ανέκδοτο Τόμο Δ’ της σειράς Μελέτες   Εισαγωγή – Βιογραφικό Σημείωμα Το θέμα προς διαπραγμάτευση, αφορά τον διανοούμενο και πολιτικό, ιδεολόγο: Ίωνα Δραγούμη 1, που έδεσε άμεσα την τύχη του με τον Μακεδονικό αγώνα, την περίοδο: 1902-1908. Ο Ίων Δραγούμης που γεννήθηκε στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 1878 και δολοφονήθηκε2 τον Απρίλιο του 1920, μεγάλωσε σε ένα ήσυχο και οικογενειακό περιβάλλον. Η οικογένειά του ήταν από τα μεγαλύτερα ονόματα της πρωτεύουσας, η δε ανατροφή του και η διαπαιδαγώγησή του υπήρξαν τέλεια. Από νεαρή ηλικία, διάβαζε ιστορία, θέατρο, ποίηση, πεζογραφία και Φιλοσοφία, ενώ στη συνέχεια μελέτησε τους μεγάλους Ευρωπαίους διανοούμενους. Παρά το γεγονός ότι επηρεάστηκε έντονα από τον φιλόσοφο Νίτσε και τον Barres, ως δημοτικιστής, απογοητεύθηκε από το κοινωνικό πρόσωπο του Νιτσεϊσμού. Αγαπημένη του υπήρξε η Μαρίκα Κοτοπούλη, ηθοποιός του Θεάτρου. Πιπίνα Δ. Έλλη (Elles), Οι [...]

Διαβάστε περισσότερα »

Η Αγία Μάνα

Τρεις ποιητές γράφουν για τη μάνα, ή μάννα, ή μητέρα... Η μόνη ύπαρξη της οποίας η αγάπη για τα τέκνα δεν έχει όρια... Εδώ την τιμούμε, λίγο αργά, αλλά πάντα με τον πρέποντα σεβασμό και ευγνωμοσύνη
Διαβάστε περισσότερα »

Αυθάδεια λαγνεύουσα

Πιστεύω εμέ, ότι εγώ εσύ∙ εγώ όλη. (Από το βιβλίο, σελ. 72) Το πρώτο κινούν, το ορμέμφυτο του έρωτα, διοργανώνει κατ΄αποκλειστικότητα τη γραφή, την καθιστά εκούσα άκουσα σύντροφό του, την ανανεώνει, για να την οδηγήσει εκ του ασφαλούς στην ενδοχώρα της Λαλιάς.
Διαβάστε περισσότερα »

Γεράνι

ΑΙΘΡΑ Να ήμουν το γεράνι σου σ’ ένα κυκλαδονήσι που ατένιζε τη θάλασσα και την ανάμνησή σου, αυτή που είχα ερωτευθεί στη γάστρα του Αιγαίου. ΑΙΓΕΑΣ Αν ήσουν το γεράνι μου θα σ’ έραινα με στίχους θα ράντιζα τα φύλλα σου με ψίθυρο δροσούλας, σταγόνα που ξεστράτισε απ’ των νεφών το σώμα.
Διαβάστε περισσότερα »

Χριστός Ανέστη...

Χριστός Ανέστη! πωλείται το στέφανο γεμάτο αγκάθια. Χριστός Ανέστη! πωλούνται ιμάτια γεμάτα αίμα. Χριστός Ανέστη! πωλούνται τρεις αιτίες πριν εξαντληθούν.
Διαβάστε περισσότερα »

Χριστός Ανέστη!

Σαν η γιορτή της άνοιξης...φαντάζει η Ανάσταση Σου! Κύριε όλων των ειδών...και των μικρών υπάρξεων! Βλέπω τις κάμπιες την αυγή, με γιορτινό φουστάνι της πεταλούδας τη ψυχή μ'ένα μαβί χαμόγελο, οι μέλισσες φορούν γλυκό, τον αναστεναγμό τους, κι οι πασχαλίτσες κόκκινο , το βήμα τους με αγάπη! Τότε ξυπνάει ο άνεμος, με μια αγκαλιά από χάδι...
Διαβάστε περισσότερα »

Χριστός Ανέστη

Ένα εξωκκλήσι ταπεινό, στην άκρια εκεί του δάσους, φέρνει τη σκέψη στα παλιά, στα παιδικά τα χρόνια, τότε, που ερχόμουν στη λαμπρή, με μια λευκή λαμπάδα, με φίλους και με συγγενείς, και με θερμή την πίστη, ν’ ακούσουμε τη λειτουργιά, να κάμνουμ’ το σταυρό μας, να περιμένουμ’ τον παπά, να πει «Χριστός Ανέστη», για να τσουγκρίσουμε τ’ αυγά, να ευχηθούμε σ’ ούλους, και της αγάπης το φιλί, να δώσουμε να πάρμε!
Διαβάστε περισσότερα »

Ένας Χριστός... για μας

Ένας Χριστός τις μέρες του Απρίλη θα σταυρώνεται για να 'χει φως το σταυρουδάκι στην ανηφόρα της ψυχής, εκεί στα στήθια των ανθρώπων, για να 'βγει ουράνιο το τόξο στ' απορρημένο δάκρυ των ματιών!
Διαβάστε περισσότερα »

Διαμάχη Πολυλά-Ζαμπέλιου

Η σοβαρή μελέτη του έργου του Διονύσιου Σολωμού εγκαινιάζεται τον Ιανουάριο του 1853 από τον Κυθήριο νομικό-λογοτέχνη και κριτικό, Εμμανουήλ Στάη[1], με την κριτική του για το έργο του Σολωμού, Ο Λάμπρος[2]. Ο Στάης στην κριτική του, αναφέρεται στην επίδραση «του πρώτου εθνικού ποιήματος», όπως αποκαλεί τον Ύμνο εις την Ελευθερία, του Σολωμού και την αντίδραση ανθρώπων «μ’ ενάντιαις ιδέαις, (και πολλοί μ’ ενάντια συμφέροντα…)…»
Διαβάστε περισσότερα »

Εκθεση Ζωγραφικής "Επιπλέων βυθιζόμενος"

Η ποίηση της εικόνας του σουρεαλιστή Fotis Galanopoulos, διανθίστηκε από την γλαφυρή ερμηνεία του ηθοποιού Stathis Kokkoris και την ευαίσθητη ματιά του εικονολήπτη – σκηνοθέτη Andreas Petropoulos.
Διαβάστε περισσότερα »

Κωνσταντίνος Καβάφης

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης, ένας από τους πρωτοπόρους της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, στην οδό Σέριφ, όπως κι ίδιος έγραψε χαρακτηριστικά, Κατάγομαι από την Κωνσταντινούπολη αλλά γεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια στο σπίτι στην οδό Σέριφ, μικρός σε ηλικία ξόδεψα μερικά χρόνια στην Αγγλία όπου και ξαναπήγα για λίγο χρονικό διάστημα αργότερα όταν ενηλικιώθηκα. Έχω επίσης ζήσει στη Γαλλία και στην εφηβία μου έζησα για δυο χρόνια στην Κωνσταντινούπολη. Δεν έχω πάει στην Ελλάδα για πολλά χρόνια. Εργάζομαι για το Υπουργείο Δημοσίων Έργων της Αιγύπτου. Μιλώ Αγγλικά, Γαλλικά και λίγο Ιταλικά. Αυτό είναι ένα μέρος απ’ το βιογραφικό σημείωμα που έγραψε ο ίδιος το 1924.
Διαβάστε περισσότερα »

Η μετανάστρια ψυχή

Πού είμαι ; Ποιά είμαι; σαν ξημερώνει... αλιεύω βότανα, φύλλα, κλαδιά... αφέψημα το πρωινό, σταλάζει στη ζωή, ύστερα χάνομαι στης πόλης την ερήμωση, μες στων ανθρώπων την ανίερη μετανάστευση.. Πάμε απο δω, τρέχουμε ασθμαίνοντας σ'ανήλιαγα στενά, χτυπάμε πόρτες, σιδεριές, σκάβουμε μνήμες με τα χέρια ματωμένα...
Διαβάστε περισσότερα »

Το προσφυγόπουλο και η Μάσκα μου

Είμαι ηθοποιός, κατά βάθος πολιτικός, στο καμαρίνι λύνω σταυρόλεξο, ψάχνω πράσινα άλογα, χαζεύω στην τηλεόραση. Ένας σπουργίτης ραμφίζει το τζάμι μου να δω τις ειδήσεις: ένα παιδάκι ξαγρυπνά μπρος στα πτώματα των γονιών του, μετά το ανεβάζουν σε βάρκα, προσφυγόπουλο το βγάζει η θάλασσα στην άμμο για αιώνιο ύπνο, στην τσεπούλα του ένα τετράδιο όπου έγραψε: ‘Θα σας καταγγείλω όλους στον Θεούλη μου…’
Διαβάστε περισσότερα »

...Ποιήματα μέσ᾿ τὸ Σκοτάδι

Γυρίζει μόνος στα χείλη του παντάνασσα σιωπή συνέχεια των πουλιών τα μαλλιά του. Ωχρός με βουλιαγμένα όνειρα κι ανέγγιχτος νερό τρεχάμενο στα ρείθρα, ωχρός Έλληνας.
Διαβάστε περισσότερα »

Σπυρίδων Ζαμπέλιος

… Η συνέχεια του κεφαλαίου Ιάκωβος Πολυλάς ©Πιπίνα Δ. Έλλη (Dr. Pipina D.Elles) Απόσπασμα από την μελέτη, “Η διαμάχη του Πολυλά-Ζαμπέλιου για το έργο του Σολωμού” στο ρομαντικό πλαίσιο (αισθητικό, ιστορικό πλαίσιο) (Μελέτες Τόμος Β’ 2016) (A study/M.A./Greek Literature At Sydney University September 1997, Sydney).     Ο Σπυρίδων Ζαμπέλιος από την άλλη πλευρά, θεωρεί ότι “η μεγάλη ποίησις απαρτίζει και συγκεφαλιοί την πολιτείαν, αντανακλά το φως όλης της ιστορικής εποχής”[1]. Κατά τη γνώμη του λοιπόν, σωστοί είναι εκείνοι οι οποίοι επεδόθησαν στη δημιουργία έργων που περιείχαν “παν ό,τι μέγα του αιώνος”[2]. Ο Δημαράς χαρακτηρίζει τον Ζαμπέλιο προσωπικότητα που επιδίδεται στην προσπάθεια για την διατήρηση του κλασικισμού, τονίζοντας τη διαδοχή των περιόδων της ελληνικής ιστορίας και τη συσχέτιση με το Βυζάντιο[3]. Ότι ετούτος θεωρεί την ποίηση ανώτερη από την πεζογραφία, όπως διαφαίνεται από τα λεγόμενά του: “Χωρίς Ηροδότου και Ξενοφώντος ηθέλομεν πώς εννοήσει την Ελλάδα, αλλά, χωρίς Ομήρου ήτο αναμφιλέκτως [...]

Διαβάστε περισσότερα »

Πες μας ποιητή

Ίδιοι δεν είναι οι άνθρωποι πια, ούτε οι τόποι. Μονάχα η αγωνία ίδια παντού. Κι ο ασυμμάζευτος φόβος. Η πρωτόφαντη τρέλα. Και η σκουριά. Διάχυτη. Διερράγησαν τα ιστία, θερίζοντας. Ο χρόνος τον άνθρωπο δε δίδαξε, ούτε ο άνθρωπος τον άνθρωπο. Κι εδραιώθη η τάξη του χρήματος και της σύγχυσης. Τα ουρλιαχτά των λύκων η άλλη όψη της ζωής. Κέρινα εκμαγεία, κέρινες μάσκες, κέρινα πρόσωπα μας συντροφεύουν. Ύπνος βαθύς, μ’ αλλοπαρμένα όνειρα γεμάτος, μας τυλίγει. Πόνους αγιάτρευτους κουβαλάμε, μαρτυρολόγια σέρνουμε.
Διαβάστε περισσότερα »

Ζωή και γράψιμο

Η ζωή και το γράψιμο γίνονται αδιαίρετα στον ποιητή. Την λέξη χρησιμοποιώ και καλύπτω τον λογοτέχνη στο σύνολο που τον περιγράφει. Γίνονται, γιατί είναι διαδικασία αργή, ενός επαναλαμβανόμενου παρόντος που μεθοδεύεται από το μέγεθος που παίρνει το βίωμα στη ζωή. Είναι δύσκολο να εξηγηθεί αυτή η σχέση σε όσους δεν την έχουν βιώσει και το μόνο που απομένει είναι η αλληγορία και ο συμβολισμός, για να εξηγηθεί... η αλληγορία και ο συμβολισμός. Είναι το ίδιο περίπου, όπως γίνεται και στη γλωσσολογία, όπου η γλώσσα χρησιμοποιείται για να εξηγηθεί... η γλώσσα. Στη γλωσσολογία υπάρχει ωστόσο η λέξη metalanguage, που είναι ακριβώς το μέσο, το μέσο που προσπαθώ να οικοδομήσω εδώ, να εξηγήσω την έννοια της μεγάλης λογοτεχνίας (ζωής) και της τέχνης του λόγου. Εδώ λέγεται απλά μια κριτική μελέτη.
Διαβάστε περισσότερα »

Μα τότε ήταν το Εικοσιένα

Σαν πλησιάζει ο καιρός στο τέλος του να ’ρθει στην καταχνιά ξεχνιέμαι και γυρίζω λίγο πίσω. Ένα λαγούμι στον χρόνο ανοίγω και τους ορίζοντες της καρδιάς μου, την καρδιά της ψυχής μου στο πρωτόφταστο την φέρνω σημείο του τώρα` εκεί που πρωτόζησα ετούτες τις πληγές τότε που πληγωμένη η ψυχή κατάβαθα αλυχτούσε κι έκλαιγε τη μαύρη προσευχή της στην αλλοτινή της πορεία και που ο αντίλαλος ο παλιός, ο χρυσόφαντος της ιστορίας εισάκουσε το πρόσταγμα το πανάρχαιο και μοσχομύριστες αντισήκωσε τις καρδιές μας ως στης Λαύρας το φλάμπουρο της Άγιας.
Διαβάστε περισσότερα »

Older Entries »

2 Comments so far:

  1. ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΣΙΑΡΒΑΛΗ. says:

    Καλησπέρα σας.Είμαι απο Θεσσαλονίκη,μουσικός-συνθέτρια.Γράφω μουσική ορχηστρική σε σύγχρονο ύφος και σε ελληνικό,και τραγούδια στ’ιχους-μουσική.Ενδιθαφέρομαι να επικοινωνήσω γενικότερα με ανθράπους των τεχνών και γραμμάτων,π.χ.ζωγράφους,λογοτέχνεσ,ποιητές.Ενδιαφέρομαι να έχω με κάποιους ένα είδος συνεργασίας,δηλαδή σκέφτομαι να συνδέσω την μουσική με έργα ζωγραφικής,λογοτεχνίας κ.τ.λ. ως επένδυση.αυτό προσπαθώ να κάνω και εδώ στην Ελλάδα,αλλά τα πράγματα είναι κάπως δύσκολα.
    Συγγνώμη αν σας κούρασα.

    Σας χαιρετώ!

  2. Μιλτιάδης Ντόβας says:

    Είμαι ο Μιλτιάδης ο Ντόβας, προσωπικά γράφω Ποίηση και Στίχους όλων των ειδών, σύγχρονη, ελεύθερη, ομοιοκατάληκτη!!! Θα χαρώ να συνεργαστούμε σε πολλαπλά επίπεδα!!!

    Με ιδιαίτερη εκτίμηση
    και φιλική αφετηρία!!!

    Ο Ποιητής

    Μιλτιάδης Ντόβας

    Υ.ΓΜπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου στο τηλ. 6976686700
    e-mail:miltos.ntovas@yahoo.gr
    καθώς και στην Ταχυδρομική Διεύθυνση:Στρατηγού Κατσιμήτρου 67, Τ.Κ45500, Πέραμα Ιωαννίνων, Ελλάδα

Leave your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *