Βιβλία
-
"Before the Silence"
Archival News Reports of the Christian Holocaust that Begs to be Remembered
Learn More...
Authors
-
24 grammata
- ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στη Μητέρα
“Αφύπνιση 800 mg”
Εκδόσεις Μανδραγόρας
Η Ελένη Φωτιάδου- Αρτεμίου είναι μια ποιήτρια. Αυτό είναι γνωστό. Οι στίχοι που έχω διαβάσει, κατά καιρούς, είναι εξαιρετικοί. Το ύφος της, οι λέξεις, τα μηνύματα, τα καλολογικά στοιχεία, η γλώσσα, οι ελιγμοί της γλώσσας, οι ατάκες, δίνουν μια ζωντάνια και μια ελκυστικότητα στην ποίησή της. Και αρέσει.
Όλα αυτά όμως ενυπάρχουν και στα διηγήματα που περιλαμβάνονται στο βιβλίο «Αφύπνιση 800 mg”, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μανδραγόρα.
Δηλαδή ο πεζός της λόγος έχει και μια ποιητικότητα, που τη νιώθει ο αναγνώστης κατά την ανάγνωση. Μια μορφή ελεύθερου στίχου είναι εμφανής, σε πολλά σημεία κάθε κειμένου. Αυτό προσδίδει ένα επί πλέον ενδιαφέρον προνόμιο, να λες δηλαδή μια ιστορία και η αφήγησή σου να έχει και ρυθμό στις λέξεις, στις φράσεις, στις ενότητες.
Encore – Ακόμη
«Η κοινωνία εδράζεται σε ένα κοινό σφάλμα
σε ένα έγκλημα που διαπράχθηκε από κοινού».
Σίγκμουντ Φρόιντ
Του Γιώργου Βέη
Έχει ειπωθεί με την ανάλογη μάλιστα έμφαση ότι για τον Σίγκμουντ Φρόιντ «ο άνθρωπος είναι πραγματικά μια δαρβίνεια παραλλαγή, καταδικασμένη να παράγει πολιτισμό, ένας «λύκος» που πρέπει να ευχόμαστε να εξημερωθεί. Για να περισωθούν οι πολιτισμικές αξίες, ο λύκος πρέπει ν’ αφήσει την αυθεντικότητά του να γίνει απουσία και μνήμη, δηλαδή γλώσσα και συνείδηση.
Posted in Greek, Hellas, Κριτική βιβλίου, Λογοτεχνία, Σχόλιο
Tagged σχέση, σεξουαλική, αγάπη
Leave a comment
Ο τρόμος ως απλή μηχανή
Του Γιώργου Βέη
«Ένας άνθρωπος θα πάλευε όλη του τη ζωή για να μη συρθεί μες στις φλόγες. Αυτό δεν είναι επαγωγή. Είναι τρόμος. Δηλαδή, με άλλα λόγια, μέρος της ουσίας της πίστης». Λούντβιχ Βιττγκενστάιν*
Παραθέτω το χαρακτηριστικότερο ίσως ποίημα από το τελευταίο βιβλίο της Δήμητρας Χ. Χριστοδούλου με τίτλο «Η απλότητα του τρόμου»:
«Είναι απλό: Δεν σε πεθαίνει ο τρόμος. / Ο τρόμος μόνο σε ξεγεννάει. / Βγάζει το φίδι απ’ την κοιλιά σου. / Ο μαιευτήρας σού χαμογελά, / Που ζεις μια τέτοια αιθέρια νύχτα / Είναι απλό: Ο τρόμος δεν σε ταπεινώνει. / Σε αίρει στο ύψος των περιστάσεων. / Απλώς πατάς πάνω στον εαυτό σου. / Ο τρόμος δεν επείγεται. Σε περιμένει. /Μπορείς, σκεπτόμενος, να διαφύγεις./ Απλώς δεν μπορείς να σκεφτείς./ Στον τρόμο ένα κι ένα κάνουν δύο./ Απλώς δεν βρίσκεις το πρώτο και το δεύτερο: / Τη στιγμή αυτή ο ένας σε ψάχνει / Κι ο δεύτερος του φανερώνει τη θέση σου. / Ο τρόμος προνοεί. Είναι ψύχραιμος. / Εξάλλου ξέρετε κι οι δυο τι θα αξιώσει. / Πίνει ακόμη μια γουλιά απ’ τον καφέ του / Κι απλώς σηκώνει τα μάτια του πάνω σου. / Είναι απλό: Η φωνή του αέρα, / Οι ψίθυροι οι σοφοί των ερειπίων, / Το κουρέλι από την υγρασία που απομένει / Σε κάποια σκιερή γωνιά του πυρετού, / Όλα γλιστράνε μέσα στο φρεάτιο. /Ο ήλιος βάζει το δάχτυλό του στο τζάμι / Και κάνεις τη βουτιά. Αυτό ήταν. Θα δεις τώρα / Σε όλη την απλότητά του τον τρόμο».
Posted in Book review, Greek, Hellas, Κριτική βιβλίου, Λογοτεχνία, Σχόλιο
Tagged χρόνος, επάρκεια, μηχανή
Leave a comment
O Άνθρωπος, θεός ερειπωμένος
Του Δημήτρη Καραλή
Όταν η ανθρωπότητα μπορέσει να δει και να γνωρίσει την αλήθεια
ότι η ψυχική ανάπτυξη εξαρτάται πολύ κι απ’ τη σωματική ανάπτυξη,
Τότε μόνο και όχι νωρίτερα, όλες οι παλιές πλάνες θα πεθάνουν και η
αλήθεια ένδοξα θα ενθρονιστεί για την σωτηρία της ανθρωπότητας.
ότι η ψυχική ανάπτυξη εξαρτάται πολύ κι απ’ τη σωματική ανάπτυξη,
Τότε μόνο και όχι νωρίτερα, όλες οι παλιές πλάνες θα πεθάνουν και η
αλήθεια ένδοξα θα ενθρονιστεί για την σωτηρία της ανθρωπότητας.
Η αρετή, μεγαλοψυχία και αγάπη, λέει Ο Πλάτωνας, είναι προϊόντα είδους καλής υγείας. Είναι ο καρπός του υγιούς μεταβολισμού και της άρτιας γονικής ανατροφής.
Οι αρχαίοι προγονοί μας γνώριζαν το μυστικό της άρτιας υγείας, γι’ αυτό και θεοποιούσαν τον αθλητισμό με το μέτρο στην ικανοποίηση των αισθήσεων, ως αναγκαίο γεφύρωμα στην πνευματοδιανοητική τους καλλιέργεια, «Νους υγιής εν σώματι υγιή» διαλαλούσαν επιγραμματικά.
Αφιέρωναν τους αθλητικούς αγώνες στους Ολύμπιους θεούς Δία, Απόλλωνα, Αθηνά και Ποσειδώνα, για να επισημάνουν την ιερότητα που έχει η υγεία στη ζωή τους.
Υιοθετούσαν ακόμη και ημίθεους ως ηγέτες στο χώρο αυτό, όπως την Υγεία και τον ιατροφιλόσοφο Ασκληπιό.
Posted in Greek, Ιατρικές οδηγίες, Λογοτεχνία, Μελέτη, Σχόλιο, Φιλοσοφία, South Africa
Tagged ανθρώπινο σώμα
3 Comments
Η Χάρη του Βιβλίου
Του Δημήτρη Καραλή
Υπάρχουν λέξεις που τις χρησιμοποιούμε για να στολίζομε την έκφρασή μας, όπως διαλέγομε λουλούδια να κοσμήσουμε το σπίτι ή τα κρεμάμε γιρλάντες στο λαιμό. Το καταπράσινο λιβάδι αγαλλιάζει τα μάτια του διαβάτη, κι όμως, λίγα αγριολούλουδα φυτρωμένα διάσπαρτα εδώ και εκεί, τονίζουν κι ανυψώνουν ακόμα περισσότερο την παραμυθένια ομορφιά του. Το ίδιο συμβαίνει και με τη λογοτεχνία, όταν νυφοστολίζομαι τις σκέψεις μας με όμορφες λεξούλες, σαν τις κεντήστρες που κοσμούν με πολύχρωμες κλωστές τα αγαπημένα εργόχειρά τους.
Κάθε καλογραμμένη σκέψη εμψυχώνει και καλλιεργεί τον αναγνώστη, σαν την οργανική κοπριά που δυναμώνει δενδρύλλια και φυτά να παράγουν καλύτερα λουλούδια, φρούτα και καρπούς. Ποτέ μια ώριμη σπερματική ιδέα δεν παραμένει ανεκμετάλλευτη στην ανθρωπότητα, αργά η γρήγορα θα μαθευτεί και θα μεταδοθεί σε ολόκληρη την οικουμένη.
Posted in Greek, Ανάλυση, Βίοι συγγραφέων, Λογοτεχνία, Παρουσίαση βιβλίου, Σχόλιο, Φιλοσοφία, South Africa
Tagged Αριστοτέλης, Πλάτωνας, Πλούταρχος, ανάγνωση, βιβλίο
5 Comments
Περί φιλίας
Δημήτρης Καραλής
Ειλικρινή φιλία, συνήθως είναι καλύτερη εκλογή απ’ την συναισθηματική αγάπη για σταθερή δίαιτα. Καχυποψία, ζήλια προκατάληψη, γκρίνια και κατεβασμένα μούτρα, είναι συνηθισμένο φαινόμενο στη συναισθηματική αγάπη. Δολοφονία και αυτοκτονία παραμονεύουν επίσης στη διπλανή γωνιά όταν οι ερωτευμένοι γουργουρίζουν σαν τα ζευγαρωμένα περιστέρια.
Η συναισθηματική αγάπη ζητά εγγύηση, απόδειξη, σιγουριά και εξασφάλιση. Αντίθετα η ειλικρινή φιλία δεν απαιτεί καμιά ιδιοκτησία και θέλει να βοηθά ακόμα κι από απόσταση. Δυστυχώς όμως το ίδιο δεν ισχύει και με τη συναισθηματική αγάπη. Συνήθως σκοπεύει για προσωπικά οφέλη, και η μονόπλευρη συναισθηματικότητα αντιστρέφεται καμιά φορά σε μίσος και απαιτεί εκδίκηση. Η αγνή φιλία δεν έχει ανάγκη από ανόητους γαμήλιους όρκους και είναι πάντα έτοιμη να παράσχει βοήθεια όποτε κι εάν χρειαστεί.
Η αληθινή φιλία ξεκλειδώνει της ψυχής τα αμπάρια και ανοίγει τον νου με τη ψυχή να μοιραστούν κουράγιο, κατανόηση, συμπόνια και ανθρώπινη ζεστασιά.
Οι δύο αδερφές από την Πράγα
«…επέστρεψα στο Παρίσι με τον τρόμο του αποδιοργανωμένου ταξιδιώτη που έχει κάνει το γύρο του κόσμου και δεν αναγνωρίζει κανένα από τα μέρη όπου έχει ζήσει για τόσο καιρό». (από το βιβλίο, σελ. 144)
Οι δύο αδελφές, η Κλάρα και η Χίλντα Γκότβαλντ, οι οποίες μεταναστεύουν διαδοχικά από τη δεινώς χειμαζόμενη οικονομικά -και ουχί μόνον- μητρική Πράγα, ζουν με εξόφθαλμη άνεση στο Παρίσι. Υποδυόμενες τις μεσάζουσες μεταξύ των εκδοτικών οίκων και των νέων, ενίοτε ματαιόσπουδων, ματαιόδοξων ή απλώς πολλά υποσχομένων ή ακόμη και κατεστημένων ήδη συγγραφέων της γαλλικής σκηνής, αρμέγουν κανονικά το συναφές, πολυάριθμο, διαρκώς ανανεούμενο κύκλωμα.
Το Γκρίζο Κασκόλ – I
Αλέκος Ν. Αγγελίδης
Το Γκρίζο Κασκόλ – Μέρος I
Εκκωφαντιντικός αντήχησε ο κρότος της χοντρής καδένας της άγκυρας, που, σα δαιμονισμένη, ξετυλίγονταν τώρα απ’ τα πελώρια σιδερένια καρούλια, τα στημένα, όγκοι ολόκληροι, πάνω στο στενό και μυτερό κατάστρωμα της πλώρης
Η θεόρατη άγκυρα, με το πάτημα ενός μοχλού πάνω απ’ την καμπίνα της γέφυρας, είχε αφεθεί ελεύθερη και τώρα έπεφτε ακάθεκτη στο νερό. Έσκιζε με ορμή τη γκριζοπράσινη επιφάνεια της καλμαρισμένης κάπως τώρα θάλασσας και τραβούσε ολοταχώς για το βυθό, παρασύροντας πίσω της μ’ αστραπιαία γρηγοράδα, τους χοντρούς σιδερένιους χαλκάδες της σκουριασμένης απ’ τον καιρό και την αρμύρα αλυσίδας της.
Οι κρίκοι της βαριάς καδένας, δεμένοι αδιάσπαστα ο ένας με τον άλλο, πλατάγιζαν στο βιαστικό δρόμο τους και, καθώς ξετυλίγονταν απ’ τη μεγάλη πομπίνα, έκαναν το χοντρό άξονά της να βογκά και τα τεράστια καφετιά απ’ τη σκουριά γρανάζια της να τρίζουν παράξενα μέσα στο ήσυχο απομεσήμερο της κρύας εκείνης μέρας του Νοέμβρη.
“Ο Λόγος” τεύχος 24
Παρουσίαση του περιοδικού “Ο Λόγος”
Το λογοτεχνικό περιοδικό “Ο Λόγος”, τεύχος 24, το οποίο εκδίδεται από το Σύνδεσμο Ελλήνων Λογοτεχνών και Συγγραφέων Αυστραλίας ανελλιπώς για 19 χρόνια τώρα παρουσιάστηκε στην όμορφη αίθουσα της Δημαρχίας του Νόρθκοτ στις 27 Νοεμβρίου 2011.
Το τεύχος αυτό του περιοδικού αφιερώθηκε στη λογοτέχνιδα Χρυσούλα Ζάκκα η οποία όταν ανέβηκε στο βήμα κατασυγκινημένη μίλησε και τραγούδησε με την ωραία φωνή της προς χάριν του ακροατηρίου.
Κυριάκος Αμανατίδης
Την παρουσίαση του περιοδικού έκανε ο εκπαιδευτικός και ελληνιστής Κυριάκος Αμανατίδης σε περίπου εκατό μέλη και φίλους του Συνδέσμου που παρευρέθηκαν. Στην ομιλία του ο κ. Αμανατίδης μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στον σπουδαίο ρόλο που διαδραματίζουν τα δυο ελληνόγλωσσα λογοτεχνικά περιοδικά της Μελβούρνης λέγοντας ότι «…παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της Ελληνικής γλώσσας και συνείδησης.» Και συνέχισε πώς «αν ο αριθμός των αναγνωστών αυτών των περιοδικών είναι κατά κανόνα μικρός σε σύγκριση με τα άτομα που διαβάζουν εφημερίδες, η συμβολή τους στην πνευματική κίνηση της ομογένειας είναι πολύ μεγάλη…»
Για την ιστορία συμπεριλαμβάνουμε εδώ ολόκληρη την ομιλία του Κυριάκου Αμανατίδη την οποία κι εσείς έχετε τη δυνατότητα να διαβάσετε. Είναι ευχής έργο το ότι ακόμη υπάρχουν άτομα ανάμεσά μας με τη μοναδική προσφορά του κυρίου Κ. Αμανατίδη στα γράμματα και στον πολιτισμό της Μελβουρνιώτικης Ελληνικής πατριάς.
Posted in Australia, Garivaldis, Greek, Ανάλυση, Λογοτεχνία, Ομιλία, Παρουσίαση βιβλίου, Σχόλιο
3 Comments
Ιερή Ινδία
Γουίλιαμ Νταλρίμπλ
Ιερή Ινδία. Εννιά
Ζωές, Εννιά Ιστορίες
Μετάφραση: Γιώργος Καλαμαντής
Εκδόσεις «Μεταίχμιο», σ. 367
Γιώργος Βέης
Ταξιδιωτικές αποστάξεις υψηλής ποιότητος
«Ο Παράδεισος μέσα μας;» είπε ο Σαλιμουλάχ και σήκωσε τα φρύδια του. «Όχι, όχι, πρόκειται για συναισθηματικά λόγια – ένα όνειρο μόνο[…] Ο Παράδεισος είναι έξω, ένας φυσικός χώρος στους ουρανούς, που τον δημιούργησε ο Θεός για τον λαό του[…] Θα υπάρχουν μαξιλάρια για να ξαπλώσεις, ποτάμια από γάλα και μέλι, δροσερό και καθαρό νερό πηγής». (Από το βιβλίο, σ. 197)
Η έλλειψη ομοιοτήτων, αντιστοιχιών, ή κοινών παρονομαστών, που θα μπορούσαν να διερμηνεύσουν σ’ έναν έστω βαθμό την ινδική ιδιοπροσωπία, σε αντιπαραβολή με τα δυτικοευρωπαϊκά πρότυπα, καθιστά την όποια προσέγγιση εκ προοιμίου εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, αλλά και προβληματική, αν όχι τραυματική.
Άλλωστε, όπως μας δίδαξε ο Fernand Braudel στη θεμελιώδη του Γραμματική των πολιτισμών (εκδόσεις «Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης»), μολονότι ο ινδουισμός στη μεσαιωνική Ινδία είναι εξίσου σημαντικός με τον χριστιανισμό στον δικό μας δυτικό Μεσαίωνα, η Ινδία δεν μοιάζει και πολύ με την Ευρώπη, ούτε με τη μεροβιγγιανή, ούτε με την καρολιγγιανή ούτε καν με τη φεουδαρχική. Οι εξόφθαλμες διαφορές και οι υφέρπουσες τυχόν ομοιότητες με τους γειτονικούς και μη λαούς καθιστούν το εγχείρημα της διερεύνησης της ιδιοπροσωπίας της Ινδίας εξαιρετικά συναρπαστικό.
Μια Ιστορία για Δυο Αγάπες
« [252c] τὸν δ᾽ ἤτοι θνητοὶ μὲν ἔρωτα καλοῦσι ποτηνόν
ἀθάνατοι δὲ Πτέρωτα, διὰ πτεροφύτορ᾽ ἀνάγκην. »
Πλάτωνος Φαίδρος
Ο Απόλλων βγαίνει με την Αφροδίτη;
Τι ‘ν’ αυτό που το λένε Αγάπη Σωκράτη, ρωτά η Διοτίμα, η μυστηριώδης γυναίκα από τη Μαντινεία. Δεν έχω ιδέα απαντάει ο Σωκράτης. Αν ο άνδρας δεδηλωμένος από το μαντείο σαν ο σοφότερος ανάμεσα στους θνητούς δεν γνωρίζει, τι ελπίδα έχουμε οι υπόλοιποι ν’ απαντήσουμε σ’ αυτή την ερώτηση;
Ένας τρόπος να προσεγγίσουμε αυτή την πεισματικά δύσκολη ερώτηση είναι να τη εξετάσουμε από δυο φαινομενικά αντίθετες και ασυμφιλίωτες στάσεις που κληρονομήσαμε από την Ελληνική Μυθολογία: αυτή της Αφροδίτης και του Απόλλωνα – τα δύο άκρα του φάσματος, ή ας πούμε καλειδοσκόπιο αγάπης. Αν πράγματι είναι ασυμφιλίωτοι μπορούμε να διαλέξουμε σαρκική αγάπη όπως εμπνέει η Κύπρια Αφροδίτη, θεά του Έρωτα, η οποία προσγειώνει την αγάπη στην ηδονή του σώματος, και η οποία, όπως η χορωδία στην Αντιγόνη προειδοποιεί, τρελαίνει άνδρες και γυναίκες, ή στην πνευματική αγάπη του νου, όπως τη θεόπνευστη του Απόλλωνα θεού του Ήλιου; Γιατί όμως να μην έχουμε και τις δυο; Κατά ένα τρόπο του λέγειν μπορούμε, αλλά πρέπει πρώτα να μάθουμε να μη φοβόμαστε τα ύψη. Διότι αγάπη κατά τον Πλάτωνα, δεν είναι ξεπεσμός αλλά ξεπέταγμα. Πριν όμως μάθει κανείς να πετάει προς τον Απόλλωνα, πρέπει να μάθει να κολυμπάει στα βαθιά και κρυφά θαλάσσια σπήλαια της Αφροδίτης. Κάθε αγάπη είναι παράδοξη, κάτι που τράβηξε τον Πλάτωνα και το Σωκράτη γιατί οι φιλόσοφοι αγαπούν τα παράδοξα.
Continue reading
Posted in Australia, Greek, Ανάλυση, Κριτική βιβλίου, Μετάφραση, Μελέτη, Φιλοσοφία
Tagged αγάπη, ιστορία
3 Comments
Δίχως χάρτη
Του Γιώργου Βέη
«Η ποίηση είναι ένα όπλο απ’ την ανάποδη ∙ ζωογονεί ό,τι πετυχαίνει».
Γιώργος Βαρθαλίτης, Ο καθρέφτης της Ηρωδιάδος
Είναι το πέμπτο ποιητικό βιβλίο του. Προηγήθηκαν τα εξής: Όρθρου βαθέος(1988), Φυσική ιστορία (1991), Κρυμμένη εικόνα (1999) και η βραβευμένη από το περιοδικό «Διαβάζω» Χρονογραφία (2007). Πάντα από τις εκδόσεις «στιγμή».
Όπως έχω ήδη επισημάνει (βλ. «Βιβλιοθήκη», εφ. «Ελευθεροτυπία», 18 Σεπτεμβρίου 2009) από την πρώτη του εμφάνιση στο πεδίο των απαιτητικών κειμενικών εφαρμογών έως σήμερα, ο στίχος του Γιώργου Γώτη επιμένει να αποτυπώνει τις διακυμάνσεις, τις ευρύτερες ανακατατάξεις και τις συναφείς ρήξεις, οι οποίες παρατηρούνται στην εξέλιξη των σχέσεων Εγώ – Εκείνο. Δεν ενδίδει στους ισχυρούς πειρασμούς της επιφανειακής παράθεσης δεδομένων, στους οποίους υποκύπτουν οι πολλοί, επαληθεύοντας έτσι τις εκτιμήσεις όλων εκείνων, οι οποίοι διέγνωσαν εγκαίρως την ικανότητά του να αποδελτιώνει με νηφαλιότητα μοιραία πάθη και οριακές ανυψώσεις – φωτίσεις του καθημαγμένου προσώπου της καθημερινότητας. Continue reading
Λισαβόνα
«Ένα ταξίδι είναι πάντα και μια αποστολή διάσωσης, η συλλογή στοιχείων για κάτι που βρίσκεται σε πορεία εξάλειψης και σε λίγο θα χαθεί, το ύστατο αγκυροβόλημα σε ένα νησί που τα νερά το καταπίνουν.» Κλάουντιο Μάγκρις, Δούναβης, εκδόσεις «Πόλις»
Στο σύνολό τους οι Πορτογάλοι, τους οποίους συναντώ στο εξωτερικό, στο πλαίσιο των επαγγελματικών μου δραστηριοτήτων, αναφέρονται μετ΄ ευλαβείας πρωτίστως στον εθνικό τους ποιητή, πανευρωπαϊκής και όχι μόνον ακτινοβολίας, εννοώ ασφαλώς τον ευγενή ένοπλο Λουίς δε Καμόες ή Καμόενς (Luίs de Camoes ή Camoens). Γεννήθηκε το 1524 ή κατ’ άλλους το 1525 και πέθανε το 1580. Για τον Φερνάντο Πεσσόα ομολογώ ότι είναι συνήθως πιο συγκρατημένοι…
Η θεωρία των χορδών
Του Γιώργου Βέη
Γνωρίζουμε ότι o Ντεκάρτ ανακάλυψε το “Σύστημα Συντεταγμένων”, παρατηρώντας μια μύγα να περπατάει σ’ ένα ταβάνι με πλακάκια. Η μικρή ομάδα των επιλέκτων επιστημόνων, οι οποίοι κυκλοφορούν στις πυρακτωμένες σελίδες του μυθιστορήματος του Χοσέ Κάρλος Σομόθα, ανακαλύπτουν έντρομοι το Χάος, μελετώντας συστηματικά ορισμένα κρίσιμα πορίσματα της νεωτερικής Φυσικής.
Καπνόν Αποθρώσκοντα…
Ελευθερία Μπέλμπα
Κώστας Δουρίδας
“Ο Πρόλογος”: στο κείμενο αποσαφηνίζονται ακόμα και οι στόχοι της συλλογής κειμένων του Κ. Δουρίδα με τίτλο “Καπνόν Αποθρώσκοντα Γράμμα στον Έλληνα της Διασποράς“. Ως μετανάστης, βιώνοντας πολλά χρόνια στο εξωτερικό, πράγματι φαίνεται ότι έχει τη δυνατότητα να διαβλέπει την πολιτιστική συγκεχυμένη ταυτότητα του νεοέλληνα σήμερα, εξαιτίας των πολλαπλών επιρροών ξενόφερτων ως επί το πλείστον, που αλλοιώνουν και τοις προϋπάρχουσες εθνικές ιδέες, τον κληροδοτημένο τρόπο συλλογιστικής και την ίδια την ταυτότητά του. * Continue reading
Ο Καθρέφτης της Ηρωδιάδος
Του Γιώργου Βέη
«Οι τρόποι για να καταλάβουμε στραβά τα πράγματα είναι ασύγκριτα περισσότεροι από αυτούς με τους οποίους θα τα καταλάβουμε σωστά, όπως συμβαίνει πάντοτε με παρόμοια εγχειρήματα, κι ένας από τους πιο συνηθισμένους τρόπους για να τα καταλάβουμε στραβά είναι να πειστούμε ότι τα καταλάβαμε σωστά – έχει εξηγηθεί η συνείδηση, πώς δουλεύει η νόηση, η μηχανή του λογικού, η τελευταία λέξη». Κλίφορντ Γκηρτζ, «Αποσταθεροποιητική πράξη»*
Posted in Hellas, Ανάλυση, Κριτική βιβλίου, Λογοτεχνία, Παρουσίαση βιβλίου
Tagged καθρέφτης
Leave a comment
Ο Γιάννης Ρίτσος
Το Γιάννη Ρίτσο πρωτογνώρισα στα τέλη της δεκαετίας του εβδομήντα όταν βρισκόμουνα κάποτε καλεσμένος σε μια οικογένεια στο Μαρούσι. Η οικοδέσποινα ήταν μια καλλιεργημένη κυρία και μαθήτρια του γνωστού μας ζωγράφου Νίκου Εγγονόπουλου. Στην διάρκεια συζητήσαμε για τη ζωγραφική του Νίκου Εγγονόπουλου καθώς και του Γιάννη Τσαρούχη που ήταν επίσης στενός φίλος της.
“Κατάθεση Ψυχής”
Παρουσίαση βιβλίου: Κατάθεση Ψυχής της Αθηνάς Γκινάκη
Του Χρήστου Φίφη
Κυρίες και κύριοι,
Η παρουσίαση ενός νέου βιβλίου είναι πάντα ένα πολιτιστικό γεγονός. Με πολλή ευχαρίστηση δέχτηκα να συμμετάσχω στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής Κατάθεση Ψυχής της κυρίας Αθηνάς Λευθεριώτη Γκινάκη.[1]
Posted in Australia, Greek, Ανάλυση, Βιβλία, Κριτική βιβλίου, Λογοτεχνία, Ομιλία, Παρουσίαση βιβλίου, Ποίηση
Leave a comment
“Με αίσθημα ευθύνης”
Στις 25 Μαΐου 2011 και στην Αίθουσα της Ομοσπονδίας Δυτικομακεδονικών Σωματείων Θεσσαλονίκης (επί της Βενιζέλου), παρουσιάστηκε το βιβλίο του Παναγιώτη Μπουκοβού με τίτλο “Με αίσθημα ευθύνης“. Η εκδήλωση τέλεσε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού Ελλάδος και της Γραμματείας Μακεδονίας Θράκης.
Οι τρεις παρουσιαστές του αξιόλογου αυτού βιβλίου ήταν οι -
- Μαριάννος Καράσης, Ομότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ.
- Θανάσης Γεωργιάδης, Λογοτέχνης
- Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου, Λογοτέχνις
Posted in Greek, Hellas, Κριτική βιβλίου, Λογοτεχνία, Παρουσίαση βιβλίου
Tagged βιβλιοπαρουσίαση
Leave a comment
Μανχάταν-Μπάνγκοκ
(μαρτυρίες, μεταβάσεις)
Για πρώτη φορά η Διασπορική Λογοτεχνική Στοά φιλοξενεί απόσπασμα έργου του συγγραφέα Γιώργου Βέη με το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου το οποίο παρουσιάζεται στην Αθήνα στις 2 Μαΐου 2011 και κυκλοφορεί από τις 18/05/2011. Τιμή και υποχρέωσή μας.
Γιώργος Βέης
Κέδρος 2011
Η Ροζανέτ νόμιζε πως ο Λίβανος βρίσκεται στην Κίνα· γέλασε μόνη της με την άγνοιά της και παρακάλεσε τον Φεντερίκ να της δώσει μαθήματα γεωγραφίας.
Γκυστάβ Φλωμπέρ, Η Αισθηματική αγωγή
——————————————————————————————–
.η Ινδική είναι η τελευταία κατοικημένη περιοχή προς την ανατολή. Στην περιοχή αυτή και τα ζώα και τα πετεινά είναι πολύ μεγαλύτερα απ΄ ό,τι σε άλλες χώρες, εκτός από τα άλογα(που είναι μικρότερα από τα μηδικά και ονομάζονται Νησαία).Εκεί υπάρχει και χρυσάφι άφθονο, άλλο ορυκτό, άλλο που το κατεβάζουν τα ποτάμια[.]Έως την Ινδική η Ασία είναι κατοικημένη, από την Ινδική όμως και πέρα, προς ανατολάς, είναι ακατοίκητη και κανένας δεν ξέρει τίποτε γι΄ αυτήν. Τόσο μεγάλη είναι και τέτοιο περίγραμμα έχει η Ασία.
Ηροδότου Ιστορίαι, Βιβλία Γ! και Δ!
ΛΙΓΟ ΠΡΟΤΟΥ ΑΝΑΨΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΦΩΤΑ
Για πληροφορίες ρωτήστε τον ταξιδιώτη και όχι τον ντόπιο.
Ρούμι
ANHSYXASMOS
Αναλυτική Προσέγγιση
Ιάκωβος Γαριβάλδης
Λίγα λόγια επιχείρησα να εκφράσω πριν καιρό για το βιβλίο του Κωνσταντίνου Καλυμνιού με τίτλο «ANHSYXASMOS» αλλά ήταν ελλιπή για ν’ αναλύσουν ένα λογοτεχνικό βιβλίο. Τ’ άφησα τότε στη μέση λόγω “ανειλημμένων υποχρεώσεων”. Έτσι συνήθως λέμε… Είχα λέει ‘ανειλημμένες υποχρεώσεις’, με μόνη διαφορά τώρα που θέλω να χρησιμοποιήσω αυτή τη φράση πώς είναι δυνατόν να φανώ ειλικρινής; Κανείς δεν θα με πιστέψει… Αυτά τα λόγια στα χρόνια που ζούμε είναι της μόδας και της καχυποψίας. Λίγοι είναι μεταξύ μας εκείνοι που βλέπουν πέρα από τα οπτικά εμπόδια είτε είναι μορφωμένοι και πολλές φορές φαντασμένοι είτε μικροαστοί και συνήθως ταπεινοί.
Posted in Australia, Country, Garivaldis, Greek, Ανάλυση, Κριτική βιβλίου, Λογοτεχνία, Παρουσίαση βιβλίου, Ποίηση, Σχόλιο
3 Comments
Οι διαδρομές του Αδάμ
Κι’ άκου… κοίτα… νιώσε…
Τίποτα δ ε ν πεθαίνει,
Όσο υπάρχουν οι αγάπες
που το γέννησαν…
( Μια… υποψία βιβλιοπαρουσίασης, για δύο πονήματα που μου άρεσαν πολύ, Άρις Αντάνης,
Μαρούσι, Αθήνα- 7/3/2011)
Το ποίημα είναι πολύ δύσκολη υπόθεση. Είναι πιο δύσκολο από το διήγημα και, κατά μείζονα λόγο, από το μυθιστόρημα. Και πιο παρεξηγημένο. Έτσι πιστεύω, αλλά μπορεί και να κάνω λάθος. Το ποίημα όμως, που δεν είναι μια ιστορία, να τη διαβάσεις και να την καταλάβεις, πρέπει και να σου βγάζει μια ιστορία. Και από την ιστορία του ποιητή, να σε μεταφέρει στη δική σου ιστορία.
Αλεξ-ήνεμος
Κι’ άκου… κοίτα… νιώσε…
Τίποτα δ ε ν πεθαίνει,
Όσο υπάρχουν οι αγάπες
που το γέννησαν…
Άρις Αντάνης
( Μια… υποψία βιβλιοπαρουσίασης, για δύο πονήματα που μου άρεσαν πολύ, Μαρούσι, Αθήνα- 7/3/2011)
Η Ελένη Αρτεμίου- Φωτιάδου χειρίζεται το λόγο με πολύ μεγάλη ευχέρεια. Από την πρώτη αράδα προσελκύει τον αναγνώστη και τον κάνει να μη μπορεί να σταματήσει την ανάγνωση, να μη κάνει… στάση, ούτε για να επαναλάβει μια φράση, προς επιβεβαίωση της κατανόησης του νοήματος.
Continue reading
Πλάτωνας και Ευρωπαϊκός Πολιτισμός
Δρ Δημήτρης Καραλής
Αν ο Θεός κατέβαινε στη γη να κουβεντιάσει με τους ανθρώπους μια μέρα, σίγουρα θα μιλούσε σαν τον Πλάτωνα. Καμιά άλλη γλώσσα δεν θα του ταίριαζε τόσο πολύ να αγγίξει τις καρδιές και τις ψυχές του κόσμου. Διαβάζοντας κανείς τα βαθυστόχαστα γραφτά του, νοιώθει πως Ο Θεός μεταμορφώθηκε σε Πλάτωνα για να μοιράσει αλήθεια, σοφία και αγάπη στην ανθρωπότητα. Τόσο τέλειa πελεκημένες είναι οι σκέψεις του, που μήτε ένα ιώτα δεν άφησε για μας να προσθέσουμε στα θεόπνευστα γραφτά του. Δεν θα υπερέβαλα ελπίζω αν φώναζα κι εγώ σαν το φανατικό ισλαμιστή Ομάρ για το κοράνι του. Κάψτε τις ογκώδες βιβλιοθήκες, δεν μας χρειάζονται πια, αφού οι αξίες τους είναι όλες μαζεμένες στα Πλατωνικά κιτάπια.
Posted in Greek, Έρευνα, Μελέτη, Σχόλιο, Φιλοσοφία, South Africa
Tagged φιλοσοφία, Αριστοτέλης, Πλάτωνας, Σωκράτης
8 Comments
16. Ανθολογία Σονέτου
του Γιάννη Λιάσκου
Στην αρχή πρωτοδιάβασα και πρωτοθαύμασα του Αντρέα του Τριανταφυλλόπουλου. Πραγματικός τεχνίτης του είδους, αποφάνθηκα πολλές φορές, για να συνεχίσω με μερικά θαυμάσια δομημένα του αλησμόνητου Σάββα Ζουμή.
Στη συνέχεια προσπάθησα να σκαρώσω και δικά μου. Άτεχνα και με παραβίαση των κανόνων τους τα πρώτα μου, για να μπω στο πνεύμα τους και να αφοσιωθώ ολοκληρωτικά, αργότερα, σ’ αυτά. Κατόπιν άρχισα να «στρατολογώ» πιστούς, πρώτα τον Βαγγέλη τον Μύρωνα και το Γιάννη τον Κατσαρά οι οποίοι επέδειξαν ιδιαίτερο ταλέντο και έδωσαν αξιόλογα δείγματα του είδους, για να ακολουθήσουν ο Γιάννης Εσκιτζής και, τώρα τελευταία, ο Θύμιος Χαραλαμπόπουλος.
Posted in Australia, Greek, Παρουσίαση βιβλίου, Σχόλιο, Φωνή Βοώντος
Tagged σονέτο, Ανθολογία
Leave a comment
15. ‘Με τα μάτια της ψυχής μου’
του Γιάννη Λιάσκου
Μια νέα ποιητικής συλλογή που έχει τίτλο «Με τα μάτια της ψυχής μου», η οποία περιέχει μια σειρά λυρικών στοχασμών υπό μορφή ποιημάτων, της Βάσως Αποστολοπούλου-Τσιμοπούλου από την Αθήνα παρουσιάστηκε στη Μελβούρνη.
Δεν έχω γνωρίσει προσωπικά την ποιήτρια, μπορώ όμως να πω ότι μου δόθηκε η ευκαιρία, μελετώντας τα ποιήματά της, μια και είχα την επιμέλεια αυτής της έκδοσης, να διεισδύσω στον πλούσιο και ειρηνικό, εσωτερικό της κόσμο, να σεργιανίσω στο καταπράσινο και γεμάτο ομορφιά περιβόλι των συναισθημάτων της, να γνωρίσω μια μετρημένη, χαμηλών τόνων, ευγενική ψυχή που κατορθώνει να απεικονίσει πιστά και να μετουσιώσει σε λόγο και τέχνη όλα όσα αισθάνεται.
Posted in Australia, Greek, Παρουσίαση βιβλίου, Σχόλιο, Φωνή Βοώντος
Tagged ποίηση, ψυχή, μάτια
Leave a comment
14. Στην Τασκένδη…
του Γιάννη Λιάσκου
Στο δεύτερο αυτό μικρό αφιέρωμα στους Έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες που έζησαν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους σε χώρες του, πάλαι ποτέ, ανατολικού μπλοκ, μέσα πάντα από τη διήγηση του συμπάροικου Δημήτρη Τσιαούση και τις σελίδες των τριών ανέκδοτων βιβλίων του για την εθνική αντίσταση και τον ελληνικό εμφύλιο, θα ρίξουμε φως και θα μάθουμε από πρώτο χέρι για τον τρόπο ζωής στην πρωτεύουσα μιας ασιατικής σοβιετικής δημοκρατίας, την Τασκένδη, τις δεκαετίες του ’50 και του ’60.
Posted in Australia, Greek, Βίοι συγγραφέων, Παρουσίαση βιβλίου, Σχόλιο, Φωνή Βοώντος
Tagged Τασκένδη, αριστερά, ανατολικό μπλόκ
Leave a comment
13. Η κραυγή της καρδιάς
του Γιάννη Λιάσκου
Φανή Μάγγου
Πληθαίνουν τελευταία οι εκδόσεις βιβλίων συμπαροίκων με θέμα αληθινά γεγονότα που έζησαν και βίωσαν τόσο στον ελλαδικό χώρο, όσο και στη δεύτερη πατρίδα τους την Αυστραλία.
Το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα λογοτεχνικά είδη, φαίνεται, τελικά, πως κερδίζει έδαφος στους αντίποδες, αφού αρκετά βιβλία αυτού του είδους κυκλοφόρησαν πρόσφατα, μεταξύ άλλων, το «Οδοιπορικό μιας ζωής» του αείμνηστου Ευθύμιου Κοντού και ο «Δυνατός άνεμος» της Ελευθερίας Γκαγκαβούζη.
Έρχεται τώρα η σειρά μιας άλλης συμπάροικου, της Φανής Μάγγου, να πάρει τη σκυτάλη και να μας σεργιανίσει στο χώρο και στο χρόνο, σ’ ένα ταξίδι που υπόσχεται να κρατήσει αδιάλειπτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη.
12. Κυνηγώντας το όνειρο
του Γιάννη Λιάσκου
Διαβάζοντας κάποιος την εθνική του λογοτεχνία, γνωρίζει τον ίδιο τον εαυτό του ως τις απώτατες ρίζες του. Για λαούς, μάλιστα, σαν τον δικό μας, με αρχαιότατη ιστορία, που γνώρισε μέσα στους αιώνες ποικίλες φάσεις ζωής, η γνώση αυτή είναι απαραίτητη.
Για το λόγο αυτό πρέπει το άτομο να παρακινείται στη μελέτη βιβλίων, που όχι μόνον είναι κατάλληλα, αλλά και ανάλογα προς την πνευματική του ικανότητα, αλλά προπαντός τέτοια που να του κινούν το ενδιαφέρον. Έτσι, σιγά σιγά θα αγαπήσει το βιβλίο, θα αποκτήσει τη συνήθεια να διαβάζει και την όρεξη να μελετά.
Νίκος Νομικός
Η δύναμη των ιδανικών
Γνώμη μου είναι ότι αν δεν υπάρχει ένα εσωτερικό κίνητρο στον άνθρωπο ν’ αλλάξει τον κόσμο όταν είναι παιδί ακόμη, με σκοπό η αλλαγή αυτή να επιφέρει καλύτερες μέρες για την ανθρωπότητα, δεν μπορεί να προχωρήσει στη ζωή του σωστά και ν’ αντέξει στις προκλήσεις των εποχών ούτε να ευαισθητοποιηθεί με τις ανισορροπίες της κοινωνίας εφόσον δεν θα κατέχεται από ιδανικά.
Η εξωτερικά εμφανιζόμενη ισορροπία εκδηλώνει μια εσωτερική ευθύνη για το παρελθόν που χαρακτηρίζει την προέλευσή του, μια σοβαρότητα για το παρόν και μια μελετημένη ενεργητικότητα για τη βελτίωση του μέλλοντος.
Στην ομογένεια έχουμε πολλά τέτοια παραδείγματα ατόμων που δείχνουν περίτρανα ότι πράττουν τα λεγόμενά τους και αναφέρονται με γενναιότητα και ειλικρήνεια στις πράξεις τους, πράγμα που υποδεικνύει μια εσωτερική τάση για βελτίωση και για υπεύθυνο προσανατολισμό των ενεργειών και δημιουργιών τους. Μέσα σ’ αυτούς συγκαταλέγεται και ο συγγραφέας και σκιτσογράφος Νίκος Νομικός.
