Ποίηση

Home »  Ελληνικά »  Ποίηση

Virgo

Χιλιάδες ώρες, πάνω σ’ αυτό εδώ το νησί του έρωτα και δεν έχω ακόμα χάσει την παρθενία μου. ‘Virgo intacta’!
Διαβάστε περισσότερα »

Bλέμμα μετανάστη

Στις πατημασιές των δρόμων απλώνεται ένα δίχτυ. Σταχτί βελούδο,
Διαβάστε περισσότερα »

Των αστεριών ο νόμος

Των αστεριών ο νόμος Φοβερό το φως της ψυχής μέσα στην απέραντη αγάπη, όταν βυθίζεται στην αναζήτηση της ευτυχίας και πάνω στο τρεμάμενο χέρι παίζουν αλλιώτικοι κόσμοι απ’ το ένοχο χθες· οι φθόγγοι μιας ζωής που κύλησε στην αμφιβολία. Άπιαστο πολυταξιδεμένο φως του φορτισμένου σώματος ο λυγμός, των αστεριών ο νόμος.
Διαβάστε περισσότερα »

Πασχαλινά Χαϊκού

Ουδείς γνωρίζει το Θείο μεγαλείο της Συγχώρεσης Μηδείς γνωρίζει το Άγιο φορτίο της Συγγνώμης Tου Πες στον άνεμο στα σεπτά μονοπάτια αγνά να πατά
Διαβάστε περισσότερα »

Κι όμως μπορούμε

Μας ταλανίζουν θύελλες και μας χτυπούν χειμώνες, στερεύουνε οι αντοχές, θεριεύουνε οι φόβοι και βυθιζόμαστε σε οργή, θλίψη κι απελπισία. Κι αναρωτιούνται οι ποιητές με περισσή αγωνία αν με τους στίχους τους μπορούν ν’αλλάξουνε τον κόσμο. Τι να γυρεύει η ποίηση σ’αυτό το γκρίζο αιώνα; Τι να γυρεύει ο ποιητής στις εποχές της κρίσης; Τι θα γιατρέψει των ψυχών το αβυσσαλέο χάος; Μπορεί ένα ποίημα σήμερα ν’αγγίξει τις καρδιές μας; Μπορεί ένας λόγος έντεχνος τα σύννεφα να διώξει;
Διαβάστε περισσότερα »

Echo

She opened her window. Powerful feminine exhilarating gesture that shook me memory rekindled paradisiacal kisses and I dreamed of capturing the echo of a raindrop
Διαβάστε περισσότερα »

Χριστός Ανέστη

Ένα εξωκκλήσι ταπεινό, στην άκρια εκεί του δάσους, φέρνει τη σκέψη στα παλιά, στα παιδικά τα χρόνια, τότε, που ερχόμουν στη λαμπρή, με μια λευκή λαμπάδα, με φίλους και με συγγενείς, και με θερμή την πίστη, ν’ ακούσουμε τη λειτουργιά, να κάμνουμ’ το σταυρό μας, να περιμένουμ’ τον παπά, να πει «Χριστός Ανέστη», για να τσουγκρίσουμε τ’ αυγά, να ευχηθούμε σ’ ούλους, και της αγάπης το φιλί, να δώσουμε να πάρμε! Φτάνω κοντά κι’ ανασκιρτώ, ανασκιρτώ και σειέμαι, κι’ ως μπαίνω μέσα, προσκυνώ Τη Του Θεού Σοφία·
Διαβάστε περισσότερα »

Ανάσταση

Αγάλματα της Λευτεριάς, μνημεία της Ανάγκης! Ξύπνησε στην Ελλάδα η Οργή, των καρυάτιδων νεύματος ύψωση! Η Στύγα κλαίει στον αντάρτη ποταμό! Ω λαέ υπεράσπισε τ’ άσπιλα! Τ’ άσπιλα βλέμματα των πελταστών, Παρθενώνα φθορά αξημέρωτα! Ακρόπολη δίχως ελγίνεια θυμικά, ομοιάζει με δοχείο ατημέλητο! Ύψωσε σκλάβε ξεχασμένες θημωνιές και αστάχυα της λήθης στην Πέργαμο! Το αίμα στ’ Οδυσσέα την Ψυχή, προσπερνά του λωτού δηλητήριο! Τέσσερις άνεμοι, μύριες φωτιές και ταμπούρλα ηχούν στην πατρίδα μου! Πατρίδα της κλεμμένης Λευτεριάς που ξαστέρωσε η όψη απ’ την έξαψη! Μπρος στην πηγή των θείων κεραυνών, νάμα θλίψης που πλουτίζει τα μύχια!
Διαβάστε περισσότερα »

Έξοδος

Ψυχή μου, απόψε θα σε πάρω από το χέρι και θα σε σεργιανίσω σε όλες σου τις ηλικίες. Εκεί παιδί που υποσχέθηκες να σιωπάς τις Ώρες τις μεγάλες. Την “ξηρανθείσα” σου συκή θα ξανανθίσω στα κατώφλια των πορνείων. Τα βουλευτήρια εντός θα σου θυμίσω απ’ τις μεγάλες προδοσίες.
Διαβάστε περισσότερα »

Πάσχα στο νησί

Καλή Ανάσταση Χέρι χεράκι λέμε Στο δρόμο για τον Καλό Λόγο Κρατώντας λαμπάδα από μέλισσας κερί μυρωδάτο Σκιές αθόρυβες συναντιόμαστε στους δρόμους προς την εκκλησιά Τόσο παλιά Τόσο παλιά ανάμνηση Στο πέρασμα των χρόνων… Οι γειτονιές μας ζωντανεύουν
Διαβάστε περισσότερα »

Δεν αργούμε...

Δεν αργούμε… Φτάσαμε, σχεδόν… Οι μάντρες ξηλώθηκαν και τα καρφιά σκόρπια στο έδαφος κείνται. Μακριές αρρωστιάρες… γλώσσες κρέμονται άφοβες, αδιάντροπες. Οι πετεινοί λαλήσαν τρεις φορές.
Διαβάστε περισσότερα »

Διαδήλωση

Νύχτωσε Σφαλίσανε γοργά οι πόρτες ν΄ αφήσουνε απ’ έξω ένα παράξενο φεγγάρι που κρεμάστηκε λεπίδι στο ξωπόρτι τους Και το πρωί ήρθε μια Λύπη γραμμένη σε λευκό πανό Τα γράμματα έσταζαν πάθη και ιδρώτα αγωνίας Τόση εφίδρωση για ένα κρύο μέλλον Τόση επίκληση για το αναπόδραστο σε μια Γεθσημανή για τους θνητούς
Διαβάστε περισσότερα »

Ιωσήφ

-«Καημένε, Ιωσήφ! Τίποτα δεν θα είχε συμβεί, αν δεν συνέβαινε αυτό που σου συνέβη! Αυτή η φράση είναι ολόκληρη η ζωή σου, από παιδί μέχρι πάντοτε. Γιατί τους πίστεψες.
Διαβάστε περισσότερα »

Ένας Βοριάς

Τα λόγια παραδόθηκαν στο κρύο. Τα πλοία στην ομίχλη των καιρών. Τα λάβαρα κρυφτήκανε στην άβυσσο του χρόνου. Υπάρχει σωτηρία είχες πει. Ένας βοριάς που θα 'λυνε τα μάγια.
Διαβάστε περισσότερα »

Λίγες μονάχα σταγόνες

Λίγες μονάχα σταγόνες έφερε η βροχή έτσι για να αποδείξει στην έρημη γη πως χωρίς αυτήν τίποτα δεν γίνεται κι ο πόνος θα συνεχίζει να υπάρχει έστω κι αν μια θάλασσα το κύμα της ξεβράζει φέρνοντας στο βλέμμα του ανθρώπου μια ομορφιά, έστω κι αν μια αγκαλιά μοσχοβολάει άνθη και ένα όνειρο σε πάει και σε φέρνει
Διαβάστε περισσότερα »

Οι θάλασσες όλο κι απομακρύνονται…

Οι θάλασσες όλο κι απομακρύνονται κι έφτασαν οι ώρες που καρτερώ ένα όνειρο ανήλιαγο πάνω στο κύμα ή ένα ξεφτισμένο γράμμα με κατάρτι μια αλήθεια, μια φωνή από το άπειρο στολισμένη με ελπίδα σημάδι του χρόνου που πέρασε και δεν άφησε ναυάγια.
Διαβάστε περισσότερα »

Μία μάσκα, Ένα κενό

Στο πανάρχαιο και πρώτο θέατρο του Δωδωναίου Διός οι μαντείες σχετίζονται με το ανέμισμα των φύλλων της φηγού! Και ο τραγωδός λαλεί στη γλώσσα των πουλιών που αέναα με την πτήση τους της γης τη φλούδα ματιάζουνε από ψηλά! Η μάσκα του στοχεύει στην ένταση του κενού που δημιουργείται πίσω της και ανήκει σε αυτόν στον ‘υποκριτή’ στον τραγωδό.
Διαβάστε περισσότερα »

(Απο)Μονωτική Συνύπαρξη

Είκοσι χρόνια σε αγγίζω με τα γυάλινά μου δάχτυλα Κρύα η έλλειψη αυτή του αίματος Μένω εικόνα παγωμένη σ΄ένα διάλογο σιωπής Βίοι παράλληλοι, ανεξερεύνητοι όσο η ανθρώπινη μοίρα οριοθετούνται εν τέλει απ΄το αναπόδραστο Και το παράθυρο ανάμεσά μας αποξηραμένη άνοιξη που δεν ανθίζει καλημέρες και ευχές
Διαβάστε περισσότερα »

Η γης μου του ανέλπιδου!

Χαράζει η μέρα και πίσω από τα βουνά ορμά το άρμα του πάλαι ασυμβίβαστου Απόλλωνα. Εξαϋλώνοντας τα νοητά σκοτάδια και τα άλλα, της απουσίας του, αναρριχάται ακάθεκτος, συγκρατώντας την παμφάγα δύναμή του στο περίγραμμά της και την συμβολή του στην ύπαρξη ζωής. Το διττό χαμόγελό του -τόσο φωτεινό όσο και η πυρκαγιά του λίθινου αυχένα- πυρπολεί ανελέητα. Ανατέλλει, και η λατρευτή πολιτεία εμβαπτίζεται στην φλόγα του.
Διαβάστε περισσότερα »

Επικίνδυνα Ακροβατικά

Το ταξίδι άρχιζε στον τελευταίο σταθμό Το τέρμα ήτανε μια υπενθύμιση του Λίγου Αν και το φως από τον ήλιο πενιχρό οι σάρκες λιώνανε αφήνοντας τα οστά σε θέα κοινή σαν απολίθωμα μιας ύπαρξης
Διαβάστε περισσότερα »

Ξαναντάμωμα

Ήρθες με ντύσιμο ανοιξιάτικο, προτού οι κρύες μέρες του χειμώνα τελειώσουνε καλά καλά μήνυμα φωτεινό να φέρεις. Τα φύλλα στα δέντρα κρατούσαν τη δροσιά της νύχτας απαλά, οι πρώτοι ανθοί έσκαγαν με ροζομπλέ αποχρώσεις σκορπώντας μηνύματα ευφροσύνης.
Διαβάστε περισσότερα »

Όντως

Όντως ανταμώσαμε στην άκρη του φιλήματος του πάρκου όπως λες. Όντως κρατήσαμε σφιχτά τα χέρια κάποια μέρα, ενώ ο ήλιος προσπαθούσε να μας βρει χωμένους κάτω απ’ τα πλατύφυλλα τα δέντρα.
Διαβάστε περισσότερα »

Αντάμωμα

Βρεθήκαμε στην άκρη του πάρκου εκεί που τα χνάρια των πουλιών ψηλάφιζαν το νωπό χώμα μετά τη βροχή που κόπασε για λίγα λεπτά. Η ανάσα γρήγορη ρυθμικά έπαλλε στο στήθος συνοδεύοντας τον ψίθυρο που έσβηνε στα παγωμένα χείλη.
Διαβάστε περισσότερα »

Εδώ στο Coventry

Ένα μπουκέτο βαμβακένια σύννεφα Στο φόντο μιας σειράς από ψηλές καμινάδες Χιονοθύελλα οι άγουρες σκέψεις Κι ένας ήλιος δισταχτικός Να χαιρετίζει το φως της μέρας.
Διαβάστε περισσότερα »

Δελτίο Συν-ειδήσεων

Στα δελτία μνημόνευαν μαχαιρωμένους Παρθενώνες Στις γωνίες λεωφόρων αγκυλωμένες γραμμές περιθωρίου πουλούσαν χαρτομάντιλα σε συσκευασίες θείας μετάληψης Μια συγκίνηση κοντοστεκόταν πού και πού εκπροσωπώντας τις ευαίσθητες χορδές κάποιας ασφάλειας
Διαβάστε περισσότερα »

Older Entries »

Leave your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>