Ποίηση

Share

Πατρίδα Χρέους

Κλαις για μια δόση. Ελλάς, «χώρα του κλέους». Πατρίδα χρέους. Να ξεκλειδώσει η Ο.Ν.Ε. του ελέους, την υποδόση. Γιωργάκης, Λουκάς- Αντώνης και Αλέξης. Φίλε, θ’ αντέξεις;
Διαβάστε περισσότερα »

Η Παρέα στο «Τυγάνη»

Χάθηκες ξαφνικά, απ’ το στέκι μας, φίλε πιάσε το κινητό κι ένα μήνυμα στείλε, τα παλιά μην ξεχνάς, την παρέα θυμήσου, όλοι οι φίλοι ποθούν να βρεθούνε μαζί σου. Κάνε κάτι λοιπόν, μην αργείς να γυρίσεις, με τραγούδι απαλό τη σιωπή σου να λύσεις, στο «Τυγάνη» θα βρεις μια γωνιά ν’ απαγκιάσεις κι οι θαμώνες ζητούν την κιθάρα να πιάσεις.
Διαβάστε περισσότερα »

Χωρίς να Έρχεσαι

ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΡΧΕΣΑΙ Θα κρατήσω από σένα όλη την απουσία του λόγου, της αφής, της ύπαρξης Μέσα στο κενό που έχτισες χωρίς να έρχεσαι εγώ θα κλείνω κάθε βράδυ το απέραντο Γιατί της Λύπης
Διαβάστε περισσότερα »

Σαλαμίνας Ιερά Ναυμαχία

Ω, αοίδιμη ναυμαχία! Μνήμη αιωνία ουσίας ανόθευτης, ευδώρων στενών Σαλαμίνας. Ξεκίνημα της ιστορίας της ναυτικής, πασιφαές. Στου κόσμου τα πλάτη ο πρώτος ακήρατος χρόνος. Του κόσμου η μέγιστη νίκη· η πιο τρανή, του φωτός του ελεύθερου· στα ξύλινα τείχη… Κι απ’ της ελιάς κλωνάρι, της ιερής, τρυφερός βλαστός στης νίκης το δρόμο, να φέγγει τον οιωνό τον άσβεστο, στου Κυχρέα τα στενά ειμαρμένη· της ανδρείας, του φωτός ειμαρμένη· της ανδρείας, του κοινού των Ελλήνων.
Διαβάστε περισσότερα »

Συνομιλία με τον αγαπημένο ποιητή!

Τη σκέψη μου πάρε... ....  ν' αντιστρέψω θέλω τη μοίρα αυτού του κόσμου να τη βάλλω σ'ένα πλεούμενο-στίχο στη νότα ενός βιολιού, στην επιθυμία της καρδιάς για αιωνιότητα... Να σκάψω εντός μου μια βραδιά, να ξεριζώσω όλα τα λυπημένα ποιήματα, σ' ένα χαρτί πλωτό να τ' αποθέσω, πάνω στο χάρτη των χεριών τις διαδρομές ν'αλλάξω να'ρθουν οι μοίρες των καιρών
Διαβάστε περισσότερα »

Εραστές του ονείρου και του φόβου

Δάση, λιβάδια, πράσινοι αγροί, παλιά τετράδια, αλλοτινοί καιροί, λιόλουστες μέρες, ξάστερες βραδιές, αγνές αγάπες σε άμαθες καρδιές, του ονείρου και του φόβου, οι εραστές.
Διαβάστε περισσότερα »

Χαικού του Σεμπτέμβρη

Ήρθες Σεμπτέμβρη, Χρώματα μύρια κρατάς, Αμπέλια στο φως.
Διαβάστε περισσότερα »

Η Ελλάδα είναι ο... Τρόπος μου!

Πώς βλέπω... Πώς ριγώ Πώς γράφω στα τετράδια τα κύματα... Πώς ερωτεύομαι του γλάρου , τα πετάγματα.. Πώς αγαπώ τις λέξεις, τα σκιρτήματα... Ελλάδα είναι ο τρόπος για να ζω, με των νησιών τις συλλαβές  και των βουνών καμπυλωτές περισπωμένες,
Διαβάστε περισσότερα »

Στους Ήρωες: Σολωμό και Τάσο

Τ’ Αυγούστου οι δεκατέσσερις ήταν θλιμμένη μέρα κι είχε μαυρίλα ο ουρανός και τ’ άστρο της καρδιάς μας γιατί έφυγε ένας ήρωας απ’ τ’ άδικο το χέρι του Τούρκου του δερβέναγα κι απ’ της Τουρκιάς το μίσος που κάθε μέρα, κάθε αυγή τον ήλιο τον ντροπιάζει και τα νερά και τα σπαρτά κι η φύση αποτροπιάζει γιατί την Κύπρο κούρσεψαν, της εμορφιάς το κάλλος. Στ’ Αυγούστου δεκατέσσερις ο Τάσος κηδευόταν και τον ξεπροβοδούσανε στης δόξας τα λημέρια οι σύντροφοί του, οι αετοί στο πύρωμα του αγώνα.
Διαβάστε περισσότερα »

Απογοήτευση

Πού θα σε βρω μού 'λειψε της καρδιάς η ζεστασιά που μού 'ταξες; πώς θα τη βρω την ξελογιάστρα θύμηση εκεί που συ την άφησες; Δεκαπενταύγουστο έχουμε σήμερα γιατί την άφησες; Τη γνώρισα τη σκέψη σου στο πόμολο της πόρτας κολλημένη, συνέχισε να θολώνει τη γιαλάδα του μετάλλου όταν χάθηκες... ποτέ μου δεν τη σκούπισα.
Διαβάστε περισσότερα »

Πύργος Λευκός

Όταν βγεις μπροστά στον Πύργο το Λευκό Δες τη σημαία περήφανα εκεί που κυματίζει Τους γλάρους σαν πετούν τρελά στον ουρανό και επιμένουν με κραυγές να ξεκουφαίνουν... στάσου!
Διαβάστε περισσότερα »

Τι κι αν με πολιορκείς!

Τι κι αν ποικίλα με πολιορκούν τα σκαμπανεβάσματά σου ΖΩΗ… Τι κι αν διαρκώς με παιδεύεις Μ’ απροσδόκητες αντιξοότητες! Ξέρε το δεν είμαι έρμαιο της Μοίρας μου… Εσένα! Νους και Ψυχή με όπλισαν μ’ εφόδια αξεπέραστα! Τρέφω το πείσμα της Ψυχής που ξέρει να γιατρεύει πληγές π’ ανοίγουν στο διάβα σου…
Διαβάστε περισσότερα »

Στον Ποιητή...

Να περπατήσω γύρεψα στο σώμα της γραφής σου, με λέξεις πλάνες, αθώες συλλαβές, θαυμαστικά κι αλήτισες προτάσεις. Ν' αφήσω στίχους ταπεινούς στην άκρη των χειλιών, να προσκυνήσουν δίψηφα την άχνα της φωνής σου,
Διαβάστε περισσότερα »

Aίμα από κεράσι

Aίμα από κεράσι στα αφίλητα χείλη μου Εσύ μονίμως στα χείλη ενός γκρεμού ορατού διά γυμνής αγάπης έτοιμος είσαι να πέσεις μόνος στης φυγής το άπειρο και να σωθείς με τα φτερά της επιείκειάς μου
Διαβάστε περισσότερα »

Δεκατρείς στροφές

Ι Χάσκουν οι ουρανοί και είναι οι λεωφόροι πρόδρομοι της φυγής μας ΙI Στους πυλώνες των δρόμων στέκουν τα φανάρια της ευτυχίας μας. Τα φώτα τους πάλλονται και τα κύματα της νύχτας παφλάζουν στα χέρια μας
Διαβάστε περισσότερα »

Γιατί Πλάστη μου;

ShareΠόση ομορφιά… Αγαλλιάζει Νους, ψυχή στο νεύμα τρυφερού ανέμου… Στο χάδι του το ευγενικό πώς τρεμουλιάζει η ίδια η ζωή! Τα δέντρα αλαλιάζουν μεθυσμένα κουβέντα στήνεται σε ύψος και σε βάθος στα πράσινα φυλλώματα… στους πτερωτούς συντρόφους στις όμορφες αθώες παρουσίες!
Διαβάστε περισσότερα »

Πιστεύω

Πιστεύω εις ένα γυρισμό, όλων αυτών που φύγαν μίαν ωραίαν ημέρα ή ένα βράδυ μοναχικό. Τώρα ήταν σειρά σου, φίλη μου. Κι εγώ, έμεινα εδώ πίσω. Σε τούτο τον κόσμο να ζω και να ακούω τον πόνο των ανθρώπων.
Διαβάστε περισσότερα »

Άνοιξη

Γέμισε η Σαλονίκη ανθρώπινα κορμιά με όψη λουλουδιών, πουλιών, φύλλων μαραμένων… Ουράνιο τόξο σχηματίζουν στον ορίζοντα κι ένα μικρό πουλί παιδί ακόμα, γλυκό μωρό κλαίει , ζητώντας λύτρωση: του πόνου; της πείνας; του εγωϊσμού;
Διαβάστε περισσότερα »

Ποιος...

Ποιος είναι αυτός που κρύβεται πίσω απ’ τις βραγιές κι ωστόσο ακούγονται τα βήματά του; Το νιώθω ότι το κάνει επίτηδες Τ’ ακούω ολοένα και πιο δυνατά αυτά τα βήματα, που έρχονται κι έρχονται ως κοντά μου, κι απάνω που στρέφω να τους μιλήσω μ’ ευγένεια τα παίρνει και χάνονται το λαμπυρίζον φως,
Διαβάστε περισσότερα »

Το ποίημα της μάνας μου

Δεν ήξερε από ποίηση, θαρρώ, είχε όμως τα δάχτυλα του γλύπτη. Δυό κουρελάκια είχε κόψει από φεγγάρι... και στα μαλλιά μου άδραχνε τη Νύχτα! Όταν οι μπούκλες το πρωί τρέχαν στους ώμους...
Διαβάστε περισσότερα »

Αλλαγή Ηγεσίας

Στο στόχαστρο του βομβαρδιστικού χώρα που πρέπει ν’ αλλάξει ηγεσία αποτυχημένη κυβέρνηση ν’ αντικατασταθεί βόμβες και τηλεκατευθυνόμενα βλήματα θάνατος ακρίβειας σ’ εφαρμογή εταιρεία αμυντικού εξοπλισμού σ’ επιφυλακή
Διαβάστε περισσότερα »

Τα χαϊκού του Μάη

Ρόδο του Μαγιού Τον Ήλιο που προσμένεις Ήρθ’ η Άνοιξη! Η παπαρούνα Αλάθητα το Μάη Άλικο βάφει
Διαβάστε περισσότερα »

Το κρεμασμένο ησυχαστήριο

Το κρεμασμένο Ησυχαστήριο, αρκεί. Μαζί θ’ ανέβουμε να δέσουμε ψυχή εσύ κι εγώ! Το οξυγόνο πλούσιο θα μας αναφτερώσει και σταυροφόροι της Ύπαρξης εμείς, θα μιλήσουμε της Πούλιας στην Ανατολή της, και θα φιλήσουμε τον Αυγερινό, στη Δύση του!
Διαβάστε περισσότερα »

Θαλασσινό παράθυρο

Πες μου για το παράθυρο εκείνο που άνοιγε πάντα μέσα μας γεμίζοντάς μας με θαλασσινό αγέρι ορίζοντες, γλάρους, πανιά Πες μου για τα πρωινά που μας κρατούσε τη σκέψη αιχμάλωτη στα γαλάζια παντζούρια του επάνω καθώς τα ανοιγόκλεινε μια υποψία ταξιδιού Κι όσο να πέσει το δείλι
Διαβάστε περισσότερα »

Ικεσία

Κύριε, σαν έρθ’ η μεγάλη ώρα του μυστικού μας δείπνου μην προδοθώ όπως Εσύ μ’ ένα φιλί στο στόμα, ούτε πισώπλατα να ’ρθει του αγγέλου το μαχαίρι.
Διαβάστε περισσότερα »

Older Entries »

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *