Ποίηση

Share

Ο Καθρέφτης

Κοιτάζω σε συχνότερα ίσως απ΄ότι αρμόζει! Δεν διαφωνώ, ο αντικατοπτρισμός απέχει παρασάγγας από την πραγματικότητα ενός. Αν είσαι αδέκαστος ως προς κάποια φαινόμενα, μασκοφορείς αλοίμονο τα ένδον, το ποιόν!
Διαβάστε περισσότερα »

Συνεχώς

Συνεχώς κάπου νυχτώνει Και τότε κλείνουν απότομα οι κουρτίνες Παύει η κίνηση στα μάτια Βαθιά μεσάνυχτα κι ο κόσμος δεν μεταμφιέζεται ΄Εχει τελειώσει άλλωστε κι η τελευταία πράξη κάποιας μοίρας Τότε αφαιρεί το μακιγιάζ απομένοντας μπροστά στον καθρέφτη ντυμένος μόνο με το επόμενο κενό
Διαβάστε περισσότερα »

Θα Αλωθείς Ψυχή μου;

ShareΥπάρχουν μερικές στιγμές, καρδιά μου, που δεν έχουν επιστροφή! Αν τον διαβείς τον ποταμό, οι γέφυρες πίσω σπάνε· κι όλα θα πέσουν στο νερό της άρνης. Όλα θα πέσουν, όλα! Κι ο σπόρος κι οι γέφυρες κι οι ελπίδες! Κι ο ήλιος δε θα ξανασταλάξει τους αιώνες του στα τρανά βουνά με των αχτίδων του το βλέμμα! Έφτασε και για σένα, η στιγμή αυτή! Αγαπημένη, αυτή είναι η στιγμή σου!
Διαβάστε περισσότερα »

Μια Γλυκιά Αλανιάρικη Νότα

Ταξίδι χωρίς πισωγύρισμα σ' αχαρτογράφητες κακοτοπιές, καρδιά μου πώς ταλαντώνεσαι σε ουτοπίες καί σε λειψά φεγγάρια,σ'αδιάφορες καί παγερές ματιές ακροβατώντας επικίνδυνα στού ανεκπλήρωτου την κόψη. Τυφλός τιμονιέρης τ' όνειρο πού σε ταξιδεύει στίς χίμαιρες γαντζωμένο σε σανίδα ναυαγού, σα φάλτσα ψηλομύτα συγχορδία πού κατρακυλά καί ξεψυχά στό πεντάγραμμο. Μα πώς εξηγείται πάλι σαν βραδιάζει μια γλυκιά αλανιάρικη νότα πού αναβλύζει θαρρείς από γιουκαλίλι μεθυσμένο να σού ξαναγεννά τ' όνειρο...
Διαβάστε περισσότερα »

Εκεί θα με βρεις

Στην άκρη της λίμνης που άξαφνα πάγωσε στο ποτάμι που στέρεψε στη στέρφα και άνυδρη γη που δεν μπόρεσε να με χορτάσει. Εκεί θα με βρεις το δίχως άλλο.
Διαβάστε περισσότερα »

Νομάδες

Πρωτόγονοι είμαστε ακόμα, λες Κοιμόμαστε στις ευκαιριακές σπηλιές μας σαν νομάδες που φοβούνται να κατοικήσουν ένα δυνατό συναίσθημα Τις νύχτες ζωγραφίζουμε επάνω στα τοιχώματα της σκέψης ένα μικρό ελαφίσιο όνειρο να τρέχει ανυπεράσπιστο στη σαβάνα του κόσμου μας
Διαβάστε περισσότερα »

Zωή Ολάκερη

Κι ο έρωτας... μ΄ αγάπη είναι λουσμένος νόμιζα... Ντύνω τον αναστεναγμό σου με λαξευτή ματιά μη γίνει κι ειν΄ αληθινός και σε πονέσει.
Διαβάστε περισσότερα »

Μακεδονία

Τη δική μου την πατρίδα έκλεψαν οι φίλοι μου Τη δική μου την πατρίδα πούλησαν τ’ αδέρφια μου Δέντρα, βουνά μην το ξεχνάτε.
Διαβάστε περισσότερα »

Φως μου!

Σε καμαρώνω φως μου! Σβήνω στην θωριά των ματιών σου, θαυμάζω τον Νου, την Ψυχή, την στον απέναντι, ζεστασιά σου τα ταλέντα σου. Ο Πλάστης υπήρξε γενναιόδωρος μαζί μου, είσαι δική μου μου φτάνει ετούτο!
Διαβάστε περισσότερα »

Χρόνια Πολλά – Καλή Χρονιά!

Καλή χρονιά κι ανέφελη να έχουμε εφέτος και να μην είναι ανώφελη καμιά γιορτή μες στο έτος! Καλή Χρονιά κάθε καλό αυτή η χρονιά να έχει· με ανθούς σοφίας στο μυαλό και μόνο φως να βρέχει! Καλή χρονιά κι αμόλυντη στη φύση στις ψυχές μας με πρόοδο πνευματική με ειρήνη στις καρδιές μας! Καλή Χρονιά κι λεύτερη ναν’ η χρονιά αυτή, χωρίς αφέντες, και δοτούς, μα η ζήση ναν’ γιορτή!
Διαβάστε περισσότερα »

Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα

Έφθασαν τα Χριστούγεννα που τα προσμένουμ’ όλοι για να χαρούμε ελεύθεροι, την πιο μεγάλη σκόλη. Έφθασαν τα Χριστούγεννα, κι αντί «Επί Γης Ειρήνη», κανόνια και μυδράλια, ο ένας στον άλλο στήνει. Έφθασαν τα Χριστούγεννα, κι αντί «Χριστός γεννάται» πάνω σ’ ολόκληρη τη γη, ο πόλεμος βρυχάται ... Έφθασαν τα Χριστούγεννα κι αντί «Θεό δοξάστε» το σύνθημα των πιο πολλών είναι «Θεό ξεχάστε».
Διαβάστε περισσότερα »

Φύγαν οι Λέξεις

Φύγαν οι λέξεις Φύγαν κι απόψε οι λέξεις… Πέταξαν πέρα, δρασκέλισαν τα πλέγματα του νου, αρπάχτηκαν απ’τα ειδύλλια των γλάρων, μπερδεύτηκαν στων γιασεμιών τα παραμύθια… Ξέπλεξαν τους στίχους των ποιητών κι έφτιαξαν λινή κλωστή από γράμματα, γερμένα στα προσκέφαλα των παιδιών, σαν φιλιά-φυλαχτά στην χώρα του Ύπνου! Παγίδευσαν τα όνειρα στις συνοικίες των ματιών, φόρεσαν …
Διαβάστε περισσότερα »

Σπάνιο Σερβίτσιο

Ωραία που ήταν η θάλασσα ανάμεσά μας πράσινη, κρυστάλλινη σαν από άλλη αγάπη Με τα γυμνά κορμιά των φεγγαριών να καθρεφτίζουν σαν γυάλινη αχιβάδα
Διαβάστε περισσότερα »

Αίνιγμα

Ποτέ δεν το αγοράζουνε κι ούτε το ζητιανεύουν και ούτε το δανείζονται κι ούτε ποτέ το κλέβουν Δεν τρώγεται, δεν πίνεται και σ'όποιον το χαρίσουν με την καρδιά τους, άπλετα θα τον χαροποιήσουν.
Διαβάστε περισσότερα »

Έφηβος

Αψύ πολύ της νιότης το κρασί κι όταν το πιείς τόσο ζητάς να πίνεις κι ήπιες λεβέντη μου ανέρωτο κι εσύ και να μην ήσουν ασυγκράτητος εγίνης.
Διαβάστε περισσότερα »

Στην παλιά προσμονή

Ήταν μια πλάνη. Μια θάλασσα σκοτεινή. Γυμνός ουρανός. Μια απορία μέσα στην παλάμη μου, στάζει ο κόσμος.
Διαβάστε περισσότερα »

Μαύρο - Άσπρο

Πιπίνα Ιωσηφίδου-Έλλη απόσπασμα από το βιβλίο “Μαύρο-Άσπρο“ έκδοση 2011 …Καταχθόνια τα δεσμά του Μαύρου μας σφίγγουν, μας πνίγουν νιώθουμε τις φλέβες του λαιμού να συμπιέζονται το αίμα τους ν’ ανεβαίνει στον εγκέφαλο την καρδιά να σφυροκοπά στο αμμόνι της υπέρτατης πίεσης και τα μηννύγγια να ουρλιάζουν για βοήθεια!
Διαβάστε περισσότερα »

Φύλλο κίτρινο... θύμηση του ωραίου...

Σαν τα πεσμένα φύλλα θέλω να'ναι ο θανατός μου... Κίτρινος, ήσυχος, απλός, σαν την ανάσκελη ανάμνηση των φύλλων! Μια μετουσίωση της ύλης αδερφής, σε αιωνιότητα με άμφια αγάπης.
Διαβάστε περισσότερα »

Πατρίδα Χρέους

Κλαις για μια δόση. Ελλάς, «χώρα του κλέους». Πατρίδα χρέους. Να ξεκλειδώσει η Ο.Ν.Ε. του ελέους, την υποδόση. Γιωργάκης, Λουκάς- Αντώνης και Αλέξης. Φίλε, θ’ αντέξεις;
Διαβάστε περισσότερα »

Η Παρέα στο «Τυγάνη»

Χάθηκες ξαφνικά, απ’ το στέκι μας, φίλε πιάσε το κινητό κι ένα μήνυμα στείλε, τα παλιά μην ξεχνάς, την παρέα θυμήσου, όλοι οι φίλοι ποθούν να βρεθούνε μαζί σου. Κάνε κάτι λοιπόν, μην αργείς να γυρίσεις, με τραγούδι απαλό τη σιωπή σου να λύσεις, στο «Τυγάνη» θα βρεις μια γωνιά ν’ απαγκιάσεις κι οι θαμώνες ζητούν την κιθάρα να πιάσεις.
Διαβάστε περισσότερα »

Χωρίς να Έρχεσαι

ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΡΧΕΣΑΙ Θα κρατήσω από σένα όλη την απουσία του λόγου, της αφής, της ύπαρξης Μέσα στο κενό που έχτισες χωρίς να έρχεσαι εγώ θα κλείνω κάθε βράδυ το απέραντο Γιατί της Λύπης
Διαβάστε περισσότερα »

Σαλαμίνας Ιερά Ναυμαχία

Ω, αοίδιμη ναυμαχία! Μνήμη αιωνία ουσίας ανόθευτης, ευδώρων στενών Σαλαμίνας. Ξεκίνημα της ιστορίας της ναυτικής, πασιφαές. Στου κόσμου τα πλάτη ο πρώτος ακήρατος χρόνος. Του κόσμου η μέγιστη νίκη· η πιο τρανή, του φωτός του ελεύθερου· στα ξύλινα τείχη… Κι απ’ της ελιάς κλωνάρι, της ιερής, τρυφερός βλαστός στης νίκης το δρόμο, να φέγγει τον οιωνό τον άσβεστο, στου Κυχρέα τα στενά ειμαρμένη· της ανδρείας, του φωτός ειμαρμένη· της ανδρείας, του κοινού των Ελλήνων.
Διαβάστε περισσότερα »

Συνομιλία με τον αγαπημένο ποιητή!

Τη σκέψη μου πάρε... ....  ν' αντιστρέψω θέλω τη μοίρα αυτού του κόσμου να τη βάλλω σ'ένα πλεούμενο-στίχο στη νότα ενός βιολιού, στην επιθυμία της καρδιάς για αιωνιότητα... Να σκάψω εντός μου μια βραδιά, να ξεριζώσω όλα τα λυπημένα ποιήματα, σ' ένα χαρτί πλωτό να τ' αποθέσω, πάνω στο χάρτη των χεριών τις διαδρομές ν'αλλάξω να'ρθουν οι μοίρες των καιρών
Διαβάστε περισσότερα »

Εραστές του ονείρου και του φόβου

Δάση, λιβάδια, πράσινοι αγροί, παλιά τετράδια, αλλοτινοί καιροί, λιόλουστες μέρες, ξάστερες βραδιές, αγνές αγάπες σε άμαθες καρδιές, του ονείρου και του φόβου, οι εραστές.
Διαβάστε περισσότερα »

Χαικού του Σεμπτέμβρη

Ήρθες Σεμπτέμβρη, Χρώματα μύρια κρατάς, Αμπέλια στο φως.
Διαβάστε περισσότερα »

Older Entries »

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *