Ποίηση

Share

Τι κι αν με πολιορκείς!

Τι κι αν ποικίλα με πολιορκούν τα σκαμπανεβάσματά σου ΖΩΗ… Τι κι αν διαρκώς με παιδεύεις Μ’ απροσδόκητες αντιξοότητες! Ξέρε το δεν είμαι έρμαιο της Μοίρας μου… Εσένα! Νους και Ψυχή με όπλισαν μ’ εφόδια αξεπέραστα! Τρέφω το πείσμα της Ψυχής που ξέρει να γιατρεύει πληγές π’ ανοίγουν στο διάβα σου…
Διαβάστε περισσότερα »

Στον Ποιητή...

Να περπατήσω γύρεψα στο σώμα της γραφής σου, με λέξεις πλάνες, αθώες συλλαβές, θαυμαστικά κι αλήτισες προτάσεις. Ν' αφήσω στίχους ταπεινούς στην άκρη των χειλιών, να προσκυνήσουν δίψηφα την άχνα της φωνής σου,
Διαβάστε περισσότερα »

Aίμα από κεράσι

Aίμα από κεράσι στα αφίλητα χείλη μου Εσύ μονίμως στα χείλη ενός γκρεμού ορατού διά γυμνής αγάπης έτοιμος είσαι να πέσεις μόνος στης φυγής το άπειρο και να σωθείς με τα φτερά της επιείκειάς μου
Διαβάστε περισσότερα »

Δεκατρείς στροφές

Ι Χάσκουν οι ουρανοί και είναι οι λεωφόροι πρόδρομοι της φυγής μας ΙI Στους πυλώνες των δρόμων στέκουν τα φανάρια της ευτυχίας μας. Τα φώτα τους πάλλονται και τα κύματα της νύχτας παφλάζουν στα χέρια μας
Διαβάστε περισσότερα »

Γιατί Πλάστη μου;

ShareΠόση ομορφιά… Αγαλλιάζει Νους, ψυχή στο νεύμα τρυφερού ανέμου… Στο χάδι του το ευγενικό πώς τρεμουλιάζει η ίδια η ζωή! Τα δέντρα αλαλιάζουν μεθυσμένα κουβέντα στήνεται σε ύψος και σε βάθος στα πράσινα φυλλώματα… στους πτερωτούς συντρόφους στις όμορφες αθώες παρουσίες!
Διαβάστε περισσότερα »

Πιστεύω

Πιστεύω εις ένα γυρισμό, όλων αυτών που φύγαν μίαν ωραίαν ημέρα ή ένα βράδυ μοναχικό. Τώρα ήταν σειρά σου, φίλη μου. Κι εγώ, έμεινα εδώ πίσω. Σε τούτο τον κόσμο να ζω και να ακούω τον πόνο των ανθρώπων.
Διαβάστε περισσότερα »

Άνοιξη

Γέμισε η Σαλονίκη ανθρώπινα κορμιά με όψη λουλουδιών, πουλιών, φύλλων μαραμένων… Ουράνιο τόξο σχηματίζουν στον ορίζοντα κι ένα μικρό πουλί παιδί ακόμα, γλυκό μωρό κλαίει , ζητώντας λύτρωση: του πόνου; της πείνας; του εγωϊσμού;
Διαβάστε περισσότερα »

Ποιος...

Ποιος είναι αυτός που κρύβεται πίσω απ’ τις βραγιές κι ωστόσο ακούγονται τα βήματά του; Το νιώθω ότι το κάνει επίτηδες Τ’ ακούω ολοένα και πιο δυνατά αυτά τα βήματα, που έρχονται κι έρχονται ως κοντά μου, κι απάνω που στρέφω να τους μιλήσω μ’ ευγένεια τα παίρνει και χάνονται το λαμπυρίζον φως,
Διαβάστε περισσότερα »

Το ποίημα της μάνας μου

Δεν ήξερε από ποίηση, θαρρώ, είχε όμως τα δάχτυλα του γλύπτη. Δυό κουρελάκια είχε κόψει από φεγγάρι... και στα μαλλιά μου άδραχνε τη Νύχτα! Όταν οι μπούκλες το πρωί τρέχαν στους ώμους...
Διαβάστε περισσότερα »

Αλλαγή Ηγεσίας

Στο στόχαστρο του βομβαρδιστικού χώρα που πρέπει ν’ αλλάξει ηγεσία αποτυχημένη κυβέρνηση ν’ αντικατασταθεί βόμβες και τηλεκατευθυνόμενα βλήματα θάνατος ακρίβειας σ’ εφαρμογή εταιρεία αμυντικού εξοπλισμού σ’ επιφυλακή
Διαβάστε περισσότερα »

Τα χαϊκού του Μάη

Ρόδο του Μαγιού Τον Ήλιο που προσμένεις Ήρθ’ η Άνοιξη! Η παπαρούνα Αλάθητα το Μάη Άλικο βάφει
Διαβάστε περισσότερα »

Το κρεμασμένο ησυχαστήριο

Το κρεμασμένο Ησυχαστήριο, αρκεί. Μαζί θ’ ανέβουμε να δέσουμε ψυχή εσύ κι εγώ! Το οξυγόνο πλούσιο θα μας αναφτερώσει και σταυροφόροι της Ύπαρξης εμείς, θα μιλήσουμε της Πούλιας στην Ανατολή της, και θα φιλήσουμε τον Αυγερινό, στη Δύση του!
Διαβάστε περισσότερα »

Θαλασσινό παράθυρο

Πες μου για το παράθυρο εκείνο που άνοιγε πάντα μέσα μας γεμίζοντάς μας με θαλασσινό αγέρι ορίζοντες, γλάρους, πανιά Πες μου για τα πρωινά που μας κρατούσε τη σκέψη αιχμάλωτη στα γαλάζια παντζούρια του επάνω καθώς τα ανοιγόκλεινε μια υποψία ταξιδιού Κι όσο να πέσει το δείλι
Διαβάστε περισσότερα »

Ικεσία

Κύριε, σαν έρθ’ η μεγάλη ώρα του μυστικού μας δείπνου μην προδοθώ όπως Εσύ μ’ ένα φιλί στο στόμα, ούτε πισώπλατα να ’ρθει του αγγέλου το μαχαίρι.
Διαβάστε περισσότερα »

Διαθλάσεις

Ήτανε πάλι στο μετρό η γεύση από κόλαση Και χτες στον δρόμο απλώς την ώρα που διέσχιζε την πόλη μια υποψία ρήματος Και τις προάλλες , λέει, στο αεροδρόμιο την ώρα που ένα μας ταξίδι έχανε απότομα φτερά Κι ο άνθρωπος έπαιρνε τόσα στερητικά
Διαβάστε περισσότερα »

Ο θόλος της ελπίδας

ShareΚάποια καμπάνα από το μακρινό παρελθόν χτυπάει ακόμα αδύναμα στ’ αυτιά μου. Η έρημη εκκλησιά όπου το μισοτελειωμένο κερί αγνό και μυρωδάτο
Διαβάστε περισσότερα »

Πορτοκαλένια…

Πορτοκαλένια 'ναι ντυμένα τα έρημα τα ερωτευμένα, πλατάνια, λεύκες και μυρτιές κοιτιώνται μαραμένα.
Διαβάστε περισσότερα »

Δημοκρατικά αποφασίζουν

Βροχή παγερή πέφτει στην Ευρώπη Από τον απόκρημνο βράχο του βορρά μέχρι κάτω στην αντιπέρα όχθη του εξαπατημένου ήλιου κρύα νεροποντή η υποκρισία Οι άνθρωποι σχήματα μελαγχολικά στις πλατείες Με απογοήτευση κοιτάνε τα στόματα των παράνομων τραπεζιτών
Διαβάστε περισσότερα »

Παράδοση

Αθηνά Μελή Πολύχρωμα πουλιά την κόψη τ` ουρανού χαράσσουν πορεία προς τους πόλους της ψυχής. Σε ταραχοποιές σιωπές κλειδώνονται οι σκέψεις επεξάργαζονται τον ήλιο με μια συμφωνία φωνηέντων που πάνω στα φτερά τους προσποιείται τον τυφλό.
Διαβάστε περισσότερα »

21st March 2017 - World Day of Poetry

ShareDiasporic Literature is continuing the tradition of a special edition of its periodical for the World Day of Poetry on March 21, as declared by the United Nations. Η Diasporic Literature συνεχίζοντας μια πορεία άξιας αντιπροσώπευσης των ποιητών κατά την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης στις 21 Μαρτίου, όπως ανακοινώθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη εκδίδει αυτή την ηλεκτρονική προσπάθεια πενήντα-οκτώ ποιητών. Ατόμων που δεν μπορούν να ζήσουν δίχως τη δημιουργία, που δεν μπορούν να δημιουργήσουν δίχως ποίηση.
Διαβάστε περισσότερα »

Χάικου Λάηκ

Μπαίνεις στο τρένο όλοι με το κινητό δεν υπάρχεις Βγαίνεις στο δρόμο όλοι κατηφείς δεν υπάρχεις
Διαβάστε περισσότερα »

Όχι άλλο ετούτο το ποτήρι!

Είναι οι καιροί Κομμάτι δίσεκτοι… «Πότε δεν ήταν άνθρωπε;» Κυλούν οι μέρες δύσμοιρες πιστή μου η κακουχία… δεν βλέπω χάρη της χαράς πρωί να λάμπει ο ήλιος, μάτια να μου χαμογελούν να με ζεσταίνει αγκάλη χείλη… ν’ αποζητούν τα έρημα τα δικά μου!
Διαβάστε περισσότερα »

Φωνήεντα σε Περίπτερο

Πρωί πρωί να καρφιτσώνω τη σκέψη στο περίπτερο Κι εσύ περαστική ευκαιρία να σταματάς με περιέργεια μπροστά στους πηχυαίους τίτλους μου Δεν είναι μόνο τα γράμματα πιο μαύρα πιο έντονα
Διαβάστε περισσότερα »

Εκπέμπω S.O.S.

Το φεγγάρι μάτωσε κι απόψε απ’ την απουσία σου. Ύστερα πνίγηκε˙ ναυαγός στ’ άγρια κύματα. Άλικα τώρα τα νερά και η απορία στο «γιατί;» των αθώων της απέναντι όχθης αναπάντητη.
Διαβάστε περισσότερα »

Φολέγανδρος

Δεν θα το δουν τα μάτια μου εκείνο το νησί. Δεν πρόλαβα… Με πρόφτασε ο καιρός που χάλασε, μ΄ εμπόδισε η φουρτούνα που έπιασε. «Απαγορεύεται ο απόπλους». Κι αυτή η κακοκαιρία φαίνεται πως θα κρατάει για πάντα. Απαγορεύεται η Φολέγανδρος για μένα, ακόμα κι αν το επιτρέψει η μπουνάτσα να αμολήσουν τα καράβια.
Διαβάστε περισσότερα »

Older Entries »

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *