Αφιέρωμα στην Κύπρο

Home »  Ελληνικά »  Διασπορική Στοά »  Αφιέρωμα στην Κύπρο

Share

Το γαλάζιο που σε περιβάλλει…

Αγαπητοί φίλοι,

Φίλοι της πανάρχαιας ελληνικής αρετής, φίλοι της αλήθειας αδικημένοι, φίλοι της μάχης ενάντια στην άθλια κατάντια αυτού του κόσμου κι εκείνων των ανθρώπων που ρέει στις φλέβες τους το συμφέρον και η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υπέρμαχοι του λόγου του αληθές, υπέρμαχοι των ιδανικών της λογικής και σωφροσύνης.

Φίλοι μας καρδιακοί, σ’ εσάς απευθύνει η Διασπορική Λογοτεχνική Στοά αυτό το μικρό κι ασήμαντο αφιέρωμα με τίτλο “Το γαλάζιο που σε περιβάλλει…“. Ένα αφιέρωμα στην χιλιο-αδικημένη Κύπρο, τη μικρή αυτή χώρα που κάθε βάρβαρος επιβουλέας θεωρεί φεουδάτο του.

Παρουσιάζουμε εδώ τα έργα μερικών ποιητών της Διασπορικής που θέλησαν να δείξουν συμπαράσταση στον Κυπριακό λαό. Ευχόμαστε να τ’ απολαύσετε και κάποια μέρα να βασιλέψει πάνω από το νησί αυτό ο ήλιος ακέραιος όχι διχασμένος, να βασιλέψει εξίσου στο νότο όσο και στο βορρά.

Τα οποιαδήποτε σχόλιά σας θα τα εκτιμήσουμε ιδιαίτερα.


Το γαλάζιο που σε περιβάλλει…

Δώσε μου λίγο να χαρείς από το γαλάζιο σου ουρανό
Δώσε μου λίγο απ’ το βαθύ το κίτρινο του κάμπου
Αν θες κι από το πράσινο των πευκόδασών σου… να λουστώ
Δώσε μου λίγο κι εγώ πλέον να συνετιστώ
Στο μέγα θαύμα κάποιας δικαιοσύνης να πιαστώ…

Ξάπλωσες στη Μεσόγειο το χιλιοκαμμένο σώμα σου
Ακούω την καρδιά σου τρομαγμένη και ριγώ…

Το γαλάζιο που σε περιβάλλει θα είναι πάντα
φωτοστέφανο στην πληγωμένη σου ματιά.

Ιάκωβος Γαριβάλδης


Είκοσι Ιούλη

Είκοσι Ιούλη, μέρα φοβερή, Άδοξη ώρα που 'γινες χολή, Κλεμμένη εικόνα, σπασμένο γυαλί, Κόσμος ακόμα σκληρός σαν καρφί. Είκοσι Ιούλη, μέρα τρομερή, Μισή ψυχή, μισή φωλιά η γη, Δίχως τον άντρα, χαμένο παιδί, Είκοσι πίκρες θωρεί σκυθρωπή.
Διαβάστε περισσότερα »

Άλκιμο Έλυτρο

ShareΑφιερωμένο στην Ελληνίδα μάνα – γυναίκα – σύντροφο – αδελφή – κόρη   Σε είδα να λαγγεύεις τη μοίρα μου Σε εύκοσμους πύργους βαθυσκαφούς ίριδας, Την ώρα που ο ήλιος έπινε των καημών τις ανάσες. Σε άκουσα να τη σμιλεύεις Με τις κορφάδες των ονείρων σου Στη χρυσή παλίρροια των σταχυών του Αλωνάρη, Μ’ ένα παιδιάστικο μαγιάτικο χαμόγελο στα χείλη. Ένιωσα τον αθέρα της γλαυκής σου σκέψης Να τη μετουσιώνει σε άυλη ολκή προς το στερέωμα, Αργυρόλευκη αύρα χιονοσκέπαστων κυμάτων. Καθορώ τον αρραβώνα μου στο σώμα σου Μέθεξη ουράνιας στόχασης, Συνειρμό ακτίνων ζωής, Εκ πηγής μη αλωμένης, φωτός αιωνίου. Ατενίζω την αγάπη μας Βαρκούλα αυγουστιάτικο φεγγάρι Ν’ αρμενίζει στο πέλαο. Σε πέλαο γαλήνης και φωτός.
Διαβάστε περισσότερα »

Θα επιμένω να 'μαι κει

Σαράντα κι ένα χρόνια πριν, πήραμε το στρατί της προσφυγιάς, Ανηφορίσαμε το Τρόοδος προς άγνωστη πορεία, πατήσαμε τα βουνά της Πιτσιλιάς. Φύγαμε κυνηγημένοι, με στόχο να επιστρέψουμε σε λίγες μέρες. Έχουμε ακόμα το κλειδί του σπιτιού μας συλλογιζόμενοι πότε πια θά 'ρθει εκείνη η ώρα. Του γυρισμού.
Διαβάστε περισσότερα »

ΚΥΠΡΟΣ 1974 Επέτειος Τουρκικής Εισβολής

ShareΚοιτούσαμε τις φωτιές Να πηγαίνουν κόντρα στη νύκτα, το διάβα τους πιο μαύρο! Ξεπηδούσαν από παντού αποστραγγίζοντας και τις τελευταίες σταγόνες δροσιάς που απόμειναν από την ανομβρία.
Διαβάστε περισσότερα »

Cypriot who died in the Turkish invasion

I wish I had died in an important world war, at least but I was shot in action at an insignificant skirmish of a small and insignificant country, as I doubt they will ever erect a monument to our war dead, and even if accomplished, it cannot be compared, of course, with similar monuments of the larger states, with similar monuments of the larger wars,
Διαβάστε περισσότερα »

Four Poems on Poetry

ShareIs there such a word or isn’t it I will write it anyway whether there is such a word I will write it. I have no choice.
Διαβάστε περισσότερα »

Αυτοί που έφυγαν

ShareΈφυγαν, χάθηκαν άπειροι νιοι και μεστωμένοι θεριστάδες, που το ντουφέκι έτρεμε στα πυρωμένα τους χέρια. Ορφάνεψε ο τόπος μας από πατέρες και μοναχογιούς.
Διαβάστε περισσότερα »

Μέρα κατοχής

ShareΕίκοσι Ιούλη μέρα φοβερή, άδοξη ώρα πού 'γινες χολή, κλεμμένη εικόνα, σπασμένο γυαλί, κόσμος ακόμα σκληρός σαν καρφί.
Διαβάστε περισσότερα »

Εμβατήρια

ShareΞυπνήσαμε με εμβατήρια, βαρύγδουπες φωνές που σου τέντωναν τις χορδές των νεύρων, χτύποι χωρίς τη βούληση καρδιάς.
Διαβάστε περισσότερα »

Η Μαύρη Επέτειος

ShareΣτις 8 και 35΄ το πρωί της Δευτέρας, 15 Ιουλίου 1974, ο ταγματάρχης Γεράσιμος Ματάσης, υπασπιστής του στρατηγού Μπονάνου, αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων, παίρνει συνθηματικό σήμα απ’ την Κύπρο: ‘’Αλέξανδρος εισήχθη εις Νοσοκομείον’’, που σημαίνει πως το πραξικόπημα για την ανατροπή του Μακάριου άρχισε. Πράγματι, το στρατιωτικό πραξικόπημα, όπως είχε σχεδιαστεί απ’ τους δικτάτορες των Αθηνών, είχε ξεσπάσει στη Λευκωσία στις 8 και 30’ το πρωί.
Διαβάστε περισσότερα »

Μάριος Τόκας

Ανήμερα του Πάσχα, στις 27 Απρίλη 2008 λίγες μόνο ώρες μετά την Ανάσταση του Κυρίου άφησε την τελευταία του πνοή ο καταξιωμένος Ελληνο-Κύπριος μουσικοσυνθέτης, ο συναισθηματικός τραγουδοποιός, ο μεγάλος αγωνιστής και πατριώτης Μάριος Τόκας. Μεγάλη απώλεια αλήθεια στον κόσμο της Ελληνικής μουσικής. Ήταν μόλις 54 χρονών και είχε ακόμα τόσα πολλά να προσφέρει.
Διαβάστε περισσότερα »

Ο βιασμός μιας αθωότητας

ShareΒλέμμα θολό Από αρρώστια λες βγαλμένο Χείλη που κάποτε κρατούσαν Στην άκρη ένα τριαντάφυλλο Μα το ματώσανε τ’ αγκάθια
Διαβάστε περισσότερα »

Πενταδάχτυλος

ShareΆλλη μια μέρα που το βουνό Κοιτούσε ίσια στην ψυχή μου Κι εγώ, καθώς με απομάκρυνε Του ξένου το σημάδεμα...
Διαβάστε περισσότερα »

Άρκον πον νάρτη η Λευτερκά

Άρκον πον νάρτη η Λευτερκά στους τόπους τους μαραζωμένους εν να σιονωστούν παντού οι λας εν θα 'σιει σκλαβωμένους
Διαβάστε περισσότερα »

Μια σιωπηλή αστραπή

ShareΗ γραμμή της εκτέλεσης του δικαίου και της αξιοπρέπειας είναι ακόμα εκεί! Και μας πονάει όλους.
Διαβάστε περισσότερα »

Της Αμμοχώστου Πέλαγο

ShareΣ΄αγγίζω πάλι απόψε Σ’ όνειρο γλαυκό Και βρύσες κρυσταλλένιες Καθάριες σαν ουράνιες συμφωνίες ηχοχρώματος
Διαβάστε περισσότερα »

Πρόσφυγας του "Δεν ξεχνώ"

Share

Ω! ανυπότακτη ψυχή της σκλαβωμένης Κύπρου, 
όψη τιμής αέναης, πνεύματος αθανάτου,
έδαφος ερυθρόβρεχτο μ' αίμα ηρώων νέων,
τους γέννησες μα τους σκορπάς αλύπητα στο χώμα...


Διαβάστε περισσότερα »

Θυσία Ευαγόρα Παλληκαρίδη

ShareΦορώντας τ’ άρματα του Δίκιου πάλεψες για τη Λευτεριά. Με τα τσαπράζια των Ιδανικών σου πολέμησες. Ξυπόλυτα όνειρα -μικρά, αθώα παιδιά, μόρτες του “ανέφικτου”-
Διαβάστε περισσότερα »

Κύπρος

ShareΚαθώς ο δρόμος κυνηγά τα ύψη η ψυχή μου δρασκελίζει τους νοητούς αναβαθμούς της μεγαλοσύνης
Διαβάστε περισσότερα »

Έξι μέρες στο νησί του μαρτυρίου

ShareΠερπάτησα στη γη του Βούδα, του Μωάμεθ, του Βράχμα, των Φαραώ. Ανέβηκα στο μέγα Ουάτ του Μπανγκόκ, στον Πύργο του Άιφελ, στο Ταζμαχάλ, στις Πυραμίδες. Πήγα στη Βαστίλλη, στο Βατερλώ, στο Σολφερίνο, στην Καλλίπολη. Είδα την Πύλη του Ρωμανού, το τείχος του Βερολίνου, τα οχυρά του Λένιγκραντ, τα φρούρια της Σιγκαπούρης. Δεν είχα δει όμως τη γραμμή του Αττίλα. Αγνάντεψα το Αιγαίο απ’ τον Όλυμπο, το Λυβικό πέλαγος απ’ τον Ψηλορείτη, τα Βαλκάνια απ’ τη Ρίλα. Δεν είχα αντικρίσει, όμως, την Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη απ’ τις κορυφές του Τρόοδος. Είδα τις κρεμάλες του Μάιντανεκ και του Νταχάου, τους φούρνους του Άουσβιτς και της Τρεμπλίνκα κι έζησα τα μαρτύρια της Μακρονήσου. Δεν είχα δεί, όμως, το βρόγχο που έπνιγε ζωντανό ένα λαό ολόκληρο.
Διαβάστε περισσότερα »

Κύπρος, το Μαρτυρικό νησί της Αφροδίτης

ShareTην είδα πάλι χτες πανώρια, κυματοκρατούσα Mε τα δυο χέρια της λειψά σαν πόθοι ανομολόγητοι Έσκυβε , έπαιρνε με τη ματιά της τους αφρούς Τους ζύγιαζε καλά στο πεπρωμένο της
Διαβάστε περισσότερα »

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

ShareΑπό τον Κάλβο όραμα, απ’ τον Καβάφη πνεύμα σπαθί απ’ τον Σολωμό από τον Παλαμά φωτιά κι απ’ τον Ελύτη ρεύμα έκλεψα στης θυσίας του να φέρω το βωμό.
Διαβάστε περισσότερα »

Ιούλιος Νοτίου Ημισφαιρίου

ShareKυνηγημένα απ’ τον άνεμο πουλιά Σκόρπια πετάγματα Κελαηδήματα που πνίγηκαν στην πρώτη νότα Από ανάγκη επαλήθευσης του φόβου Ιούλιος νοτίου ημισφαιρίου Παγωμένες μέρες κάτω απ΄τη λάβα του θανάτου Κι ένα στρατός από όνειρα Με πληγιασμένα μέλη, καψαλισμένα φτερά Κατηφορίζει χέρι χέρι το γυμνωμένο Πενταδάχτυλο Στον κάμπο τρέχει της Μεσαριάς
Διαβάστε περισσότερα »

Λήδρας, Πρωί προς Μεσάνυχτα

ShareΕλένη Αρτεμίου Φωτιάδου Δρόμος αντοχής Στις φλέβες μου κυλά η άλλη μου εποχή Φερμένη απ’ του μάρμαρου τη λαμπερή θωριά Την κουβαλώ καθώς ανηφορίζω  τη μοιρασμένη λεωφόρο Καθώς και πάλι ατενίζω το σημαδεμένο μέλλον Στις πέντε στοιχειωμένες κορυφές Νύχτωσε πάλι  κι είναι μόλις δέκα  το πρωί Βγήκε στους δρόμους η συνήθειά μας σκυθρωπή Μπήκε και πάλι στις βιτρίνες Η κατανάλωση εποχής Γιαγιάδες με φανταχτερά κραγιόν Γόβες, διχτυωτά καλσόν Kαι στα παιδιά  μας ποιος θα πει τα παραμύθια; «Και ζούσανε αυτοί καλά Κι αύριο, θέλω, όλα να’ ναι καλύτερα…»
Διαβάστε περισσότερα »

Αμμόχωστος, Ιούνιος 1974

ShareΕλένη Αρτεμίου Φωτιάδου Ο κόσμος του μια παραλία Άμμος ψιλή για να γλιστρά Στις εσοχές  της μνήμης Φτυαράκια , κουβαδάκια πλαστικά Αφημένα στην ειρηνική επέλαση του κύματος Δίπλα το κάστρο του χτισμένο Θεμελιωμένο σε μια ανυπεράσπιστη Αγάπη Ομπρέλες πολύχρωμες , ορθάνοικτες στον ΄Ηλιο Σαν προσευχή, σαν λιτανεία των χρωμάτων
Διαβάστε περισσότερα »

Older Entries »

4 Comments so far:

  1. Ωραία πρωτοβουλία που δείχνει την αγάπη που μας δένει με την Κύπρο και που θα μας δένει πάντα. Αξιόλογο το ποίημα .

  2. Επειδή κόπηκε ο τίτλος του ποιήματος που ανέφερα ως αξιόλογο, να επαναλάβω εδώ συμπληρωματικά ότι πρόκειται για το ποίημα “ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΜΑΡΑΘΩΝΑ”

  3. administrator says:

    Ευχαριστούμε Φαίδωνα,

    Οι ευχές όλων πρέπει να επικεντρώνονται προς μια κατεύθυνση, αυτή της δίκαιης για τ’ ανθρώπινα δικαιώματα και για τους νόμιμους κατοίκους του νησιού, κι όχι το τι μας συμφέρει όπως ζητούν μερικοί άσχετα για το τι επακόλουθα θα έχουν οι υπόλοιποι.

    Καταλαβαίνουμε τον πόνο όλων των Κυπρίων και συμπάσχουμε μαζί τους, ευχόμαστε δε να παταχθεί η αδικία του κόσμου αυτού που έπεσε αμίληκτη πάνω στο γαλαζοπράσινο κι αδύναμο νησί. Τι κρίμα να βαδίζουμε προς τα σαράντα χρόνια παράνομης εισβολής και κατοχής τον εικοστό πρώτο αιώνα! Η δε διεθνής κοινότητα να παίζει το ρόλο του Πόντιου Πιλάτου.

    Το συμφέρον μερικών δεν είναι απαραίτητα και το δίκαιο όμως. Και το δίκαιο υπάρχει μακριά από τα οποιαδήποτε κομματικά, εθνικά, θρησκευτικά και προσωπικά ωφέλη.

    Ιάκωβος

  4. Νίκος Μπατσικανής says:

    ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ

    Σμαραγδένιου νησιού Αφροδίτη,
    αχ, γλυκεία, πανώρια πατρίδα,
    νύμφη ανύμφευτη, αιχμάλωτη κόρη,
    πιο ωραία στον Κόσμο δεν είδα.

    Τώρα υφαίνω τα κρόσσια της μνήμης
    στου ονείρου το μαύρο στημόνι.
    Που η δική σου καρδιά δε χτυπάει,
    λατρευτή, τη δική μου ματώνει.

    Πόλη-φάντασμα, μόνη στον Κόσμο,
    σπαρταράς πάνω στ’ άγριο κύμα,
    μα οι τρανοί -τυφλωμένοι- δε βλέπουν
    πως πληρώνεις το άδικο κρίμα.

    Ξακουσμένη γοργόνα του πόντου,
    «ο Αλέξανδρος ζει», θά ’ρθει πάλι
    -Αρχαγγέλου ρομφαία κρατώντας-
    στο αμμόχωστο κι άδειο ακρογιάλι.

    Λευτεριά οι καμπάνες θα ηχούνε,
    αναστάσιμη θα ’ναι η χαρά σου,
    Ελληνόπουλα πάλι να έρθουν
    στη μεγάλη, ζεστή αγκαλιά σου.

    Προσφυγάκι αν είμαι στα ξένα
    -που η μοίρα μ’ εσένα μ’ ενώνει-
    σαν πουλί θα πετάξω κοντά σου
    για φωλιά στο δικό σου μπαλκόνι.

    Της ψυχής τα φτερά δυναμώνουν
    απ’ το γάλα που μ’ είχες ποτίσει.
    Την πορεία μού δείχνει το Δίκιο
    και το χώμα που μ’ έχει αναστήσει.

    Σκλαβωμένη γλυκιά μου πατρίδα,
    ’σύ με βύζαξες σθένος κι ελπίδα.

Leave your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *