Μάνα Σουλιώτισσα

Share

(Θεατρικό απόσπασμα)

Τόπος

  • Πρόποδες του χωριού Ζαλόγγου, στο βουνό Ζάλογγο.

Χρόνος

  • 13 Δεκεμβρίου 1803

Πρόσωπα

  • Μάνα και κόρη
  • Ένας Εισηγητής

Ενδυμασίες

  • Της εποχής, ή και με σκούρα ρούχα

Υλικά

  • Ένα μπογαλάκι, κι ένα μικρό δεματάκι.

Continue reading “Μάνα Σουλιώτισσα”

Ενας χαρταετός στο Μανχάτταν

Share


Απο τη συλλογή διηγημάτων
του βιβλίου «Στις  Αγορές του Κόσμου»
(εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα
)

Ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη ήταν ό,τι είχε ονειρευτεί απο τότε που πήγαινε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο. Κι αυτοί οι γιάππηδες με τα μάτια στραμμένα στους πίνακες της χρηματαγοράς, τα καλοραμμένα κοστούμια και τις πολύχρωνες γραβάτες , μ’ αυτό το απόλυτα βέβαιο ύφος της επιτυχίας, αποτελούσαν την ιδανική μορφή του αρσενικού πρότυπου για το Μιχάλη της μικρομεσαίας Αθήνας. Ηταν και η Γουόλ Στρίτ με τους ουρανοξύστες που έπαιζε μέσ’ στο μυαλό του ως σκηνικό ενός στόχου.

Τί κι άν ήρθαν οι δίδυμοι πύργοι κάτω, τί κι αν οι δείκτες Dow Jones και Nasdaq κατρακύλησαν παρασύροντας περιουσίες ολάκερες. Ο Μιχάλης παρέμεινε αμετάπειστος πως η επιτομή του επιτυχημένου αρσενικού παραμονεύει εκεί στους σκοτεινούς δρόμους του Μανχάταν.

Continue reading “Ενας χαρταετός στο Μανχάτταν”

Πάμε Βόλτα

Share

Μεσάνυχτα! Ο παλιός καλός μου φίλος, ο ασημένιος ολοστρόγγυλος δίσκος, ήλθε και με βρήκε εδώ στην εξοχή αυτή τη φορά.

Κατηφόρησε το βουνό, έφεξε σκοτεινά βοσκοτόπια, μύρισε καπνό απ τις καμινάδες, γεύτηκε την αλμύρα του Ωκεανού, χάιδεψε φυλλωσιές δένδρων, online canadian pharmacy πιάστηκε στης Άνοιξης τη μυρωμένη αγκάλη και ήλθε και στάθηκε στην αυλή μου. Τον είδα απ’ το παράθυρο να παραφυλάει πίσω απο την ανθοστόλιστη, φουντωτή ακακία.

Έτρεξα έξω με χαρά κι αυτός προχώρησε προς το μέρος μου. “Θυμάσαι που ήλθα  στο σπίτι σου στην πόλη να πάμε μαζί βόλτα στη θάλασσα που τόσο αγαπάς και συ δεν θέλησες γιατί ήταν πολύ αργά;  Αυτή τη φορά θα ήθελα πολύ να έρθεις μαζί μου. Είναι τόσο όμορφα απόψε! Θα χαρείς, είμαι σίγουρος. Έλα, σε περιμένω”.

Continue reading “Πάμε Βόλτα”

A dip in the Aegean

Share

To my friends Yiota and Justine from the Americas

When you go for a dip in the Aegean
You really must wear no thoughts
Without charge, without malice
For the Aegean needs you copiously pure.

When you make it for a dip in the Aegean
You just need to forget all earthly feats
But remember take with you some duress
For the Aegean offers all the needed freedom.

Continue reading “A dip in the Aegean”

Μια βουτιά μες στο Αιγαίο

Share

Αφιερωμένο στο φιλαράκι μου το Σταύρο

Όταν πας για μια βουτιά μες στο Αιγαίο
Στην πράξη δεν πρέπει πολύ να το σκεφτείς
Δίχως ορμές, ούτε κακίες εκεί να βγεις
Το Αιγαίο πάντ’ αυθόρμητο θα μένει.

Αν καταφέρεις μια βουτιά μες στο Αιγαίο
Πρέπει τα εγκόσμια να χάσεις προς στιγμή.
Μην ξεχνάς στο άγχος, αν σε συνοδεύει,
Το Αιγαίο πάντα σου προσφέρει ξεγνοιασιά.

Continue reading “Μια βουτιά μες στο Αιγαίο”

My last memorable dinner party

Share

My last memorable dinner party

Most of us know the format of conventional dinner parties. A gracious hostess invites four or five couples to her mansion and after the introductions, over drinks, the guests are ready for the first course of a four-course dinner.
During dinner the hostess encourages her guests to change places so everyone gets the chance to chat to everyone else. In my experience, the women network during the party while the men posture like peacocks to impress. The food is delectable, the wines are well-chosen and the party ends when the last drop of wine is consumed.

Continue reading “My last memorable dinner party”

Το παράθυρο της ποίησης

Share

Θυμάσαι την πρώτη φορά που γνώρισες την ποίηση;  Την πρώτη φορά που ανακάλυψες πόσο εύκολα σε γεμίζει με χυμούς αδοκίμαστους μα κι ακατανίκητους. Τότε που βρισκόσουν καθισμένος σ’ ένα σκαλοπάτι της ψυχής αναπνέοντας τον αέρα της μητέρας θάλασσας, ενώ αυτή κάθε στιγμή και για εκατομμύρια χρόνια  αποπειράται να πλημμυρίσει τη στεριά. Εκεί αμέσως έπαιρνες δύναμη, αγνάντευες το κύμα να έρχεται ορμητικό κατά πάνω σου και να σταματάει ήρεμο λίγο πριν από τα πόδια σου. Η ποίηση δεν ήταν δική σου, μα θαρρούσες κάποτε θα την κατακτήσεις. Θα είναι ακόμη τόσο αδρή αυτή η θύμηση.

Continue reading “Το παράθυρο της ποίησης”

Distraught beyond Description

Share

By Dionysia  Mousoura-Tsoukala

She left her parents’ home to marry a man she feared more and loved less, a few weeks short of her 20th birthday. Not that birthdays meant much in those days. At best, she’d get good wishes from her family and, if lucky enough, a string of dry figs from her father.

Her decision to marry him was against everyone’s wishes, blessings and approval.

The obvious question is, probably, why did she do it?

Why and how such a young and timid girl- she was at the time- went against all to marry a man not only she wasn’t crazy about, but, if anything, scared of? Many a time over the years I tried to understand the situation she found herself in and her reasons for placing herself in it.

Continue reading “Distraught beyond Description”

Θεοί και Πραγματικότητα

Share

Πίσω από κάθε συμπεριφορά της φύσης
Κρύβεται κι ένας Ολύμπιος θεός!

12 ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;

Η καθιέρωση των Ολυμπίων θεών δεν ήταν δημιούργημα
της φαντασίας των αρχαίων λαών όπως πολλοί αρέσκονται
να διαδίδουν, αλλά αποτέλεσμα βαθιάς γνώσης των δυνάμεων
της δημιουργίας και σοβαρότατη  προσπάθεια ταξινόμησης
αυτών με ονόματα θεών.  Οι αρχαίοι Έλληνες θεοποίησαν το
μέτρο γιατί πίστευαν  ότι σ αυτό ισορροπούσαν οι τρομερές
και ανεξέλεγκτες δυνάμεις του σύμπαντος και πάνω σ αυτό
φιλτραρίστηκαν οι σωστές αναλογίες των δυνάμεων της δημιουργίας.
Τους θεούς τους, τους ανακάλυψαν μέσα τους γιατί πίστευαν πως
οι ιδιότητες τους αντιπροσώπευαν τα κυρίως συναισθήματα των
ανθρώπων, καθώς και τις  αναλογίες των δυνάμεων  που  κυβερνούσαν
τη Γη και το σύμπαν.Πίστευαν στο αδιαχώρητο των πάντων κι ότι η
φύση των δυνάμεων των Ολυμπίων θεών, μαζί με τις συμπληρωματικές
θεότητες ,ήταν οι σοφές αναλογίες του μίγματος της ύλης που
δημιουργήθηκε η ζωή. Γι’ αυτούς οι θεοί ήταν  δεδομένοι χωρίς
ποτέ να τους αμφισβητούν και η συνύπαρξη μαζί τους
ήταν αρμονική σύμφωνα με τους θεϊκούς νόμους της φύσις και
του μέτρου της δημιουργίας. Πίστευαν  ότι ο άνθρωπος είναι η
στέγη της νόησης των θεών, καθώς και το φως και η όραση του
νου και του πνεύματος τους. Πριν απ’ την δημιουργία του
άνθρωπου οι τρομερές δυνάμεις των θεών περιπλανιόταν
στο σύμπαν βάρβαρες και τυφλές , χωρίς μέτρο και συναίσθηση
της ύπαρξής τους . Μόνο κι’ όταν ενσωματώθηκαν μέσα στον
άνθρωπο (κι αντιστρόφως) απέκτησαν αυτογνωσία και συνείδηση
και οριοθέτησαν με την δικαιοσύνη του μέτρου τις εξουσίες τους
και πήρε ο καθένας τον θρόνο που του ανήκε στη ψυχή και τη
φύση του ανθρώπου.

Οι Έλληνες θεοποίησαν το μέτρο γιατί πίστευαν πως η σωστή
εφαρμογή του ήταν η χρυσή τομή που εναρμόνιζε και οριοθετούσε
δίκαια τις σχέσεις και τις εξουσίες των πάντων….

(c) Michael Pais

Copyright secured by Digiprove © 2010

Ο Ελληνισμός και ο Μέγας Αλέξανδρος

Share


(Παρελθόν – Παρόν και Μέλλον) ΔΙΗΓΗΜΑ

-Έλα κοντά μου, αγόρι μου… Τράβα και τη καρέκλα σου κοντά μου να μου κάνεις λίγη παρέα, είπε ο ασπρομάλλης λεβεντόγερος που, όπως τον χτυπούσε το απογευματινό φως έμοιαζε με εξαϋλωμένο άγιο.  -Ήρθα πιο νωρίς, παππού, μα είχες κλειστά τα μάτια σου…


-Ο ήλιος, παιδί μου, ο ήλιος. Εσένα σου δίνει ενέργεια κι εμένα με ναρκώνει. Τι βιβλία και τετράδια κουβαλάς; Διακοπές έχεις, ξεκουράσου για λίγο. Κι είπα στο γιο μου να μη μείνουν μ’ ένα παιδί, τα παιδιά θέλουν αδέλφια κι η πατρίδα λεβέντες. Μπορεί να μαλώνουν, να διαφωνούν όμως στην πραγματικότητα θα αγαπιούνται. Άλλωστε, αυτή είναι η συνέχειά μας σαν φυλή, σαν Μακεδόνες. Η φωνή του χαμηλή, τρεμάμενη. Για λέγε μου: Tί σοβαρό έχεις πάλι για σήμερα;

Continue reading “Ο Ελληνισμός και ο Μέγας Αλέξανδρος”

Κύπρος 1974 Επέτειος Τουρκικής Εισβολής

Share

ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΜΑΡΑΘΩΝΑ

Φλόγες μ ανάστημα κυπαρισσιών
ξεφύτρωναν απ τις κορφές
του Πενταδάχτυλου
λες και τέντωνε το ανάστημά του
ν’ αντικρίσει  μισοπέλαγα
τον ερχομό του Κίμωνα.

Οι ώρες φορτωμένες ουρλιαχτά
σαν εκπνοές της κόλασης,
μα οι στρατηγοί κουφάθηκαν
από τα κουδουνίσματα
των παρασήμων τους
και η ακρόπολη φευγάτη
σε άλλες εποχές.

Μόνο στο Μαραθώνα
ένα άγαλμα αρχαίου Έλληνα
έψαχνε μανιασμένο στα ερείπια
τα σπασμένα του χέρια.

(c) Michael Pais

Copyright secured by Digiprove © 2010

A picture like you

Share

You’re a silent picture of profound green
offered to a man sublime
instantly adorned in the nick of time

by the morning dew…

But this silent picture of profound blue
thoughts that pitched to a last goodbye
leaving loose all threads in a mystic vie

to a lucky few…

Whilst this silent picture of profound red
a remarkable detachment
in the tenet pure attachment

lives anew…

Oh my silent picture of profound white
coming constantly aberrant and fragile
as eliciting a smile

all from me to you…

(c) Iakovos Garivaldis

  Copyright secured by Digiprove © 2010