Καλή Ανάσταση!

Share

Ελένη Φωτιάδου-Αρτεμίου

Πάσχα! Δηλαδή… πέρασμα, σύμφωνα με την εβραϊκή λέξη Πεσάχ.΄Ενα πέρασμα από το σκότος στο φως, από το θάνατο στη ζωή, από το Γολγοθά στην Ανάσταση. Πετιούνται κάθε τόσο «κρανίου τόποι» πολλοί  στα βήματα του ανθρώπου. Και το γκρίζο  τους  πέφτει σαν νύχτα ασέληνη επάνω στη σταυρωμένη μέρα του. Μα εκείνος προσδοκά την αναστάσιμη διάβαση . Για τούτο και σφίγγει τα δόντια επάνω στο σταυρό για μια αποκαθήλωση που θα ενταφιάσει μονάχα το μένος των σταυρωτών του. Η καρδιά του σαν άγγελος λαμπροντυμένος θα πρέπει να δώσει το μήνυμα στις μυροφόρες ελπίδες. Πως δεν υπάρχουν πλέον ραπίσματα και ύβρεις. Μονάχα  ειρήνη και δικαίωση. Κάθε χρονιά η προσδοκία ντύνεται το κόκκινο της παπαρούνας, την ευωδιά της αναγέννησης . Παίρνει το τρεμάμενο κερί  της και ψάχνει για το ανέσπερο φως μιας Ανάστασης. Θάνατοι γύρω μας πολλοί. Continue reading “Καλή Ανάσταση!”

Πάσχα στο νησί

Share

Αφιερωμένο σ’ αυτούς που έφυγαν
Κι αυτούς που περιμένουν να γυρίσουν

Καλή Ανάσταση
Χέρι χεράκι λέμε
Στο δρόμο για τον Καλό Λόγο
Κρατώντας λαμπάδα από μέλισσας κερί μυρωδάτο
Σκιές αθόρυβες συναντιόμαστε στους δρόμους προς την εκκλησιά

Τόσο παλιά
Τόσο παλιά ανάμνηση
Στο πέρασμα των χρόνων…
Οι γειτονιές μας ζωντανεύουν
Γεμίζουν με παιδιά που τρέχουν να μαζέψουν κούτσουρα
Για τη χαρά της λαμπρατζιάς
Έξω απ’ την εκκλησιά μας του Τιμίου Σταυρού
Γεμίζουν οι καφενέδες με άντρες μεστωμένους
Μαντήλι φορώντας της εργατιάς
Συζητώντας για τα παλιά και τα καινούργια
Για τα φυντάνια τους, τα δέντρα τους, τον αγώνα
Continue reading “Πάσχα στο νησί”

Το μαργαριταρένιο δάκρυ

Share

Αγαπητοί μου φίλοι Καλή Ανάσταση
Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Μου ’πε ο παππούλης για να πάψω να πονώ
και η καρδιά να φτερουγά απ’ άκρη σ’ άκρη,
μες τις παλάμες μου να δει να το κρατώ
το σπάνιο μαργαριταρένιο δάκρυ.

Και γω χωμένος μες στους γήινους θησαυρούς
που μ’ αίμα πλήρωσα, μ’ απάτες και με ψέμα,
μ’ ανάστατη ψυχή και με παλμούς,
άνοιγα τις ντροπές μου δέμα δέμα. Continue reading “Το μαργαριταρένιο δάκρυ”

Πλάγιος πρώτος

Share

Πάσχα 2014

Σ’ ευχαριστώ, Θεάνθρωπε,
που μ’ άφησες να ζήσω
κι εφέτος, τ’ Άγια Πάθη Σου
να ’ρθω να προσκυνήσω.

Ποτάμι ρέει το δάκρυ μου
μες από την ψυχή μου,
μη μ’αρνηθείς, Φιλεύσπλαχνε
κι άκου την προσευχή μου.

Αν και δεν είμαι άξιος
που Σου φιλώ τα πόδια,
συγχώρα μου τα κρίματα
και γκρέμισε τα εμπόδια,

Continue reading “Πλάγιος πρώτος”

Ανάσταση

Share

Μιλτιάδης Ντόβας

Δάκρυσε η Ελλάδα μας, στην όψη του ζητιάνου! Του ζητιάνου που το βλέμμα του, κέρωσε!
Κέρωσε στο σημάδι της Αυγής κι η Μάνα-Γης θυμώνει και αντρειεύει!
Αντρειεύει ξαστεριά αναζητεί και «χώμα» του Θεού που κλαίει στην εικόνα!
Εικόνα δίχως όψη «λεβεντιάς» μα με μυρσίνης σήμαντρα κι εκστατικές καμπάνες!
Γυρεύω σάρισα της Ανθρωπιάς, στου Μεγαλεξάνδρου το Φως στη Χώρα του Αιώνα!
Τ’ Αιώνα π’ αλληλέγγυος της Οργής, με δάκρυα ονειρικά αγγίζει τους Ανθρώπους!
Εκείνους που πληρώνουν της Αυγής, τα δώρα τα γαμήλια πριν την ιχνηλασία!
Πληρώνουνε με Νιότης τις φωτιές, και αντρειοσύνης σύμβολα τ’ αγάλματα που κλαίνε!
Continue reading “Ανάσταση”

Πάσχα

Share

Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου

Πού να΄ναι η μικρή λευκή λαμπάδα μου;

Πάσχα και πάλι
Και ποιο το πέρασμά μου;
Θάλασσα Ερυθρά για να διαβώ
από δουλεία σε αναζήτηση;
Ή μνήμα για απώλεια της μνήμης
σε μέρες που θυμούνται τα σκοτάδια τους;

Continue reading “Πάσχα”

Της Ανάστασης

Share

Άντρια Γαριβάλδη

Και πάλι περιμένω στ’ ανοιχτό παράθυρο
να δω το πέταγμα της χελιδόνας…

Και πάλι αναζητώ το μυρωμένο αεράκι
που ’ρχεται απ’ το περβόλι το φορτωμένο μ’ ανθό και μέλισσα
να χαϊδέψει τα μάγουλα της άνοιξης
φέρνοντας την οσμή του λεμονιού
ν’ αναζωογονήσει τη γειτονιά.

Continue reading “Της Ανάστασης”

Πασχαλινές ευχές

Share

Πασχαλινές Ευχές μεσοπολέμου

Happy Easter to all

Με κίνητρο τις εορτές του Πάσχα η Διασπορική Λογοτεχνική Στοά δια μέσου των σελίδων “Μνήμες” εύχεται σ’ όλο τον Ελληνισμό να περάσει τις μέρες αυτές με την ανάλογη κατάνυξη και παρρησία που φέρνουν η ελληνική παράδοση και η ιστορία.

Continue reading “Πασχαλινές ευχές”

Πλάγιος πρώτος

Share

Π Α Σ Χ Α – 2012

Άρις Αντάνης

Σ’ ευχαριστώ, Θεάνθρωπε,
που μ’ άφησες να ζήσω
κι εφέτος, τ’ Άγια Πάθη Σου
να ’ρθω να προσκυνήσω.

Ποτάμι ρέει το δάκρυ μου
μες από την ψυχή μου,
μη μ’ αρνηθείς, Φιλεύσπλαχνε
κι άκου την προσευχή μου.

Continue reading “Πλάγιος πρώτος”