Δημήτρης Αβούρης

Share

Ο Δημήτρης Αβούρης
και η επιστήμη της παραμυθολογίας

Τρόπος ζωής του το Παραμύθι, το Θέατρο και η Κοινωνική Συνεισφορά! Ο Δημήτρης Αβούρης είναι ίσως ο σημαντικότερος αν όχι ο μοναδικός εκπρόσωπος του λαϊκού αλλά και του θεραπευτικού Παραμυθιού στην Ελλάδα! Συνδυάζει το Παραμύθι με το Θέατρο κι οι παραστάσεις του, σε Ελλάδα και εξωτερικό, έτυχαν κοινού άνω των 350.000 θεατών συνολικά!

Αγαπά τα παιδιά ενώ βλέπει στην Τέχνη μέσα από μια ολιστική θεώρηση, τη δυνατότητα μιας συστηματικής συμβολής της στη βελτίωση των δομών υγείας. Γι’ αυτό το σκοπό ίδρυσε την οργάνωση «Όναρ μέσω Τέχνης Για το Άρρωστο Παιδί».

Σπουδαίος ποιητής και ξεχωριστός Άνθρωπος! Απολαύστε το Δημήτρη Αβούρη σε μια συνέντευξη του που πλημμυρίζει από την ευγένεια και την απλότητα του! Continue reading “Δημήτρης Αβούρης”

Σεισμός Κεφαλονιάς 1953

Share

Αφιερωμένο στην μητέρα μου

Ευάγγελος Κατεβάτης

Αγκάλιασέ με μάνα από τον ουρανό
Να νιώσω την ανάσα, τη θέρμη σου ξανά
Ν’ ακούσω τη φωνή σου πάλι να τραγουδά
“άστα τα μαλάκια σου ανακατεμένα”.
Τα  μάτια σου να ξαναδώ, τα δακρυσμένα μάτια
Που χάσανε σε μια στιγμή, όνειρα και παλάτια
Όταν η γής τραντάχτηκε κι ο κόσμος μας εχάθη
Απ’ του σεισμού τον όλεθρο στο όμορφο νησί μας
Την ξακουστή Κεφαλονιά, καμάρι του Ιονίου.

Continue reading “Σεισμός Κεφαλονιάς 1953”

Παγωτό χωνάκι!

Share

Κωνσταντίνος Νίγδελης

Και παγωτό χωνάκι, ο δικός σου. Από κείνα της μηχανής, που ο «μάστορης» με τ’ άσπρο μπλουζάκι και το καπέλο στο κεφάλι, παίρνει το έτοιμο τραγανό παρασκεύασμα, το τοποθετεί στο στόμιο της μηχανής, κατεβάζει με ελεγχόμενο ρυθμό το μοχλό και… και το αντικείμενο, εκείνο το παχύρρευστο άσπρο ή και καφέ- σοκολατί κατά προτίμηση προϊόν του γαστρικού πόθου εισέρχεται σιγά σιγά, ηδονικά, από τη βάση έως την κορυφή.

Ουφ !

Continue reading “Παγωτό χωνάκι!”

Το παιδί και το …σκυλί!

Share

Κωνσταντίνος Νίγδελης

 

 

-Έλα, έλα, «χρυσούλη»!

Τσιμουδιά, μουγκαμάρα τρανή, ο «χρυσούλης».

-Μα… μα δεν έφαγες τίποτε, καλέ… Έλα, έλα…

Άκρα του τάφου σιωπή, ο «χρυσούλης», το καλό μου, αδιάφορος και πάλι, παρά τις εκκλήσεις και παρακλήσεις της ξανθιάς, με τα ολίγα κοιλιακά προγούλια κυρίας. Τίποτε.

-Καλέ! Τι θα γίνει με σένα, ε; Και επιτέλους θα θυμώσω… θύμωσα και δεν …δεν θα σε πάω βόλτα στο πάρκο το απόγευμα. Πάει, το πήρα απόφαση, σου κάμω όλα τα χατίρια και συ είσαι κακό, πολύ κακό παιδάκι. Αχάριστε, ε αχάριστε!

Ο αχάριστος, συγγνώμη ο «χρυσούλης», γύρισε το κεφαλάκι του. Την κοίταξε μάλλον αδιάφορα, ξύθηκε κομματάκι, χασμουρήθηκε και …και ξανακατέβασε την παμπόνηρη γκλάβα του.

-Καλά, καλά, θα δεις εσύ.

Continue reading “Το παιδί και το …σκυλί!”

Μονόπρακτο

Share

Χάρης Μελιτάς
Α’ βραβείο Ωδείου Φουντούλη
στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Βόλου

Ένα παιδί σκαλίζει τα σκουπίδια.
Δεν βλέπω.

Η βόμβα σκάει στην παλάμη του παιδιού.
Φαντάσματα προβάλλουν στα μπαλκόνια.
Δεν βλέπω.
Δεν ακούω.

Continue reading “Μονόπρακτο”