Απόμακρα

Share

Κωνσταντίνος Σώκος

Στέκεσαι θάλασσα απέναντί μου
στου ανοιχτού παραθύρου το φόντο.
Πότε θα’ ρθεις , με ρωτάς, Κωνσταντή μου
να ξανοιχτούμε παρέα στον Πόντο;

Στέλνεις αδιάκοπα κάτασπρα πλοία,
λάγνες σειρήνες στο παράθυρό μου.
Κρύβομαι πίσ’ απ’ ωραία βιβλία
και αντιστέκομαι στο οχυρό μου.

Continue reading “Απόμακρα”

L’ Albatros

Share

Συχνά, για να διασκεδάσουν, οι άνθρωποι του πλοίου
Πιάνουν τα albatros, πελώρια πουλιά των θαλασσών,
Που ακολουθούν απαθείς συνοδοί του ταξιδιού
Το πλεούμενο καράβι στις πικρές αβύσσους.

Τώρα καθισμένοι πάνω στα σανίδια,
Αυτοί οι βασιλιάδες τ’ ουρανού, αδέξιοι και ντροπαλοί
Αφήνουν αξιολύπητα τα μεγάλα τους άσπρα φτερά
Σαν τα κουπιά, να είναι ριγμένα πλάι τους.

Continue reading “L’ Albatros”