Συνομιλία με τον αγαπημένο ποιητή!

Share

……
“Όλα τελειώνουν και μόνο το φθινόπωρο παραμένει
αιώνια νέο σαν τα πιο λυπημένα ποιήματα.
Δωσ’ μου το χέρι σου…” Τ. Λειβαδίτης

Τη σκέψη μου πάρε…
….  ν’ αντιστρέψω θέλω τη μοίρα αυτού του κόσμου
να τη βάλλω σ’ένα πλεούμενο-στίχο
στη νότα ενός βιολιού, στην επιθυμία της καρδιάς για αιωνιότητα…
Να σκάψω εντός μου μια βραδιά,
να ξεριζώσω όλα τα λυπημένα ποιήματα,
σ’ ένα χαρτί πλωτό να τ’ αποθέσω,
πάνω στο χάρτη των χεριών τις διαδρομές ν’αλλάξω
να’ρθουν οι μοίρες των καιρών Continue reading “Συνομιλία με τον αγαπημένο ποιητή!”

Πες μας ποιητή

Share

Δημήτρης Α. Δημητριάδης

     Ίδιοι δεν είναι οι άνθρωποι πια, ούτε οι τόποι. Μονάχα η αγωνία ίδια παντού. Κι ο ασυμμάζευτος φόβος. Η πρωτόφαντη τρέλα. Και η σκουριά. Διάχυτη.

     Διερράγησαν τα ιστία, θερίζοντας. Ο χρόνος τον άνθρωπο δε δίδαξε, ούτε ο άνθρωπος τον άνθρωπο. Κι εδραιώθη η τάξη του χρήματος και της σύγχυσης. Τα ουρλιαχτά των λύκων η άλλη όψη της ζωής. Κέρινα εκμαγεία, κέρινες μάσκες, κέρινα πρόσωπα μας συντροφεύουν. Ύπνος βαθύς, μ’ αλλοπαρμένα όνειρα γεμάτος, μας τυλίγει. Πόνους αγιάτρευτους κουβαλάμε, μαρτυρολόγια σέρνουμε. Continue reading “Πες μας ποιητή”

Φύλλα Καπνού

Share

(απόσπασμα)

Μυρτώ Κλεάνθους Τσαούση

Γραμμένο για έναν ποιητή, που σταυρώθηκε για την αγάπη

[…]
Νοτισμένο το χώμα
απ’ του Οκτώβρη τις πρώτες βροχές.
Το τοπίο έκλεινε
σε κύκλο του χρόνου
την όλβια συγκομιδή.
Κείνες
μυσταγωγοί των μικρών ωρών
έστεργαν σιωπηλές
καθισμένες σιμά
στων καπνών τις χλωρές αρμαθιές.
Απέριττα δοσμένες
στο κέντρισμα των φύλλων
περνούσαν το βελόνι
στη μεσιανή του καπνού φλέβα.
Continue reading “Φύλλα Καπνού”

Μέγα, έχεις άλλοθι;

Share

Δρ Ιωσήφ Ιωσηφίδης

Εσύ, που μετακινείς στρατούς σε χάρτες,
λένε, παιδί έφτιαχνες πήλινα στρατιωτάκια.
Μας έστειλες νέους στη Δύση για σπουδές
για τέχνες, επιστήμες, οργάνωση εμπορίου,
μας έστησες φάμπρικες, ναυπηγεία, διοίκηση.

Πες μου Πέτρο: ακούς το άγαλμα του ποιητή*;
Ας τον τυφεκίζουν παλιοί και νέοι κατακτητές,
αυτός χάνεται στο πλήθος, σε φίλους τσιγγάνους,
σώζει αυτό που εσύ δεν μπορείς να υπάρξεις.
Continue reading “Μέγα, έχεις άλλοθι;”

Κώστας Μόντης

Share

Ο πιο σύγχρονος του Ελληνισμού
της Κύπρου
«Υμνητής του Πνεύματος»

Ιάκωβος Γαριβάλδης

Γράφει η ιστοσελίδα mathisis.com στη μελέτη του Β.Δ. Αναγνωστόπουλου[1]:

“Κώστας Μόντης – ο τραγουδιστής των παιδιών” – Από το Πολιτιστικό Περιοδικό Νέα Εποχή Τεύχος 4 (239), 1996, Σελίδες 43-50.

“Αυτά όλα τα τραγούδια για παιδιά δεν μεταφράζονται σε γλώσσαν άλλη, οι διάφοροι μη χολοσκάνουν…” Κ. Μόντης. – Αφήστε τον στίχο του να σας πάρει απ’ το χέρι.

Κλείνουν το 2011 28 χρόνια από την κυκλοφορία της πρώτης συλλογής του Κώστα Μόντη με “ποιήματα για μικρά και μεγάλα παιδιά” και δίνεται έτσι η αφορμή να μιλήσουμε για τον σύγχρονο κορυφαίο Κύπριο ποιητή. Να μιλήσουμε και για την παιδική ποίηση του, για μια πλευρά του έργου του ίσως λιγότερο γνωστή, αλλά πολύ σημαντική για το νεανικό κοινό – και όχι μόνο.

Continue reading “Κώστας Μόντης”