Tag Archives: παιδιά

Αύριο… (12-02-2012, 2.00” ώρα Ελλάδος)

Share

Αύριο θα ξημερώσει μια άλλη γεωγραφική απεικόνιση της ζωής μας.
Αύριο τα μάτια μας δε θα βλέπουν ίσια
Θα έχει χαθεί ο ορίζοντας.
Αύριο θα αποθηκεύσουμε τα φτερά μας σ’ ένα μπαούλο του παρελθόντοςφυλάσσοντας το κλειδί από τους “βάρβαρους καιρούς”
Continue reading

Posted in Greek, Hellas, Λογοτεχνία, Ποίηση | Tagged , , , , , | 1 Comment

Παιδιά, Ψίχουλα Κάτω απ’ το τραπέζι

Share

Ένα κομματάκι καλαμποκίσια μπομπότα, είχε και σταφίδες, την κοίταξα με χαρά άπλωσα το χέρι μου, κάτι μου είπε ιταλικά, δεν καταλάβαινα, ξανά την κοίταξα, είχε δυο χείλη βαμμένα σε χρώμα από βύσσινο. Κοίταξα πιο εκεί ένας ψηλός μαυροφορεμένος καθολικός ιερέας με καπέλο μαύρο στρογγυλό πλαισιωμένο με μια κίτρινη κορδέλα μου χαμογέλασε. Βρισκόμουν στην Ελλάδα ξένοι έκαναν κουμάντο αυτοί που είχαν φέρει και την πείνα, Ιταλοί κατακτητές.. Continue reading

Posted in Greek, Δοκίμιο, Λογοτεχνία, United States | Tagged | Leave a comment

Στον Πατέρα μου Ηλία Πεχλιβανίδη και Δάσκαλό μου

Share

Με την ευκαιρία της Ημέρας του Πατέρα (19 Ιουνίου) Στον Πατέρα μου Ηλία Πεχλιβανίδη και Δάσκαλό μου (από του δασκάλους που δεν υπάρχουν πλέον -28 Νοεμβρίου 1973) Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου Φύτεψες, Δάσκαλέ μου, λουλούδια καρπερά στον κήπο της ζωής σου, γκρέμισες τους φράχτες και άφησες τα παιδιά να χορτάσουν αρώματα και ζωή. Οι ανθώνες γέμουν ακόμα στα κορφοβούνια των … Continue reading

Posted in Greek, Hellas, Λογοτεχνία, Ποίηση | Tagged , , , , , | 2 Comments

Οι ζητιάνοι

Share

Χάρης Μελιτάς Παιδιά της Αφρικής, μην προσπερνάτε. Μην μας αφήνετε σ’ αυτό το μαύρο χάλι. Σαπίζουμε στην έρημο της πόλης. Φαντάζουμε φαντάσματα ναυαγισμένων μύθων.

Posted in Greek, Hellas, Λογοτεχνία, Ποίηση | Tagged | 4 Comments

Κάτι παιδιά

Share

Είναι κάτι παιδιά που ξεγέλασαν
τ’ ουρανού τους φρουρούς και τους νόμους
οι γονείς τους μια μέρα δεν γέλασαν
κουβαλάνε φορτία στους ώμους. Continue reading

Posted in Awarded, Greek, Hellas, Λογοτεχνία, Ποίηση | Tagged | 2 Comments

Οι καιροί μας

Share

Χριστίνα Τσαρδίκου Η σκουριασμένη αύρα της ανθρώπινης ψυχής Ένοχο και αμαρτωλό θύμα του πάθους Μόνη της γερνά, και περιμένει. Να επιστρέψουν τα χρόνια που γκρεμίστηκαν Ένα ένα στο Ζάλογκο των αιώνων. Χαμένοι καιροί. Χαρές και ευχές, Τραγούδια και παιδικά γέλια, Μηχανικά βυθίζονται στο θολό Αχέροντα του τέλους.

Posted in Argentina, Greek, Λογοτεχνία, Ποίηση | Tagged , , , | Leave a comment