Η Παρέα

Share

Τη μοναξιά την έπιασα παρέα
μιλήσαμε για τα παλιά και τα ωραία
για τη ζωή που πολεμάμε και
για τους σταυρούς που κουβαλάμε

Της χάιδεψα λιγάκι τα μαλλιά
κι αυτή με κοίταξε με μάτια λαμπερά
με τράβηξε απ’ το χέρι ..
“μείνε κοντά μου εσύ, κανένας δεν με θέλει”

Σε ύψη ανεβήκαμε αντάμα
σε τόπους που για χρόνια έκανα τάμα
μαζί τραβήξαμε χωρίς μιλιά
επάνω στο χαρτί μια πινελιά

Μαζί διαβήκαμε τ’ ονείρου τη σπηλιά
για να μας πάει σε πελάγη μακρυνά
“έλα παρέα έλα…..
γέλα γλυκειά μου, γέλα…”

Τη μοναξιά την πότισα το νέκταρ των Θεών
γουλιά, γουλιά και ύμνο στο Δημιουργό
και στου Νταλάρα το ρεμπέτικο
ρίξαμε και δυό στροφές απο ζεϊμπέκικο!

2 thoughts on “Η Παρέα”

  1. Αγαπητή Φρειδερίκη,

    Την φίλη σου είμαι σίγουρος την βρήκες ανάμεσα στους πολλούς.
    Στο πολύ και στο τίποτα.
    Να είσαι καλά!!

    ΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ
    ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

  2. Έχεις απόλυτο δίκαιο, Σταύρο. Έτσι είναι!
    Καλώς μας ήλθες απο την όμορφη Νύμφη του Θερμαικού..
    Θερμές ευχές, Φρειδερίκη

Comments are closed.