O παππούς μου

Share

Ο παππούς μου, είναι ο άνθρωπος που μου δώρισε τ’ όνομά του να το ταλαιπωρώ σ’ όλη μου τη ζωή. ‘Ενα όνομα που αντικατοπτρίζει την αδυναμία του χαρακτήρα να γίνομαι σκληρός ή αντιφατικός εκεί που χρειάζεται και μαλακός ή ενάρετος οπουδήποτε αλλού στην ζωτική οντότητα της προσωπικότητάς μου.

Ο παππούς μου, που κάθε φορά που μ’ έβλεπε έβαζε το χέρι στην τσέπη κι έβαζε τα γυαλιά του για να δει τι μου προσέφερε από τα ψιλά που είχε, μου έμαθε και τις πρώτες αξίες της γενναιοδωρίας κι αισιοδοξίας.

Εκείνος από την πλευρά του, κάθε φορά που έφευγε κανένας γνωστός του για τα πράσινα χωράφια έλεγε: «Τον έστειλα κι αυτόν…». Μια φράση που ακουγόταν μέσα στο σπίτι συχνά όσο ζούσαμε μαζί και παρ’ όλη την άγνοιά μας για το τι ακριβώς εννοούσε, δεν την ξέχασα ποτέ.

Μέχρι που μια μέρα ο παππούς έβαλε τα καλά του, χτενίστηκε, έβαλε το μακιγιάζ, ξάπλωσε με σταυρωμένα τα χέρια και κάποιος άλλος πλήρωσε το εισιτήριο και τον έστειλε κι εκείνον στα πράσινα χωράφια. Δεν θυμάμαι αν είχα ρίξει τότε και πολύ δάκρυ, γιατί είχε φτάσει τα 95 και τι να περιμέναμε στο κάτω–κάτω, σκεφτόμουν. Άλλωστε μέχρι το τέλος ήταν ακμαίος, στιβαρός και πάνω απ’ όλα δημιουργικός. Εμένα, που μ’ αγαπούσε ιδιαίτερα, μου έφτιαχνε κατρακύλια, μου έδινε χρήματα σε χρόνια που δεν μπορούσαμε ούτε με δανεικά να πληρώσουμε στο παντοπώλη, κι εγώ καλοπερνούσα με τις σοκολάτες μου, άσε να μην πω και για κανένα σινεμαδάκι.

Ένα Χριστουγεννιάτικο δώρο

Share

Είχε σουρουπώσει όταν καθώς περπατούσα συνάντησα μπροστά μου την πομπή με τα ομοιώματα  της Παναγίας, με Ιωσήφ που είχε σταματήσει στη μέση του δρόμου. Οι    προσκυνητές είχαν απιθώσει  την πλατφόρμα στη μέση του δρόμου για να βάλουν την κορώνα στο άγαλμα της Παναγίας που είχε πέσει καθώς άγγιξε σε κάποιο σύρμα, ήταν μόνο γυναικόπαιδα. Κάποια κυρία μαζί με παιδάκι με είδε σαν από μηχανή σωτηρία.

Κύριε, μου λέει μας δίνεται ένα χεράκι να ανεβάσουμε στους ώμους μας την πλατφόρμα; Είναι βαριά.

Ο ξένος

Share

Η ανάσα του έβγαζε αχνό,
η δική της έβγαζε απορία.

Ξένε τι ζητάς
στης νύχτας την  παγωνιά;

Είμαι μονάχος, ναυτικός,
ζητώ τη νύχτα, τη στεριανή,
μπορείς να μου τη δώσεις;

Συνταξιούχοι Εργάτες

Share

Τα χέρια που βιδώσανε
όνειρα στο μεροκάματο

οι ψυχές που μάδησαν φτερά
στην κλεισούρα του μόχθου

τώρα καθισμένες στο λιακωτό
της μοναξιάς και της αβεβαιότητας

προσμένουν τον ήλιο να ζεστάνει
τις γέρικες πλάτες τους

Μ’ αυτός παίζει κρυφτούλι με τα σύννεφα
στήνει χορό με την ομίχλη

Hyper-Literature / Ελληνόγλωσση Υπερλογοτεχνία της Διασποράς

Share

literature

Hyper-Literature of the Greek Diaspora: It is a fact that a plethora of studies have been carried out on all types of traditional literature, with the exception of literature in electronic formats, an area which has remained largely unexplored. This paper examines one facet of such literature as a distinct body; that which appears in digital format on the Internet in Greek, mainly created by writers of the Diaspora.

Greeks abroad have an important presence in this area, one which is evidently worthy of further research. The historical period covered in this study is ten years starting from the midnineties, when languages other than English acquired the technological capability to appear in droves in this new medium. Here, it is shown that this type of literature boasts a significantly improved potential for the adventurous writer, on account of its ease of composition, its inexpensive publishing means and its numerous display formats.